Trudna sytuacja z matką mojego męża. - Netkobiety.pl

Witajcie Dziewczyny, mam do Was gorącą prośbę, abyście udzieliły mi rady, bo czuję się już pogubiona. Otóż, jestem w 5 miesiącu ciąży. Kilka miesięcy temu (jeszcze przed momentem, gdy dowiedziałam się o ciąży) z mężem zaplanowaliśmy podróż poza granice naszego kraju - do jego mamy. Wtedy jej relacje i moje były jeszcze hmm... powiedzmy neutralne. W ostatnich miesiącach przeżyłam wiele stresów z jej strony. Z mężem pobraliśmy się kilkanaście tygodni temu - w 3 miesiące po tym jak tylko dowiedzieliśmy się, że spodziewamy się dziecka. Jego matka wyjechała zostawiając mu na głowie niepełnoletnie jeszcze wtedy rodzeństwo. Miała ciężkie życie, a ja starałam się jakoś sobie to wszystko tłumaczyć. Wyjeżdża - bo ma nowego partnera, może chciałaby w końcu, aby żyło jej się lepiej. Nie rozumiałam tego, bo która matka pozostawiłaby dzieci najstarszemu dziecku pod opieką. Pod dosłowną opieką - bo z czasem okazało się, że Witajcie Dziewczyny, mam do Was gorącą prośbę, abyście udzieliły mi rady, bo czuję się już pogubiona. Otóż, jestem w 5 miesiącu ciąży. Kilka miesięcy temu (jeszcze przed momentem, gdy dowiedziałam się o ciąży) z mężem zaplanowaliśmy podróż poza granice naszego kraju - do jego mamy. Wtedy jej relacje i moje były jeszcze hmm... powiedzmy neutralne. W ostatnich miesiącach przeżyłam wiele stresów z jej strony. Z mężem pobraliśmy się kilkanaście tygodni temu - w 3 miesiące po tym jak tylko dowiedzieliśmy się, że spodziewamy się dziecka. Jego matka wyjechała zostawiając mu na głowie niepełnoletnie jeszcze wtedy rodzeństwo. Wcześniej miała ciężkie życie, a ja starałam się jakoś sobie to wszystko tłumaczyć. Wyjeżdża - bo ma nowego partnera, może chciałaby w końcu, aby żyło jej się lepiej. Nie rozumiałam tego, bo która matka pozostawiłaby dzieci najstarszemu dziecku pod opieką. Pod dosłowną opieką - bo z czasem okazało się, że mój mąż opłaca wszystko – od rachunków za mieszkanie po jedzenie i resztę rzeczy. Matka zostawiła mu na głowie wszystko kompletnie nie pomagając finansowo. A z tego ile jest mi wiadomo naprawdę jej poziom życia uległ zmianie – skoczył wręcz o kilka poziomów do góry – widziałam zdjęcia z egzotycznych wycieczek, ona nawet nie przypomina siebie – tej siebie, którą poznałam i którą zapamiętałam jak szarą, cichą kobietę zmęczoną życiem. Ja pomagałam jak mogłam – aby nastolatkowie mieli co jeść – gotowałam, niedzielne obiady podrzucała moja mama, która sama doszła do wniosku, że pomoże mnie i mężowi w tej sytuacji. Nigdy nie usłyszałam słowa dziękuję. Jedynie mąż cały czas docenia pomoc moją i teściowej. Dbamy we dwie o całą trójkę jak możemy, ale ile to wszystko jest warte…. Sama już nie wiem. Mama męża na nasz ślub nie przyjechała – usłyszałam, że nie będzie jej na pewno, że ślub cywilny to tylko papier…. Od tamtego momentu, czuję dystans w naszych relacjach. Bardzo zabolały mnie te słowa, to podejście. Gdy dzwoni już nie prosi mnie do telefonu, rozmawia z mężem, czasem nawet podobno spyta jak się czuję i jest bardzo miła. Trudno jest mi w to wszystko uwierzyć. Pojawia się też pytanie – co z tym wyjazdem do niej. Boję się jechać. Nigdy nie leciałam samolotem, nie wiem jak zareaguję na zmianę ciśnień. Boję się pobytu w obcym kraju, wiedząc, że pod sercem noszę maleńką jeszcze córeczkę. W głowie mam najczarniejsze scenariusze. Może dlatego, że sam wyjazd do tych ludzi to ogromna dawka stresu dla mnie. Ślub kościelny planujemy na rok po narodzinach Małej. Większość rzeczy jednak opłaciliśmy i zarezerwowaliśmy. Wszystko z pieniędzy moich rodziców i męża. Ona nawet nie zapytała nigdy o to jak mogłaby pomóc, nie zna moich rodziców. Pytałam męża o to, czy nie zechciałaby ich poznać, ale on mówi, że nie pyta go w ogóle o wesele, o nic, prosił, abym nie pytała go nawet o to, bo jego samego już trochę to denerwuje i nie wie co ma mi powiedzieć. Ja z nią tematu podejmować nie chcę – nie chcę się narzucać, wierzcie mi. Jest jeszcze kwestia mieszkania po narodzinach dziecka – zaproponowali, abyśmy zamieszkali w jej mieszkaniu i jej partnera – mielibyśmy oprócz opłat za mieszkanie płacić im wynajem. Miesza mi się już od tego wszystkiego w głowie. Ja od nikogo niczego nie oczekuję. Zastanawiam się tylko, czy nie lepiej będzie wynająć inne mieszkanie u obcych ludzi…. No i ten lot… Spędza mi to wszystko sen z powiek. Dziękuję i pozdrawiam.

ale namotałaś ,to znaczy masz mozliwosc zamieszkania w nowym miejscu,pracy ??
a co z tym rodzeństwem,dorosło i jest u matki,czyli twojej teściowej?