Cześć dziewczyny. Mam na imię Karolina i mam 21 lat. Przyjechałam na studia do Poznania kilka lat temu. Zostawiłam wszystko 600 kilometrów za sobą. Rodzinę, przyjaciół. Nigdy nie miałam szczęścia do ludzi. Przez lata wydawało się, że jest fajnie i nagle wszystko się sypało, ludzie mnie ranili mimo, że ja zawsze dawałam z siebie wszystko. Przeprowadzając się do Poznania miałam już dość duży bagaż doświadczeń i byłam naprawdę uprzedzona do ludzi po tym co przeżyłam w swoim starym mieście. Obiecałam sobie, że zajmę się sobą, zacznę się realizować i nie będę się martwić ciągle problemami innych. Było to całkiem proste bo przyjechałam tu ze swoim chłopakiem, z którym mieszkam więc gdy miałam potrzebę rozmowy-rozmawiałam z nim. Jednak minęło już kilka lat, mój chłopak znalazł sobie znajomych, ja wciąż żyję złymi wspomnieniami z przeszłości i boję się znowu zawieść. Wszyscy moi znajomi, których spotykam na uczelni czy na ulicy mają już swoich przyjaciół i zawsze kończy się na krótkiej rozmowie, Ludzie tu są zamknięci na innych, ciężko jest samotnej osobie wejść do paczki innych. Zaczęło mi to w końcu przeszkadzać. Wiele razy chciałam zadzwonić do przyjaciółki i się jej wyżalić, wypłakać, poplotkować, pośmiać się, pójść do kina, na imprezę, napić się wina przy sushi czy pójść na zakupy, ale nie mam nikogo takiego. W ciągu tych ostatnich lat przeżyłam dużo złego i musiałam z tym wszystkim radzić sobie sama. Ale przecież nie musi tak być. Wierzę w to, że gdzieś w tym mieście jest tak samo jak ja dziewczyna, która nie ma takiej przyjaciółki. Ale wiecie o co mi chodzi? O taką przyjaźń z prawdziwego zdarzenia. O przyjaźń na śmierć i życie. Żeby móc zadzwonić do siebie o każdej porze dnia i nocy i zawsze uzyska się wsparcie i nie zostanie olanym. Wiem, że mogę taką znaleźć tylko muszę sobie pomóc. Przez to że nikogo nie mam ciągle siedzę w domu, Trudno żebym poznawała nowych ludzi siedząc w domu. I tak koło się zatacza. Więc postanowiłam, że napisze tu. Dziewczyny... Ratujcie mnie.
- calkiemfajny24
- Do zakochania jeden krok
- Nieaktywny
Facetów skreślasz z punktu?
Nie jestem zamknięty na innych, sam jestem w podobnej sytuacji jak Ty.
Nie znamy się więc nie zakładaj, że piszę tu żeby zastąpić Twojego chłopaka.
Mam 24 lata.
Od 6 lat leczę depresję, od roku skutecznie, czuję się dobrze.
Sam siedzę w domu, pracuję na zlecenie.
Przeżyłem więcej niż chciałbym przeżyć, znacznie więcej niż przecięttny facet w moim wieku.
Nie olewam ludzi którym zależy na znajomości - jeżeli będę mógł liczyć na to samo z Twojej strony,
odbiorę w środku nocy i posłucham co Ci leży na sercu, cierpię na bezsenność więc nie musisz się
martwić, że mnie obudzisz.
Wyjście na kawę czy sushi zupełnie mnie urządza, takie drobiazgi to nie randka - spotykam się tak
z osobami które chcą mnie wynająć.
Nie sądzę żebyś była w stanie czymś mnie zszokować, nie zmieniam podejścia do ludzi tylko ze względu
na ich przeszłość.
Sam popełniłem wiele błędów.
i potrzebuję przyjaciółki, o dziewczynie i związku będę myślał później, na razie wyjście do kina, a nawet na zakupy
mnie urządza 
Jeżeli nie przeszkadza Ci to, że jestem facetem, chodzę do psychiatry, łykam kilka tabletek dziennie - odezwij się.na maila,
rozczarowany@cyber-rights.net
Hej. Mi też brakuję towarzystwa do wyjścia na imprezę czy na kawę, więc chętnie kogoś poznam nowego;) Ja chcesz to pisz, najlepiej przez prywatną wiadomość.
- Lilka15
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Cześć:) ja też się do Was dołączam. Może uda się zorganizować jakies wspólne wyjście?
Cześć, również chciałabym się dołączyć. Mam 20 lat, studiuje w Poznaniu i szukam przyjaciółki/przyjaciółek. Choć w Poznaniu jestem już drugi rok do tej pory nikogo nie poznałam. Na studiach mam większość chłopaków, jest co prawda garstka dziewczyn ale tak jak napisala
Wszyscy moi znajomi, których spotykam na uczelni czy na ulicy mają już swoich przyjaciół i zawsze kończy się na krótkiej rozmowie
to niestety prawda. Dodam, że mam chłopaka z którym mieszkam i który jest mi na razie jedynym przyjacielem, jest kochany i to zawsze jemu się wygaduje ale nie chce go juz dłużej zadręczać zwłaszcza babskimi sprawami, z reszta rozmowa z dziewczynami to co innego Co mogę powiedzieć o sobie to uwielbiam spacery w ładną pogodę np jak dzis ;p, myslę ze wyskoki na kawę -choć wolę herbatkę , na miasto czy na zakupy- mogłabym zostać zakupoholiczką gdybym tylko miała pieniądze, to chyba najlepszy nałóg 
oprócz tego jestem otwarta na wiele propozycji spędzania razem czasu 
