Przeprowadzka na wieś - Netkobiety.pl

Myslę, że potrzebujesz czasu. Ja też na początku bardzo przeżywałam i cierpiałam bo nie mogłam się znaleźć w nowym mieszkaniu. Potrafilam jeździć co drugi dzien do rodziców. Ciężko mi bylo się przyzwyczaić do nowej sytuacji. Z czasem mi przeszło i jak teraz jade do rodziców, to po jakims czasie (mam na myśli godziny) marzę żeby wrócić do siebie.
Moi rodzice zawsze mieszkali daleko od swojej rodziny. Prawie 400km. Jak jeździlismy tam na wakacje (bylam dzieckiem) byłam bardzo szczesliwa. Nienawidziłam powrotów. Teskniłam za wszystkimi. No ale jakos chyba zapominałam o wakacjach i tesknota byla mniejsza.
Przyzwyczaisz się

Dom mozna zamienic,nie w tym tkwi problem.Owa sytuacja jest dla Ciebie nowa,wierze jednak ze z czasem znajdziesz jakies pozytywne strony mieszkania na wsi.Gdyby jednak okazalo sie ze w miescie czujesz sie lepiej zawsze jest mozliwosc powrotu do miasta

Moja starsza siostra ponad 10 lat temu przeniosła się z miasta, od nas, na wieś do męża i jego rodziny. Niedawno opowiedziała mi, że pierwsze 2 lata były bardzo ciężkie. Nagle wśród obcych ludzi, musiała zdobywać ich akceptację i pokazać się od jak najlepszej strony. Ale udało się. Teraz żyje spokojnie i bez większych konfliktów.
Na pewno nie będzie Ci łatwo, ale musisz pamiętać - musi być gorzej żeby było lepiej
Nie przejmuj się jeśli coś nie będzie ci się udawać. To normalne i następnym razem zrobisz to lepiej, czy zachowasz się inaczej.

Moim zdaniem , chodzi jedynie o kwestie przyzwyczajenia
Może jak na razie czujesz się po prostu nieswojo...
Nie długo na pewno się przyzwyczaisz i pokochasz swój dom

reszka napisał:

Trzy miesiące temu wyprowadziłam się z miasta na wieś oddaloną 200 km od tego miasta. Została tam cała moja rodzina, ja tutaj jestem z narzeczonym. Jestem podłamana, bo nie chce tu mieszkac, chciałabym wrócić tam skąd jestem i tam mieszkać, bo tam czuję się najlepiej. Czy to normalne? A może tak jest, jak się odchodzi z rodzinnego domu? Dziewczyny byłyście w takiej sytuacji kiedyś?? Dodam, ze nie mogę wrócić, bo kupiłam tutaj dom...

dasz radę masz wsparcie i narzeczonego a 200 km to szczerze nic... kwestia przywyknięcia i dania szansy nowemu otoczeniu... nie można całe życie spędzać przy rodzinie.. to moje zdanie bo ja nie jestem typem "rodzinnym" tzn kocham moich bliskich ale nie chciałabym mieszkać z nimi za blisko... może dlatego z domu wyprowadziłam się mając prawie 19 lat... i od tamtej pory rodzinę i rodziców odwiedzam jak mam chwilkę wolna... na święta przeważnie choć nie zawsze z nimi je spędzałam...

ja wprawdzie przeprowadziłam się nie na wieś jak autorka wątku... choć bardzo bym chciała, a do mniejszego miasta i to sama w dodatku... też kupiłam tu mieszkanie i jestem szczęśliwa... od rodziny dzieli mnie 250 km choć jak ma się samochód to zawsze pojechać można na "kawę" osobiście do rodziców jeżdżę rzadko i na chwilkę bo to już nie te same przyzwyczajenia... krótsze odwiedziny to mniej zgrzytów na linii rodzina i ja

i dodam ze jak zdarza mi się odwiedzić rodzinkę to cieszę się z tych odwiedzin strasznie i doceniam to że są i nawet to że maja odmienne spojrzenie i zdanie na pewne sprawy... ale od tego właśnie jest rodzina... a w XXI wieku dobie internetu i komórek jesteśmy w stałym kontakcie...

szczęścia życzę i tego abyś pokochała tę wieś... i uwiła tam szczęśliwe gniazdo dla Ciebie i Narzeczonego

A ja przeprowadziłam się ze wsi do miasta. Minęło 10 latek, przyzwyczaiłam się, ale nie polubiłam hałasu, tłumu, gęstego powietrza, braku przestrzeni... Niektórzy z natury są mieszczuchem lub wieśniakiem i pozostają tacy przez całe życie...

Ja miałam podobną sytuację i po roku wróciłam do miasta kosztem sprzedaży domu za mniejsze pieniądze. Każdy reaguje inaczej. Szkoda tylko że od razu poszłaś na głęboką wodą tak jak ja. Można było najpierw spróbować wynająć coś.

Wydaje mi się że to tylko kwestia czasu, że się przyzwyczaisz poznasz sąsiadów, a rodzinę bedziesz odwiedzać, ciesz się szczęściem jakie masz z narzeczonym

Miejsce w,którym żyjemy musi być dobre dla nas-ja tęsknię za wsią a mieszkam w malym miasteczku .jeżeli kupiłaś dom i nie ma szansy na zamianę miejsca to musisz z całych sił polubić to miejsce.
Wieś daje takie ogromne możliwości- napewno rodzina i znajomi będą chętnie Cię odwiedzać- bo nie ma nic piękniejszego od wsi sielskiej i anielskiej.
Moje wyobrażenie jest trochę na wyrost romantyczne ale czyż nie pieknie poczuć się panią -mieć dwa psy, mruczącego kota a wieczorm usiąść pod drzewem z mężem wypić herbatkę i czekać co przyniesie kolejny dzień.
Trzymam kciuki i daj sznsę wsi a na pewno będzie Ci wdzięczna.
komary,muchy są wszędzie-daleko jest nawet w mieście ja jestem bardziej odizolowana w bloku od ludzi-jest szybko,głośno itd