Mężczyzna niezdolny do miłości- czy można nie umieć kochać? - Netkobiety.pl

Dodam, że kiedy G był na wyjeździe to ja miałam wątpliwości, bałam się,że mnie zostawi. Zapewniał, że mam głupie myśli, ze będzie cudownie i kiedy wróci spędzimy ze sobą mnóstwo czasu bo to sprawi, że będzie najszczęśliwszy. To jego słowa. On sam mnie w sobie rozkochał. Jak można mówić takie słowa, a potem zostawić....jeszcze mi pisał, że jestem bardzo ważną osoba w jego życiu, że chce miec normalny kontakt...od paru dni nie odpisuje na moje wiadomości. Męczy mnie bezsenność , zastanawiam sie co ze mną nie tak. Czekałam 3 miesiące wiernie i z sercem na dłoni a on tak po prostu uznał, że nie potrafi kochać, że to "nie to". Pól roku znajomości wiem, ze ti krótko ale on naprawdę namieszał mi w głowie... Ja chce zrozumieć . Jak chce zrozumieć jego zachowanie ale nie potrafię. Co robić? Czy ja w ogóle coś mogę w tej sytuacji ? Dałabym wszystko żeby los dał nam szansę. Dodam, ze dzien i noc kiedy widzieliśmy sie ostatni raz i kiedy to wyznał byla pełna czułości, przytulał mnie i mówił, że jest pewny, że pożałuje swojej decyzji. Nie potrafię funkcjonować

Dodam do wypowiedzi poprzedniczki, żeby nie wracać do byłego - pod żadnym pozorem. Pobądź trochę sama, odbuduj się, że tak powiem. Nie wiąż się z byłym, ani z nikim innym tylko ze strachu przed samotnością.

Dziękuję za odpowiedzi , bardzo tego potrzebowałam. Wydaje mi się, że musze walczyć, walczyć o miłość, to straszne bo czuje się żałośnie pisząc do G. Liza2014 dokładnie tak sie teraz czuje, z tą różnicą, że ja nadal jestem w tej chmurzę łez i rozpaczy. Wciąż pytam DLACZEGO, naprawdę byłam dla niego dobrą kobietą, zaufaliśmy sobie co i jemu i mi wydawało się niemożliwe i wtedy kiedy w 100% się zaangażowałam i zrozumiałam, że on traktuje mnie poważnie  - wszystko pękło jak bańka mydlana. To on prosił o kontakt, powtarzał, że z nikim sie tak nie dogaduje jak ze mną, że otworzył się przede mną.... I co teraz mnie unika, nie odczytuje moich wiadomości mimo, że jest dostępny. A ja nie wiem dlaczego. Dlaczego to wszystko jest takie sprzeczne. Napisałam w nocy do niego, nie wytrzymałam, poprosiłam zeby powiedział czemu się nie odzywa, że to on chcial miec kontakt i zapytałam na koniec czy to tez były tylko słowa. Jak można komuś mówić wspaniałe słowa pokryte czynami, bliskością, troską a potem zostawić tak po prostu. No jak

Facet ewidentnie próbuje się wycofać z relacji, ale nie ma tyle jaj ani empatii i kultury, żeby zrobić to wprost, więc pieprzy bez ładu i składu, a Ty autorko "masz się domyślić". Klasyk.

Na przyszłość: "Jestem sk..." "Krzywdzę Cię" itp. bełkot = nic innego jak "Nie jestem w Tobie zakochany, nic z tego nie będzie, ale jesteś taką pocieszną kobietką ..no i się we mnie zakochałaś przecież co łechce moje ego.. A Nemo się nie krzywdzi przecież wprost, więc próbuje jakoś tak Ci to powiedzieć, żebyś odpuściła sama.."

odpowiadając na pytanie - nie. Jest zdolny do miłośći u umie kochać, tylko ciebie ma w nosie.

Elle88 potrzebowałam takich słów. Dziękuję ! Myślę, że masz świętą rację. Dobitne to ale chyba niestety prawdziwe. Na początku jawił mi się jako dobry człowiek z poczuciem empatii aczkolwiek patrząc teraz, bardziej „na trzeźwo” wydaje mi się, że już w początkowej fazie naszej znajomości były jakieś sygnału odsłaniające jego egoizm.  Liza2014 dziękuje za dzielenie się Twoją historią, daje mi to dużo do myślenia !  Ja właśnie czuję się już wystarczające upokorzona wypisywaniem do niego i zabieganiem o jego względu… (mimo, że przerabiałam to już w poprzednim związku. A kiedy się popełnia ten sam błąd drugi raz to już nie można się usprawiedliwiać ) Liza2014 jak widać facet , na którego trafiłaś był podobnym typem do tego co mój… Wiele ich zachowań i słów się powiela. Gratulację Liza2014 za podjęcie radykalnych kroków i oczyszczenie się ! Zdaję sobie już sprawę , że czas odpuścić . Jeżeli nawet do mnie napisze to zignoruję to. Boli i pewnie jeszcze poboli ale jakoś przez to przejdę.  Trzymaj mocno kciuki bo do tej pory moje emocje brały górę nad rozumem !
Karinaaa on dał mi zielone  światło, on sam mnie w sobie rozkochał! Ale  powiedziałam mu o moich uczuciach dopiero jak mnie zostawił.  W ogóle nie wiem czym dla niego jest miłość, chyba masz racje, że w tym wypadku adrenalina=miłość i ma błędną definicje tego uczucia w głowie. Po poprzednim związku pewnie zakodował sobie aby siłę uczucia mierzyć siłą cierpienia, a przecież nie tak to działa, prawda? . Z drugiej strony nie wiem czego się wystraszył.. Nie oczekiwałam od niego wielkich słów i deklaracji , tym bardziej byłam w szoku kiedy jego argumentem było „nie wiem czy będę umiał Cię pokochać.” Było nam razem dobrze, mogliśmy na sobie polegać, ta relacja dopiero zaczynała dojrzewać, a przez jego wyjazd nawet nie mieliśmy okazji sprawdzić czy „to jest właśnie TO”. A może wcale się nie zakochałam? Cierpię i tęsknie ale może to dlatego, że przez to pół roku byłam bardzo szczęśliwa- dzięki niemu. Mimo młodego wieku moim priorytetem jest dążenie do zbudowania rodziny. To dla mnie największa wartość. RODZINA. On miał takie same priorytety .
Mam teraz kontakt z moim byłym ( o tamtym związku jest też wątek na forum) . Dlaczego potrzebuję tej drugiej osoby aby funkcjonować w miarę normalnie? Czy to może wynikać z tego jak relacje damsko-męskie wyglądają w mojej najbliższej rodzinie? Może tu jest problem. Może ja też mam problem z relacjami z mężczyznami przez to , że nigdy tej „miłości” nie widziałam w domu? Przez to, że mój brat znęca się nade mną psychicznie?

Na początku znajomości podkreślał, że nie spodziewał się, iż po jego byłej dziewczynie jakaś kobieta go zaintryguje tak jak ja…Może zbyt szybko się przed nim otworzyłam i stałam się przewidywalna w swoich emocjach.  Nie wiem. Wiem, że to ja miałam wątpliwości, a nie on, i to on te moje wątpliwości rozwiewał, dał nadzieję na stabilny i poważny związek po to by z dnia na dzień zostawić. Nie rozumiem jak można się z kimś spotykać przez tyle czasu łudząc się „myślałem, że mając taką cudowną kobietę miłość z mojej strony będzie tylko kwestią czasu ale to szło w drugą stronę” – tak powiedział naszej wspólnej znajomej. Mimo to wciąż karmił mnie złudzeniami i z dnia na dzień zostawił. Czasem chciałabym być taką zimną su** - faceci chyba takie kobiety wolą. Byłam kobietą o której zawsze marzył- szczera, porządna, inteligentna, ładna a mimo, to i tak odszedł. Nie potrafię tego pojąć. Tym bardziej, że to nasze ostatnie spotkanie kiedy był u mnie zostawiło mi sprzecznościc w głowie. Wyczuwałam jego czułość, dotykał mnie w ten wspaniały sposób, patrzył na mnie TYM wzrokiem i pożądał… Ja głupia pozwoliłam na pożegnanie dać się ponieść drobnym igraszką bo miałam nadzieję, że rano cofnie wszystkie swoje słowa, oprzytomnieje. Dlatego ciężko mi go rozgryźć. Elle88 dziękuje za Twoje wypowiedzi, bardzo wiele mi uświadomiły jednak te sprzeczności wciąż nie dają mi spokoju

IFALL - dziś nic konstruktywnego/ budującego  dla Ciebie nie napisze - sory - ZAŁAPAŁAM DOŁA - znowu wróciły pytania DLACZEGO??  a byłam juz tak pewna swojej siły - Trzymajmy się !!!!!!!!!!!!!

Też kiedyś myślałam, że mój mężczyzna jest niezdolny do miłości. Dziewczyna go zdradziła, rozstali się. Nigdy z nim o niej nie rozmawiałam, dowiedziałam się od innych. Byłam cierpliwa, wiedziałam, że został zraniony, że potrzebuje czasu.Nie był to łatwy związek, jednak czekałam. Ale jak bardzo się myliłam. On oczywiście potrafił kochać, ale nie mnie. Zostawił mnie dla niej po dwóch latach nawet jej nie widząc, ponieważ ona nie mieszka w Polsce. Wystarczyło, że napisała. Nie usłyszałam słowa wyjaśnienia, tylko zostałam wyrzucona z jego mieszkania pod byle pretekstem. Pół roku później odezwał się do mnie, jak się okazało ona znalazła sobie kogoś innego.
Odpowiadając na Twoje pytanie, sądzę, że na pewno jakaś część ludzi jest niezdolna do miłości. Większość jednak tylko wykorzystuje ten termin, aby wybielić się w oczach partnera i zyskać na czasie, póki nie znajdą tej prawdziwej miłości. Podłe to, lecz niestety dosyć częste.

Oldorando, czy udało Ci się może choć trochę zrozumieć? Mężczyźni twierdzą, że kobiety niby marzą o czułych spokojnych facetach a wybierają drani. Tylko czy w ich przypadku nie jest podobnie?

Namaste3434 jak sobie poradziłaś/radzisz? NIGDY nie zrozumiem jak można komuś zrobić coś takiego, po 2 latach zostawić z dnia na dzień, w ogóle jak kogoś można zostawić z dnia na dzień. Staram się żyć tak aby  nigdy nikogo nie krzywdzić jeśli wiem, że nie powinnam wchodzić z kimś w głębszą relacje bo mogłabym skrzywdzić tą osobę, bo nie czuje "tego czegoś" to po prostu w to nie w chodzę a nie karmię kogoś złudzeniami. Cyba już lepiej nie mieć nic niż mieć coś na niby. oldorando dokładnie to PODŁE i krzywdzące. Ponoć karma wraca... Tylko, że niestety w życiu nie jest tak, że dobre rzeczy przytrafiają się dobrym ludziom, a złe rzeczy złym ludziom. Śmiem twierdzić , że jest na odwrót. Chciałabym być na tyle silna i odporna psychicznie, żeby nauczyć się żyć sama se sobą, nie przeżywać tak rozstań, czy to możliwe? . Jesteśmy dobre, dbamy, troszczymy się, facet może na nas polegać, pomagamu mu w trudnych chwilach, słuchamy i co z tego mamy? My dobre sercem?
Oni deklarują co innego, a co innego tak naprawdę daję im tą 'iskierkę" w sercu i w głowie , więc co nam pozostaje? Bycie zimnymi su.... tak jak pisała Elle88 ?

Tak, zrozumialam....tylko nie wiem, czy umiem wyjasnic...

Bo tu chodzi o niego. Chodzi o to, ze on musi udowodnic cos sobie/sprawdzic sie.
Np. Odbic te zone mezowi- bo jest lepszy..
Albo widziec, ze ona go oklamuje, bo jej tak bardzo na nim zalezy, ze ryzykuje klamstwo..
Albo, ona nim manipuluje, a on widzi, ze to tylko gra..
Albo ona go olewa, a on jednak probuje wzbudzic w niej emocje...

Chodzi o gre, o przeciaganie liny, i emocje...jak w sporcie.
Nrmalna spokojna relacja prowadzi do przyjazni.

Zebyscie dobrze zrozumieli- on moze sie przyjaznic latami, moze byc w tym seks, szczerosc, bliskosc...
Ale nadal bedzie sie uganial za jakas zolza, a przyjaciolka bedzie wysluchiwac rozkmin, co zolza miala na mysli, i jak ja zdobyc.( zdobyc znaczy zdominowac, zaangazowac emocjonalnie, przywiazac)

Ten  typ tak ma.

Chciałabym stabilizacji, poważnego związku. Myślałam, że w tym wieku będę już powoli wiła sobie rodzinne gniazdko i planowała dzieci. Może to jest moje piętno? To,że tak szybko dojrzałam i potrzebuję mężczyzny z krwi i kości, a jaki 21latek myśli o zakładaniu rodziny? Tylko, że to są moje ukryte pragnienia. Na G tego nie wymuszałam żeby była jasność. G wiedział, że interesują mnie tylko poważne związki a nie latanie za rączkę i on też wtedy chciał takiego związku. Planował, marzył o NASZEJ przyszłości. Tej najbliższej i ciut dalszej. Może to jednak we mnie jest jakiś problem, może to ja czymś odpycham? Znowu wracam do punktu wyjścia , oszaleje

Tylko gdzie szukać tych MĘŻCZYZN moje drogie? Żyć po prostu zajmując się sobą i czekać , aż samo przyjdzie? a co jeśli nie przyjdzie?

Namaste3434 musimy wierzyć, że z każdej miłości można się wyleczyć a czas przyniesie ukojenie.  Sama teraz jestem tak pogubiona, że nie jestem w stanie odpowiedzieć sobie na pytanie "Czy ja kocham G" , ja nie bardzo już wiem jak to uczucie w sobie definiować...Cierpię  okrutnie ale czy cierpienie może być wyznacznikiem i miara miłości? Serce mi się kraja bo widzę przez co niektóre z Was musiały przejść i przechodzą nadal.  Zastanawia mnie czy tacy faceci chodź przez chwilę myślą o uczuciach innych. Chciałabym wiedzieć jak to wygląda z perspektywy takiego raniącego 'chłopca'.

Właśnie- to jest sedno tego co też teraz mi się wydaję. Nie spotykam takich mężczyzn. Też wydaje mi się, że odwiedzam złe miejsca. Mało tego, ja nie mam już nadziei, że istnieje taki, który mnie pokocha tak bezwarunkowo - szczerą, prawdziwą miłością....Njagorsze jest to, że tai delikwent rani, jest podły a kto zostaje z poczuciem winy? My Bogu winne duszyczki

Kochana przeczytaj mój stary wątek odnośnie mojego jeszcze wcześniejszego faceta, byłam w związku przez ponad 4 lata... On palił marihuanę codziennie i inne dragi też. Oszukiwał. Kłamał. Ale koniec końców wychodziło, że to ja jego przepraszałam. Nie wiem co w nas kobietach jest, że tak lubimy czuć się winne. Tak bardzo domagamy się miłości . Dajemy sobą manipulować . Facet tylko pociąga za sznurki. A to my potem cierpimy. Namaste rozważ założenie swojego wątku...Naprawdę warto ! Popatrz ile tutaj mądrych kobiet dających naprawdę cenne rady, pomagających spojrzeć na wszystko z innej perspektywy - tej zdrowej.

http://www.quickmeme.com/img/51/5148571 … adbd34.jpg

Jakie piętno?
Teraz zwrócę Ci uwagę na niespójności, ale w TWOIM rozumowaniu, nie w jego- dla odmiany:

Dobre pytanie, ciepło ciepło, ale.. siadaj 3 z + ;P

Prawidłowo zadane powinno brzmieć: "Dlaczego wybieram na swoich partnerów facetów, którzy boją się bliskości?" 
Odp:  "Bo sama się jej tak naprawdę boję."     ---> :O  szok co?, ale taka prawda moja droga

Jak człowiek naprawdę zajmuje się sobą to nie ma czasu ani potrzeby "czekać" przebierając nogami, "aż TO wreszcie nastąpi !!!" , w związku z tym nie zajmuje myśli wątpliwościami, ani nie snuje scenariuszy rozczarowania.

I dalej:

Miłości niekoniecznie, ale skłonności masochistycznych jak najbardziej

A Ty rozkminiasz dnie i noce uczucia i emocje facetów, którzy nie wzbudzają w Tobie większych emocji?

Sratatata... Biedne sierotki, bez wolnej woli, ze związanymi z tyłu rączkami i opaską na oczach, prowadzone jak owce na rzeź. Wszystko siłOM !!!!  Jasne..

Wierzysz w to, dopóki podświadomie czekasz na powrót "księcia" , co by ten inny wam szczęścia nie blokował, jak juz Twój książę się (zgodnie ze scenariuszem w Twojej głowie) opamięta i przypomni sobie, że przecież tylko Ty i na zawsze..
Pobudka!

Ps. Nadzieja to nic innego jak ukryty strach i dokarmianie czarnego scenariusza opartego na strachu: "mam nadzieję", bo tak naprawdę nie mam wiary, że zasługuję i uda mi się to czego pragnę, dlatego się asekuruję nadzieją..PO MY ŁKA

Jejku...znow musze zgodzic sie z elle...( jakis dzien uleglosci mam, czy co?)

Zauwazylam to u siebie...bylo tak.

Postanowilam sie rozejrzec za zwiazkiem. Dziecko juz podroslo, ja juz przestalam przezywac glupote wlasna, jaka byl poprzedni moj zwiazek, stanelam na nogi- na mnie czas!

Zaczelam poznawac masowo rozmaitych panow.
Na poczatek odpadali ci w zwiazkach( nie, nie z przyzwoitosci, ani litoscibdla zony- po prostu z logiki- po cholere mi facet zdradzacz?)
Potem odpadali desperaci...ci wszyscy, ktorzy deklarowali milosc od pierwszego wejrzenia...
Potem wszelkiej masci " dziobdziusie", " sloneczka", " misiaczki"
( o chamach, przemocowcachbi debilach nie wspominam, bo nie warto)

Co zostalo?

Faceci " ostroznie sie zblizajacy"
Czytaj - faceci bojacy sie bliskosci...

Ciagnelam takie relacje przyjacielskie dlugo- karmiac sie nadzieja, jak glupia...zanim sie nauczylam, jak to dziala.

I przyszla mi do glowy taka mysl- jakby ten sam facet- przyjaciel, od razu byl zdeklarowany, nie nachalny, ale otwarty, jak by nie dal mi czasu, tak z pol roku rozbiegu, zanim go poznam i sie przywiaze...to jak bym zareagowala???

Ano- ucieczka.
Urwalabym kontakt, radykalnie i stanowczo.

Ten sam facet przyjaznil sie tak dlugo, ze pozwolilam sobie zaufac, otworzyc sie, - czego bym nie zrobila szybciej.

A czemu?
Bo ja sie boje. Bo ja nie potrafie zaufac. Bo zachowuje ostroznosc. Bo ja sie boje bliskosci. Bo ja nie czuje sie na tyle pewnie, zeby sie otworzyc.

Dlatego wchodze w takie uklady przyjacielskie , z dystansu, ostrozne, ciagnace sie, ale nie zmierzajace donikad, takie asekuranckie.

I dopoki nie zmienie tego w sobie, to nie ma sensu szukac partnera.

Nooo, elle, przeciez zawsze wspominam, ze SOBIE mam do zarzucenia, ze tkwilam w chorym zwiazku..
Ze SOBIE zarzucam, ze pozwolilam sie zle traktowac..
Ze SOBIE pozwolilam pokochac kogos, kto mnie olal...
Itd.

Ja sie obecnie wycofalam. Nie umawiam z facetami, nie rozmawiam z facetami, nie flirtuje, nie jestem zainteresowana.
Chyba jest mi z tym, poki co dobrze. Jak mi sie zmieni, bede sie martwic....

Elle88 Ty jesteś niesamowita! Teraz to dopiero mi namieszałaś w głowie, mam nad czym myśleć ale to dobrze! Wiesz, że nigdy nie wpadłam na pomysł, że to ja mogę bać się bliskości? Ale za to panicznie boję się odrzucenia. Boję się, że moje marzenia o NORMALNEJ, SZCZĘŚLIWEJ rodzinie pójdą sobie do lasu, wykopią dół , który zostanie zasypany. W efekcie będe starą panną , aż do mych ostatnich dni. Czy to nie jest na pograniczu jakiś paranoidalnych myśli!?! Znowuż Elle trafiłaś w samo sedno- właśnie sobie uświadomiłam, że rzekomo zajmując się sobą gdzieś w zakamarkach mnie buszuję TA myśl "a może on jednak wróci, a może się zmieni i bd żyli długo i szczęśliwie jak to na księcia przystało". Błędne koło! jak się z tego wyleczyć? Jak wyzbyć się tego strachu. Kolejna sprawa może faktycznie to JA mam skłonności masochistyczne i PODŚWIADOMIE wybieram facetów, którzy mają defekt - mniejszy bądź większy. (?) A teraz czuję się przerażona Elle bo uświadomiłaś mi kolejną sprawę... No tak ja nie rozmyślam o uczuciach facetów, którzy nie wzbudzili we mnie większych emocji... ( OMG to znaczy, że G wcale nie rozmyśla jak ja się teraz podle czuję!?). Elle jesteś NIESAMOWITA. Dzięki Ci za taką prawdę. Rozbawiłaś mnie tą SIŁOM haha swojska dziopa Tak tak mam wolną wolę ale w przypadku G nie dało zupełnie się przewidzieć, że on mnie skrzywdzi eh

Namaste3434 tak czułam, że nasze historię mogę być podobne. Mądrze mówisz- trzeba najpierw pokochać siebie bo nikt za nas tego nie zrobi. NIGDY więcej podawania się na tacy i to jeszcze złotej kuwa. Święte słowa- NIE ZADOWOLĘ SIĘ BYLE CZYM- to bd moje motto !!

oldorando z Elle ciężko się tutaj nie zgodzić- widzę, że dzięki niej też zdałaś sobie sprawę z ważnych rzeczy a wcale nie takich oczywistych. Czytając Twoją wypowiedź stwierdzam, że G był chyba właśnie takim układem "asekuranckim"

Elle to może ja też nie jestem gotowa na związek? Chyba mam dużo do przepracowania. DO zastanowienia się sama nad sobą

Elle88 patrzę na moje znajome, przyjaciółki i co widzę? -zaręczyny,ślub..dzieci. Serce krwawi bo zazdroszczę. Marze o takim zwykłym życiu z kimś u boku i własnej rodzinie. Może  z jednej strony nie jestem gotowa na związek ale z drugiej jakoś sama nie potrafię funkcjonować... Długo zmagałam się z lękami typu nerwicowego ale od 2 lat miałam spokój, G odszedł i to nawróciło. Jest mi ciężko. Nie umiem wziąć się w garść. Znowu mam słabsze chwile. Chciałabym pogadać z G i tylko z nim. Tak mi go brakuje... Potrafił mnie wyciszyć, uspokoić. Znowu to pytanie DLACZEGO skoro obojgu nam było tak dobrze.

Elle88, czy sądzisz, że kobieta nie ma prawa oczekiwać wsparcia od swojego partnera? Tutaj widzimy sytuację, gdzie on jej ewidentnie nie kochał. Domniemam więc, że każdy ruch autorki w tym związku był dla niego nie do wytrzymania. W zdrowej relacji jednak pocieszanie i wsparcie jest jak najbardziej pożądane i normalne.
Wg mnie wina ifall zaczęła się po rozstaniu. Wiadomości zawierające żal i smutek, to że potrzebuje wsparcia nie zrobią na nim wrażenia. I tu zgodzę się, że mógł odczuć, że się na nim uwiesiła. Ale nie można powiedzieć, że on tego nie wytrzymał. Bo zostawił ją już wcześniej.

Tutaj zgodzę się z Tobą w 100 %, ponieważ sama byłam w takiej sytuacji. Brak miłości jest widoczny zawsze, tylko my nie chcemy się do tego przyznać.

Elle88 a czy ten ktoś nie może pomóc mi w pokochaniu siebie? Mam problem z samoakceptacją  to fakt.  Ale czy to źle ,że do szczęścia potrzebuje drugiego człowieka?

- Droga Elle ja wcale tego niańczenia nie potrzebowałam zapewniam Cię, że to bardziej ja niańczyłam jego jeśli już. Założyłam, że było mu dobrze dlatego, że to widziałam i czułam -mówię  o tym co namacalne bo kto wie może w głowie ten facet od początku miał jakiś strach, lęk ale ukrył go przede mną .

- chciałabym ,żeby takie sygnały były bo byłoby mi się łatwiej pogodzić. Przeanalizowałam całą naszą znajomość bo tak się składa, że każdą naszą codzienną rozmowę mam jeszcze w archiwum i uwierzcie nie było ŻADNYCH oznak, może jakieś były ale TYLKO I WYŁĄCZNIE w jego głowie, poprzez zachowanie nie byłam w stanie domyślić się, że lada dzień to pęknie jak bańka mydlana. Może dla niego to nie stało się z dnia na dzień ale dla mnie tak bo dzień przed tym jak mi powiedział , że będziemy musieli porozmawiać wszystko było tak samo CUDOWNIE jak na początku naszego związku. Tak samo wątpię, że od początku wyczuł moje zaangażowanie bo o uczuciach mowy nie było przed rozstaniem. Było nam dobrze i ja nie potrzebowałam póki co jakiś wielkich uczuć tylko ciepła, wsparcia, bliskości i to wszystko dostawałam.

- czytając to jedno zdanie popłakałam się, poczułam silne emocje. Dziękuje Elle za bolesną prawdę. Nie lubię swojego życia- trafiłaś w sedno. Nie wiem co dalej i od czego zacząć żeby jakoś to sobie poukładać.

Nie.
Nikt za Ciebie nie "odwali" tej czarnej roboty

Ale ktoś może pokochać Ciebie bezwarunkowo (no, w granicach rozsądku - w znaczeniu bardziej, że autentycznie), kiedy Ty najpierw siebie tak się nauczysz kochać.
Pamiętaj, że inni ludzie odbijają nasz stosunek do samych siebie. Ktoś kto siebie nie kocha przyciągnie osoby, które nie będą w stanie go pokochać. I analogicznie w drugą stronę.
Także nie kombinuj Nie idź na skróty, bo wylądujesz w tym samym miejscu dokładnie.

Miałam na myśli to, że on "wyznaczał kierunki", a Ty biernie się temu poddawałaś nie zgłaszając swoich potrzeb czy wizji na tą relację. Rozumiem, że odpowiadała Ci jego inicjatywa, ale on najwidoczniej potrzebuje więcej inicjatywy po stronie kobiety -nie ma w tym Twojej winy, nie dobraliście się, to się zdarza.

To dowodzi tylko tego, że nie był autentyczny w tej relacji, nie był z Tobą szczery. Uczucia, jeśli są, nie giną z dnia na dzień..to zawsze jest proces. Naprawdę lepiej, że facet zrezygnował po kilku m-cach niż miałby to zrobić z tego samego powodu np. po 2-3 latach.

Nie będę prosiła byś podawała tutaj intymne szczegóły dlaczego tak jest, ale na pewno warto się nad tym zastanowić.

PRzede wszystkim spokojnie, bez pośpiechu i paniki Nigdzie Ci się nie spieszy, pamiętaj.
Zacznij od podczytywania rozmaitych wątków w tym i dziale Miłość -znajdziesz wiele podobnych sytuacji, to na początek poszerzy Ci perspektywę z "ja i mój pech" na "co 2-ga osoba przeżyła lub przeżywa to samo ".. Tam znajdziesz też sporo różnych - co najważniejsze INNYCH niż użalanie się i załamywanie rąk - punktów widzenia, co da Ci kopa na rozpęd , no i sporo rad jak krok po kroku wychodzić z podobnych kryzysów.
Wszystko będzie dobrze, masz moje słowo. Potrzeba tylko trochę czasu i cierpliwości.

Dziewczyny - kobiety pozwolę sobie nie zgodzić się z pewnymi sformułowaniami. Miałam kochanego męża - zmarł 6 lat temu na raka. Przez 17 lat naszego małżeństwa mogłam na nim polegać jak na Zawiszy, nigdy nie okłamał, zawsze dotrzymywał słowa, był dobrym ojcem i niezawodnym mężem. Przy nim nigdy nie miałam problemu aby okazać słabość, bezradność lub siłę i kobiecą nieustepliwość. Nigdy nie musiałam się zastanawiać czy jestem go uczepiona jak rzep, czy jestem samodzielna. Każdy aspekt naszego wspólnego życia wynikał z potrzeby chwili. Jeśli potrzebowałam bliskości on to wuczuwał, jeśli samotności on to akceptował, jeśli byłam bezradna jak dziecko we mgle to pomógł i doradził, jeśli miałam w sobie power do działania i chciałam coś udowodnić, to cieszył się moimi sukcesami. Myślę, że jesli w związku jest prawdziwa miłość to ani kobieta, ani tym bardziej męzczyzna nie będą sobie żartowali z codzienności a tym bardziej ze wspólnego życia.
To jest zwykła dziecinada i brak szacunku i miłości jeśli facet nie potrafi jednoznacznie okreslić się czego chce i czego potrzebuje. Dzisiaj kocha, jutro nie kocha, dzisiaj jestem dla niego najważniejsza, jutro już mniej ważna, dzisiaj mnie potrzebuje, jutro już mnie nie chce. Dzisiaj pisze kilkanaście sms dziennie, a następnie nie odbiera i nie odpisuje przez wiele dni. Przecież to jest zwykłe szczeniactwo, brak odpowiedzialności, głupota, brak szacunku i zwykłe kłamstwa. Nie ma co dorabiać sobie żadnych ideologii - kobieta się z jakiś przyczyn zakochuje, bez względu na to czy sie boi bliskości, czy się nie boi - poprostu zakochuje się, a taki podły gnój wykorzystuje jej uczucie dla dowartosciowania swojego krótkiego ego. Gdyby każda z nas miała rentgena w oczach i w sercu, to nawet by się do takiego padalca nie zbliżała.
Piszę tak, bo nie przeżyłam we wcześniejszym życiu żadnych traum i niepowodzeń, a mimo to dwa lata po śmierci męża sama wplątałam się w toksyczny układ, z którego w dniu dzisiejszym skutecznie się wymiksowałam. Zakochałam się na zabój i kocham nadal. I nic, absolutnie nic nie wskazywało na to, że ładuję się w potężne tarapaty uczuciowe. Czy cierpię? Tak i to bardzo, ale wiem jedno z nim cierpiałabym tysiąc razy bardziej, ale to już temat na osobny wątek.

Odzywa sie bo prawdopodobnie mimo wszystko tylko  z Toba udalo mu sie stworzyc najblizsza więź po rozstaniu z ex co nie oznacza wcale ze Cię kocha. Wyszedl z zalozenia ze jak sie nie ma co się lubi to się lubi co się ma stad te niemrawe proby kontaktu. Takze jesli chcesz swiadomie zadowolic się placebo milosci i bliskosci (byc moze podswiadomie jest Ci to nawet na rękę)  to dzwon, pisz, odgrzewaj tego kotleta.

ifall , Nie wiem czy to zrozumiesz ale mam taką cichą nadzieję.

Najprawdopodobniej on kogoś poznał , nie wiedział jak się wycofać by nie zranić Cię zbytnio. Powiedział Ci że nic nie czuje , niestety musisz się z tym pogodzić - on nie wróci. Będzie boleć przez jeszcze jakieś 2 lata , ale nauczysz się z tym żyć.
Przykro mi że tak się dzieje , wszyscy szukamy miłości.

Ja niestety też raniłem , nie celowo. Nie mam żadnych nałogów , potrafię rozkochać dziewczynę w sobie na zabój ale w pewnym momencie jest coś co przekreśla przyszłość i człowiek czuje że to nie to. Raz z powodu dziewczyny musiałem zakończyć związek , to nie jest łatwe. Wiedziałem że jak tego nie zrobię to będę się w nim męczył. Innym razem z powodu dogadywania , miałem też sytuacje że z powodu seksu. Z powodu pieniędzy , też był gorsze okres a jednak żeby móc być kimś trzeba mieć i pieniądze( to był mój chyba 2 związek i tutaj gdybym ja nie zakończył to ona by to zrobiła ).

U Was zapewne zadecydowały te problemy , ciągłe problemy. Wcale bym się nie zdziwił jak kogoś poznał.

To że do niego napiszesz i mu powiesz co czujesz niczego nie zmieni , on może być Twoim przyjacielem i to też jeśli ma kobietę nie chce Cię ranić byś widziała to że spotyka się z inną.
Gdyby żałował decyzji to by wrócił , jemu co najwyżej jest Ciebie szkoda i może wiedzieć że popełnił błąd raniąc Cię - ale kto wie w momencie poznawania. No nikt.

Są tego plusy , masz porównanie jakie jest życie z facetem bez nałogów i z nałogami. Głowka do góry znajdziesz kogoś.
Uwolniłaś się od tego drugiego.

Słuchaj, Człowiek całe życie próbuje sobie na to pytanie odpowiedzieć - nie jesteś jedyna

ale pocieszające jest to, że jak wiesz na 100% czym Miłość NIE JEST, to o wiele łatwiej wychwycić i przyciągać jej prawdziwe najmniejsze przejawy , a potem więcej i więcej..aż w końcu człowiek załapuje w czym rzecz i wtedy - boom! <love is in the air>

Grunt to wiedzieć czego się szuka, bo tylko wtedy można dobrze nastawić "radio"

alienekpl tyle, że w tej sytuacji analizując wszystko na wszystkie strony nie wiem co mogło być problem... On nie mógł uwierzyć w to jakie ma szczęście, że spotkał uczciwą kobietę, myślał, że już nigdy takiej nie spotka. Mówił, że zaintrygowałam go, że jestem niesamowita i tak mówił do samego końca, aż pewnego dnia po prostu powiedział, że się boi , boi, że mnie zrani i, że jak miał kobietę która go zdradzała to biegał za nią zakochany a jak ma cudowną dziewczynę, której nie można nie kochać to jemu się wydaje, że mnie nie pokocha i , że woli to zakończyć teraz niż za rok. Płakał żegnając mnie. Przytulał , całował żegnając mnie. Dla mnie stało się to dosłownie z dnia na dzień, dla niego może nie , ale dla mnie tak bo do ostatnich chwil nie dawał po sobie poznać, że ma jakieś głębsze przemyślenia, które miałyby doprowadzić do zakończenia naszej znajomości. Dzień przed ostatnim jak się później okazało przyjazdem do mnie mówił " absolutnie nie chce kończyć tej znajomości. Jesteś dla mnie zbyt ważna" .
Dlatego tak trudno mi się w tym odnaleźć, bo nie znam żadnych powodów.
Elle88 bije od Ciebie taki stoicki spokój, wydajesz się być kobietą, która wie czego chce - może dasz mi jakieś konkretne numery abym znalazła odpowiednią stację w radio ?

Z dedykacją dla Ciebie, Autorko: https://www.youtube.com/watch?v=bWhm-H7M8Us   

Rozumiem. Musisz jeszcze trochę sobie pocierpieć i ok.

Tu masz coś, co będzie bliżej Twoim emocjom teraz: https://www.youtube.com/watch?v=phktiVZqUbQ