Czy ja się zmieniłam? - Netkobiety.pl

Hejka
Czy ja się zmieniłam. Z moją przyjaciółką nie wiem czy tak mogę nazwać teraz ale znamy się już ponad 8 lat. Z biegiem czasu człowiek się zmienia praca obowiązki itd. Parę miesięcy temu miałam wypadek samochodowy dość groźny nadal mam traumę , szkoła zaocznie i nie powiem ,że nie było łatwo ale poszłam ze względu na pracę i praca codziennie a w weekendy wolne raczej szkoła. Obecnie skończyłam. A moja przyjaciółka pracuje i ma kilka dni wolne , nie uczy się , brak obowiązku no i ma chłopaka. Tyle ze ona mnie nie rozumie ,że mam Obowiązki w domu , ze chciałabym odpocząć czasem a mam mało kiedy. Ona mówiła ,że zmieniłam się może i zmieniłam ale to wszystko się zmieniło po wypadku ale na gorsze jak mówi. Ja osobiście uważam , ,że na lepsze. Ona oczekuje ,że za każdym razem na pstryknięcie będę do niej latać bo co? Bo nudzi się oczywiście a chłopak nie pójdzie bo nie lubi tego. No szlak mnie trafia a ja co ? Nie mam prawa odpocząć po pracy i od wszystkiego. Odmówię i już obraża się nie ukrywam ale bardziej mnie to irytuje . Ona jest osobą aktywną ,szaloną i bardzo się szybko denerwuje. Ja jestem też aktywna, samotnikiem, wrażliwa, nieśmiałą ale nie obrażam się o byle co, jestem wyrozumiałą osobą i pomocna. Nie ukrywam ,że nie mam chłopaka bo nie znalazłam jeszcze ale mam czas na to. Po wypadku potwierdzam ,że mało wychodzę do ludzi bo ostatnio z jednym spotkałam ,że zraziłam się do mężczyzn. Boli mnie w jakim sposób mnie traktuje ale jak miała problemy z chłopakiem to zawsze służyłam pomocą albo ,że chłopak nie pójdzie bo nie lubi tego. Jak on odmawia to ja muszę ratować bo zdenerwuje się . Napisała do mnie ,że myślała iż zmienię się ,ze wyjdę do ludzi i nie może już tak dalej No przepraszam bardzo nie zmienię ot tak jak sobie życzy. No powiedzcie mi jak mam się zmienić jak wszystko naraz idzie w łeb wypadek, egzaminy, praca ,że czasem brak mi sił . Oczekuje sobie ,że będę wychodzić do ludzi , ze nie mam ochoty spotykać z mężczyznami po ostatnim spotkaniu., ze będę spotykać z nią kiedy ona sobie zażyczy. Dzisiaj chciała pojechać ,że mną daleko ale ja nie mogłam bo musiałam pomoc i chciałabym odpocząć ostatni dni miałam ciężkie ale jak zwykle obraziła się i ,że już dalej tak nie może. Domyślam ,że ona nie wie co ja teraz czuję po wypadku traumę i potrzebuję przestrzeni bo sama tego nie doświadczyła. Pracuję codziennie a ona co kilka dni i sama zapewne nie wie jak kto zyć codziennie praca i obowiązki. Stwierdziłam ,że jak ona tak dalej nie może to już nie ma o czym gadać i niech sama szuka przyjaciółkę idealną jakiej sobie wymarzy. A ja zostanę sama i nikt nie będzie mówił co mam robić i jak żyć. Ale boli mnie to. Przed wypadkiem byłam podobną osobą ale mniej aktywniejsza niż teraz i psychikę słabszą.