Co mam zrobić jestem z tym sama - Netkobiety.pl

Jesteś młoda,  za młoda teraz to straszne dla Ciebie ale szkole możesz zrobić zaocznie,  a uwierz oddania dziecka zalowssbys do końca życia,  po za tym jeśli Twoja rodzina jest w porządku pójście do technikum to nie problem,  moja kuzynka chodziła do szkoły do 7 miesiąca ciąży,  i zaczęła spowrotem miesiąc po porodzie,  nauczyciele wysyłali jej materiały itp wszystko da się zrobić.  To dziecko jest częścią Ciebie,  a jego ojciec zainteresuje się jak zmadrzeje napewno.  Choć teraz pewnie nienawidzisz tego dziecka za pokrzyżowanie planów jak je zobaczysz pokochasz nad życie.

Chce aby było szczęśliwe ciocia rozmawiała dzisiaj z dyrektorką szkoły i mogę iść do niej a ona i nauczyciele mi pomogą . Ojciec nie chce ze mną rozmawiać o ciąży . Ciocia i wujo mówia o oddaniu go podobno jest wiele par które mają wszystko ale do szczęścia brak im dziecka a ja nie miałam bym jak wychować to dziecko i zapewnić mu opieki . Czy dobrze robię ???????

Chce aby to dziecko miało lepiej ode mnie chce aby nie trafiło na matkę która sobie z nim nie poradzi tak jak moja . Dzisiaj rozmawialam z rodzoną matką i kategorycznie zabroniła mi tego robić ale ja chce skończyć szkołe chce aby jakąś rodzina pokochała je i dało mu dom jestem w 3 miesiącu a dowiedzialam się o tym w poniedziałek . To lepsze niż je zabić jak szłysze w telewizji . Ale czy ja za parę lat nie będę się za to obwiniała jak mówi moja matka wychowała mnie w strasznych warunkach kiedy mnie zabrali nie walczyła o mnie teraz chce dać temu dziecku mozliwosc normalnego życia i szczęśliwego domu . Czy powinam iść za tym postanowieniem ?????????

Chce aby dziecko miało dobrze nie ważne jaką podejme decyzję zawsze będę ją żałowała bo albo nie mogłam dać temu dziecku to co potrzebuje albo to że go zostawilam zawsze to będzie trudne dla mnie ale chociaż będę wiedziała że nic mu nie jest i jest szczesliwy :-) . Jeżeli kiedyś dowie się prawdy chce aby zrozumiał .

A gdybyś zdecydowała się zatrzymać dziecko to masz sporo możliwości pomocy finansowej na jego utrzymanie.
Po pierwsze alimenty od jego biologicznego ojca a jeśli niepełnoletni to od jego rodziców. To, że on dzieckiem się nie interesuje jest mało ważne, płacić na dziecko musi i można to wyegzekwować.
Pomoc z opieki społecznej.
Może dotychczasowa rodzina zastępcza u której jesteś zdecyduje się na wzięcie pod opiekę również Twoje dziecko. Dostaliby pomoc finansową tak jak dostają na Ciebie i miałabyś dziecko przy sobie.

A ukończenie szkoły zależy tylko od Twoich chęci i umiejętności zorganizowania się. Będzie ciężej niż bez dziecka ale nie jest to niewykonalne. Szkoła ma obowiązek pomagać matce z dzieckiem, nie wolno im utrudniać jej niczego.
Pójście do technikum można przesunąć o rok czy 2 gdy dziecko podrośnie i będzie się nadawało do przedszkola.

Wczesna ciąża nie wyklucza możliwości zapewnienia dziecku dobrych warunków, dobrej atmosfery.
Może jeszcze poznasz kogoś odpowiedzialnego i wartościowego  kto zechce założyć z Tobą rodzinę, pomóc w wychowaniu dziecka.
Pamiętaj, że nikt nie będzie kochał Twojego dziecka tak mocno jak Ty. Nawet para pragnąca adopcji dziecka najbardziej na świecie nie da mu tego co Ty możesz mu dać.

Znienawidzona spokojnie. Nie stresuj się tak, bo to ci niepotrzebne.
Czy ojciec dziecka wie, że jesteś w ciąży? Czy jest równie młody jak Ty? Rozumiem, że nie ma ochoty wziąć odpowiedzialności za Was?

Na decyzję masz mnóstwo czasu. O ciąży się dowiedziałaś niedawno, przez co wszystkie emocje się w Tobie kumulują.

Żadna 16-latka nie jest gotowa na dziecko. Żadna. Czasem jednak niektóre dorastają i starają się stanąć na wysokości zadania.
Zazwyczaj (bo nie u wszystkich niestety) dziecko wzbudza takie uczucia, których nigdy do nikogo innego się nie czuło i nie poczuje. To niesamowity rodzaj miłości (czego w tym momencie nie możesz wiedzieć i czuć). Z drugiej strony nie znam Cię, nie wiem co masz w głowie, czy powielasz świadomie lub nieświadomie schemat życia swojej matki. Nie wiem czy jesteś świadoma i gotowa tego, że po urodzeniu będziesz do dziecka już przywiązana na zawsze. Nie będziesz miała czasu na zabawę, imprezy, poznawanie życia jak Twoi rówieśnicy. Koledzy po szkole będą się umawiać a Ty będziesz wracać do domu do dziecka. Jasne być może będziesz miała pomoc, być może ta pomoc będzie duża, ale musisz pamiętać, że to Twoje dziecko, a dziecko przede wszystkim potrzebuje matki i to bez względu na wiek. Zapewne wszyscy obecni znajomi gdzieś znikną, przyjaźnie się rozwiążą, bo nie będziesz już tak dyspozycyjna i beztroska jak inni.

Ja Ci nie napiszę, że macierzyństwo jest łatwe, bo nie jest. Musisz sama sobie odpowiedzieć czy jesteś gotowa taką odpowiedzialność na siebie przyjąć.