Ojciec - uosobienie Boga. - Netkobiety.pl

W tym poście nie chodziło mi o zagłębianie się w moją osobę tylko o poznanie zdania innych na ten temat Ale jeżeli cię to interesuje to mój ojciec dał po prostu nogę

Wiara chrześcijańska zakłada, że nic się nie dzieje bez zgody Boga.
Więc cokolwiek potwornego spotka kogoś w życiu, chrześcijanin musi wierzyć, że Bóg wydał na to zgodę.
Tendencja jest, żeby dziękować Bogu za to co dobre, a winą za to co złe obarczać siebie, innych ludzi, albo szatana, byle tylko nie Boga. Bo to koliduje z wizerunkiem Boga.

W moim przypadku utrata wiary nie miała związku z osobą ojca.

Hahaha.

Dla niekumatych - moja sygnatura.

Co do pytania - jak było u mnie? Raczej dosyć standardowo. O ile sama utrata ojca niezbyt wpłynęła na mnie ( choć w zasadzie chyba należało powiedzieć że bardziej dotknęło to matkę i rodzinę a nie mnie ) a przynajmniej nie odczuwam jakiejś wielkiej straty czy tam braku czegoś tak nie miało to jakiegokolwiek związku z moim odejściem (?) i porzuceniem Kościoła. Po prostu wraz z wiekiem zrozumiałem że kierowanie się zasadami tam istniejącymi nie ma sensu, zobaczyłem że jest to jedna wielka patologia nijak nie przystająca do współczesnego świata.

Niestety według mnie tak to wygląda zważywszy na to co piszą rozmówcy i jak do tego podchodzą . Ja nie odważyłabym się na takie porównania , pomimo iż deklarujesz , ze jesteś daleko od Kościoła i Boga to przemyśl te słowa !!!!

To jest zrozumiale ale nie logiczne jesli sie wezmie pod uwage sytuacje kiedy krzywdzi nas nauczyciel A, "przez co" wyrabiamy sobie "zdanie" o nauczycielu B, ktory jest uwielbiany przez wiekszosc uczniow za swoje doskonale podejscie pedagogiczne. To jest tez kwestia swiadomego zycia vs. kierowania sie emocjami, wypisanego wzorca zachowan, roznych barier, ktore sami sobie zbudowalismy. Tutaj kwestia podstawowa jest zrozumienie ze to nie ktos wyrzadzil nam krzywde ale ze swoim zalem i pretensjami sami sobie wyrzadzamy krzywde.

Mnie sie wydaje ze Twoje doswiadczenie nie ma nic wspolnego z Bogiem jako Ojcem w odniesieniu do Twojego fizycznego ojca, chyba ze to jakos utozsamiasz. Widze to dlatego ze moja wlasny fizyczny ojciec nie byl rewelacyjny co ma 0% wplywu na moje "relacje" z Ojcem, tak samo jak moje relacje z Antkiem nie maja wplywu na relacje z Wojtkiem. Oczywiscie, pewne doswiadczenia, nawet mocno determinuja nasz stosunek do "nowych" kontaktow. Ale to od nas zalezy na ile bedziemy umieli sie wzniesc ponad te negatywne doswiadczenia. Potrzeba tez czasu lub jakiegos naglego mocnego wydarzenia. I tak samo jak z ludzmi, na jakosc kontaktow bedzie w taki sam sposob wplywac stosunek tej osoby do nas, jak i przede wszytkim, nasz wlasny stosunek do danej osoby. To on bedzie determinowal nasz odbior.

Co do modlitwy to nie moze byc ona wymuszona, powinna plynac z serca, wymaga tez pewnej pokory i oddania.