teściom rodzicom paszoł od mojego dziecko - Netkobiety.pl

Czyli chcesz dziadkom zakazać kontaktu z dzieckiem? Nie tylko rodzice wychowują dziecko no chyba, że dziecko przebywa tylko z rodzicami. Rozumiem, że ich rady mogą być jakieś archaiczne, a nawet irytujące, czy mogą usilnie dążyć żeby było tak jak oni chcą. No cóż widocznie trafiłeś na upierdliwych dziadków i tyle. Jednak dla wielu rodziców pomoc dziadków jest nieoceniona.

Rodzice sa od wychowywania dzieci, dziadkowie moga cos doradzic ale nie powinni nachalnie sie wtracac lub robic na przekor rodzicom

Uważam, że coś takiego ABSOLUTNIE nie powinno mieć miejsca. Teściowie czy rodzice mieli już swoje dzieci i swoją szansę. Warto mieć na względzie to, że skutki "wtrącania się" obejmują całą rodzinę,  nie tylko rodziców i dziadków,  ale przede wszystkim dzieci. One również na tym cierpią. Sama pochodzę z takiej rodziny. Babcia nieustannie wtrącała się w życie moich rodziców, gdzie tylko mogła. W wychowanie mojego brata i moje ingerowała od najmłodszych lat. To ona zdecydowała o tym, kto będzie moją matką chrzestną. Pewnego dnia, babcia poprzestawiała meble w moim pokoju, bo uznała, że tak będzie lepiej. Moja mama nie miała jeszcze wtedy dość siły, by sprzeciwić się teściowej, a tata nie widział problemu. Zmieniło się to jednak, gdy mój młodszy brat był przedszkolakiem. Coś pękło w mojej mamie i powiedziała głośno, co na ten temat sądzi. Efekt był taki, że babcia śmiertelnie się obraziła i przez ponad rok nas nie odwiedzała. Nie wspominam tego dobrze. Kolejną rzeczą jest to, jak obgadywała mamę do mnie i mojego brata. Przestała dopiero wtedy, gdy oznajmiłam jej wprost, że sobie tego nie życzę.
Takie sytuacje oprócz tego, że są źródłem konfliktów,  prowadzą jeszcze do jednego problemu - podważają autorytet rodziców a to już jest poważne zagrożenie.
Co innego, gdy rodzice dziecko krzywdzą - wtedy jak najbardziej powinno się reagować. Tylko wtedy. To rodzic ma za zadanie wychowania, inaczej tworzą się nie zdrowe relacje a naturalny porządek rzeczy zostaje zaburzony.

To wszystko zależy od wielu czynników.
Jeśli idziesz do pracy i zostawiasz dziecko pod opieką babci dzień w dzień to jasnym jest,że babcia MA PRAWO Twoje dziecko wychowywać.
Jesli mieszkasz u mamusi czy teściowej a ta gotuje i płaci Twoje rachunki- to jak najbardziej ma prawo wtrącać się do wychowania wnuka-bo w zasadzie wychowuje wciąż jeszcze syna czy zięcia

Jeśli jesteś samodzielnym ojcem-masz prawo żądać by Twoje zasady wychowawcze były respektowane i by nikt Ci cennych rad nie udzielał.

Ale...teorie swoje a życie swoje.Ileż to razy obce osoby zwracały mi uwagę w sklepie,że nie kupię dziecku lizaczka czy batonika tylko daje mu suchą bułkę.A jak mówiłam,że dziecko je słodycze raz w tygodniu-to larum,że zmarnowane dzieciństwo

Najłatwiej jest wychowywać cudzie dzieci. Ja zawsze mówię takim,że warto było całą swoją uwagę poświęcić na wychowanie własnych.

Bbbasiu-oczywiście współwychwowywanie współwychowywaniu nierówne.Jak moja teściowa,wiedząc,że córka nie może jeść produktów pszennych częstuje ją ciastem i mówi: aj ci głupi rodzice,przesadzają w tej diecie,nie dają dziecku nic dobrego zjeść- to przyznam,że szlag mnie jaśniutki trafia...

Tak jest. Dziadkowie powinni powstrzymac sie od wplywanie na wychowanie wnukow w takim samym stopniu jak rodzice powinni powstrzymac sie od wykorzystywania dziadkow jako darmowe opiekunki na kazde zawolanie.

Nic mnie tak nie drazni jak rodzice narzekajacy na dziadkow, ze jak dziecko jest pod ich opieka to jest nadmiernie rozpieszczane - nie pasi?! To prosze sobie wynajac profesjonalna opiekunke, a nie narzekac na dziadkow, ktorym sie wlasne dziecko wpycha.

Dziecko, ktore spedza czas z dziadkami od czasu do xzasu nawet kiedy bedzie jadlo w tym czasie sam cukier zlych nawykow nie nabierze.
(Pomijam wpis Malpy czy Gojki, bo te powody maja uzasadnienie - ale to nie jest "wtracanie sie w wychowanie" tylko nieodpowiedzialne zachowanie.

Zależy od sposobu rozpieszczania. Nie pozwoliłabym np. by dziadkowie karmili moje dziecko słodyczami. Raz na jakiś czas ok, ale jeśli robi się z tego codzienne jedzenie słodyczy, to już przegięcie i raczej robienie krzywdy niż rozpieszczanie.

A ja nie rozumiem jednego - dlaczego nie można na początku ustalić pewnych spraw? Jeśli proszę babcie, by opiekowala się wnuczką to musi to być równoznaczne z tym, ze ona ma robić wszystko po swojemu? Przeciez to ja znam swoje dziecko i wiem, co mu sluzy. Jeśli powiem, ze nie chciałabym, by się opychaly słodyczami, to dlaczego mądra babcia tego ma nie zrozumieć?

I rodzicom i dziadkom (teoretycznie) powinno chodzic o dobro dziecka, a nie stawianie na swoim, wiec nie musi to być jakas dziwna przepychanka..

Babcia nie musi się godzić na taką prośbę. Może powiedzieć ''nie'', tak jak zrobiła to moja babcia - wtedy, kiedy była potrzebna najbardziej(moja mama była po porodzie i to w dodatku bardzo trudnym, gdyż była to ciąża zagrożona od samego początku). Tymczasem ona spakowała manatki i wróciła do swojego domu, mówiąc, że musi odpocząć, bo bardzo się zmęczyła (zapewne widok mojego nowo narodzonego brata był bardzo męczący). I czy ktoś się za to na nią obrazi? Nie, najwyżej sama to zrobi
Z całym szacunkiem, ale rodzic to jest rodzic, a dziadkowie to dziadkowie. Czy to babcia nosiła to dziecko pod sercem? Nie. Babcia nie powinna i nie może zastępować matki. Nie rozumiem jednej rzeczy - czemu tak wiele osób nie patrzy na to, jak taką sytuację mogą odbierać dzieci? One mają wiedzieć kto jest matką, a przez takie cyrki dorośli często mieszają im w małych główkach. To są dzieci, one nie dostrzegają pewnych niuansów. Niektórym babciom się wydaje, że jak się opiekują dzieckiem, to koniecznie ''muszą mieć coś w zamian''. Uzurpują więc sobie prawo do roli, która im się nie należy. To - jak na mój gust, zakrawa już na patologię.
Nie, dziadkowie nie muszą rozpieszczać wnuków. Czy te dzieci koniecznie muszą być przez kogoś rozpieszczane?
Oczywiście, że dziadkowie to nie jest samo zło. Ale jeśli oferują pomoc, niech będzie to bezinteresowne, bez drugiego dna.

Wlasnie o to chodzi, by ta pomoc plynela z serca i wynikała z milosci do wnuka, ale tez, by dziadkowie szanowali wole rodzicow, odnośnie sposobu wychowywania czy postepowania z dzieckiem, bo oni za nie odpowiadają. Natomiast dziadkowie - dobrze by było jakby pogodzili się z tym, ze pelnia role, mimo wszystko, drugoplanową w wychowaniu , - tylko pomagają (jeśli oczywiście chcą, bo i o to czasem trudno) - dobre rady czasem sa ok, choc ja musze stwierdzić, ze więcej nauczyłam się od obcych ludzi niż własnych rodzicow w tym względzie. Najgorzej jest (i tak jest u mnie jeśli chodzi o mojego tate i teściową, kiedy ta "pomoc" to w praktyce chęc postawienia na swoim i wtracanie się w każdy aspekt zycia - na zasadzie ja się znam najlepiej na wszystkim, nie mam sobie nic do zarzucenia, a Ty masz czerpać z tego garściami, a kiedy się sprzeciwimy - jest foch i obraza na długie miesiące. I jak wytlumaczyc to wnuczkom, które nie rozumieją, czemu dziadki się nie odzywaja?
Do d.. to wszystko..