Rozstaliśmy się, ale czy to coś pomoże? Pomocy - Netkobiety.pl

Co mu zrobilas takiego, ze nie moglby Ci wybaczyc ?
A odwrotnie.Gdyby to on Tobie zrobil to samo, wybaczylabys ? Nie znienawidzilabys go ?

Ma do Ciebie zal.Zrezygnowal dla Ciebie z kolegow, a Ty mu cos zrobilas.Uwaza w tej chwili, ze sie poswiecil dla Ciebie, i zostal oszukany,Koledze mowil tez, ze kocha.
Poczekaj, niech emocje mina i u niego.A Ty sie odsun, dak mu czas na przemyslenie i zatesknienie.

Zateskni.Tylko musi przetrawic to, co go zabolalo.

To nie o to chodzi, ze on nie wie, czego chce.On wie,ale pomiedzy Wami jest teraz mur.Nie wiem o co chodzi, ale zostal zraniony.Musi wybaczyc, zrozumiec, ze to sie nie powtorzy.Musi Ci zaufac.

Już długo się z tym boryka, ale do tego czasu nie mówił o tym, spędzaliśmy normalnie czas, nie dogadywaliśmy się owszem, ale był kontakt, to pierwsze takie milczenie w naszej 4 letniej miłości. Tęsknię za nim strasznie, ale chcę dać mu ten czas... Chce, żeby to przemyślał, beze mnie przy boku, żeby docenił i zobaczył ile razy ja się uginałam i ile wybaczałam... Czuję jednak strach, że mimo tego, że mnie kocha, żal będzie większy i życie beze mnie okaże się łatwiejsze... Dziękuję Wam za Wasze odpowiedzi, to była dobra decyzja napisać tutaj.

Nie dopuszczam myśli, że to koniec. Jest dla mnie zbyt ważny i mam nadzieję, że czas sprawi, że zrozumie kim ja jestem dla niego... Oby okazało się, że jestem dla niego tak samo ważna jak on dla mnie

Wazne jest jednak co zrobilas. To istotne i podlega ocenie. Bez konkretnego odniesienia sie do tego faktu trudno cos zawyrokowac. Zauwaz ze forum jest anonimowe i pisanie polprawdy do rozwiazania nie doprowadzi. Wychodzil to w wielu watkach gdzie autorzy czesto probuja sie wybielic szukajac wspolczucia lub potwierdzenia dla swoich dzialan, nie zdradzajac intencji. Nie mozna ogolnie sie odniesc do problemu, to oczywiste. Ogolnie to mozna powiedziec ze powinniscie ze soba rozmawiac, podac powody, odczucia, uczucia swoje i probowac sie wzajemnie zrozumiec, pogrzebac troche swoja zraniona dume, pojsc na kompromis. Poza tym ocena w kwestii faktu, uczynku ma istotne znaczenie w kwestii poczucia winy czy mozliwosci jej wmowienia komus.

Masz rację. Naprawiam swój błąd. Moim błędem wobec chłopaka był kontakt z byłym chłopakiem, rozstaliśmy się w stosunkach przyjacielskich, musiał wyjechać z rodzicami za granicę to było dawno, jak zjeżdżal do Polski widzieliśmy się kilka razy na kawie, o jeden raz za dużo. Powiedziałam obecnemu partnerowi, że spotkaliśmy się przypadkiem na mieście, powiedziałam prawdę, ale wtedy w nim coś pękło. Zawsze był o niego zazdrosny.

Rozumiem go, że mogło to go wkurzyć...
...ale nie wydaje mi się, że przez takie coś odejdzie od Ciebie na zawsze.
Masz szczęście, bo mój stwierdził, że nie pasujemy do siebie, więc jestem w gorszej sytuacji.;p

Nie zamartwiaj się, bedzie dobrze.

Moze oswiec nas na temat tego to, bo widac ze wiesz wiecej niz inni. W kazdym razie to mozna wybaczyc ale mozna i nie wybaczyc, bo 3x to to moze byc TO ale to nie jest rowne temu co ktos moglby wybaczyc. Ja np. nie wiem czy bym mogl to wybaczyc, moze tak, moze nie, ktoz to wie?

Nie chcę robić Ci nadziei, bo ludzie są różni.
On może mieć dość dziewczyny, która nie szanowała jego zdania i robiła coś wbrew jego woli.
Nadszarpnęłaś jego cierpliwość i chłopak odpuścił.
...ale są naprawdę większe powody do rozstań.
jedno jest pewne - nie utrzymuj z byłym kontaktu. ;p
Zresztą on z Tobą nie zerwał, z tego co czytam, tylko Ty z nim.
Gdyby tak go to bolało, to by odszedł i miał w dupie za przeproszeniem.
A nadal mieliście jakiś kontakt.
Wierzę, że czas zrobi swoje.

Nie jestem od nikogo zależna, a mówię o nim jak o powietrzu, bo jestem po prostu zakochana i mimo upływu 4 lat, nie czuję, że mniej, a wręcz przeciwnie. Należy walczyć o to co się kocha. Zerwałam z Nim, żeby się otrząsnął i zobaczył, że takim zachowaniem rani też mnie, mimo, że starałam się 5 miesięcy aby naprawić to. Każdy ma swoje granice, nawet człowiek, który czuje się winny i chce coś naprawić.

Nie chce, ale cały sęk jest w tym, że jest nadzieja, bo to pierwsze takie nasze milczenie i wierzę w to, że będzie dobrze, chociaż wiem, że nikogo do niczego nie zmuszę i muszę być gotowa na wszystko. Chciałam poznać Wasze zdanie.

dziewczyny, ręce mi opadają... czemu nie do końca się szanujecie? czekacie na znaki, aż Wasz ukochany się odezwie, żyjecie w zawieszeniu, bo może albo i nie, luby zechce łaskawie z powrotem wrócić na bezpieczne Wasze łona... dajecie siebie traktować jak koła ratunkowe i nic więcej. Skoro ktoś kiedyś raz zawahał się z miłością, to nie jest to miłość, bo albo się kocha raz na zawsze albo w ogóle, bez żadnych przerw.