Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Jeśli się spotka tego jedynego to jest możliwa miłość do końca życia, na dobre i złe- tylko, że o związek musi dbać dwoje ludzi... O to by miłość trwała całe życie muszą walczyć dwie osoby. Życie wystawia nas na wiele pokus i od nas zależy co z tym zrobimy... Czy będziemy pamiętać o tym kimś kto czeka na nas w domu.... Czy on będzie pamiętać,że my czekamy???Każdego dnia, w każdej chwili musimy pamiętać, że jest taki ktoś...A co do Twojej wypowiedzi to chyba nie jesteś pewna swej miłości do Rafała- bo za dużo wątpliwości, a za mało wiary w miłość. Ja gdy pierwszy raz spotkałam swego męża to odrazu wiedziałam, że to JEST ON i mimo wielu pokus i życiowych trudności jesteśmy razem już od 14 la( w tym 8 lat po ślubie)

Mam nadzieję, że istnieje miłość do końca życia , a przynajmniej na razie mocno w to wierzę Zawsze wzruszała mnie historia róży i Małego Księcia i to zdanie ,że powinniśmy być odpowiedzialnie za to co oswajamy ...

" ... Wieczorem proszę mnie przykryć kloszem. U pana jest bardzo zimno. Złe są tu urządzenia. Tam, skąd przybyłam...
Urwała. Przybyła w postaci nasienia. Nie mogła znać innych planet. Naiwne kłamstwo, na którym dała się przyłapać, zawstydziło ją. Zakaszlała dwa lub trzy razy, aby pokryć zażenowanie.
- A ten parawan?
- Ja bym przyniósł, ale pani mówiła...
Wtedy róża znów zaczęła kaszleć, aby Mały Książę miał wyrzuty sumienia. W ten sposób mimo dobrej woli płynącej z jego uczucia Mały Książę przestał wierzyć róży. Wziął poważnie słowa bez znaczenia i stał się bardzo nieszczęśliwy.
- Nie powinienem jej słuchać - zwierzył mi się któregoś dnia - nigdy nie trzeba słuchać kwiatów. Trzeba je oglądać i wąchać. Mój kwiat napełniał całą planetę swoją wonią, lecz nie umiałem się nim cieszyć. Historia kolców, która tak mnie rozdrażniła, powinna rozczulić...
Zwierzył się jeszcze:
- Nie potrafiłem jej zrozumieć. Powinienem sądzić ją według czynów, a nie słów. Czarowała mnie pięknem i zapachem. Nie powinienem nigdy od niej uciec. Powinienem odnaleźć w niej czułość pod pokrywką małych przebiegłostek. Kwiaty mają w sobie tyle sprzeczności. Lecz byłem za młody, aby umieć ją kochać."

Wierzę, że istnieje. Moi dziadkowie w święta obchodzili 60 -tą rocznicę ślubu. Aż miło na nich popatrzeć.

Droga Ewag!
Moi dziadkowie przeżyli te lata w miłości i we wzajemnym szacunku. Myślę, że to jest recepta udanego związku. Owszem nie było tylko różowych lat, bo przeżyli tułanie się po stancjach, budowę domu w czasach gdy nie było dostępu do materiałów i najgorsze co może spotkać rodzica - śmierć maleńkiego dziecka. Ale przetrwali.
W którymś z postów piszesz, że nie możesz patrzeć w lustro..... Pamiętaj, że jaki to masz obraz siebie taki będą mieli inni, w tym i Twój mąż. Ja również mam 8 lat stażu małżeńskiego (+4 lata przed ślubem, czyli razem 12 lat), 2 dzieci i po ciążach 96 kg na sobie. Nie jestem więc super laską, która może się tylko mądrzyć. Może najwyższy czas wziąć się za siebie i zrobić wszystko aby zacząć się podobać przede wszystkim sobie. Ktoś kiedyś mi powiedział, że "wystarczy się odszykować, nie mówiąc mężowi gdzie - wyjść wieczorem (choćby na długi spacer). Zobaczysz że mąż będzie latał po domu jak kot z pęcherzem". Może coś w tym, jest jeszcze tego nie wypróbowałam.

Ostatnio edytowany przez MagdaZ (2008-03-27 08:37:35)