moja mama krytykuje moje małżeństwo - Netkobiety.pl

Nie, nie musisz niczego udowadniać. To, co dzieje się w Waszym wspólnym kącie to Twoja sprawa. Ja na Twoim miejscu, odpowiadałabym zawsze tak samo. Krótkim, dosadnym zdaniem: Spokojna Twoja głowa, nic się nie zmieniło od ostatniej Naszej rozmowy. I tyle. Nie musisz się tłumaczyć.

Zdecydowanie uznać mamę za wieczną pesymistkę i za osobę, która jednak na zbyt wiele sobie pozwala i przekracza takimi pytaniami granice dobrego smaku.
Może uśmiechnij się słodko i odpowiedz: oczywiście że nadal mnie kocha. Jak się coś zmieni, to zaraz cię o tym mamuś poinformuję, nie musisz więc już pytać za każdym razem jak się widzimy.

Nie mnie oceniać Twoją mamę, ale wydaje się w jakiś sposób zaborcza... Moim zdaniem nie powinnaś z nią w ogóle rozmawiać o swoim małżeństwie, nawet powierzchownie, a głupie pytania zbywać np. pobłażliwym uśmiechem lub najlepiej postawić sprawę jasno i stanowczo, zanim rozwali Twoje małżeństwo. Za którymś razem po jej krytyce zaczniesz wierzyć, że jako osoba z zewnątrz widzi coś więcej (obiektywniej) w Twoim małżenstwie niż Ty... A może już tak jest?

Swoją drogą ciekawa jestem jak wygląda małżeństwo Twojej mamy?

Bardzo Wam dziękuję ... oczywiście już powoli zaczynałam myśleć, że jednak z nami coś nie tak ...
Te sugestie mamy zasiane tam gdzieś, potem kiełkują i zaczynałam dopatrywać się problemu tam gdzie go nie było...

Wyjaśnię tylko, bo czuję że powinnam - jak piszę ,że mama w nas nie wierzy, to nie z moich domysłów. Ona mi otwarcie i wielokrotnie mówiła, że nie wie na ile on/chłopak/narzeczony a teraz mąż ,mnie kocha. Otwarcie mówiła "On się nigdy nie oświadczy, jemu takie "chodzenie" pasuje i wystarcza" etc.
Kiedyś powiedziała w dużym ok.10cio osobowym gronie, że spośród wszystkich przyszłych mężatek ja i tak będę miała najgorzej.
Wiecie jaka cisza zapadła ? Kilkoro osób prawie obcych, wszyscy zamilkli tylko narzeczony się odezwał żeby przestać mnie już straszyć. Ja wiedziałam co ona miała na myśli - wyjazd, dotarcie się w małżeństwie, no i mąż który w jej oczach za mało mnie kocha.

Kocham mamę, wiem że bywa zaborcza i próbuje nami dyrygować, w domu to ona rządzi, małżeństwo ma raczej nieudane, teraz "na stare lata" troszke lepiej się dogadują, ale ona uważa wszystkich mężczyzn (prócz brata) za pasożytów i leni. Więc jak związek z takim może być udany ...?

Postaram się zwyczajnie olewać, ustawić na twarzy uśmiech nr 4 i zadeklamować werset jaki tu mi podpowiadacie "Tak kocha mnie ,a jak przestanie to Ci pierwszej powiem"

Czyli stworzyła Sobie obraz świata, że WSZYSCY mężczyźni to lenie, pasożyty, darmozjady itp. Nie ważne już z jakiego powodu. Ale powiem Ci jedno choćbyś miała najbardziej udane małżeństwo wśród wszystkich znajomych to Twoja mama zacznie szukać tzw. dziury w całym, bądź będzie pytać o rzeczy na które odpowiedź będzie "a skąd to wiesz?". Najlepszym przykładem jest pytanie, "czy mąż Ciebie nadal kocha?" nawet gdybyś to czuła i widziała po Jego zachowaniu to mama może przeistaczać fakty: "dobrze zachowuje się jakby kochał, ALE czy On tak myśli?".

Moim zdaniem powinnaś nie okazywać mamie, że przejmujesz się Jej komentarzami.

Stanka1 - współczuję serdecznie tej sytuacji.
A pytałaś kiedyś swoją mamę, czemu pyta, o to, czy Cię maż jeszcze kocha? Jest jakiś konkretny powód, czy chce tylko usłyszeć, że ma rację? Skoro jesteście już po ślubie, to przecież nie chce Cię odwieść od zamążpójścia...
I spytaj jeszcze, czy ma jakiś plan dla Ciebie na wypadek, gdyby jednak okazało się, że mąż Cię nie kocha i musisz się rozwieść. 
Ma jakiegoś innego kandydata do żeniaczki, jeśli Twój Cię opuści? Takiego, co nie jest leniem i pasożytem? W życiu nie ma gwarancji na nic, więc może jeszcze nawet będzie miała okazję powiedzieć Ci, "przecież Cię ostrzegałam", ale czy o to jej chodzi? Życzy Ci, żeby się jej "gadanie" sprawdziło i mąż Cię zostawił?
A może zapytaj, jakie w takim razie jej zdaniem powinno być Twoje małżeństwo. Jak powinno wyglądać jej zdaniem okazywanie przez męża miłości Tobie? Wiesz, tak z ciekawości chociaż zapytaj. W ramach zdobywania informacji. I potem jeszcze zapytaj, czy zna faceta, który tak się zachowuje jak ona oczekiwałaby od zięcia. Na 99% nie zna.

Wiesz, gdybyście byli zależni finansowo, mieszkali z nią itd. itp. to jeszcze rozumiem. Ale takiego "mącenia" w Twojej głowie to nie rozumiem. I żeby nie było - akurat w mojej opinii przy wyborze partnera warto jest brać pod uwagę opinię rodziców. Zwłaszcza jeśli podziela je jeszcze ktoś inny zaufany z Twojego środowiska - przyjaciele, znajomi. Ale jeśli wy już definitywnie po ślubie to jakby... pozamiatane. A z tego co piszesz, to w Waszej relacji nie ma żadnej widocznej patologii.
Może jakiś sposób na zamknięcie maminego gadania znajdziesz. Nie przekonasz jej prawdopodobnie nigdy, bo Twoja mama tak po prostu ma. Zwłaszcza że sobie to pewnie tłumaczy, że ona się o Ciebie tylko martwi i takie tam inne rodzicielskie racjonalizacje. A sianie wątpliwości u Ciebie nie przyniesie dobrych efektów, bo faktycznie zaczniesz w pewnym momencie szukać dziury w całym.Tak więc cierpliwości i powodzenia życzę. pracuj nad swoim poczuciem własnej wartości i samodzielnością. Jak to będzie mocne to i gadanie nie będzie Cię tak dotykać.

Przez moment pomyślałem, że to pisze moja była małżonka po jakimś ...olśnieniu
TAK! Sugestie Twojej matki mogą zrodzić wątpliwości (wszak jest starsza, to pewnie ma rację? ) i mysli deprymujace Twoje decyzje, zachowania itd... Sama widzisz, że już zaczynasz się sama dopatrywać problemów...
Takie jej słowa w towarzystwie, pod obecność Twego narzeczonego (obecnie małżonka) nazwę zwykłym ...chamstwem, bo na brak taktu to juz nie zakrawa. Jezu...
Jej poglądy (mężczyźni - lenie, pasożyty. Może też i idioci bez pomyślunku? Znam to już...) są zatrważające. I wielce budującym jest fakt, że to wszystko DOSTRZEGASZ. Szkoda, że moja małżonka bezkrytycznie łykała wszelkie "mądrości", krytyki i narzekania - bo sama zaczęła być identyczną jak teściowa, co w połączeniu z syndromem "nieodciętej pępowiny" zaowocowało... Wiadomo czym. Autorko, odetnij sie od Matki tak, jak zasugerowała Ci Milje. I tyle... W przeciwnym razie Twoje małżeństwo przestanie istnieć...

Tak, mężczyzn mama uważa za dziadostwo kompletne które pasożytuje na kobietach ,które to cały ten świat pchają na przód .... Smutne to , mi osobiście trudno myśleć lepiej skoro tyle lat słuchałam jakie to padalce. Ale staram się i jestem bardzo zakochana w mężu ....

Myślę, że szukałaby dalej... ja się tylko ciesze, że cała rozmowa przebiegła spokojnie...gdybym się uniosła dopiero bym się nasłuchała....

No cóż, muszę pogratulować Twojemu małżonkowi tak mądrej i trzeźwo myślącej małżonki. Cóż, ja trafiłem - jak sie okazało w pół roku po ślubie -  na podatną "córkę mamusi", a mamusia - wypisz, wymaluj - poglądy miała identyczne jak Twoja (bez obrazy), bo takie zdanie o mężczyznach to jej słowa... Może dlatego takie moje pierwsze wrażenie
Niestety, ale tracąc czujność i pozwalając na dalsze takie ...lasowanie mózgu (że niby sie da na to uodpornić? Wątpię) tendencyjnymi pytaniami czy uwagami - mama skutecznie podkopie fundamenty Waszego małżeństwa: szacunek, ufność, lojalność. A tym samym zrujnuje małżeństwo, czym udowodni, że i tym razem "miała rację". Albo robi to wszystko z zawiści nieswiadomie, albo z premedytacją. Bez wzgledu na pobudki - robi kawał złej, "kreciej" roboty - tylko Twoja nieustępliwość, negowanie w zarodku kolejnych jej kwestii i powątpiewań da szanse na przetrwanie.
Niestety, ale widzę porażające - mnie - podobieństwa, by przejść nad Twoim wątkiem obojętnie...
Pamiętaj: to Twoje małżeństwo, Twój mąż, Twoje zycie - i kazdemu, nawet własnej matce ...wara od tego. To Twoja niezależność - broń tego...

"Normalne" w znaczeniu "istnieją ludzie, którzy tak się zachowują" to z takimi postawami rodziców można się spotkać. Jak widać na przykładzie XCL.

"Normalnie" w sensie - życzliwego rodzica dorosłego dziecka, które ma prawo podejmować własne decyzje i nawet popełniać błędy - już niekoniecznie. Zwłaszcza, że już po ślubie, więc jeszcze raz napiszę, że nie rozumiem, do czego takie gadanie ma prowadzić. Chyba że Twoja mama musi raz na jakiś czas otrzymać od Ciebie potwierdzenie, że wszystko jest w porządku, żeby móc spokojnie spać. Wiesz, na zasadzie, Cześć Mamo, tak mąż mnie nadal kocha, jestem zdrowa, a co u Ciebie

Wiesz, wypowiadamy się na podstawie tego, co napisałaś. Gdybyś napisała, że maż zaniedbuje czy przysłowiowo "pije i bije" to pewnie komentarze byłyby inne. Ja się zgadzam z tezą, że ludzie z boku widzą więcej, ale Twoja mama jest ewidentnie osobą zaangażowaną, więc nie do końca jest "z boku". Póki Ty masz poczucie, że u Ciebie w małżeństwie jest dobrze, to tego się trzymaj. Jak pisałam, niewykluczone, że kiedyś coś się i u Was popsuje, ale to jest możliwe nawet w małżeństwach gdzie rodzice uwielbiali swoich zięciów/synowe (znam parę przykładów). Byle przyczyną nie było właśnie takie "czarnowidztwo' i przelewanie swoich frustracji i obaw na drugą osobę.

Oczywiście wiem i widzę, walczę z tym, jestem nauczona dopatrywania się problemów w mężczyznach, krytykowania ich i tak dalej...ale walczę by nie być moją mamą w wersji nieco młodszej.
Najciekawsze jest to, że moja mama ,osoba refleksyjna, wrażliwa, co się dopatrzy wielu niuansów, NIE dostrzega swojego zachowania i NIE uważa go za krzywdzące dla mnie i mojego związku. Nigdy też za nic nie przeprasza, zwykle uważa, że ona ma prawo wyrażać swoje opinie i że ponieważ ma rację, to nie ma się o co oburzać.Ona uważa, że mówi prawdę, ma do tego prawo, a jakieś pretensje czy żale spowodowane jej zachowaniem, to zwykła przesada, bo ona "nic takiego nie powiedziała".
Będę czujna i opracuje zmianę myślenia - tak jak napisałaś, miłość nie oznacza zgody w każdej sprawie.