Żona odeszła , a teraz chce wrócić! - Netkobiety.pl

s
Zadaj sobie podstawowe pytanie, czy Ty ją jeszcze kochasz, bo nic o tym nie napisałeś. Jeśli tak, a ona szczerze żałuje tego co zrobiła to próbujcie ratować wasze małżeństwo.

Bez MIŁOŚCI i dużej z twej strony WYROZUMIAŁOŚCI - możesz nie dać rady.Z drugiej strony ile masz do stracenia a ile do zyskania ? Może warto spróbować .
Pozdrawiam i życzę dobrego wyboru- rumpel

Podpisuję się pod słowami rumpela, szpileczki i wcześniejszymi - Piotra74.
Od siebie dodam tylko, że jeśli jesteś w stanie znieść jej obecność, nie czujesz ...obrzydzenia i wciąż darzysz ja uczuciem - możesz zaryzykować, ale bądź sceptycznie nastawiony i nie rób dalekosiężnych planów. Wiesz, coś takiego, co zafundowała Ci i Waszej córce żona, za jakiś czas może się powtórzyć. Może, ale nie musi... Wszystko zależy od postawy i autorefleksji małżonki, czy jej powrót jest podyktowany tylko wyrachowaniem po sromotnej porażce, zawróceniem do wygodnego życia, czy też ten "kop" od kochasia spowodował weryfikację priorytetów i zainicjował olśnienie, świadomość co zrobiła i chęć naprawy. Skreślając ją i nie pozwalając na powrót - skądinąd aż narzucająca się i zdrowa reakcja - nie dasz Wam szansy na przekonanie się o rzeczywistych powodach. Jeśli przyjmiesz ją do domu, to już na innych zasadach i oczekując, że potrafi swoją postawą ...przekonać Cię znów do siebie, doceni Cię wreszcie jako człowieka, któremu coś kiedyś przysięgała i zdoła ugasić Twoje trapiące wątpliwości. To trudne, ale możliwe... Ty zaś musisz wznieść się ponad żal, zawód i okazać dużo wyrozumiałości. Ale jeśli ją wciąż kochasz - nie powinieneś mieć z tym problemu.
Życzę powodzenia.

Trudna sytuacja
To może na początek:
Jak myślisz, czy Twoja żona żałuje...bo się nie udało, nie wyszło z tamtym.
Nie obawiasz się, że powrót podyktowany jest brakiem innych, lepszych opcji?

Pogadajcie razem, tak szczerze, bez wyrzutów, kto czego oczekuje i co czuje. Po takiej rozmowie będziedzie oczyszczeni i będziecie wiedzieli co chcecie. Jeżeli się kochacie to żadna zdrada waszej miłości nie zabije.

Bardzo oszczędny jesteś w słowach

Może napiszesz nam coś więcej o samej sytuacji, tj. Jak długo trwał romans Twojej żony i jak wtedy wyglądała Wasza relacja, czy nadal razem mieszkacie, czy i jak Twoja żona tłumaczy swoje "zakochanie", w jaki sposób próbuje Ciebie przekonać, że to była pomyłka i teraz może Tobie zaufać.

Nie wiedziałem co Ci odpisać .

Romans żony trwał około miesiąca . Bardzo gorący romans , o którym wieści w momencie rozeszły się po rodzinie , znajomych . Żona za moją prośbą wyprowadziła się wtedy do niego . Rozpowiadala jaka to ona jest szczęśliwa , że w końcu czuje się atrakcyjna , doceniona . Byłem wtedy taki wściekły , że nie da się tego określić . Robilem wszystko by była szczęśliwa , by niczego jej nie brakowalo , a jednak ... Mieliśmy wtedy kryzys , nie da się ukryć . Kochanek szybko ją zostawił , a ona przeniosła się do swoich rodziców . Swoje zakochanie tłumaczy jedynie swoją głupotą , mówi , że straciła dosłownie rozum . Podobno jednak ze mną była szczęśliwa , a tamten był pomyłka .Twierdzi , że tęskni za codziennością ze mną , że kocha i będzie cierpliwie czekać aż jej wybacze o ile to nastąpi kiedykolwiek .

dublet

Ja bym sobie zrobił taki "eksperyment umysłowy" jak robią czasem fizycy ;-)

Przyjmujesz żonę z powrotem, żyjecie dwa miesiące, jest wam lepiej lub gorzej - zależnie od tego czy dęczy cię "odruch Otella" czy masz zdolność wybaczania (jak dla mnie byłoby ciężko wybaczyć, ale to ja). I kiedy tak "naprawiacie" związek, kochanek - młody i seksowny odzywa się, bo właśnie nie ma partnerki i chciały znowu pozaliczać. Mówi jej, że popełnił straszny błąd, że dziewczyna którą poznał jest młoda i niedoświadczona, mówi że od tygodni stale o niej myśli...itp. (tu proszę wstawić jakieś lepsze teksty bo nie mam stosownych doświadczeń i to może brzmi cienko). Dzwoni, esemesuje, facebookuje i gadu gada tak jakiś czas. A u was atmosfera ciężka, seks robiony z myślą "a co on tam z nią wyprawial", "w czym był lepszy" (jeśli masz problem z poczuciem własnej wartości) lub "jak mogła być tak głupia nieszcząc nasz związek dla patałacha" (w przypadku wysokiego poczucia własnej wartości).

I co teraz bedzie? Zmądrzała już czy jeszcze nie?

To nie lepiej wziąć sobie kogoś "od razu mądrego"? Będzie czysto, sucho i pewnie.

Ostatni punkt w pewnym sensie jest zaprzeczeniem poprzednich.

Pomimo tego co mówi, że była z Tobą szczęśliwa to jednak " mówi , że straciła dosłownie rozum". Mnie to by zastanowiło, jeśli straciła rozum (a jest dorosła) to dlaczego nie miałoby się to wydarzyć ponownie. Przecież według Niej nie była świadoma Swoich decyzji i nie miała na nie wpływu. To skąd pewność, że to się ponownie nie wydarzy?
Może nie wyszło i z premedytacją kłamie, aby uzyskać jak najwięcej korzyści w zaistniałej sytuacji (płakała krokodylimi łzami). Jeśli naprawdę żałuje to będzie trzeba Ją traktować jak np. epileptyczkę i czekać na kolejne "ataki padaczkowe" .
Czeka Was długa rozmowa... oby szczera, bo Obydwoje będziecie wiedzieli na czym stoicie.

Kurcze, myślałem, że nikt uważny tego nie przeczyta i mi się uda...

Ale...

Why not. Mogę napisać coś o trafności. Sprawdziłbym relacje z rodzicami i wykształcenie (jakość tegoż). Warto też przyjrzeć się ogólnemu poziomowi "ogarnięcia": planowanie, samodyscyplina, konsekwencja w realizacji celów.
Pozytywna relacja z obojgiem rodziców a zwłaszcza stabilność ich związku + umiejętność odraczania gratyfikacji dają IMHO jakieś podstawy. Reszta to empatia/wgląd/ czyli unikanie osób myślących życzeniowo, naginających obraz świata do chęci. Przydatne są osoby jednocześnie dobrze odgadujące emocje swoje i partnera.
Poza tym - warto zwrócić uwagę nie tylko na to, że kocha się ewentualnego partnera, ale skupić się na tym co się od niego dostaje - czy jakość oferowanego uczucia jest OK.
Kolejna sprawa - przetestować się trochę w związku nieformalnym. Najlepiek ok. 4-5 lat, bo po trzech obie strony już wystarczająco habituują na partnera zatem "zew biologiczny" nie działa, a działa już "siłą związku" jeśli jest udany - czyli to że się wykócili, dotarli, dostosowali i nauczyli współpracy.

Pisałem raczej o jakości wykształcenia - realizacja trudnych studiów jest wskaźnikiem samodyscypliny - pierwszym który można łatwo sprawdzić. Oczywiście bez kontekstu właściwego "ustawienia z dzieciństwa" i empatii/wglądu samodyscyplina nic nie da, ale jeśli jest to zwiększy szanse na trwałość związku. Ludzie ogarnięci pracują na swoje szczęście.

nie wracaj ... nie wchodzi się 2 raz w tą samą rzekę ... skoro 1 cię zdradziła to uwierz mi i możesz być pewny ze zrobi to jeszcze nie raz i to bedzie już jej dużo łatwiej znajdz sobie inna kobietę wyjdziesz na tym jeszcze do przodu ... a  jej powiedz ze musisz to przemyśleć ze jak narazie nie możecie być razem ze jesteś dla niej za dobry nie jesteś jej wart pobaw się nią trochę a póżniej zostaw na lodzie tak jak ona zostawiła ciebie to moje zdanie co powinieneś zrobić pozdrawiam !!

Wydaje mi się, że w tym jest coś. Czy możesz to jakoś "systematycznie" rozwinąć tu lub w "mojej strefie wpływów"? Rozumiem zdolność do rozwoju, czyli kreacja siebie jest dla mnie jasna - sam o tym piszę czasem. Co rozumiesz przez "umiejętności posługiwania się emocjami", co masz na myśli pisząc "kontakt z ciałem"?

Poprosiłem dziś bliską przyjaciółkę żony o spotkanie . Jako , że oboje mamy dosyć elastyczne godziny pracy spotkalismy się na kawę . Ona bardzo uparcie twierdzi , że to żona zostawiła jego , a nie on ją . Podobno zaproponował jej seks bez zobowiązań . Żona liczyła na coś więcej no i go zostawiła .
Ręce mi opadają ... Nie wiem dlaczego przedstawiła mi tą sytuacje inaczej , dlaczego okłamała mówiąc , że to on ją zostawił ? Przecież to bez sensu ...

No tak w sumie racja .
Przyjaciółka żony to przyjaciółka naszej rodziny , nie sądzę by kłamała .
Chodziło jej chyba bardziej o to byśmy się pogodzili , dziś też namawiała mnie bym dał jej szansę .
Podobno cały czas mówi jej , że za nami tęskni , szkoda , że wtedy jak zdradzała to nie tęskniła ...
Bardzo szkoda .
Dziś wieczorem chyba spróbuje porozmawiać z żoną , będzie u nas na pewno jak codzien .
Nie wiem jak potoczy się ta rozmowa...

Z puntktu widzenia który jest najważniejszy czyli przyszłości waszego związku i z punktu widzenia jej sytuacji emocjonalnej jest to dokładnie to samo.

(1)informacja od koleżanki: Propozycja seksu bez zobowiązań i zerwanie przez żonę

i

(2)informacja od żony: zakochała się i to on ją zostawił

W każdym z wariantów masz stan realny taki że:
Ona się zakochała i nie dostała od niego tego na co liczyła. Nie ma znaczenia co powiedziała Tobie czy koleżance bo to właściwie z jej perspektywy to samo.

Praktyczny skutek zawsze taki sam: WASZ ZWIĄZEK PRZESTAŁ ISTNIEĆ. Bo ona się zakochała.
Pisała o tym precyzyjnie zresztą Przyszłość.

Dalej będzie bardziej skomplikowane. Istnieje teoria, poparta pewną hmmm... obserwowaną na tym forum praktyką, że można "Stworzyć nowy związek" - trochę tak jakbyś zaczynał z kimś innym. W tym celu należy "przepracować problem zdrady" - innymi słowy zdradzający musi zrozumieć czemu "zdrada jest zdradliwa" i skąd mu się wzięła i co czuje jego partner a zdradzony musi mieć szansę na zrozumienie czy ma ochotę bawić się w reset związku (upraszczam). Jeśli obie strony dojdą do wniosku że zdradzający uporał się z problemem, a zdradzony dojdzie do wniosku, że ma w sobie chęci i ochotę do dalszej zabawy, próbują tak jakby nic się nie stało, robiąc sobie jakiś "reset".
Na razie rozumiem z tego tyle. Jak dla mnie to jakieś "psychologiczne" sztuczki z własnym umysłem :-). Warto je chyba podjąć dla dzieci - aby miały oboje rodziców "ze sobą". Czasem istotne są względy ekonomiczne, czasem motywacja zdradzonego - zdradzający jest mimo wszystko atrakcyjny - seksualnie, osobowościowo itp. Żeby wyszło potrzebny jest dobry terapeuta rodziny, czasami także psychoterapia indywidualna.

W sytuacji realnej - bez pomocy psychologicznej zdradzający obwinia zdradzonego za "zły związek", wyjaśnia to okolicznościami (alkohol - wszyscy pili, nigdy wcześniej nie byłem z kobietą z biustem Pameli Anderson), wreszcie bagatelizuje zdradę (nigdy go nie całowałam, albo tylko całowałam i pieściliśmy się do niczego nie doszło) przesuwając jej granicę (byliśmy tylko 2 razy w łóżku - to się nie liczy itp.). Może też wskazywać na manipulację lub element zaskoczenia (wykorzystał mnie, manipulował mną, zaskoczył mnie - tyle że wcześniej powoli rozebrał, lub np. upił mnie - choć przemocą nie wlewał, a pani chciała sobie wyłączyć hamulce). Podejrzewa zdradzonego o liczne zdrady, lub chęci zdrady. Powołuje się na powszechność :"wszyscy zdradzają". Wreszcie wypiera istotne fakty i udaje że nie miały miejsca sam przed sobą, zniekształca stan istniejący aby fakty dotyczące zdrady były łatwiej akceptowalne, ostatecznie "nie pamięta". Oskarża zdradzonego o nękanie, nadwrażliwość, histerią, paranoję - gdy ten chce się dowiedzieć coś więcej,...tak kłamałam ale chciałam cię chronić...  albo mówi że sam tolerowałby zdradę partnera (jakby zdradzony tylko o tym marzył-zwykle marzy zdradzający - projekcja). Powołuje się na 5,10,15 i więcej lat bycia "bez skazy"...(gratulacje), na 10 lat chodzenia z zakupami lub pracy na dwa etaty (gratulacje). Przecież to był tylko seks. Przecież nie było seksu - on tylko tak pięknie mówił że mnie kocha. Powoływanie się na formułki zastępujące zrozumienie "byłam z nim ale tak naprawdę kocham tylko ciebie" (jak naprawdę kocha to czemu była). Lista jest dłuższa. W konsekwencji zostaje się z niezłym shitem, bo czuje się że było to nie wporządku ale zdradzający "stale ucieka" przed rozwiązaniem problemu (imho w ten sposób nie da się go rozwiązać).

Mi nie podoba się żaden z wariantów, bo w tej "symulacji" żaden wariant nie zwraca mi tego co było - a chodzi mi o odtworzenie tego co było. Z tego powodu piszę tu raczej z opcją na "nie" o czym uczciwie ostrzegam :-)

Słuchaj w moim odczuciu żona nie ma gdzie się podziać i chce wrócić. Przykro mi . A potwierdzają to niestety słowa przyjaciółki. Ona chciała z Nim być z MIŁOŚCI! Więc dlaczego tak naprawdę chce być z Tobą? Chcesz czekać, aż zakocha się w kimś innym i znowu odejdzie?
Co innego gdyby OPRZYTOMNIAŁA i wybrała powrót do Was, gdy mogła nadal zyskać przy pozostaniu u boku kochanka. A chce wrócić, bo się nie UDAŁO. Nie ważne już, czy to On ją "pogonił', czy odwrotnie. Ich związek się rozpadł i nie ma już nic, a no tak przecież ma rodzinę, którą Z WŁASNEJ WOLI OPUŚCIŁA!!!!!!!
Wiem, że kochasz, ale nie wierz ślepo w Jej słowa, bo czyny przeczą wszystkiemu co mówi.

Weź po uwagę również to -  jeżeli teraz przyjmiesz żonę i zaczniecie od nowa,
to będzie oznaczało, z formalnego punktu, że jej wybaczyłeś.

Za kilka miesięcy, żona będzie mogła wystąpić o rozwód bez orzekania o winie.
Jej zdrada, opuszczenie rodziny dla kochanka - nie będziesz mógł się na nie powoływać w celu zablokowania jej pozwu bądź w celu uzyskania rozwodu z jej winy.

Jak widzisz, są zmienne zeznania co do powodu rozpadu jej związku z kochankiem.
Może on wcale nie został zerwany, a jedynie zszedł do głębszego podziemia.
W celu uniknięcia przez zonę bolesnych skutków dla jej nowego związku, skutków jej nierozważnych posunięc - mogła stracić opiekę nad dzieckiem, płacić alimenty na dziecko a moze nawet na Ciebie.

Za parę miesięcy, żona może powtórnie wrócić do kochanka ale z dzieckiem i bez widma skutków rozwodu z jej winy.

   
Wiesz jak to jest.
Ten kto ma miękkie serce musi mieć twardą dooope

Jest jeszcze jeden aspekt - żona odeszła nie tylko od Ciebie.
Żona odeszła również od dziecka, wybrała kochanka.
Dziecko korzystało tylko z "ochłapów" jej czasu.
Dochodziła co prawda do dziecka, ale dziecko było na drugim planie, za kochankiem.
To z nim mieszkała, jemu poświeciła 90% swojego czasu.

Poświeć trochę więcej czasu na rozważenie powrotu żony, niż tylko jedna "zasadnicza" rozmowa.
Usłyszysz w niej to co chcesz usłyszeć.

Dajcie sobie więcej czasu.
Tamten związek przestał istnieć, zdrada rozwaliła jego fundamenty.
Ta kobieta z którą brałeś ślub już nie istnieje.

Jest inna kobieta, inny związek.
Jak długo decydowałeś się na poprzedni związek z tamtą kobietą która przeszła do historii ?

Rozmawiałem z żoną .
Pojechała już .

Skłamałem , również ja .
Nie wiem dlaczego powiedziałem jej , że w moim życiu pojawiła się inna , że jej nie wybacze , że chce rozwodu .
Przecież tego nie planowałem . Coś we mnie wstąpiło , jakiś demon normalnie . Nazmyslalem jak nigdy . Jakbym chciał się odegrać .
Żona płakała , potem powiedziała , że życzy mi szczęścia . Prawie wyladowalismy w łóżku .
Przecież to wszystko nie prawda ja nikogo nie mam ...

Pytałem ją jak było z rozstaniem . Przyznała , że mnie okłamała . To ona go zostawiła . Okazało się , że ma żonę , dziecko , drugie mieszkanie . Nie chciała być tą drugą . To i tak jej nie tłumaczy .
Ona strasznie się zmieniła , nie wiem czy na lepsze czy na gorsze . To całkiem inna kobieta .
Tak cholernie nie wiem co robić . Nienawidzę , a za razem kocham . To możliwe ? Czy tylko ja jestem inny ?

Jeżeli poczeka na Ciebie w samotności tyle czasu ile trwał jej romans, ( o ile wiesz ile trwał, miesiąc z nim mieszkała ile czasu przedtem romansowała ?)
to raczej możesz jej zaufać.
Teraz, jeżeli kochanek skinie na nią palcem,
obieca rozwód z żoną,
to poleci do niego na skrzydłach.

Będziesz się z nią przecież jeszcze widywał,
nic straconego.

Znowu Cię okłamała ?
Co jest prawdą ?

- kochanek dął jej kopa,
- nie chciała być seks - przyjaciółką
- czy też facet nie chciał się dla niej rozwieść ?
To co mówiła przedtem, to co mówiła przyjaciółce albo to co powiedziała teraz ?

co w tym co mówi jest prawdą a fałszem ?
Kiedy możesz jej zaufać, że to co mówi jest prawdą ?

Mam ochotę teraz rzucić wszystko i jechać do niej ...
Jej miejsce jest u nas z nami ...
Cholera co ja mówię ...

To powiedz na co mam Cię namawiać ;-) Na pogodzenie czy na rozstanie?

Stwórz Sobie listę plusów i minusów Jej powrotu do Waszego życia/rodziny. Zdaj Sobie sprawę, czy w ogóle CIEBIE/WAS KOCHA, czy chce powrotu, bo wykonała rachunek sumienia i chce odbyć pokutę (wynagrodzić Wam Cierpienie).
Bez miłości Wasze ponownie zejście nie będzie miało sensu, bo jak na horyzoncie ZNOWU pojawi się PRAWDZIWA MIŁOŚĆ to nie wiesz, czy nie zachowa się podobnie.
Ale dziwi mnie to, że tak szybko się poddała , gdy powiedziałeś Jej o Innej. Ciekawe czemu?

Chyba możesz założyć, że limit głupich zachowań, na dzisiaj już wyczerpałeś. Weź coś na uspokojenie, ale takiego bez %

Zostawiła przemocowca ale dziecka nie zabrała?lipa,równie dobrze mógł jej nic takiego nie mówić a tez by mogla skłamać,teraz to już tylko  teoretyzujesz.

Czy ja wiem czy szybko się poddała .
Stwierdziła , że wcale nie dziwi ją fakt , że w moim życiu niby ktoś się pojawił , że ona swoją szansę już miała i ją zniszczyła .
Wcale nie byłem też idealnym mężem . Zaniedbywalem ją . Dlatego szukała miłości gdzie indziej ...
To też moja wina ...

Chyba rzeczywiście wezme coś na uspokojenie ...
Coś mocniejszego nie zaszkodzi . Córka śpi ...
Muszę się odsteresowac ....

Masz rację .
Właśnie tak pomyślałem . "Macie racje " , a po chwili "I tak ją kocham i cholernie mi jej brakuje " .
Jestem facetem dam radę ...Chcialbym być szczęśliwy jak dawniej ...

Fakt, ja teraz teoretyzuję, ale adwokat będzie miał dużo czasu i będzie miał kolegów do pomocy w wymyślaniu "rzeczywistości".

No to powinna się z tobą rozstać albo postawić pod ścianą i domagać zmian. Zdrada to "przestępstwo" przeciw związkowi a nie tylko Tobie. Złamanie podstawowej zasady na jakiej związek się opiera, czyli zaufania.
Rozumiem, że NIE przyszła do ciebie i nie zaproponowała separacji/rozwodu po czym poszukała i znalazła drugiego faceta.

Ty siebie Autorze nie poganiaj. Nic na dziś nie musisz. To, że żona ?podjęła decyzję? nie znaczy, że Ty musisz podjąć swoją tu i teraz. Nic nie musisz i żadne względy społeczne, moralne czy wynikające z poczucia, że jesteś facetem, a facet podejmuje decyzje, nie powinny mieć wpływu na czas, jaki jest Ci potrzebny. Wbrew pozorom sytuacja w tym dramacie jest komfortowa. Nie mieszkacie razem. Żona odwiedza córkę i niech tak będzie (to dla dobra dziecka, skoro odwiedziny miały miejsce i w czasie gorącego romansu). A Ty sobie daj czas. Czas na zrozumienie sytuacji, zrozumienie i poznanie siebie, na ogarnięcie emocji, które na dziś dzień zaciemniają cały obraz, na obserwację. W oddaleniu jest to zrobić łatwiej niż mieszkając razem i to z córką, która z radością odnotuje fakt, że rodzice są znowu razem.
A wszystkie odpowiedzi są w Tobie, zresztą widać je już po tym co piszesz. Powrót po zdradzie to początek. Zdarza się i miesiąc i rok miodowy, a potem wraca, są nawroty myśli, złych wspomnień, niestety i po 10 i 20 latach.  Nie ma możliwości rozpoczęcia od nowa, życie to kontynuacja. Czy z żoną, czy bez niej, trauma zdrady będzie w głowie. Macie dziecko, żona obecna w twoim życiu i tak więc będzie. Ubezpieczyć się od zdrady na przyszłość też nie można. Nowy, lepszy związek z mądrzejsza osobą ? niewiadoma. Konsekwencje wyboru poznasz i tak po latach. Każda decyzja, którą podejmiesz będzie trudna i z typu wyboru mniejszego zła ale przy uwzględnieniu wszystkich danych jakimi dysponujesz i nie w celu świadomego krzywdzenia kogokolwiek będzie to decyzja dobra. Tylko nie pij