historia jak kazda inna, - Netkobiety.pl

Ja też czekam z niecierpliwością...

Wyjasnil czemu tak postapil, jak zawsze zrozumialam, nie bylo zadnych wymowek z mojej strony.i tak wiedlismy slodkie zycie,
Niestety zycie nie bylo dla nas laskawe,nie bylo pracy.postanowil ze wyjedzie do anglii,dlugo musial mnie namawiac, w koncu sie zgodzilam,po dwoch miesiacach wyjechal.tesknilam okropnie ,znowu zylismy przez tel, tesknota nasilala sie nie moglam juz wytrzymac ,uzgodnilismy ze przyjade X mial plany zeby otworzyc tam piekarnie (jestem piekarzem ,wiec dla mnie nic wielkiego). mialam przyjechac pomoc mu zarabic na mieszkanie, zebysmy mogli zabrac tam moje dzieci,no i pojechalam.niestety jak sie okazalo pracy dla mnie nie bylo, byl to trudny okres na Wyspach co prawda ja mialam przce zalatwiana przez niego ale i tak okazalo sie to nie realne. bylo nam ciezko.mieszkalismy kontem u jakichs ludzi.nawet nie mielismy materacy,byly pozyczione,bywalo ze spalismy na podlodze jesli materace byly potrzebne znajomym, czesto nie bylo co do gara wlozyc.A ja bylam taka szczesliwa X nie zamienila bym tych dni  na ani jeden w palacu,X BYL slodki mowil jak bardzo mnie kocha i jak cieszy sie ze jestesmy razem. podwoch miesiacach musialam wracac poniewaz pracy dalej nie bylo a w polsce czekaly moje dzieci.wrocilam bez pieniedzy o bez pracy tutaj(,wyjezdzajac zwolnilam sie z pracy),X oczywiscie powiedzial ze mam sie nie martwic bo on mi pomoze ze nie zostawi mni tak,ze przyslejakies pieniadze. no niestety potem  tlumaczyl sie tym ze on tez mial ciezko, ze ledwo wystarczalo na jego sprawy,porwdzilam sobie znalazlam prace,i jakos lecialo dalej,znowuon tam ja tu. jakis czas dalam rade, ale marudzilam przez tel. jak tesknie jak mi zle ze nie dam tak rady. po pol roku wymyslil ze czas zaczac myslec o tej piekarni zebysmy w koncu znowu mogli byc razem,ize mam przyjechac poloc mu to wszystko ogarnac. znowu mialam poloc zarobic na mieszkanie i mielasmy zabrac moje dzieci, poniewaz bardzo kochalam nie zastanawialam sie, pokechalam ,tym  zem praca juz byla, wydawalo sie ze wszystko sie uda,no niestety podczas mojego pobytu w polsce X mial problemy z praca, co rusz ja tracil,zadluzyl sie w bankach ,bo za cos trzeba bylo zyc, no to znowu nici z mieszkania.zylismy za moja pensie ,X TROCHE tam dokladal ,ale jego pensa miala iszc do jego dzieci i na splate dlugow .niestety jego pensia gdzies znikala nie dostawaly ani dzieci ani nie splacal dlugow.po jakims czasie zaklad wyslal mnie na przymusowy tygodniowy urlop .X nie byl ouz slodki i opiekunczy,zrobil straszna  awanture o ten urlop,krzyczal ze on utrzymywal mnie nie bedzie i ze jak przyjada moje dzieci a z moka praca bedzie cos nie tak, od niego nie dostana kromki chleba,bo on musi dbwc o swoje dzieci,bylo mi przykro ale znowu staralam sie zrozumiec,powtarzalam sobie ze to przez stres ze to minie ,ze X ZNOWU BEDZIE czuly opiekunczy i kochany jak przedtem. musialam wyjechac bo szans na mieszkanie nie bylo a moje dzieci bardzo tesknily.X powiedzial ze mam jechac,wiec pojechalam.wrocilam tu do pracy bo tym razem wzielam bezplatny.i dalej zylismy przez tel,
ale tu niespodzianka, znowu bylo nas wiecej.znowu bylam  w ciazy ,tyle ze tym razem nie byl to szok tylko szczescie X bardzo sie ucieszyl , bywalo znami roznie ja zrobilam sie zazdrosna ( widzialam ze zdradzal zone bardzo czest,wiec obawy ze mnie to tez spotka byly uzasadnione) stalam sie okropna ,kontrole co jakis czas ,pare razy dziennie,bylam marudna wiecznie pretensie ojego imrezy z kolegami itp, medzy czasie jego zonie ptrzypomnialo sie ze chce wyjechac z dziecmi na wakasje za gtanice a ichnajmlodszy syn nie mial paszportu,potrzebna byla jego zgoda, w mial malo czasu na zalatwienie tego bo przypomnialo jej sie  na miesac przed wyjazdem
Niestety Xnie mial pieniedzy zeby to zalatwic, telefony jaj i jego dzieci zebym zalatwola z ich tata zeby przyjechal i podpisal zgode,bardzo mnie dolowaly.bo co ja moglam?mialam odlozone pieniadze na oboz mojej corki ,wzielam je wiec i wyslalam mu na bilet. Niechcial byl nawet zly ze to zrobilam, ale udalo sie przyjechal podpisal  i wyjechal,nawet sie nie widzielismy,Przy okazji tel. jego zony dowiedzialam sie ze pisal do niek sms-y ze bardzo z nimi teskni ze dalej ja kocha i ze chcialby wrocic-nie zgodzila sie . po moich pretensoach powiedzial ze Ona to sobie wymyslila zeby zniszczyc nasz zwiazek bo kiedys mowila ze zasluguje na to zeby byc sam,jak zwykle uwierzylam , mikaly kolejne tygodnie,ja robilam sie co raz bardziej zazdrosna i nerwowa jemu sie to nie podobalo,wiecznie klocilismy sie,
w mjej pracy byl taki chlopaczek ktory sie we mnie podkochowal,po ktoryms tel X-A wsciekl sie i powiedzial ze jesli on mnie nie moze miec nie bedzie mnie mial nikt,pobil mnie, kopal w brzuch mowac ze za baje to co tam mam.jak dowolalam sie szefa odwiozl na pogotowie dlugo walczylam o to dziecko.X  bardzo to przezywal,zaprosil kolege i plakali do piwa,wspieral mnie przez sms-y,pisal do naszej kasi(bo to miala byc kasia) zeby sie trzymala, po takim esie naszej Kasi mocniej zaczol bic puls, myslalam ze juz bedzie dobrze,chcialam mu otym powiedziec,niestety dzwonki mial wyloczone a byl tak zajety piwem i kolega ze nie zauwazyl ze dzwoni tel.
niestety nad ranem stracilam dziecko. to bylo okropne,X pocieszal ze jeszcze bedzieny mieli kasie ze to pewnie jeszcze nie czas ze bedzie dobrze ,ze dalej kocha....... moja psychika byla w rozsypce , co prawda bylam pod opieka psychologa ale to i tak nic nie dawalo


cdn, musze zrobic dziecia obiad

Ostatnio edytowany przez zuzia (2009-11-04 15:31:05)

mialam do niego pretensie o to ze nie bylo goja gopotrzebowalam ze zostawil mnie sama z tym wszystkim,chcialam z nim o tym porozmawiac,wydzwanialam pisalam, wiedzialam ze jezeli nie powiem mu o tym co czuje i co czulam tamtej nocy,zwariuje zstalam sie egoistka myslalam tylko o sobie ,jak sobie poloc jak zlagodzic to co czuje,nie pomyslalam ze jemu tez moze byc ciezko. z lazdym moim tel X byl coraz bardziej podly, mowil zebym nie zawracala mu d... mam zglosic sie z tym do specjalisty,miedzy nami bylo coraz gorzej.na domiar zlego znajomi z anglii przysylali mi wiadomosci  ze X nie bardzo fajnie sie prowadzi wiecznie podpity.dziwne towarzystwo.stalam sie chorobliwie zazdrosna,po prosti nie do wytrzymania,kazdy tel.konczyl sie klotnia,iw koncu doczekalam sie,nie wytrzymal ,napisal ze ma mnie i moich zazdrosci dosyc,ze to koniec,ze juz nie moze wytrzymac

i tak zabilam swoja milosc, po paru dniach milczenia odezwal sie,mowil ze nie chce ze mna tracic kontaktu,prosil o przyjazn,oczywiscie bylo mi wszystko jedno tak go kochalam ze nie chcialam go tracic calkowicie,musiala wystarczyc mi przyjazn, 

i tak katowalam sama siebie,każda rozmowa z nim to bol i lzy. marzyłam zeby wrocil zeby znowu mnie kochal.tyle ze przerazalao mnie to ze nigdy nie byl trzezwy. w jego zyciu pokawila sie jakas mezatka,opowiedzial mi o niej.bylam wsiekla ale co zrobic ,stalo sie, tyle ze przy okazji powiedzial ze nasza piekarnia jest nadal aktualna, ze teraz bedzie z nia ale jak loje dzieci dorosna mam przyjechac ibedziemy razem bo tak naprawde to mnie tylko kocha- o Boze jak ja sie wscieklam o to co powiedzial .myslalam ze to jakis zart.nie stety to nie byl zart.

wstapil we mnie wtedy jakis diabel sama niewiem czemu tak zrobilam ale odszukalam ja na NK. i napisalam jej o pomysle X, pech bo wiadomosc odczytala jej maz.podobnomiala w domu pieklo. jak ochlpnelam zdalam sonie sprawe z tego co zrobilam ,do tej pory nie rozumie mojego zachowania, ON niestety go zostawila, napsal mi jakbardzo mnie za to nie nawidzi. ze dla niego umarlam. ze nie chce mnie znac. kochalam go dalej i rozumialam jego zlosc bo sama tez bylam na siebie zla ale juz nic nie dalo sie zrobic, kilka miesiecy ciszy i znowu sie odezwal,ja przez ten czas przezylam jakiegos gigantycznego dola mialam zal do siebie o to co zrobilam, 

CDN.PRZEPRASZAM ZA LITEROWKI

czekam na ciąg dalszy twojej historii..

Myslalam ze teraz jakos to bedzie ,zaczola dokladac do rachunkow i bylo troche latwiej, niestety  szczescie nie trwalo dlugo , wyrzucili go z pracy bo zabraklo mu papierosow iposzedl na stacje ale przy okazji kupil piwo,zwolnili go za posiadanie alkoholu i oposzczenie miejsca pracy. zalamalam sie nie wiem czy bylam zla? nie potrafie okreslic co czulam.X tlumaczyl sie ze nie wiedzial ze tak nie wolno( glupie) nie lubil tej pracy i dla nie go to nie byl problem,mowil zebym sie nie przejmowala bo bedzie nowa, zrobilam,sie bardziej nerwowa niz zwykle, mialam wieczne pretensie o byle co ale staralam sie dalej go zrozumiec,bobrzeciez tak bardzo kochalam,miedzy nami dzialo sie coraz gorzej, ktoregos dnia bardzo sie z nim poklocilam, takbardzo ze chcial wyjechac, prosilam ,przepraszalam, upodlilam sie do granic, mowilam jak bardzogojocham ze te moje fochy maja zwiazek z moimi trudnymi dniami.obiecywalam ze pójdę po jakies leki, obiecywalam ze bedzie inaczej.pare dni bylo oki .tyle ze X oddalal sie o demnie wydawalosie ze to ktos inny ,ze mnie nie kocha,jak pytalam cosie dzieje mowil ze kocha ze jestem kobieta jego zycia,tyle ze mam go arozumiec bo zbliza sie dzien rozwodu.no to probowalam zrozumiec, temat jego pracy to temat tabu.jak pytalam byly nerwy ,krzyki  itp. ktoregos dnia powiedzial ze nie ma czasu isc do pracy a ja jak mi ciezko mam isc do opieki po pomoc.tlumaczylam to stresem przed rozwodem,przepraszalam za karzda zecz ktora mu sie nie podobala ,rozsypujacy sie dom, niskie moje zarobki, rozpieszczone dzieci.... przepraszalam za wszystko. On wiecznie zajety komputerem irozmowamiz kolezamkami. z zazdrosci robilam mu wyrzuty.potem przepraszalam pokazywalam jak bardzo go kocham,bylam zawsze kiedy mniie potrzebowal, byly momenty ze jednak wierzylam ze mnie kocha.dawalam mu wszystko czego nie dawala mu zona a przynajmiej wydawalo mi sie ze robie wszystko.
X prz najmniejszej okazji mowil ze jestem taka sama jak ona,zadnej roznicy, bolala ale pomyslalam ,moze takkest moze nie jestem dobra partnerka.

po tych wszystkich nerwowych dniach dostalam jakies padaczki nerwowej, zaslablam i zabralo mnie pogotowie, Xmusial isc za mnie dopracy ,pracuje na takiej umowie ze na chorobowe nie moge sobie pozwolic, szef zgodzil sie zeby x za mnie pracowal.



w szpitalu rzadko mnie odwiedzal mowil ze nie ma czasu jesli wpadal to na jakies pol godz,na moja prosbe o cos do picia mowil ze jestem w szpitalu z glodu i z pragnienia nie umre,ze gdyby nie ta moja umowa nie musial by za mnie zapierdalac( przepraszam)

tak minol tydzien, jak wrocilam ze szpitala nie poznalam domu ,jakby nikt tu nie mieszkal ,X spal po nocce,sprzatnelam dom zrobilm obiad, ijakos mimo chodem sprawdzilam jego poczte, zalogowal sie do portalu randkowego,cale dnie i noce spedzal na rozmowach z komezankami. zapytany o to mowil nie czepiaj sie nic zlego nie robie, oczywiscie znowu przepraszalam,i pytalam sama siebie czemu taka jesem.?bylo coraz gorzej X karcil mnie za wszystko co robilam albo nie robilam,a ja rozumialam bo kochalam przeciez.tyle ze moja cierpliwosc troche dobiegoala konca.ale staralam sie zeby nie powiedziec nic glupiego. az do pewnej niedzieli,
zadzwonila moka siostra z pytaniem czy jestesmy w domu bo w padna na kawe,nie zpytalam o o zgode,tylko powiedzialam ze zapraszam. bylo wtedy goraco wiec nie chcieli siedziec w domu ,kawe przynioslam na podworko.x nawet nie przyszedl sie przywitac. glupio mi bylo przed szwagrem wiec chyba dwa razy zapraszalam go do nas,nie przyszedl, gdy pojechali zapytalam czemu tak sie zachowal,zrobil mi awanture ze goscie powinni sie zapowiadac pare dni wczesniej i ze czemu nie zapytalam jego czy moga przyjechac, nie zgodzil by sie bobyl jakis wa zny mecz,nie wytrzymalam,wyciagnielam jego torby i kazalam sie wynies. oczywiscie to byla chwila.potem przepraszalam blagalam prosilam,niestety obrazil sie i wyjechal. dzwonilam doniego zeby wrocil nic nie dalo.powiedzial ze udusilam go swoja miloscia  zazdroscia i niezaradnoscia.

to koniec mojej historii, teraz mijja trzy miesiace a ja siedze w ciezkiej depresji w jaka sie wpakowalam.mam pretensie do siebie ze przez moje nerwy odszedl ktos kogo bardzo kochalam . X opowiada teraz znajomej jaka nie udaczniczka jestem jaka beznadziejna prtnerka,,Ona wysyla mi jego mejlle.... czy tak postepuje ktos kto mowil ze mimo moich wad kocha ize je stem kobieta jego zycia? co zrobilam nie tak? nakgorsze jest toze gdyby znowu zadzwonil ze chce wrocic ja sie zgodze,bo wcale kochac nie przestalam

napisałaś swoja historię, a czy ja przeczytałaś?
Jesteś kobieta z silnym charakterem. Tyle razy udowodniłas to sobie i jemu. Postawiłas całe życie na niego, a gdy on cie zostawiał radziłas sobie. On ciebie bardzo skrzywdził, chciałaś być poprostu kochana, a on poprostu to wykorzystał,nikt napewno nie zrobił dla niego wiecej niż Ty.
To kobieta wysyła ci jego mejle, bo jest jeszcze bardziej beznadziejna niz ty, podnosi sobie tym samoocenę. Pisze ci je, byś pana X znienawidziła, bo wie ze on do ciebie jeszcze wróci, takie typy zawsze wracaj tam gdzie im dobrze. Wiec moze ta kobieta robi ci przysługę, ze kiedy stanie w twoich drzwiach spojrzysz na niego inaczej, że mimo że go kochasz nie chcesz przezywać jeszcze raz tego samego od początku..

a może to że za mało wymagałas od niego?
dlaczego winisz wszystkie kobiety z jego zycia a nie widziasz w nim tego ze nie umiał nic dawac, tylko brac?
czasami słowa to nie wszystko. być z kimś trzeba umieć budować, postawic fundamęty miłości.Nawet gdy byś bardzo chciała nie zrobiłabyś nic inaczej. nie miał pracy,ty pracowałas, był też dom którym musiałas sie zajać, kazdy wtedy miałby pretensje, zale, skargi. za dużo wziełas na siebie.nie podołałaś. masz wspaniałe dzieciaki, wychowujesz je, chcesz dla nich jak najlepiej, czy to jest za mało, by sie dowartościowac? Pogubił sie? dlatego ze nie wyznaczałas mu planu dnia, nie matkowałas, poprostu bardzo kochałas, chciałas by był szczesliwy przy tobie ale to nie dało mu szczescia.
Każdy z nas ma jakąś zwykła historie. Ale nie moge zrozumiec tego ze winisz i doszukujesz sie winny w sobie.

bianka25 napisał:

a może to że za mało wymagałas od niego?
dlaczego winisz wszystkie kobiety z jego zycia a nie widziasz w nim tego ze nie umiał nic dawac, tylko brac?
czasami słowa to nie wszystko. być z kimś trzeba umieć budować, postawic fundamęty miłości.Nawet gdy byś bardzo chciała nie zrobiłabyś nic inaczej. nie miał pracy,ty pracowałas, był też dom którym musiałas sie zajać, kazdy wtedy miałby pretensje, zale, skargi. za dużo wziełas na siebie.nie podołałaś. masz wspaniałe dzieciaki, wychowujesz je, chcesz dla nich jak najlepiej, czy to jest za mało, by sie dowartościowac? Pogubił sie? dlatego ze nie wyznaczałas mu planu dnia, nie matkowałas, poprostu bardzo kochałas, chciałas by był szczesliwy przy tobie ale to nie dało mu szczescia.
Każdy z nas ma jakąś zwykła historie. Ale nie moge zrozumiec tego ze winisz i doszukujesz sie winny w sobie.

nie winie wszystkich kobiet, nie moge nic powiedziec o jego zonie i malzenstwie ,wiem tyle ile sami mi powiedzieli , a gdzie prawda? niestety nie wiem, a to ze matka skrzywila mu troche psychike to wiem napewno ,od jego siostry i ciotki.slowa ze pokaleczyly go wszystkie bliskie mu kobiety- to jego...

czemu siebie winie? bo cale zycie ktos wmawial mi ze wszystko co zle w naszej rodzinie to moja wina. a po za tym, gdyby nie moje nerwy bylo by inaczej, jak naprawde bylam zdenerwowana ,ale tak do granic....  wstepowal we mnie diabel, nie potrafilam tego opanowac, teraz tak nie mam to minelo,rzadko sie zloszcze,czemu to ze mnie wylazilo w jego obecnosci?a wiecie co jest najgorsze? to ze teraz mieszka w schronisku dla bezdomnych,bez pracy , bez pieniedzy, i jakos tak mysle ze moglam inaczej   reagowac na te wszystkie problemy. MiMO ze mowi ze dopiero teraz jest naprawde szczesliwy- ja mu nie wierze.moze ze mna nie byl szczesliwy morze naprawde zabilam go swoja  miloscia., ale jak mozna byc szczesliwym w takich warunkach?mam jakies poczucie winy ze tam jest. morze wlasnie dlatego nie moge sobie poradzic z ta moja depresja.morze wlasnie dla tego nie bardzo wiem co z soba zrobic........

Ostatnio edytowany przez zuzia (2009-11-05 07:12:42)

Wierzysz w to, że Twoje dzieci nic nie zauważyły? Kłótni, wystawiania toreb za drzwi, potem błagania o powrót? Tego, że ojczym (czy partner mamy) siedzi całymi dniami i się leni? Tego, że wylądowałaś w szpitalu a on wtedy doprowadził wasz dom do ruiny?
Uwierz mi, że dzieci od razu wyczuwają co się dzieje. I bardzo to przeżywają nawet jeśli nie zdajesz sobie z tego sprawy.

Co zaś do faceta... Cóż, wydaje mi się, że to po prostu ostro zakompleksiony, pogubiony człowiek. Przez całe życie nie do końca potrafił się odnaleźć. Będąc z żoną flirtował z Tobą, będąc z Tobą wyjeżdżał daleko, będąc tam chciał wracać. Cały czas czegoś szukał. Jego zachowanie jest okrutne zwłaszcza, że najgorzej traktował Ciebie - osobę, której tak na nim zależało. Ale niestety są tacy ludzie, którym trzeba dać działać na własną rękę. Nie można na siłę kogoś uzdrawiać i ratować, nie wolno na siłę być czyjąś mamusią. Oczywiście - chciałaś dobrze. Starałaś się. To jest bardzo szlachetne z Twojej strony ale mimo wszystko należy być w pewnym stopniu egoistką a nie matką teresą. Twoje starania jemu nie pomogły za to sprawiły, że ty żyjesz teraz w ciężkiej depresji, z której z pewnością niełatwo będzie wyjść.
Pytasz czy to była twoja wina. Nie. I tak samo nie była to jego wina. Albo była i twoja i jego - po równo. Widocznie nie pasowaliście do siebie, zabrakło czegoś ponad miłość - porozumienia. Umiejętności życia we dwoje, liczenia się z drugim człowiekiem. Czasem tak jest, że ogromna miłość nie wystarcza i im bardziej jedna strona chce tym bardziej druga ucieka.

Co teraz powinnaś zrobić? Cóż, zrobisz co uznasz za stosowne. Zapewne jeśli on zadzwoni pobiegniesz na spotkanie cała w skowronkach. Warto więc abyś przedtem zastanowiła się naprawdę co jest dla ciebie ważne w życiu. Własne spełnienie, szczęście i spokój ducha czy może zostanie wyświęconą samarytanką ratującą innych. Nie mówię tu, że którakolwiek z tych opcji jest lepsza lub gorsza - to każdy z nas musi świadomie podjąć decyzję, którą wybierze.
Weź również pod uwagę, że teraz on jest bezdomny, w przytułku a mówi że mu dobrze. Czemu nie wierzysz? Może faktycznie wreszcie odnalazł to, czego chciał. Wolność, spokój, swego rodzaju niezależność. Jakkolwiek absurdalnie by to dla ciebie czy dla większości ludzi nie brzmiało - są tacy, którym dobra doczesne nie są niezbędne i lepiej czują się bez nich.
Daj i sobie i jemu szansę żyć po swojemu. Zajmij się dziećmi i pracą. Wyjdź z dołka (tu przyda się z pewnością pomoc psychologa). Postaraj się wyciszyć i na spokojnie, bez emocji wynikających z kontaktów z tym mężczyzną wybrać co chcesz dalej robić ze swoim życiem i w którą stronę je pokierować.

Oj..Zuzia, mam nadzieję- przeczytałaś to wszystko raz jeszcze i wreszcie odetniesz od siebie tą hubę...  pewnie pojechał teraz do innej babki, żeby go trochę poutrzymywała, pokupowała fajki itd - jak go wykopie - znowu do Ciebie zadzwoni.
Wymyślił ten tekst z piekarnią - bo wiedział, że na Ciebie podziała, bo to Twoja branża.

Jak Twoje dzieci dorosną ...? - to masz się do niego zgłosić..? po to chyba - by zarabiać TYLKO na jego utrzymanie .. kurcze, mam nadzieję, że przeanalizowałaś tą opowieść i dostrzegłaś w niej to, co komentujące: pijanego lenia, oszusta - wykorzystującego Ciebie i pewnie inne kobiety. Matko!!!  Kobieto - nie pozwól więcej sobą manipulować.
Widać, jak bardzo chcesz być kochana, ale pozostając w tym chorym układzie nie dajesz sobie szansy na powrót do równowagi.

Ostatnio edytowany przez Marilyn (2009-11-06 13:49:08)

Wiem, że to radykalny krok ale może po prostu zmień numer. Wtedy nie będziesz miała rozterek jeżeli zobaczysz połączenie przychodzące właśnie od niego.

Zuzia, zobacz ile dziewczyn Cię wspiera, rozumie i liczy na to, że wymieciesz resztki  złych wspomnień po tym facecie !!!
Dziewczyny dały praktyczną radę - zmień koniecznie Nr tel. GG i wszystkie inne możliwości skomunikowania się z Tobą i prowadzenia Cię na emocjonalnej smyczy. Zrób to - to świetna rada - pomoże także zachować Ci kontrolę nad własną słabością, jakby co ...
Trzymam kciuki i pisz, co u Ciebie.

Ostatnio edytowany przez Marilyn (2009-11-08 16:17:35)