Mowa dziecka - Netkobiety.pl

jesteś logopedą? ja myślałam o tym.. to zawód przyszłości. przepraszam, że tak nie na temat bo jak tak to mam pytanie... może parę

Ja w sumie jak miałam dwa lata ponoć trajkotałam. Z kolei córka mojej sąsiadki ma chyba już 7 lat i mówi jakby miała z 4 Rozmawiaj dużo ze swoim dzieckiem

nancymw napisał:

Celio ja się zastanawiam z kolei w jakim wieku dzieci powinny już mówić, z racji tej Twojej logopedii mam nadzieję że rozwiejesz moje wątpliwości. Słyszałam że w wieku 3 lat a nawet do 6 chłopcy nie potrafią nic powiedzieć, czy to prawda?
Mój mały ma dopiero 1,5 roku ale nie wiem kiedy mogę się spodziewać pierwszych słów...

Nancymw
Między 1. a 2. rokiem życia dziecko powinno zacząć już wymawiać pierwsze wyrazy, miedzy 2. a 3. rokiem zdania, a po 3. roku dziecko powinno już rozwijać swoją mowę. Czasami jest tak, że rzeczywiście mowa przychodzi później, nie można twardo trzymać się tych wskazań. Jednak, gdy dziecko, które ukończyło już 3. rok życia i jeszcze absolutnie nic nie wypowiada, to już trzeba iść do logopedy, bo mamy do czynienia z opóźnieniem mowy. Czasami lekarze wprowadzają w błąd rodziców, bo mówią"niech się pani nie martwi, dziecko na pewno zacznie mówić do 6. roku życia". No i potem jak taki 6-latek z opóźnioną mową trafi do gabinetu to problemów jest mnóstwo, a za chwilę ma pójść do 1. klasy i tam będzie pisał tak, jak mówi, a mówi fatalnie.

CookieBitch, tak.

Jak to różnie jest z dzieciaczkami, widać na przykładzie tego, co opisała Foggia o swoich córeczkach.
Warto, aby dzieci chodziły do przedszkola. Tam rzeczywiście mowa ma szanse bardzo szybko się rozwijać.

Ważne jest również, aby w codziennym języku, w mowie spontanicznej zwracać uwagę na to jak dziecko mówi. Nie wyręczać go w mówieniu, jak czegoś chce, niech to powie, a nie tylko wskaże. Poprawiać dziecko, jak źle mówi (broń Boże nie przyzwyczajać się do jego błędnych form, "bo on tak ma"), 'kot' to 'kot', a nie 'tot'.

Logopedia jest naprawdę ciekawa i zajmująca.

Ostatnio edytowany przez Celia (2009-10-30 12:39:05)

Mam dwoje dorosłych dzieci. Zaczęły mówić bardzo szybko, być może dlatego, że to "dzieci żłobkowe", więc uczyły się od innych...
Pracuję z dziećmi, jestem językowcem, więc sprawa mówienia jest mi bliska zawodowo.

Któraś z dziewcząt powyżej napisała:

W wieku dwóch lat mówiła pierwsze słowa : mama, tata, am itp., co przyznam szczerze trochę mnie martwiło. Teraz ma dwa lata i trzy miesiące i próbuje składać nieporadne zdania.

Mam wnuczkę, ma właśnie 2 lata i 3 miesiące. Mówi od dawna...
W tej chwili zdaniami złożonymi, z wszelakimi wskaźnikami zespolenia.
Używa takich słów, jak:
Naprawdę... Niemożliwe... Przede wszystkim...Wkrótce...Najczęściej...itd.
Używa wołacza, zdrobnień i zgrubień. Dowcipkuje.
Liczy do 10, zna prawie cały alfabet, także angielski (rodzice mówią w tym języku). Rozpoznaje wiele literek w druku.
Niezliczoną ilość wierszyków i piosenek - zapamiętuje w mig!
Chyba ma doskonałą pamięć - stąd te umiejętności.

Natomiast całkiem niedawno mogliśmy zrezygnować z pieluszek - zresztą na noc dostaje je nadal, a zdarza sie, że zmoczy majteczki. Te sprawy są dla niej znacznie trudniejsze...) Nie zgłasza potrzeby pójścia do łazienki - trzeba tego pilnować, pytając, czy chce.

Czyli: jedno dziecko szybciej opanowuje takie, a inne takie umiejętności. Nie ma co sie martwić - wyrówna się kiedyś:)))

Wiesz to nie do końca tak Roxano. Same "chodzenie" do logopedy moze rzeczywiscie niewiele pomóc jeśli rodzice nie pracują z dzieckiem. Moja przyjaciółka, która bardzo się jąkała, ma ten sam problem ze swoją dwójką. Chodzi z dziećmi na ćwiczenia i codziennie spędza wiele czasu na żmudnym powtarzaniu zalecanych ćwiczeń. Na pierwsze efekty też długo czekała. Zostawienie dziecka samemu sobie, do czasu gdy zacznie poprawnie mówić to według mnie ryzykowne działanie. Mówi szybko, albo niewyraźnie a rodzice powiedzą, że taka jego uroda? Ma to dziedziczne? Uważam, że w sytuacji gdy dziecko niepoki nas swoją wymową należy skonsultować się ze specjalistą. W wielu przypadkach wystarczą proste ćwiczenia, a w sytuacji gdy problem okaże się głębszy szybka reakcja wiele pomaga. Trzeba patrzeć na rozwój dziecka z dużej perspektywy.

witajcie,
mój synek ma 3,5 roczku i ma problemy z mówieniem (przynajmniej mnie to martwi) Często dobrze zaczęte zdanie przeistacza się w "gęganie" z którego nie można nic zrozumiec. Zasób słów niezbyt jakoś fenomenalnie wielki. Panie w przedszkolu na poczatku mówiły, że nie mogły go zrozumiec i był to dla nich problem (teraz się zaczynają przyzwyczajac), u laryngologa usłyszałam, że nie ma nic niepokojącego z aparatem słuchu i mowy ew. możnaby troszkę podciąc języczek, a logopeda mówi, że mu wszystko przyjdzie z czasem i trzeba poprostu poczekac. Więc gdzie leży prawda? Jak ocenic granice czy już osiągnęło się pewien pułap czy ma się do czynienia z opóźnieniem mowy, kiedy padają sprzeczne komunikaty od osób, które powinny się raczej orientowac w tym co mówia?
pozdrawiam

Z moim dzieckiem też chodziłam do logopedy. Bardzo dużo dają takie ćwiczenia, jestem zadowolona. Jeśli chodzi o czytanie, to zawsze przed snem czytałam bajeczkę, teraz to sobie samodzielnie czyta. Uważam że czytanie książek wzbogaca nie tylko słownictwo, ale i fantazję.

Mój chrześniak ma 3 latka i parę miesięcy, wg mnie mówi całkiem dobrze, co prawda nie wymawia 'r' ale myślę że z czasem się tego nauczy Póki co ja, babcia, jego rodzice, uczymy coraz to nowych słów Dziś nauczyłam go słowka 'alpinista', ale jak sam stwierdził woli być pilotem w przyszłości Potrafi już konstruować zdania, nie są to oczywiście zdania wielokrotnie złożone, ale da się zrozumieć co mówi, i da się z nim pogadać

Dziecko do czwartego roku życia może mówić niewyraźnie. Nie wypowiadać r, sz, cz, rz, ż, l i wielu innych głosek. Z takiego załozenia wychodzą przedszkolne logopedki. Pracę z dziećmi zaczynają dopiero od czterolatków.