NIE CHCE BYĆ ZALEŻNA OD TEŚCIOWEJ - Netkobiety.pl

Jestem mężatką z dziesięcioletnim stażem. Mamy troje dzieci w tym jedno roczne. Dla mojego męża zawsze najważniejsza była praca i gospodarstwo rolne. Zarządza nim jako jedyny syn od  15 lat podczas gdy właścicielem jest jego matka. Kobieta zaborcza apodyktyczna i pragnąca kontrolować wszystko i wszystkich. Prawdę mówiąc jest przez nią ubezwłasnowolniony. To ona zasila mu kartę do komórki, kupuje ubrania i majtki, kontroluje każdy aspekt życia, a życiem jest praca. Nigdy nie dawała mu pieniędzy bo twierdziła, że tylko ona wie co jest jej synowi i wnukom potrzebne. Ja byłam i jestem nikim, nie umiem prać, źle gotuje, źle wychowuję dzieci. Wyjazdy z nią do marketu kończyły się tym, że ja wkładałam do koszyka produkty, a ona je wyjmowała. W  naszym domu mąż nie pomaga bo nie ma czasu, nie przynosi też wypłaty, chyba że zarobi  poza gospodarstwem. A ja - musiałam stać się samowystarczalna. Wychowuję dzieci i jednocześnie prowadzę działalność w domu, kupić dzieciom i sobie mogę to na co sama zapracuję. Mąż bardzo mi pomógł w założeniu firmy, był moim wsparciem. Poświęcił się i choć nie miał pieniędzy i zgody matki wybudował dla mnie dom własnymi rękoma. Myślałam już, że wszystko się ułoży i mimo trudności będziemy normalnie żyć, tak się jednak nie stało. Mąż zajął się rozbudowywaniem gospodarstwa matki i poświęcił się temu bez reszty. Oddaliliśmy się od siebie. Do domu przychodzi się tylko najeść i wyspać, nie ukrywa,że dla niego liczy się tylko jego praca. Jestem sama, mam na głowie pracę dom i małe dzieci. Mąż wymaga ode mnie śniadania, obiadu i kolacji na czas, czystych ubrań i czystego domu w każdym zakamarku, a ja nie mam już sił. Doszło do tego,że zajmuje się dzieckiem, jednocześnie rozmawiam z klientem przez telefon, a mąż żąda żebym w tym  samym czasie wysłała mu maila.   Zaczęły się kłótnie i dogadywanie męża. Twierdzi, że jestem niewdzięczna, nie tykam palcem pracy w gospodarstwie i że jestem księżniczką, która pracą fizyczną się nie hańbi. Stał się agresywny i przestał mnie szanować. MA pretensje, że nie pracuję razem z nim, że idę inną drogą. Nie rozumie, że muszę z czegoś żyć i być niezależną od jego matki. Jego argument jest taki" Haruje, żeby dzieci miały przyszłość i nie musiały szukać pracy zagranicą". Nie umiem już z nim normalnie rozmawiać. Proszę doradźcie co robić?