co sądzicie o abstynentach? - Netkobiety.pl

Nie wierzę w te teorie że dzieci alkoholików w przyszłości będą miały ten sam problem. Sama jestem córką człowieka z tym poważnym problemem i nie boję się że ja ani moje rodzeństwo pójdzie w jego ślady.. Od alkoholu również nie stronimy, na imprezy chodzimy. Myślę że to po prostu kwestia danego charakteru i podejścia do tej sprawy, jeśli ktoś nie chce pić bo wie jak można się w tym zatracić to w porządku, jego wola.

Tchórze? U wszystkich tak sie doszukujesz cech negatywnych? Niefajnie.
To ten ktoś ma Ci udowodnić, że nie jest tchórzem i zaczać z Tobą chlać? Prędzej Ty masz problem...

Znam parę osób niepijących bo juz swoje wypiły.
Niestety wszystko w genach tkwi. Znam dzieci które również maja taki problem jak któryś z rodziców pijących.
Ale rownież znam osoby które nie wylewają za kołnierzyk jak rodzic.

Mozemy chować glowe w piasek ale co ma być to będzie.

Dla mnie żaden problem jeśli ktoś nie pije. Nie namawiam na sile. Nie to nie.

Robisz sobie krzywde takim mysleniem. Sama sie boisz, tak jak ten abstynent picia, że zacznie być nałogowcem. Dla mnie to właśnie bardzo mądra i odpowiedzialna decyzja. A jak ktos potrzebuje wrażeń, żeby pić itp to niech szuka kogoś podobnego. Teraz to nawet każdą pozytywną rzecz zakręci się w wadę. A co z pozostałymi cechami tego człowieka? To juz sie nie liczy? Owszem on jest niepewny, ale niepewny tego, że w pewnym momencie moze zacząć pić i może być z nim problem. Tyle że tego nie wiesz. To czarnowidztwo. Coś jak nie zwiąże sie z chudą, bo będzie kiedyś gruba.

Nie no, pewnie, lepiej założyć rodzinę, wiedząc, że jest się nieodpowiedzialnym

Znam sporo abstynentów, którym po prostu alkohol nie smakuje. Znam takich, którzy nie piją, bo będąc DDA znają skutki nadużywania alkoholu. Ani w jednym, ani w drugim przypadku nie nazwałabym nikogo tchórzem.
A po raz pierwszy mam kontakt z osobą, która ma (delikatnie rzecz nazywając) pretensje do abstynenta o to, że... nie pije. Pierwszy raz mam do czynienia z osobą, która uważa osoby niepijące za tchórzy. Sporo czytałam różnych mądrych (również naukowych) książek nt. alkoholizmu. W żadnej nie przeczytałam ani słowa o tym, że abstynent = tchórz.

To chyba w różnych środowiskach przebywamy. Ja obecnie jestem na studiach, gdzie nikt nie ma problemu z tym by się napić od czasu do czasu, skoczyć na piwo, pójśc na imprezę, już nie mówiąc o jakimś Sylwestrze czy innych uroczystościach, a jak ktoś nie pije to jest zwyczajnym odludkiem. Taka osoba na imprezie zamula, raz może to ujdzie, ale za każdym razem to będzie nie do przyjęcia. Albo idziemy z grupą przyjaciół na piwo w piątek, a ktoś sobie zamawia soczek. A potem ma pretensje, jak nie dostaje zaproszeń na inne zabawy. To nie jest zbyt zdrowe podejście. Takie osoby się zdarzają i z własnej woli izolują od grupy. A to już sygnał do niepokuju.

No to tak samo jak to, że studentki to wszystkie łatwe, po alkoholu i heja na seks, nie?
A jak któraś tego nie robi, to glupia, bo rezygnuje z czegos co takie przyjemne i niczym nie szkodzi.
No typowa nonszalancka natura, gdzie sie ocenia kogoś według siebie, a innych kategoryzuje niżej.
Pozniej takie odrzucone osoby piją na siłę, by sie przypodobać, zostać w grupie itp no i jednym rosnie ego, a drugim brak akceptacji siebie.

Moim zdaniem to jest każdego indywidualna decyzja. Miałam koleżankę na studiach która nie tknęła alkoholu niezależnie od okoliczności i okazji właśnie z powodów rodzinnych -jej ojciec nadużywał alkoholu i ona sobie postanowiła że nigdy do ust nie weźmie nigdy %% (za wytrwałość w postanowieniu podziwiałam ją), jednakże ta sama koleżanka związała się z chłopakiem który nadużywał alkoholu i który po 2 kielonkach  miał"szklane oczka" i któremu palma odwalała;/ więc koleżanka problem    (nie wynikający bezpośrednio z tego że ona nie piła)miała,  teraz nie mamy kontaktu więc nie wiem jak jej się życie toczy )

freckles_laura - zgodze się z Tobą w jednej kwestii -nienawidziłam sytuacji gdy szłam z grupa znajomych na np.świętowanie zaliczonej sesji czy zdanie cięzkiego egzaminu (i z góry było wiadome że impreza na 1 piwie się nie skończy), a ktoś z towarzystwa zamawiał sok czy jednego reddsa męczył przez cały wieczór a póżniej wyśmiewał się czy chamsko obgadywał ile kto wypił czy kogo bardziej lub mniej poniósł melanż.

freckles_laura, współczuję Ci takiego sposobu myślenia i zmykam z wątku, bo nie dzielę ludzi na 'fajnych - pijących (z umiarem)' i 'niefajnych abstynentów'.

Moim zdaniem teraz Ty popadasz w skrajność.  Jesli dla kogoś problemem jest fakt że jakaś osoba np.jest wegetarianka i nie je tych wszytskich fast foodów w grupie ze znajomymi to dla mnie jest lekko niepokojące że inni czują sie nieswojo z taką osobą.

Nie rozumiem czego nie potrafisz zrozumiec że sa osoby które najzwyczajniej w świecie nie lubią pić alkoholu to co, mają sobie do gardła wlewać żeby inni byli zadowoleni ? A co z osobami co przyjmują np. antybiotyki czy lekarstwa które wykluczają picie alkoholu ? Mam wrażenie że dla Ciebie wypicie piwa czy kielona przez kogoś oznacza super nastrój i wyluzkę , a uwierz -  znam osoby które bez %% potrafią rozkręcić najdrętwiejszą imprezkę....

freckles_laura jestes bardzo dziecinna, ale to chyba taki etap w zyciu.
Do picia nie trzeba zadnej odwagi, wiec nie pijac nie mozna byc tchórzem.
Uwazam za dziecinne ocenianie ludzi w taki sposob, bo jest po prostu bledne i swiadczy o tym, ze o zyciu masz male pojecie i ktos Cie moze wyrolowac wykorzystujac to Twoje myslenie o swiecie i ludziach.
Nie stawiaj kolo siebie decyzji o zalozeniu rodziny i decyzji o napiciu sie z kolegami.
Bo ta pierwsza jest zmieniajaca zycie na zawsze i do glebi.
A ta druga ma male znaczenie (jesli mowimy o piciu do towarzystwa, a nie nalogowym)
Odwaga nie ma nic wspolnego z niczym. Bo odwazni ludzie to nie sa ci, ktorzy zatancza sami na srodku parkietu po kilku kieliszkach, ale tacy , ktorzy sie nie obawiaja isc swoja droga w zyciu i trzymac sie swoich zasad niezaleznie od zdania innych na ten temat.

Myslisz, ze Ty jestes odwazna czy moze jednak nie tak bardzo jak Ci sie wydaje?

Podejście dziecinne, no ale to są studia, wiec najlepszy okres do zabawy przecież, więc ludzie sie dzielą na kategorie. Potem koncza sie studia i te znajomosci od chlania i ruszania sie rozsypują, bo były płytkie. Ja taki byłem na etapie gimbazy/początku liceum. Tez mowilem, ze najlepsi ludzie to ci, którzy chleją, palą, bzykają kogo popadnie i w ogólnie tacy luzacy, co to nie oni. Dzis wiem, ze to jest równe 0 wartości, choc moze byc to jakieś przyjemne spędzanie czasu (pytanie czy ktoś bez alkoholu potrafiłby sie tak zabawić - to nie jest tchórz). I u nas nikt nie czuł sie zle z kims kto nie pił itp nie robil tego co my. Traktowalismy go tak samo, choc czasem ktos pytał czy sie napije to nikt nie namawiał. W innych grupach pamiętam wyśmiewali, a namawianie było częste. Chlej albo jesteś idiotą i wypad bo cie zniszczymy no ale dla mnie to sie tez rowna 0 inteligencji.

Tacy nudni ludzie zazwyczaj koncza impreze wraz z koncem prowiantu. Idziemy na piwo? Nie ma piwa, do domu. Jest na piwo to chlejemy do nieprzytomnosci.

Ja właściwie freckless... rozumiem. W czasach studenckich ludzie piją dużo (ok, ok, nie wszyscy, ale ci, co pić lubią, piją dużo. I nagle zjawia się wśród nich osoba, która nie pije.. To jak spotkanie dziewicy z prostytutką

Ja myślę, że freckless bardziej chce podkreślić problem, że to nie osoba niepijąca czuje się źle, tylko to osoby pijące mają (dziwny!) problem z zaakceptowaniem, że ktoś w ich towarzystwie nie pije... Nie wiem jakie są teraźniejsze czasy, ale wydawało mi się, że jakoś nieszczególnie robi się z tego jakąś furorę. Przeważnie rzuca się test "Spoko, więcej dla nas!" i impreza trwa dalej.

Freckles laura - a co jest głównym celem wyjścia do knajpy np? Dla mnie z reguły to spotkanie ze znajomymi, pogadanie, spędzenie fajnie czasu, a dla Ciebie? Głównym celem jest napicie się, a znajomi to tak jakoś przy okazji?

Mnie zupełnie nie przeszkadza, co kto robi, póki jemu ja nie przeszkadzam. Jakbym się umówiła w knajpie z kimś, kto koniecznie chciałby pić mleko, to bym mu to mleko wykombinowała i miałabym zero problemów, że ja piję whisky, a on/a mleko. W ogóle taki problem to dla mnie osobiście byłaby kosmiczna sytuacja.

O, niezły przykład.
Ja w restauracjach sushi głównie piję sake, bo sushi nie lubię za to sake uwielbiam, więc zamawiam jakąś drobną przekąskę i sake, sake, sake. Nikt nigdy nigdzie nie miał z tym problemu, a obsługa najmniej, szczególnie, że sporo tej sake potrafię wypić i rachunek płaciłam solidny.

No to widzę że w wielu Waszych grupach zostałabym odesłana z kwitkiem, bo w ogóle nie piję

Bynajmniej jednak nie zamulam na imprezach, mam lepsze głupawki na trzeźwo niż niektórzy po alkoholu.

Trochę to przykre, rozumiem że jeśli jakiś Twój przyjaciel nagle nie będzie mógł pić to powiesz mu papa?

Jesli to, ze ktos nie pije z wami na imprezie jest dla was problemem to macie slaba psychike i tyle, ze zwracacie na to uwage i pozwalacie byle czemu wyprowadzic was z rownowagi i sprawic, ze nie jest milo.
Jak ja z kims ide do knajpy to dlatego, ze lubie osobe i chce z ta osoba spedzic czas. Niedawno bylam z kolezankami, gdzie dwie z nas pily wino a jedna herbate. I co z tego? Nawet o tym nie myslalysmy.

Hmm może inaczej, większość osób niepijących nie pije z powodów zdrowotnych (często tego nie mówią), mój tata ma HCV, nie pije, bo by go to zabiło, byłby idiotą gdyby pił, ale mogę sobie dać głowę uciąć, że bawi się lepiej niż niejeden wstawiony młodziak.

Ja też nie piję, mam cukrzycę, próbowałam pić już po diagnozie, kończyło się to spadkami cukru i stanem przedśpiączkowym, cukier spadał mi nawet poniżej 40, gdybym w porę nie interweniowała straciłabym przytomność. Byłabym kretynką gdybym piła dalej wiedząc czym to dla mnie grozi, potrafię się dobrze bawić bez alkoholu.

Nie mówią ludziom (poza rodzinom i ludziom na forum raczej nie tłumaczę tego, że jestem cukrzykiem, po prostu mówię, że nie piję), bo zaraz by było dociekanie, dopytywanie, ludzie nieraz jak nie znają danej choroby, to wymyślają bzdury na jej temat, zwłaszcza w przypadku HCV (spotkałam nawet lekarza, który myślał, że to jest zakaźne drogą kropelkową).

No i tak, ja proponuję zanim się kogoś oceni, trochę pomyśleć, bo nikt nie ma na czole napisane "mam żółtaczkę albo cukrzycę" i nikt nie ma obowiązku się z tego tłumaczyć. Szczerze? Od takiej pseudo towarzyskiej grupy uciekłabym czym prędzej, bo dla mnie znajomość oparta TYLKO na wspólnym piciu jest nic nie warta.

Nie rozumiem.
To dajmy na to wszyscy piją, ale jedna osoba ma supermocną głowę i chociaż wypili tyle samo piw, to cała ekipa się zatacza, a ta jedna jest trzeźwa jak prosię. To co, trzeba ją zmusić, żeby piła np. 3 razy więcej, żeby nadgonić stan upojenia?

Jakieś to absurdalne w ogóle dla mnie.
Ja w ogóle nie zwracam na takie rzeczy uwagi, kto i ile pije, czy jest trzeźwy czy pijany póki jakoś to upojenie czyjeś nie wpływa na mnie np. zwymiotuje na mnie czy coś takiego. A obrobić dupsko po popijawie to ci, co pili, też mogą, z takimi po prostu sie nie spotykam jak nie muszę.

Abstynencja izoluje tylko od pijących, którzy nie tolerują abstynentów. Tyle...
Moze i ktos jest nienormalny, bo nie pije, moze chory, moze nie moze, moze ma slabą głowe, moze w ogole nie lubi alkoholu. No to on niech znajdzie sobie towarzystwo które go zaakceptuje na trzeźwo i nie bedzie dorabiać ocen z czapy.

Jak juz w innym wątku przytaczałem zachowanie teścia względem partnera córki. Teść pijący, 8 piw dziennie. Partner córki nie pije, lub pije ale tylko w wyjątkowych okazjach i mało. Teść go nie zaakceptował z góry mówiąc, że jest po prostu niemęski. I są tacy ludzie. Dla mnie - z daleka.

A tak w ogole to może wróćmy do głównego tematu wątku, czyli wasze opinie na temat abstynentów.

Abstynencja nie równa się izolacji od środowiska! Nie wiem dziewczyno kto Ci nawpajał takich różnych, dziwnych tez, ideologii i myślenia, ale zaskoczę Cię - kłamał!

Ja jestem młoda, ostatnio nie piję w ogóle (zdrowie i brak ochoty - nie wszyscy nie piją dlatego, że nie chcą, ale dlatego, że nie mogą) i mój facet to szanuję. I mimo wszystko nie chce wychodzić na imprezy beze mnie, mimo iż wie, że ja nie wypiję, bo przy mnie bawi się najlepiej. To, że nie piję to nie znaczy, że się izoluję od społeczeństwa. Jeśli przez resztę życie nie będę prawie w ogóle piła, to się pewnie ucieszy, bo zawsze będzie mial szofera hehe
Nie, nie uważam, że abstynenci, to dziwacy. Każdy ma swój powód dla którego nie pije. Jest to powód osobisty, który nie powinien mnie obchodzić, i powinnam to uszanować, a nie od razu skreślać na samym początku. Picie czy nie picie nie jest wskaźnikiem osobowości człowieka.

"I to nie jest tak, że "z takimi się nie spotykam" bo nie zawsze masz możliwość decydowania o tym kto przychodzi."

To znaczy, że jak robi się impreze, ale umawia się na spotkanie, to nie wie z kim się umowiła? Skoro robi się listę gości zaproszonych, to chyba wiadomo kto przyjdzie a kto nie (i przy okazji odfajkowuje się czy pije czy nie pije )

Dobra.... Cofam to, co napisałam powyżej. Nikt nie musi się nikomu tłumaczyć dlaczego nie pije. Argument " nie bo nie" jest dobry jak każdy inny.
Starałam się zrozumieć twój punkt widzenia, ale widzę, że byłam nadgorliwa. Masz dziwne podejście do picia alkoholu i ono jest dla mnie bardziej nienormalne niż nie picie bez powodu.

Nie mam nic do abstynentów i tak, moglabym być w związku z abstynentem gdyby mnie do abstynencji nie zmuszał

Jak ktoś mi mówi, że nie pije alkoholu, to tak jakby mi powiedział, że nie je mięsa, czyli ani mnie to ziębi ani grzeje. Znam dwóch abstynentów - jeden nie pije, bo jak sam stwierdził nie lubi stanu upojenia; drugi natomiast nie lubi smaku (a raczej mocy) alkoholu, więc wszystkie trunki >30% odpadają, a słabsze jak piwo czy wino nie smakują mu same w sobie, więc... ciężki przypadek

I co w tym ZŁEGO , źe ktoś nie chce pić alkoholu ??????

Freckles_lauro, przeczytałam wszystkie Twoje wypowiedzi w tym wątku i niestety muszę przyznać, że zupełnie nie rozumiem Twojego podejścia do tematu.
Nie rozumiem dlaczego osoba, która wychodzi z Tobą i gronem Twoich znajomych na imprezę/do pubu/na oblewanie egzaminu jest ZOBOWIĄZANA do picia, a jeśli nie pije, to uznaje się ją za dziwaka. Nie rozumiem dlaczego uważasz, że osoby pijące procenty są lepsze od abstynentów? Nie przyszło Ci do głowy, że w gronie pijących, mało tego, pijących oczekujących tego samego od wszystkich w danym towarzystwie, to właśnie bycie abstynentem jest objawem wewnętrznej siły i wierności własnym zasadom? Skąd więc pomysł, że to jest tchórzostwo???

Wymuszanie na kimś picia alkoholu jest nie tylko niegrzeczne, nietaktowne, ale zwyczajnie chamskie. Wychodząc z kimś do pubu czy klubu człowiek może chcieć pobyć w ciekawym towarzystwie, porozmawiać, posłuchac muzyki, pobawić się, ale przy tym NIE MA OBOWIĄZKU tłumaczyć się ze swojej abstynencji. Każdy z nas ma własną, osobistą przestrzeń, której innym nie wolno naruszać, moim zdaniem jest to jeden z jej elementów. Kulturalna osoba zrozumie, kiedy (raz jeden jedyny) usłyszy "nie, dziękuję" i na tym temat powinien się zakończyć. Jeśli ktoś nie pije, to wyraźnie ma powód. To może być zwyczajna niechęć, uraz, choroba, "uśpiony" alkoholizm, gorszy dzień, to może być milion innych powodów, ale to jest wyłącznie jego sprawa.

Ja sama piję i lubię smak alkoholu, ale mam takie okresy w życiu, kiedy ze względu na kłopoty zdrowotne i/lub przyjmowane leki po prostu nie mogę. Czasem są to dwa tygodnie, czasem miesiąc, czasem nawet pół roku. Nie zauważyłam, żeby to dla kogoś stanowiło problem, nawet kiedy jesteśmy w miejscu, gdzie zwyczajowo alkohol się pije. Czy się wówczas tłumaczę? Nie. Mówię, że dziś zakończę na soczku i jest po temacie. Nie czuję się wtedy gorsza ani tym bardziej wykluczona. Czy jest to coś nadzwyczajnego? Nie. Moim zdaniem jest to zupełnie naturalne wśród ludzi na pewnym poziomie.

Chyba raz jeden jedyny poczułam się jednak nieswojo, kiedy to obce towarzystwo chcąc (o zgrozo!) uszczęśliwić mnie na siłę, uporczywie namawiało na kieliszeczek. Wtedy nie tylko naprawdę nie mogłam, ale też nie uważałam, że powinnam to zrobić, aby zadowolić podchmielonych współbiesiadników, dlatego zniecierpliwiona i już mocno poirytowana wypaliłam, że nie mogę, bo właśnie jestem na odwyku. Mina nachalnych imprezowiczów... bezcenna .

Wreszcie odpowiadając na główne pytanie wątku - moim zdaniem, jeśli ktoś za miarę czyjejś wartości uznaje ilość wypitego alkoholu, to nie abstynent ma tutaj problem.

Skoro Ci tak dobrze - bądź temu wierna. Tylko przy okazji nie łudź się, że osoby niepijące będą ten fakt przeżywać na miarę osobistej apokalipsy.
Abstynenci to ludzie z wysokim poczuciem własnej godności, więc na pewno nie będą chcieli uparcie wskakiwać do płytkiego brodziku.

U mnie impreza w aspekcie alkoholowym zaczyna się i kończy na jednym piwie, słabym drinku, lampce wina, tudzież szampana. Mój ojciec był alkoholikiem, ale mimo negatywnych doświadczeń ściśle związanych z jego nałogiem, uważam że wszystko jest dla ludzi, o ile nie przekroczą magicznej granicy, która u każdego osiąga indywidualny poziom. Nienawidzę wstawionych, namolnych, ordynarnych facetów, a już szczerze czuję się zażenowana widokiem zataczającej się dziewczyny.... Mimo to, wciąż pracuję nad rozwikłaniem zagadki, jaką przyjemność odczuwa się z zaniku pamięci i sprzątania zarzyganej chałupy, bo i z takimi ciężkimi przypadkami miało się wątpliwą przyjemność zetknąć.

W gronie moich znajomych każdy pilnuje swojego szkła, więc może właśnie dlatego abstynenci nie są wyrzucani z hukiem po uprzednim naznaczeniu "dziwoląg".
Nie jesteśmy wścibscy, więc nie pytamy o motywy - jeżeli będzie chciał odciążyć wątrobę, powie sam.
Liczy się po prostu miło spędzony czas z fajnymi ludźmi w miłym klimacie. I zawsze wychodzi tak jak trzeba.

Ja przestałam pić, bo pewnego dnia po prostu przestało mi to smakować. Swoje wypiłam, od czasu do czasu wino do obiadu i już. Nie jest mi alkohol do szczęścia potrzebny

Abstynenci stanowią problem, bo ich postawa budzi niepokój wśród osób pijących - pojawiają sie pytania - "jak można nie pić na imprezie?jak można w ogóle dobrze się czuć bez alkoholu?no jak to jest możliwe?jak oni dają radę?. Ten sprzeciw jest spowodowany strachem, dlatego tak bardzo namawia się osoby niepijące na jednego drinka, małe piwko itp.osoba niepijąca  wśród osób pijących jest obca, dziwna, nie ma z nią kontaktu, dlatego teoretycznie stanowi zagrożenie...a może i dotyka czegoś głębokiego i bardzo skrywanego, może uruchamia niełatwą myśl - ona nie pije, nie musi, jest wolna...a ja????

Ja nie piję bo nie lubię, taki jest mój wybór. Nie izoluje się i nie jestem tchórzem.Nikogo nie namawiam do picia, ani nikogo od tego nie odwodzę. Nie obchodzi mnie kto ile wypił, ani dlaczego ktoś nie pije. Nie potrzebuję tłumaczeń o samochodzie czy antybiotykach. Dorosłe osoby nie muszą nikomu tłumaczyć swoich decyzji.Jak ktoś po alkoholu narusza moja osobista przestrzeń lub drażni mnie swoim zachowaniem to rezygnuję z jego towarzystwa. Jeśli ja kogoś drażnię swoje trzeźwością, może zrezygnować z mojego. Proste jak budowa cepa.
Autorko wątku - brakuje ci tolerancji niestety

OMG wieki juz taki bzdur nie czytalam. Tak niedojrzalego podejscia nie widzialam. Moj nie pije alkoholu, nie zje czekoladki nawet z likierem, dlaczego? Najzwyczajniej w swiecie nie lubi smaku, zapachu alkoholu. Ja juz od kilku lat tez tylko sporadycznie pije alkohol . I to szampana (nie myslic z winem musujacym ;P). Co nie oznacza, ze u nas w domu barek jest pusty, a w lodowce nie stoja piwa. Nasi znajomi lubia podrinkowac, sasiad lubi piwo. I jakos nigdy nikomu nie przyszlo do glowy nazwac Mojego czy nas odludkami, albo wykluczyc nas z towarzystwa bo jestesmy z alkoholem na bakier Moja dobra kolezanka, ktora lubi sie zrelaksowac weekendowo przy zielonym dymku, twierdzi, ze mam wieksza glupawke bez niczego niz ona z czyms. Moj jest zawsze dusza towarzystwa... Wspolczuje grona znajomych naprawde. Podczas moich studiow mialam dwoch kumpli, ktorzy w ogole nie pili, czemu nie wiem, ale nigdy nie byli z boku, wrecz byli bardziej ''szaleni'' niz Ci pijani Ja plywac nigdy nie umialam, nie umiem nadal, a chodzilam na basen ze znajomymi, jezdzilismy na wczasy nad jeziorem, teraz mieszkam nad morze i... Twoim zdaniem powinnam zostac w domu bo nie wchodze do wody, tzn ze psuje znajomym zabawe?
Wspolczuje znajomych, wspolczuje spojrzenia na swiat i zycie. Na szczescie ja spedzilam swoje lata mlodosci wsrod normalnych ludzi, gdzie kazdy byl soba a nie zaslepiona owca biegnaca za tlumam .

Jak ktos nie pije to jego wybor, jak ktos nie je czekolady tez

Nie bo nie? Skąd możesz wiedzieć dlaczego ktoś nie pije, nikt nie ma na czole napisane dlaczego nie pije i nie musi się nikomu z Tego tłumaczyć, już podałam przykład nikt z HCV nie będzie mówił ludziom że ma HCV bo wiedza o tej chorobie u nas w kraju jest minimalna i taki człowiek boi się że ludzie zaczną wymyślać bzdury na jego temat czy dróg zakażenia, więc nie pije bo nie pije, a w rzeczywistości nie robi tego ze względu na zdrowie bo jakim trzeba być plackiem żeby pić mając żółtaczkę?