rozstanie a dziecko - Netkobiety.pl

No tak, ale bez jego pomocy chyba nie dam rady. Dopiero jak przepiszemy kredyt na niego, będę mogła wziąć własny, kupić mieszkanie i stworzyć mojemu dziecku dom. Nie chcę wynajmować, bo to oznacza dla mnie totalny brak stabilizacji. On nie chce w ogóle współpracować... Ciągle robi mi na przekór... Nie mam już sił tkwić w czymś takim.

Najpierw zloz pozew o rozwod, potem podzial majatku i juz nie bedzie mial wyjscia jesli chodzi o decyzje. Jesli nie chce dogadac sie sam to bedziecie rozmawiac przez prawnika
Ostatnio moja kolezanka tak sie rozwodzila gdy jej maz podczas pobyty na antystresie tak sie odstresowal ze zrobil dziecko innej lasce mimo iz ewidentnie jego wina to tez jej wszystko utrudnial ot tak na zlosc. Wziela wiec adwokata ktory tak mu dokopal ze ona wygrala wszystko co chciala uzyskac polubownie
Takze moja droga, bierz prawnika i do dziela poki jeszcze dziecko male

Nie jesteśmy małżeństwem

Hehe no to gorzej. A jednak czasem ten slub sie przydaje
Nie mozna zrobíc u was podzialu majatku przez sad?

Nic nie można zrobić, bo on się jeszcze nie zastanawiał co można zrobić...

A o co Ty checesz walczyć, jak on nie chce i Ty nie chcesz i nic między Wami nie ma, jak napisałaś w pierwszym poście.

Zamiast z nim dyskutować o kompetencjach prawnika, to w końcu weź się porządnie za tę sprawę i działaj, a nie siedzisz i jęczysz.

Ale sama piszesz, że on nie chce nic zmieniać. Żeby znaleźć kompromis to obydwie strony muszą być tym zainteresowane.
Masz wybór: samodzielnie dążyć do zmiany tej sytuacji, albo w niej tkwić.
Nie licz, że jego coś nagle oświeci. Nie oświeci.

Jesli Ciebie stac zeby to mieszkanie wziac na siebie to zaproponuj mu ze zostawisz chate sobie a on niech idzie gdzie chce i zostana mu tylko alimenty do placeni
Albo wez cywilniak dla jaj a po pol roku rozwod

Aga dowiedz się dokładnie o tym mieszkaniu dla samotnej matki ponieważ w Polsce status samotnej matki przysługuje jeśli ojciec dziecka nie żyje lub jest nieznany. W przypadku jeśli wychowujesz dziecka sama, bez ojca, który jest znany taki status Ci nie przysługuje.

A Ty nie mozesz zrobic podzialu majatku w sadzie tak jak to sie robi po rozwodzie?

Powiedział, ze mnie nie kocha oraz.... Uwaga, ze będzie walczył o dziecko. Dlatego jak najszybciej szukam mieszkania do wynajęcia i składam wniosek o alimenty i wyłączne sprawowanie opieki. Cala jestem rozstrzesiona, bo to oznacza wojne.

Czy on może mi odebrać dziecko? Pomozcie?

Wynajelam dla siebie i córki mieszkanie, ale nie poradzimy sobie bez jego pomocy...Poprosilam go, zeby opłacał nianię - rozważa to. Myślę, ze jakoś się dogadamy, ale i tak będzie nam z Mała ciężko.
I teraz pytanie: może porywam się z motyka na słońce? Może powinniśmy tak mieszkać razem ale osobno- finansowo to mi się bardziej opłaca? Ale to jest dla mnie takie przykre... Tylko, ze juz nie mogę myśleć tylko o sobie...
Poradzcie prosze

przezywam to samo, tylko ze moja Partnerka nie chciala ze mna mieszkac i od wczoraj wyprowadzilem sie, ja chce widywac sie z cirka, tyle ze nie na kazdy gwizdek jak moja sie przywyczaila... dostalem dzis klka smsow i dzwonila do mnie ( nie odebralem) chyba inaczej rozumie to ROZSTANIE do ktorego dazyla... w Twoim przypadku jest gorzej bo Partner nie za bardzo sie angazuje...

no moja Była tez chce regularne, ale teraz ja nie jestem w stane jje tego zapewnic, zostalem wyproszony z domu, twerdzi ze nuc nas nie laczy, a jednak wymaga czegos...

Jakieś przesłanki do TAKIEGO wniosku są ? ...
No dobra - żeby nie dołować... najlepiej "nie pisać sobie scenariuszy" w głowie w takich momentach życia, bo... MILEJ być zaskoczonym pozytywnie, niż się zawieść
Aga - jeszcze masz jakieś PONAD POŁOWĘ (statystycznie ) życia przed sobą? Nie szkoda go zmarnować?
MOŻE teraz zda się "wyłączyć" emocjonalne zmagania (Apage satanas - precz niechciane myśli!) na rzecz "przyziemnych" i śmiertelnie nudnych niuansów finansowo-majątkowych?
Pozdrawiam i życzę sił

Jesteśmy po pierwszym spotkaniu z terapeuta. Terapeutę znalazł on i tez sam umówił spotkanie. Uczucia we mnie jeszcze są, ale jego zarzuty wobec mnie są absurdalne. Oczywiście wiem, że on ma prawo tak czuć, ale wewnętrznie się z tym nie zgadzam. Nie uważam, żeby to były powody do tego, by nie móc z kimś być.
No i teraz mam problem, bo on potrzebuje zobaczyć w moim zachowaniu, ze mi zależy. Chciał nawet, żebym go poprosiła o powrót, co w sumie zrobilam, ale podobno miałam niewłaściwy ton i nie było widać, ze jestem szczera.

Co ja mam robić? Z jednej strony mi zależy, ale nie potrafię mu tego okazać po tym wszystkim co od niego uslyszalam i jak się wobec mnie zachowywał...

Minęły 3 miesiące od naszej przeprowadzki i chyba dopiero teraz wszystko zaczyna do mnie docierać... Wczesniej oczywiście zdawalam sobie sprawę zv konsekwencji, ale było mi dobrze bez niego. A teraz trace siły na zmaganie się z codziennością.
Na wizycie u terapeuty byliśmy raz, potem było kilka sytuacji, w których on nie pokazał się jako człowiek godny szacunku, z którym chciałabym być. Szale na Nie przechyliła sytuacja, gdy poprosilam go o dołożenie się do butów dla córki. Niestety Mała jest zagrożona plaskostopiem, a buty z odpowiednio wyprofilowana wkładka do najtańszych nie nalezą. Odpowiedział, ze mam alimenty, a jeśli mi nie starcza to powinnam inaczej gospodarować pieniędzmi. Wykrzyczalam mu wtedy kim jest i ze mam w dupie terapie i takiego skąpca.
Obiektywnie on nie płaci malo, ale ja nie zarabiam kokosowe, utrzymuje mieszkanie i nianię i na takie ekstra wydatki po prostu nie mam.
To zdarzenie umocniło mnie w mojej decyzji, no ale zaczelam tez sobie uświadamiać, ze sama nie zaspokoje córce wszystkich potrzeb. Zaczelam myślec, ze moje szczęście jest drugorzędne. Podjelam nawet niewinna probe, zaproponował am mu wypad do kina, ale zapytał skąd taka odmiana i gdzie jest haczyk...
Pomozcie

Pomagam.
To Twoje słowa:

Czy naprawdę uważasz, że Twoja córka będzie Ci wdzięczna, gdy zrozumie po latach, że to dla niej wróciłaś do człowieka, którego nie kochasz, który Ciebie nie szanuje? Czego ją w ten sposób nauczysz? Bo nauczysz.

Wiem, że zdania te dotyczyły innego Twego związku. Zacytowałam je jednak celowo.

Przypięłaś łatkę? Uważasz, że Twojej córce będzie lepiej w tzw. pełnej rodzinie bez miłości rodziców do siebie, bez ich wzajemnego szacunku? Znam sporo dzieci i młodych ludzi wychowywanych w tzw. pełnych rodzinach, gdzie matka/ojciec w trosce o ich 'dobro' pozostali w toksycznym związku. Oj, nie są im wdzięczni za tę decyzję.

Nie zapewnisz jej 'takiego' poziomu życia? Być może. A to poziom życia jest dla dziecka najważniejszy?

Aga
ale wiesz w życiu są jeszcze inne wartości...niż kierowanie się kasą.

Zbieraj rachunki i wystąp o podwyższenie alimentów.

Niestety, ale mogę liczyć tylko na siebie.
Rachunki zbieram od poczatku, pozew mam praktycznie napisany, ale wiecie co to oznacza? Ze po takim praniu brudow nie będzie już co zbierać. Dlatego poczekam do świat, jesli w takim okresie nie zdobedzie się na żaden ruch, to wtedy złoże pozew, żeby córkę zabezpieczyć.

A tak w ogóle to zauwazylam, ze w swoim otoczeniu nie mam ani jednej szczesliwej pary. I wiecie co pomyslalam? Ze jakaś nienormalna jestem, ze szczęścia mi się zachcialo, ze idealizuje życie... No i teraz mam

Aga, Twoja historia naprawdę mnie poruszyła. Masz rację, że po wypraniu brudów nie będzie co zbierac. Dobrze, żeby ON tez miał taką świadomośc. Wiesz, czasem ludzie zapętlają się w jakiś pretensjach....a potem wydarzy się coś, co w zupełnie innym świetle ukazuje sprawę, zmienia priorytety. Może święta byłyby taką okazją....Ty znasz lepiej swojego partnera. Znasz Waszą historię. Ty ocenisz najlepiej, co może pomóc.
Co do tych samych nieszczesliwych par...., Aga, to nie tak!!! Zależy jak na to patrzymy. Ty się czujesz nieszczesliwa, więc jesteś podatna na negatywne sygnały. Albo akurat w danej chwili i w konkretnym środowisku tak się sprawy ułozyły. Ja jestem przekonana, że szczescie istnieje, i sa pary, które bez siebie żyć nie mogą. Mam przyklad mojej siostry. Pamiętam, jak źle funkcjonowała w poprzednim związku, a ile siły i energii ma teraz, po 5 latach bycia razem, z innym partnerem. Właśnie wzięli ślub, a dla mnie był to moment zastanowienia nad tym, że miłoś wymaga pielęgnowania, rozmów, starań, empatii....i że pielęgnowana świadomie, może trwać.

To bardzo smutne jak piszesz, że akurat Tobie się szcześcia zachciało....Nieprawda. Jesli czujesz, że zasługujesz na więcej, nie zagłuszaj tego głosu w sobie!!!  Nawet jesli ten związek się rozpadnie, wyciagniesz z tego wnioski, będziesz bardziej dbać o następny, będziesz kochać świadomie. Wszystko jest po coś.:-)

Aga, pozdrawiam Cię ciepło,
postaram się do Ciebie jeszcze napisać maila.

Trzymaj się.

Ja też uważam, że powinnaś poczekać z "drastycznym rozwiązaniem sytuacji", od rozstania mineło niewiele czasu, kotłuje się w was wiele emocji. Trzeba ochłonąć i emocjonalnie troche to poukładać.
Przez pewien czas nie gadajcie o alimentach, kredycie i innych zapalnych sprawach, skupcie sie na małej, niech on poza zabawą z dzieckiem, przejmie troche innych obowiązków- niech chociaż sam te buty jej kupi- i niech się nie tłumaczy pracą- ty tez pracujesz, ani kasą- artykuły dla dzieci są drogie.

I nie myśl w tej chwili o tym co będzie, bo dodatkowo się nakręcasz, a po co ci to?