Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Gdzieś kiedyś znalazłam taką wypowiedz prof. dr hab. Tomasz Węcławski. co o tym myślicie ?
"Nauczanie Jezusa nakłada się w tym obszarze na potoczne, powszechne w jego czasach i środowisku wyobrażenia o losie umarłych. Dochodzą one do głosu w stosunkowo niewielu miejscach przekazu o Jezusie – przede wszystkim w związku z umarłymi (których Jezus według przekazu „mesjańskiego” – chrystologicznego przywraca do życia: syn wdowy pod Naim, córka Jaira, Łazarz), ale także w opowiadaniu o bogaczu i Łazarzu i we wspomnianym przekazie o „sądzie na końcu czasów”. Tłem jest zatem nieuchronność śmierci, oczekiwanie umarłych na zmartwychwstanie „w dniu ostatecznym”, a także przekonanie o sprawiedliwości dokonywanej przez sąd Boga. Ta ostatnia dochodzi do głosu zarówno w opowiadaniu o Łazarzu (bogacz cierpi w ogniu, Łazarz odpoczywa „na łonie Abrahama”), jak też jeszcze wyraźniej w obrazach sądu: „oddzieli owce od kozłów”, „idźcie w ogień wieczny, zgotowany diabłu i jego aniołom” (por Mt 25). W przypowieściach pojawia się ponadto motyw wyrzucenia w „ciemności, które są na zewnątrz” (Mt 22 i 25).
Czy zatem można mówić o czymś, co byłoby specjalnie charakterystyczne dla odniesienia Jezusa do losu umarłych? Jeśli da się uchwycić coś takiego, to jest tym swoiste „przywrócenie życiu” sprawy ludzkich losów po śmierci. Można to odczytać zarówno ze znaków wskrzeszeń przypisywanych Jezusowi, jak też – i o wiele silniej! – z zaakcentowania, że cały los człowieka rozstrzyga się w kształcie jego ziemskiego życia. Ci, których Jezus pokazuje jako ukaranych po śmierci, nie wykorzystali swojego czasu! Mieli szansę – czasem jednorazową, czasem trwającą pewien czas, ale rozminęli się z nią – zazwyczaj dlatego, że zatrzymali się na samych sobie i własnym zbyt płasko rozumianym dobru."