Dziewczyna a motocykl... - Netkobiety.pl

Manipuluje Tobą, taki charakter. Nie daj się, nie rezygnuj z NICZEGO co Ci sprawia frajde tylko dlatego, że ksiezniczka ma problem ze sobą. Nie mozesz byc taki spokojny, bo ona sie zanudzi.

Skoro ona wiedziała od początku że motory to Twoja pasja nie widze powodu zebys rezygnował z tego.. tym bardziej ze sprawia Ci to frajde i naprawde jest to dla Ciebie ważne... nie może tak być, że ktoś Tobą w taki sposob manipuluje... i takie gadanie chce z Tobą zerwac a pozniej kocham Cie.. czy możemy być razem dopoki motor nie przypłynie.. no przepraszam ale srednio wierze ze to jest prawdziwe uczucie z jej strony.. rozumiem to ze sie martwi to jest raczej normalne.. ale jaką masz pewnośc ze jak zresyzgujesz ze swojej pasji ona nie wymysli czegos innego? Nie wiem Ty ją znasz najlepiej i przemysl sobie to dobrze.. bo po mojemu to tylko wymówki to tego zeby zakonczyc zwiazek..

Jak zrezygnujesz teraz z tego motoru to miejsce pod jej bucikiem masz zaklepane.Ona po prostu testuje czy jesteś silnym,atrakcyjnym facetem mającym własne zdanie, czy kimś kim może łatwo sterować grając na jego emocjach.
Sprowadź sobie motor i zobacz co się będzie działo dalej,a co do tej dziewczyny zastanów się faktycznie jak będzie wyglądało wasze dalsze wspólne życie,na razie może Cię to kręci ale życie z taką manipulantką nie będzie raczej kolorowe.

Przeciez jej juz wiele rzeczy przeszkadza, bo go straszy zerwaniem W takich sytuacjach taka kobiete trzeba kopnac w tyłek, bo robi mu siano z mozgu. Jawna manipulacja, sprawdzanie jego wytrzymałości. Niszczące.

Ninja, jestem kobietą i podobnie jak pozostałe osoby odbieram jej zachowanie jako manipulację. Dziewczyna czuje, że ją kochasz, ale widzi też, że jesteś w miarę silnym facetem, który ma swoje zainteresowania i pasje (więc jej się jakoś wymykasz). Dla niej to wyzwanie, podporządkowanie sobie kogoś takiego. Podbicie swojego ego ("dla mnie zrezygnował z motorów", jestem super").

Rozumiałabym, gdybyś nagle zainteresował się motorami i zaczął robić w związku z tym głupie rzeczy (trwonić pieniądze, jeździć po pijaku, ścigać sie na ulicach między blokami, wozić cycate koleżanki w mini i pończochach itp.). Wtedy miałaby prawo się wkurzać czy bać o Ciebie (sama byłam świadkiem wypadku z udziałem motocyklisty na drodze w Wawie, wyglądało to bardzo groźnie).

No, ale Ty się tym interesujesz od dziecka i ona Cię takim poznała. Więc widziały gały co brały - wiedziała, że się na tym znasz, że to Twoja pasja, że w takiej czy innej formie to będzie obecne w Twoim życiu ZAWSZE.

Dlatego jej nagłą zmianę frontu rozumiem jako walkę o władzę w związku - "więc jej powiedziałem, że nie będę siadał i jeździł na motocyklu skoro ona się tak martwi." - mój drogi, ona wcale się nie martwi tym, że się zabijesz, tylko pod łatką Twojego dobra usiłuje przemycić swoje własne decyzje.

:"nie chce byś był nieszczęśliwy i to przezemnie, nie chce byś rezygnował z motocykla i wole się już rozstać i mieć pewność że będziesz szczęśliwy".:

Jeżeli tak mają wyglądać wszystkie Wasze rozmowy, to cienko widzę Wasz związek, zwłaszcza, że występują między Wami duże różnice także i w innych sprawach: religia, charakter.

Czasami zdarza się, że przeciwieństwa się przyciągają (osoba spokojna i aktywna) ale ludzi musi też coś łączyć: podobne spojrzenie na życie, wzajemny szacunek itp. To, co Ty opisujesz to związek rozsądnego faceta z niedojrzałą emocjonalnie kobietą. Rozumiem zauroczenie, chemię, udany seks - ale jeżeli takie cyrki będą trwać dłużej, to albo się wykończysz, albo skończysz ten związek.

Proponuję Ci postawienie wyraźnych granic: czyli nie będziesz się np. ścigał jak wariat, ale motocykl zostaje i na nim jeździsz. Powiedz jej wyraznie, że odbierasz jej zachowanie jako szantaż emocjonalny, na który się nie godzisz.

Straszenie zerwaniem przez nią to taki bat na Ciebie: na Twoim miejscu przy kolejnej awanturze powiedziałabym: "OK, skoro tak straszysz odejściem to odejdz. Kocham Cię, ale to nie znaczy że możesz mną manipulować czy mnie straszyć".  Powiedz to i zaobserwuj jej reakcję.

Dziękuje za rady, może macie rację. Tylko najbardziej  mnie martwi kwestia tego, że jakby to określić.... jest "niestabilna emocjonalnie". Najpierw mówi, że kocha, po chwili robi się smutna, często płacze na moim ramieniu, tak bez żadnego powodu, a za 5 minut znowu jest uśmiechnięta. Jak jej coś nie pasuje wpada w furię, kłócimy się, próbuje na mnie coś wymusić(nie mówie tu o pierdołach) a jak się nie zgadzam to "strzela focha", lecz gdy z niej emocje opadną potrafi przyjść i przepraszać. Ciężko mi więc jest powiedzieć, czy rzeczywiście mną manipuluje, czy taka jest naprawdę, bo gdy jest szczęśliwa to nawet w środku nocy potrafi zadzwonić tylko po to by powiedzieć, że mnie bardzo kocha Staram się jakoś zrozumieć te zachowania, bo chyba wszystko ma jakieś źródła i nie bierze się z powietrza, prawda? Czy to że jest jedynaczką mogło mieć wpływa na jej zachowania i jej egoistyczne podejście?

Histeria - powtarzam raz jeszcze. Nie żadna "niestabilność emocjonalna", a zwykła, pospolita histeria i próby wymuszenia na Tobie tego, co ona chce.

Też jestem jedynaczką i nie popadam w takie paranoje.

Mój drogi, tu nie trzeba rozumieć, tu trzeba ustawić pannę do pionu. Albo dasz sobie wejść na głowę, albo nie Decyzja  należy do Ciebie.

Dzięki Teo Mam nadzieje, że to zwykła histeria... Może i próbuje na mnie wymuszać to bym nie jeździł motocyklem, ale nie mogę od niej wyciągnąć odpowiedzi dlaczego... Chciała abym nie jeździł po drogach, tylko po jakiś  "równych polach" (wykluczając lasy i cały off-road niestety) a ja ja się  na takie coś na pewno nie zgodzę... Myślałem, że jej to nie przeszkadza, że jeżdżę. Fakt nie przeszkadzało jej to gdy nie byliśmy razem, mówiła, że będzie razem ze mną jeździć i wgl. A tu proszę, jak grom z jasnego nieba pada "napewno się zabijesz". "nawet jak ty będziesz jeździł ostrożnie to inni mogą szaleć" itd. A motocyklem jeżdżę zazwyczaj w pełnym kombinezonie i chyba sam wiem najlepiej czy jeżdżę bezpiecznie czy jak wariat. Takiego problemu to nawet z rodzicami nie miałem, gdy ze skuterka się na coś większego przesiadałem.  Może dawniej trochę na motorze z prędkością przesadzałem ( wiedziała o tym zanim zaczęłiśmy się spotykać) ale teraz gdy z nią jestem to bardziej się liczy powrót do domu cało niż kiedyś. Niestety ona tego nie potrafi zrozumieć.

P.S Próbowałem i to nie raz, sama w końcu powiedziała, że zrobi prawo jazdy na motor i coś sobie kupi, ale jak ostatnio zauważyłem, to miał być chyba jakiś "test" żebym ja też się o nią martwił. Nie ukrywam fajnie by było jakby też zaczęła jeździć

A probowałes zajrzec głębiej? Może ma przykre doswiadczenia.. moze ktos z jej rodziny czy przyjaciół mial jakis wypadek na motorze.. stad to zachowanie..? Ale mimo to uwazam ze nie powinienes rezygnowac ze swoich pasji.. i zdania nie zmienie...

Nie rezygnuj z pasji. Nigdy, za nic i dla nikogo. Pasja jest częścią Ciebie, Twoją wartością i czymś, co pozwala poczuć szczęście. Mało tego, pasja czyni Cię kimś wyjątkowym.

Nawet jeśli teraz uznasz, że jesteś w stanie to dla niej zrobić (kwestia priorytetów), to wcześniej czy później zaczniesz odczuwać pewnego rodzaju pustkę, a potem żal, który w końcu i tak skierujesz przeciwko tej dziewczynie.
Argument, że się o Ciebie martwi, dlatego każe wybierać, jest próbą wywierania presji, przejawem zaborczości, ale też świadczy o jej emocjonalnej niedojrzałości. Warto też zdać sobie sprawę, że to co robi jest zwyczajnie toksyczne.

Hmm. Pomyślmy.Masz w ciągu 10 minut prezentację wszystkich najpowszechniejszych sposobów manipulacji...Pytanie za milion: może to jest manipulacja..?
Nie, no Gościu, ale domyślny jesteś:)
Wiesz co: powiedz jej że się martwisz o jej duszę, że po śmierci pójdzie do piekła, a bardzo ją kochasz, więc strasznie nie chcesz by tak się stało.I niech zacznie chodzić z Tobą do kościoła, spowiedzi etc.A jak nie to zerwij.Z miłości.
Serio.

Tym ostatnim zdaniem pokazałeś mi dokładnie jak to wygląda
Dzisiaj spędziliśmy ze sobą całkiem przyjemny dzień. Prawie cały czas  powtarzała, że mnie kocha, zawsze będzie itd. Aż w końcu wróciła do domu. Rozmawiałem z nią przez telefon i do momentu gdy się zapytałem o pracę weekendową  było wszystko ok.  Myślałem nad znalezieniem czegoś, bo mnie rodzice utrzymywać nie będą, a 30km jazdy do niej w jedną stronę pochłania trochę  paliwa. Zapytałem się by wiedzieć co ona o tym sądzi. Takiej odpowiedzi się już na pewno nie spodziewałem. Powiedziała, że gdy znajdę pracę to nie będę miał wcale dla niej czasu itd. tak oto zaczęła swojego "focha" Następnie stwierdziła że ten związek nie ma sensu, z nami koniec. Oczywiście zrobiłem tak jak radzicie. Napisałem ok, wyłączyłem telefon i zobaczymy co będzie dalej. A ja chciałem się jej tylko zapytać co myśli o pracy weekendowej i tą decyzje podjąć wspólnie. Histeria połączona z manipulacją... Macie 100% racji.

Czyli masz być tylko i wyłącznie jej, praca jest be ponieważ jej zdaniem oddali ją od Ciebie itp. itp. itp. Ona musi mieć bardzo poważne problemy z poczuciem własnej wartości i stąd ta zaborczość - będzie zazdrosna o każdą chwilę, której nie spędzasz z nią.

Z ciekawości: ile Wy macie lat?

Kwestię religii też traktuje w ten sposób (jak np. chcesz iść do kościoła, to też Cię straszy zerwaniem?)

Poznała cię wiedząc jaką masz pasję, więc teraz nie ma prawa szantażować cię rozstaniem, jeśli z tego nie zrezygnujesz. Zastanawiałam się ile ta dziewczyna ma lat, ale doczytałam w końcu i pomimo tego, że rozumiem jej niepokój o ciebie, to takiego straszenia rozstaniem, wahania nastrojów i dąsania się - nie rozumiem. Niedojrzała do pojęcia tego, że każdy w związku ma jednak swoje osobne życie, pasje, zajawki, no samą miłością człowiek nie żyje

Jak ona tak histeryzuje, to co mają powiedzieć żony kierowców aut wyścigowych, którzy zajmują się tym zawodowo, czy w ogóle żony sportowców uprawiających jakiś ryzykowny sport, no nic tylko zabrać dzieciaki i wyprowadzić się do mamusi

Porozmawiaj z nią spokojnie, wytłumacz... może ona rzeczywiście nie potrafi sobie poradzić z myślą, że każdego dnia może cię stracić i dlatego tak się miota próbując odciąć się od ciebie rozstaniem, a więc i od potencjalnego ciężaru straty. Sama nie wiem...

Dzisiejszego dnia się rozstaliśmy przedewszystkim ze względu na dzielące nas różnice (światopogląd itd.) oraz to że jej nie odpuszczałem i pokazywałem własne zdanie, którego nie chciałem zmieniać. O dziwo to rozstanie było "bardzo pokojowe" bez żadnych krzyków, lecz pełne emocji. Zarówno ja jaki i ona stwierdziła że się kochamy i nie przestaniemy, ale także oboje stwierdziliśmy że te różnice nas wykańczają. Jeżeli jej miłość jest prawdziwa to niewykluczone, że jeszcze do siebie wrócimy. Ale wydaje mi się, że taka przerwa może pozytywnie wpłynąć zarówno na mnie jaki i na nią... Łatwo nie jest ale co ja poradzę