zerwanie kontaktu z miłością dla własnego dobra .......... - Netkobiety.pl

Nie chcę opisywać całej sytuacji bo to okropnie długa historia. Postaram się jak najbardziej jasno to opisać i krótko mam nadzieje że ktoś zechcę przeczytać i mi spróbować pomóc,doradzić.
Trzy lata temu poznałam cudownego faceta zakochałam się na zabój niestety on nie był w stanie odwzajemnić mojego uczucia wtedy sam był nieszczęśliwie zakochany w swojej byłej przez cały ten czas do ubiegłego lata mieliśmy stały kontakt głównie przez internet niestety rzadko się spotykaliśmy bo dzieliła nas odległość, starałam się mu pomóc w tym jego nieszczęśliwie ulokowanym uczuciu przez cały ten okres. On właśnie w tamtym roku zrozumiał co do niego czuje tamtego lata urwał się nam kontakt właściwie on go zerwał bo ja przestałam sobie dawać rade z tym wszystkim strasznie emocjonalnie reagowałam, zdarzało mi się płakać prosić o spotkanie ciągle powtarzałam ze go potrzebuje itd. Do tego doszło to że on wiedząc to wszystko wiedząc że jest dla mnie ważny dał mi nadzieje na coś więcej jeśli można tak powiedzieć o pocałunkach namiętnych i nie tylko do których między nami  doszło. To wszystko doprowadziło do tego że nie widzieliśmy się 6 miesięcy, okropnie tęskniłam nie dawałam sobie rady aż w końcu przypadkowo udało nam się spotkać w marcu. Podczas spotkania on przepraszał mnie za swoje zachowanie za milczenie i za wszystko zbliżyliśmy się jakoś do siebie podczas tej szczerej rozmowy i pocałowaliśmy znów sie pocałowaliśmy ...Myślałam że może to coś znaczy znowu ta nadzieja  ale on po tym spotkaniu zachowywał sie jakby do niczego nie doszło, niby mieliśmy jakiś kontakt ale 0 emocji. Wczoraj powiedziałam mu o wszystkim, powiedział  mi że nie potrafi mi siebie oddać, że nie  potrafi przyjąć szczęścia które chce mu dać że nie chce żebym się nim raniła i cierpiała. Po porostu mi powiedział że mnie nie kocha i nie pokocha tylko innymi słowami. Kocham go bardzo i ciągle o nim marze to trwa już tak długo nie potrafie sie oswobodzić z tego uczucia .
Dziś podczas naszej telefonicznej rozmowy, obiecałam mu że nie odezwę się do niego przez pół roku ze przynajmniej się postaram to ma być mój czas na poukładanie sobie tego wszystkiego. Wiem że inaczej sie nie da że nie będę mogła przestać czuć tego co czuje jeśli bedziemy utrzymywać kontakt. Jednocześnie nie wyobrażam sobie że on zniknie z mojego życia. Dam nam te pół roku musze dać nie wiem tylko jak sobie poradze z tęsknotą nie wiem czy sobie poradzę .... Chciałabym walczyć z tym jednocześnie nie zrywajać z nim kontaktu ale tak się chyba nie da .... Najgorsze jest to że ja wierze że po tym pół roku kiedy sie zobaczmy on może cos do mnie poczuje wierze w to a jednocześnie chce sie zmienić i uwolnić to chore.