narzeczony czy dziecko? - Netkobiety.pl

ile masz lat?

wiesz, myślę że narzeczony wiele przeszedł, może boi się że jeśli Wam by nie wyszło to straciłby drugie dziecko również.. albo druga opcja to taka że boi się iż gdy przyjdzie na świat Wasze wspólne potomstwo to jego synek pójdzie w odstawkę i również go straci..
nie naciskaj, zapytaj dlaczego nie chce mieć dziecka, ale na spokojnie.. nie zmuszaj go.. wytłumacz że kochasz go bez względu na wszystko, a dziecko z nim byłoby największym darem i szczęściem!

pamiętaj, miłość jest najważniejsza, a związek oznacza kompromisy i zrozumienie.. potrzebna Wam absolutnie szczera rozmowa!!

popieram.

Yvette, ja po prostu uważam że facet zmieni zdanie tylko że muszą pogadać ze sobą szczerze i wyjaśnić wszystko!

więc jeśli bycie w związku kogoś ogranicza i nie pozwala mu się spełnic to po co taki związek?
życie jest po to żeby być szczęśliwym, a w tym wypadku szczęściem dla Doroty jest dziecko. poza tym  to takie egoistyczne podejscie, "ja mam już dziecko to nie chcę drugiego" a co z Dorotą? co z jej marzeniami? a to, facet mówi za kilka lat, to jest gra na zwłokę, bo kilka lat to mogą być trzy lata jak i dziewięć. Konieczna tu jest rozmowa i postanowienie sobie konkretów moim zdaniem.

Mam 26 lat. Rozmów na ten temat było już setki. Aktualnie rozmawiamy, natomiast był taki okres, kiedy w ogóle temat dziecko był tematem tabu. Teraz chociaż mi powie, że chce ale za parę lat, może za dwa, trzy. Tylko, że na początku naszego związku mówił, że chce dziecko, że chciałby żeby to które ma było moje. To oczywiście był skrót myślowy, więc nie brnęłam w tę myśl. Natomiast im dłużej ze sobą jesteśmy tym dłużej czekam i boję się, że nigdy to nie nastąpi. Być może powinnam, postawić go przed wyborem. Albo zdecyduje się na dziecko albo musimy się rozstać. Tylko, jak ja mam to zrobić. Naprawde jest ta połówką jabłka... Nasza historia nie jest taka prosta. On przechodził ten rozwód ze swoją ex. Niby się godzili, potem znowu rozchodzili i tak w kółko. Do czasu, kiedy się spotkaliśmy. Według słów jego siostry, po poznaniu mnie coś się z nim stało. Nie chciał nic naprawiać. Rozwiódł się i zaplanował mnie zdobyć. No i ok, tylko co teraz. Przecież to nie tak ma być. Nie wiecie jak mi ciężko, gdy przyjeżdza do nas mały i się smieje, szaleje, woła do niego tato... a ja w kuchni siedzę albo wychodzę na balkon i łzy mi płyną po policzkach z żalu, że nie słyszę "mamo"... Nie wiem co robić... Jestem kobietą, potrzebuję dziecka, potrzebuję tez mężczyzny. Kiedy wydaje się, że życie zaczyna się układać zawsze zaczyna być pod górkę....

pozdrawiam wszystkich i dziękuję, ze napisaliście

D.

a ja napisze tak w zyciu tak na prawde liczy sie chwila jezeli jest dobrze przez dlugi czas to zaczynamy planowac dalsza przyszlos i nie mysli sie o tym co bedzie bo kazdy sie stara aby bylo jak najlepiej  jestescie razem 4 lata i jestescie nazeczenstwem skoro jest juz tak blisko aby sie pobrac i stworzyc rodzine powiedz mu ze skoro bardzo sie kochacie to dlaczego nie mozecie miec juz teraz wspolnego dziecka? nie chcesz miec pewnie 45 lat gdy twoje dziecko dopiero zacznie chodzic do podstwowki? dąze do tego ze powinnas dac mu do zrozumienia to (jesli tego sie obawia) ze ty tego potrzebujesz i ze nigdy przy twoim boku nie doswiadczy tyle zlego jak przy tamtej kobiecie ciezki temat sama sie zastanawiam dlaczego facet moze nie chciec dziecka a mysle ze napewno jest od ciebie starszy ... a jesli to nie da rezultatu to moze spytaj sie co jest dla niego wazniejsze?? zycie przeszloscia czy przyszloscia?? i moze sprobuj tego, zapytaj co woli czy ciebie i dziecko czy zycie bez ciebie
powodzenia

Nie jest to łatwa sytuacja, ale szczerze mówiąc, jeśli ten facet jest Twoją "połówką jabłka" to zrobiłbym wszystko by z nim być. Patrzę oczywiście z perspektywy mężczyzny. Masz dopiero 26lat , myślę że nie ma co na razie dramatyzować (jakbyś była w takiej sytuacji w wieku 35 lat to można stawiać ultimatum) , żyjemy w XXI wieku , diagnostyka prenatalna i kompleksowa opieka medyczna pozwala na rodzenie dzieci praktycznie do 40 roku zycia (w rzeczywistosci nawet w starszym wieku ale zachowajmy rozsadek)  , a matki mające 30+ lat to w tej chwili norma, bo kobiety realizuja sie zawodowo i szukaja stabilizacji przed zalozeniem rodziny.
Z drugiej strony jestem w stanie zrozumiec Twoje pragnienie  posiadania wlasnego potomstwa , prawdopobnie rozstałbym sie z kobieta ktora tylko z przyczyn emocjonalnych nie chcialaby urodzic mojego dziecka, mimo ze w tej chwili ta perspektywa jest dla mnie tak odlegla ze prawie abstrakcyjna. Natury nie mozna oszukac ,jak wszystkie zwierzeta zyjemy po to by sie rozmnazac i mimo naszych rozwnietych zachowan spolecznych, humanitaryzmu, wyzwolenia mysli etc... ciagle naszym zyciem rządzą instynkty. Takie jak ten ktory kaze przekazac swoje geny niz staniemy sie pylem.
Podsumowujac, daj mu czas .. Sporo przeszedl , a Wasza sytuacja (wiek)  nie jest wcale zla. Popracuj nad nim, jesli rzeczywiscie "dopełniacie się" i jesteście dla siebie stworzeni to jego opor/obawy beda tymaczasowe i zrobi dla Ciebie wszystko by Cię zatrzymać. Nawet jesli powstrzymasz sie od stawiania sprawy na zasadzie ultimatum.

świetnie powiedziane. Poprawiłabym tylko, że ludzie to nie są połówki jabłka- to dwa jabłka, które lubią posiedzieć obok siebie. No bo w końcu obydwie strony mają swoje racje...

ehh.. no to jest skomplikowane bardzo. Ja zawsze stałam na straży stanowiska, że obydwoje musi pragnąć dziecka,  bo każdy kij ma dwa końce. Z jednej strony Ty pragnąca dziecka, a drugiej strony on, który dziecka nie chce. Położone na szali racje są tu dla mnie równoważne. Tak o tym myślę, bo sama wiem co to znaczy jak ktoś przede wszystkim stawia przyszłe dziecko a nie nasz związek. Ale czytając to co piszesz już sama nie wiem. Jeśli tego pragniesz najbardziej na świecie, to może faktycznie znajdź kogoś, kto będzie miał cel taki, jak Twój.
Zastanawia mnie również jedna sprawa- mówisz o tym, że możesz jego- wasze, dziecko wychować sama.  Wygląda to tak, jakbyś za wszelką cenę chciała mieć dziecko... prawie jak zabawkę. Przepraszam, nie mam na celu Cię urazić. Ale w ten sposób zaspokoisz swoją potrzebą z góry wiedząc, że dziecko nie będzie miało ojca, a przy okazji krzywdząc jego i siebie także, rezygnując z kogoś, kogo kochasz i kto kocha Ciebie.

myślę że ty sama najlepiej wiesz czego chcesz i czy jestes gotowa na dziecko....
jesli nie z tym to z innym, przeszlam juz swoje w zyciu i wiem ze tego kwiatu pol swiatu
Ludzie po latach sie rozstaja bo jednak to nie to, i nikt nie ma pewnosci jak spotka ta 2 osobe ze to wlasnie ona bo w zyciu bywa roznie ja na twoim miejscu postawilabym przed nim sprawe jasno mam 22 lata ale chce miec juz dziecko wiem ze jestem na to gotowa i ze dalibysmy sobie rade ale on tez nie chce;p;p bo studia .....
gdyby mi powiedzial ze nie chce miec dzieci to bym nawet z nim nie byla

Muszę Wam powiedzieć, że chyba coś do niego doszło... Kochaliśmy się bez zabezpieczenia i to była jego decyzja, tzn. on chciał... bede miała miesiączkę więc pewnie nic z tego ale fakt jest faktem... idzie w dobrą stronę...

pozdrawiam

Dorota