Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Moja historia jest jak ze snu. Ale od początku. Pół roku temu wyjechałam do pracy do Austrii. Prowadziłam dom takiemu starszemu panu doktorowi w Wiedniu. Jeżeli chodzi o mnie no to jestem wdową ( mąż zmarl 8 lat temu ) mam jedno dziecko - córka jest na studiach. Nigdy nie szalałąm za chlopami jak to się tam mówi, ale w młodosci owszem miałam powodzenie dosyć duze. Kochał się we mnie taki młodzieniec sąsiadów, bardzo bogatych państwa młynarzy. No i tak spotykaliśmy się i nie spotykaliśmy jak to młodzi. Rozstaliśmy się przez błahostkę jakąś on był zazdrosny, w kosciele kiedys spojrzałąm miło podobno na jego kolegę i już szast prast on sie zdenerwował. Poszły ostre słowa, i ja myślę jak on taki porywczy to co to będzie kiedys. Serce nie śługa kochałam go bardzo ale duma zaważyła i się rozstaliśmy. On wyjechał za granice. Ja wyszłam za mąż za Arka , spokojngeo chłopaka też z sąsiedzta. Ale myślałam o Olku często. Wiecie Arek był spokojny i dobry, ale Olek to byłą namiętność, szaleństwo, miłość.  Lata całę o nim myślałam, życie toczyło się swoim torem. I w końcu ten wyjazd do Wiednia. Już kończyłam tę pracę u mojego staruszka doktora i miałam wracac do Katowic  gdy tu nagle idę ulicą i widzę Olka. Taki był przystojny, ubrany zamożnie i elegancki. A ja w starych jakichś ciuchach i nieuczesana bo wyszłam tylko za róg po pieczywo dla doktora na śniadanie. Serce mi się ścisnęło ale myśle sobie ot babskie myślenie nie no w tych łachach to ja mu się nie skłonie on mnie pewnie nie pozna. Ale poznał. Popłakaliśmy się wtedy na tym rogu. Okazało sie że Olek mieszka od wielu lat w Wiedniu, 5 lat wcześniej zmarłą mu żona i że tez cały o mnie myślał. Bo tu u nas byłą iskra Boża w tym związku i z nikim potem już sobie życia nie mogliśmy tak dobrze ułożyć. Postanowiliśmy jeszcze raz spróbować. Bo grzech byłby nie. Jestem bardzo szczęśliwa, jesteśmy razem od dwóch lat i niech mi tu ktoś teraz powie ,ze stara miłość rdzewieje