czy napisać do niego, po tym jak zerwaliśmy kontakt - Netkobiety.pl

ja też bym do niego napisała, nic nie tracisz:) Na pewno jest Ci źle, że rozstałaś się z nim w niezgodzie, więc masz szansę naprawić to, co było między Wami, może nie jest za późno. Tylko nie liczyłabym na więcej niż przyjaźń, czy ta tęsknota nie wynika z tego, że zależy Ci na nim bardziej niż tylko na przyjacielu?

Oboje poznaliśmy się tak naprawdę w nieodpowiednim czasie. On miał za sobą niedawne rozstanie, ja miałam problemy emocjonalne. Minęło trochę czasu i każde z nas poukładało sobie życie przez ostatnie miesiące. Może mi się tylko wydawało, że coś do niego czuję? W każdym bądź razie byłam wtedy zagubiona, źle rozegrałam pewne sprawy, zrobiłam mu też ogromne świństwo i boję się, że on może mi tego nie wybaczyć... Tęsknię za nim jak za przyjacielem, bo nigdy nic więcej oprócz przyjaźni między nami nie było. On mówił, ze bardzo mnie polubił, brakuje mi jego wsparcia i rozmów z nim. Poza tym wiem, ze on teraz wyjechał za granicę, więc odzywając się do niego ponownie, nie mogłabym i tak liczyć na coś więcej jak tylko na kontakcie internetowym - ale w końcu odległość nie powinna być problemem dla przyjaźni. Zależy mi po prostu na tym, by zażegnać dawne urazy między nami, wyjaśnić sobie nieporozumienia i odbudować resztki nadszarpniętego wizerunku w jego oczach. Chcę go przeprosić i zacząć od nowa po prostu, nie licząc na rozkwit głębokiego uczucia itp. Boję się jednak, że on tego nie będzie chciał, a ja wyjdę na idiotkę, która teraz błaga o wybaczenie i nie daje mu spokoju... Smutne jest to, że nasza relacja tak się potoczyła, chcę to naprawić, ale szkoda, że on nie próbuje już tego zrobić sam z siebie, co oznacza, że nie zależy mu na tym... to chyba nie ma sensu...

Nie prawda, wcale nie chcę nim manipulować. Owszem przejmuje się tym co on może teraz złego o mnie myśleć, ale tylko dlatego, że ja zła nie jestem i bardzo żałuję, że poznał mnie z pewnej "ciemnej" strony, dlatego jest smutno z tego powodu. On z resztą też taki niewinny nie był, ale dlatego pisze to wszystko bo chcę o wszystkim zapomnieć i zacząć od nowa. Przemyślałam swoje zachowanie, analizowałam je bardzo dokładnie i wiedzę gdzie popełniłam błędy, które chcę teraz naprawić. Teraz wiem, co on musiał czuć, postawiłam się w jego sytuacji i zrozumiałam wiele rzeczy -  w końcu gdybym niczego nie zrozumiała, nie starłabym się odzyskać jego zaufanie i kontakt i miała zapewne gdzieś co sobie o mnie myśli. Tęsknię za nim tak po prostu, niczego nie oczekuję i nie żądam, chcę zgody. I wiesz gdybyś wiedziała więcej o nas, to byś nie pisała, że zajmuję się tylko sobą - wiele zrobiłam dla niego, bardzo wiele... Nie chcę żadnych ukrtych korzyści, chcę jego wybaczenia i ponownego kontaktu tak jak miedzy przyjaciółmi.

aha czyli jestem ostatnią egoistką i podłą manipulantką, tylko dlatego, ze chcę naprawić dawne nieporozumienia i odbudować jedną z najpiękniejszych więzi międzyludzkich jaką jest przyjaźń, tak?

a jeśli chodzi o poczucie samotności, to tak nie jest. Właśnie układam sobie życie, zyskałam wielu nowych znajomych, znów jestem szczęśliwa i tylko przykre wspomnienie o nim burzy moje szczęście, bo chciałabym, żebyśmy się pogodzili i mogli znów sobie ufać. Niczego od niego nie oczekuję. Wszystko się zmieniło i może po prostu ta rozłąka pozwoliła nam obojgu spojrzeć na wszystko z innej perspektywy. Więc zapytam się jeszcze raz: czy spróbować wyciągnąć do niego rękę?

wybaczyłam mu jego krzywdy, które mi wyrządził, mimo że poczułam się przez niego bardzo zraniona i oszukana. Oboje się zraniliśmy, bo poniekąd zemściłam się z żalu na nim za moje krzywdy, czego żałuję. Dlatego chcę wszystko naprawić.

Być może nie chce. Być może chce. Ma to jednak znaczenie, gdy decydujesz się na wyjście z twarzą z sytuacji, której jesteś autorką? Mam wrażenie, że swą decyzję w tej sprawie uzależnisz od jej opłacalności.