Kompleksy narodowe Polaków - Netkobiety.pl

Cierpimy na między innymi kompleks niższości względem lepiej rozwiniętych krajów . Wszędzie i wszystkim wychodzi wszystko , tylko nie w Polsce. Naturalnie jako jednostka uważam że jestem najcwańszy i mądrzejszy od wielu innych. Niedobrymi naszymi cechami są : zawiść,nienawiść,chciwość,bezmyślność,bierność,cwaniactwo,obojętność, sobiepaństwo,brak pokory,kłótliwość,egoizm i wiele innych przywar. Myślę że powinniśmy umiłować najpierw siebie,później bliskich i sąsiadów. Jako że jesteśmy społeczeństwem telewizyjnym, łatwo "kupujemy " wszelki medialny przekaz. Najczęściej przekłamany i nieobiektywny.Często porzucamy samodzielne myślenie , bo tak łatwiej.Musimy nauczyć się znowu szacunku wzajemnego i zrozumienia. Powinniśmy jako polska rodzina trzymać się zawsze razem ,bez względu na przekonania i poglądy. Wtedy zacznie się coś dziać . Państwo powinno autentycznie uczyć Polaków patriotyzmu , od przedszkola aż po grób. Patriotyzm jest idealnym spoiwem łączącym i kształtującym w człowieku umiłowanie do ojczyzny i szacunek dla innych. Bez idei i wizji przyszłości dla ogółu  będziemy tylko kupą bezrozumnych bezpaństwowców ,wyśmiewanych przez cały normalny świat.Dlatego warto zmieniać się , chociaż może to trudne. Jestem optymistą i wierzę że niedługo żaden mój znajomy nie powie mi : .." W Polsce zawsze będzie źle...". Pozdrawiam.

Racja! Część naszych rodaków ciągle nie potrafi oddzielić przeszłości od współczesności.Może ktoś naszych uczy nienawiści i niechęci. Zauważyłem że największą wrogością obdarowujemy właśnie Rosjan. Nawet Niemców widzimy w lepszym świetle.Mam tylko nadzieję że tego typu wrogość będzie zanikać .

Dostał, bo rozmawiał przez telefon po Rosyjsku, a my Polacy idei wielkiej Rusi nie znosimy. Mógł jadąc nad Wisłę sobie przyswoić, że tu się rozmawia co najwyżej po rosyjsku...

Ależ to jest sedno. Bo jak się co i rusz czyta na forum: Angielski, Niemiecki, Rosyjski i polacy, polska, to znaczy, że jest to jakaś tendencja. Być może tylko tendencja do braku umiejętności posługiwania się swoim językiem ale kto to wie...
Z Rosjanami to jest tak. Bardzo lubię np. literaturę rosyjską, mogę lubić jednego, pięciu Rosjan ale na 10 milionów Rosjan będę patrzył podejrzliwie. Jak ktoś nie wie dlaczego, to tłumaczyć nie będę. Podobnie ja np. lubię Ukraińców, a znam ludzi z pokolenia moich dziadków co na myśl znalezienia się w jednym pomieszczeniu z Ukraińcem wpadają w panikę. No ale jak ktoś w jednej koszuli wybiegał nocą z domu, który podpalili Ukraińcy i napatrzył się po drodze na inne ich wyczyny, to żadne tam sratytaty o dzisiejszych pokoleniach mu do rozsądku nie przemówią...

Szakisz, myślę że nikt tego nie robi..
Jak ktoś jest prostszy od konstrukcji gwoździa, to sobie swastykę na czole wydziara ,tylko to nie jest wyznacznik mentalności naszego kraju a głównie niedorozwoju określonej jednostki .
Myślisz że tego twojego kolegę nie skopali by, jak by zaczął mówić po Szwedzku ?

To też najprawdopodobniej przez naszych niedorozwiniętych umysłowo pseudokiboli .

Dziwne, swastyki i celtycka ornamentyka są be. Wizerunki komucha i roznosiciela komuszej zarazy są git...

Jako Polacy mamy dziwny stosunek do obcokrajowców.
Z jednej strony pogarda do Ruskich, Ukraińców, Rumunów, Azjatów. Z drugiej strony wchodzenie w du** Zachodniej Europie.
Kilka razy widziałam tak chamskich Francuzów, że aż trudno to pojąć, a Polacy obskakiwali ich, jakby Boga spotkali. Nastawienie niektórych managerów z UE często jest takie, że jesteśmy tanim rynkiem zbytu na cokolwiek - jeden gość z Francji stwierdził wprost - by nie wysyłać do niego zapytań ofertowych, bo z tym jest za dużo roboty, on chce zamówienia . Kiedy indziej słyszałam od bliskich znajomych, że ich klient zadzwonił do firmy-matki we Włoszech i tam rozmawiał z bardzo ważną panią, co drugie zdanie odwoływał się do rozmowy z... sekretarką. Sama pracuję w zachodniej firmie i wiele razy spotkałam się z nastawieniem, że w Polsce działamy wbrew interesom naszych klientów, a jak zadzwonią, napiszą, załatwią sprawy bezpośrednio w głównej firmie, to dostaną złote góry

Nie lubię u Polaków nie znajomości swojego miasta, kraju. Ludzie podniecają się zabytkami, atrakcjami z całego świata, a nie potrafią oprowadzić gości po swoim mieście, często wstydzą się swojego miasta, że nie ma tak starych zabytków jak w innych miastach, które nie odczuły zniszczeń wojennych, czy po prostu nie są tak stare.
Ja im więcej jeżdżę po świecie, tym bardziej lubię moją Warszawę

katarzynka a co jest z kolei w Krakowie ładnego poza rynkiem ?

Można by dużo mówić o kompleksach narodowych Polaków.... ja uważam, że stale jest to niskie poczucie własnej wartości, co z kolei objawia się zadowalaniem się byle czym. Jak to czytałam ostatnio zresztą w wywiadzie z prof. Krzysztofem Rybińskim; Polacy mają tanie sklepy,dyskonty i chińszczyznę  i cieszą się, że mają!
Polacy nie są już wg mnie narodem dumnym i godnym- wszystko rozbija się o nabijanie własnych kieszeni; stąd chciwość, kombinatorstwo i dystans do drugiego człowieka.

No właśnie, nasze kompleksy objawiają się we wspomnianym powyżej zapatrzeniu na Zachód - nie lubię tego i nie rozumiem. Owszem, mają tam wiele rzeczy, o których my możemy tylko pomarzyć, ale ten wszechobecny w niektórych kręgach brak krytycyzmu bywa wręcz irytujący.

Ja kocham swoje niewielkie miasto, w którym zdecydowałam się żyć i bardzo się z nim utożsamiam, choć ani w jakiś znaczący sposób nie wpisało się w mapę naszej historii, ani nie ma tu niczego niezwykłego, ale to jest przecież moja mała ojczyzna, w której mam swój dom i do której zawsze wracam.

Mogę powiedzieć, że widzę w naszym kraju wiele skaz i niedociągnięć, ale absolutnie nie mam narodowych kompleksów, wręcz przeciwnie, staram się skupiać na tym, co dobre. Zresztą będąc gdziekolwiek w Europie bez skrępowania mówię po polsku i z dumą przyznaję się do tego, że jestem Polką. To przecież Polska sprawiła, że mapa wspólczesnej Europy jest tak inna od tej sprzed trzydziestu lat. To my tworzyliśmy tę historię.

Z drugiej strony w swoim otoczeniu zaczynam zauważać, że coraz częściej doceniamy na przykład rodzime towary. Ja sama coraz chętniej sięgam po nasze artykuły tylko dlatego, że są nasze i nabywanie ich wspiera krajowych przedsiębiorców. Tu właśnie powinniśmy wziąć przykład z Niemców, którzy mając do wyboru swoje i obce, nigdy nie sięgną po obce. Weźmy też pod uwagę, że to my sami, swoją własną postawą, kreujemy swój wizerunek w świecie.

Niesamowite, libertiańskiej anarchistce nie podoba się chaos i wolny rynek... koniec świata.

Jednym z najgorszych kompleksów czy też przywar Polaków jest wysysana z mlekiem matki awersja do władzy, a już szczególnie władzy innych Polaków. Polak wie i już, że władza istnieje tylko po to aby jego właśnie osobiście ograbić, uciemiężyć, zmusić do czegoś. Jednocześnie bezkrytycznie będzie Polak wychwalał porządek i ład w innych miejscach świata. Polak jednym tchem wywali śmieci do lasu i będzie narzekał w jakim brudzie musi w tym kraju mieszkać. Jednym tchem będzie narzekał, że państwo podatkami okrada go z jego krwawicy i to samo państwo nie chce mu wciąż więcej dawać za darmo.
Polak ma wyćwiczone przez pokolenia kompleksy: niższości wobec silnych i wyższości wobec słabych. Polak jak wyżej nienawidzi wszelkiej władzy innych Polaków i zrobi wszystko by tą władzę wobec siebie ograniczyć, a jednocześnie podziwia siłę silnych sąsiadów jak Niemcy i Rosjanie. Jednocześnie zresztą potrafi podziwiać tą siłę i pogardzać Niemcami i Rosjanami, że są tak głupi dając się wykorzystywać władzom swoich państw. Polak chwali się i jest dumny z rycerskiej przeszłości przodków, a jednocześnie nie dostrzega, że jego postępowanie jest zaprzeczeniem idei rycerskości. Polak bowiem będzie się łasił wobec silnego i zdepcze, opluje każdego słabszego od siebie. Ulubione zajęcie Polaka, to narzekanie. Polak z historii przyjmuje do wiadomości jedynie, to że ktoś-wszyscy, kiedyś-zawsze Polskę napadali, grabili, rozgrabili, rozebrali. Jednocześnie Polak całkowicie ignoruje, że Polacy od zawsze ciągle kogoś napadali, wyzyskiwali, mordowali. Polak nie rozumie, ba Polak jest obrażony, że na Ukrainie, Białorusi, Litwie ludzie z pogardą, złością i strachem wypluwają słowa - polskie pany... Polak nie wie dlaczego, bo będzie zawsze i wszędzie dowodził, że polskie panowanie było dla innych okresem szczęścia i dobrobytu. Polak zrobi dla silnego i bogatego wszystko jak go poklepie po ramieniu i powie jaki to on jest ważny i lepszy od innych. Polak za to biednemu i słabemu zabierze ostatnią kromkę chleba.
Już dwa wieki temu kanclerz Bismarck powiedział, że dajcie Polakom się rządzić, a sami się wykończą...

Na zewnątrz promujemy same negatywne cechy.Polacy to na ogół złodzieje, kombinatorzy, cwaniaki. "Głupi jak Polak"...z uśmiechem mawiają Amerykanie.

Trudno nie zgodzić się. Boimy się walczyć o swoje prawa z silniejszym (np. w szkole - żaden rodzic nie podskoczy nauczycielowi), a jednocześnie wystarczy znaleźć słabszego od siebie - wiedzieliście "Dzień Kobiet" historia z sieci sklepów Motylek ?

Jeszcze co do kompleksów wobec innych nacji. Polak łatwiej polubi Niemca, ba łatwiej wybaczy mu zabory, wojnę, zbrodnie, bo przyjmuje, że Niemiec jest bogatszy, kulturalniejszy, po prostu lepszy. Ten sam Polak nie ścierpi podobnych krzywd doznawanych od Rosjan, bo uważa, że są oni istotami gorszymi, dzikimi. Polak jest w stanie poukładać sobie w głowie, że rano pod jego dom podjedzie kolumna fajnych czołgów z czystymi, eleganckimi niemieckimi żołnierzami, nawet jeśli ci eleganccy żołnierze wezmą i rozstrzelają pod płotem paru sąsiadów dla przykładu. Polak nie jest w stanie sobie poukładać, że pod jego dom podjeżdżają pogardzani Rosjanie ze słynnymi karabinami na sznurkach. Jest to głęboko obraźliwe dla poczucia dumy i estetyki Polaka. Można zamienić czołgi na mercedesy, karabiny na sznurkach na bogatych nowych Ruskich ale zasada pozostaje ta sama.

Catwoman - aktualne, aktualne. To siedzi w polskiej naturze - w rzeczonych narodowych kompleksach Być może w niektórych przypadkach przechodzimy skokowo od stanu - tolerowanie wszystkiego, bo "jestem taki nieistotny, słabiutki, malutki", do przeciwnego stanowiska "ja tu rządzę / ja wymagam"

Najbardziej zdziwiłam się, gdy mojej dziecko powiedziało, że w nowej szkole wychowawca wziął na zaplecze 2 uczniów... i zwrócił im dyskretnie uwagę, że muszą odrabiać lekcję i uczyć się, wakacje się skończyły . W poprzedniej szkole - załatwiało się to łatwiej, wszyscy się wyśmiewali z dziecka, które coś źle powiedziało, czy zrobiło. Pamiętam, jak syn opowiedział mi o koleżance -  mimo iż miała pracę domową, wolała dostać "ndst", bo bała się przeczytać pracę domową przed całą klasą. Nawet jak krzywda działa się dziecku, to rodzice kładli uszy po sobie, wychodząc z założenia, że może być gorzej . Pani dyrektor twierdziła, że nikt nie będzie krytykował jej nauczycieli, rodzice zawsze mają pretensje, a ona nie pozwoli na to

Och nie, wręcz przeciwnie, rodzice są obecnie zmorą nauczycieli. Jestem między innymi po szkole pedagogicznej, w związku z czym mam dużo znajomych belfrów, opowiadają, że zanim zaczną lekcję, to co drugi dzień najpierw trzeba przejść jakąś batalię z rodzicami - o ocenę, o niesprawiedliwą (ich zdaniem) uwagę, o za dużo zadań domowych, o coś tam jeszcze. Rodzice są obecnie plagą szkoły, potrafią wręcz dezorganizować jej pracę, nie wspominając o tym, że często gęsto zabierają czas przeznaczony na realizację kolejnego tematu. Trzeba mieć w sobie dużo odporności, aby nie ulegać i nie poddawać się ich presji. Nie twierdzę, że dzieci nie trzeba bronić, tym bardziej, że nauczyciele też bywają nieobiektywni lub niesprawiedliwi, ale we wszystkim należy zachować zdrowy rozsądek i umiar.

Edit: Napisałam ten post jeszcze przed przeczytaniem kolejnych, dotyczących tego samego tematu .

Bingo! O ile łatwiej żyłoby się społeczeństwu, gdyby każdy w każdym miejscu czuł, że ma obok kogoś, kto jest mu partnerem, a nie władzą lub podwładnym. Jakże często ta zależność burzy kreatywność, umiejętność głośnego przedstawiania własnych pomysłów, wyrażania opinii czy oczekiwań.
Oczywiście hierarchia jest konieczna, aby zachować pewnego rodzaju porządek, u nas jednak wciąż bywa to zbyt mocno podkreślane i... wykorzystywane.