Jak zamknąć przeszłość? - Netkobiety.pl

A po co chcesz zaczynać z kimś innym?

Bo chciałabym już sobie ułożyć życie, założyć rodzinę. A skoro z nim nie utrzymuje kontaktu od 2 lat, to nie ma sensu dalej się męczyć. On jest w związku od roku z kimś innym. I myśle że dla nas jest już za późno

Nie da sie ot tak zamknąć przeszłości, skoro jesteś pewna, że nie da sie już cofnąć raz podjętej przez Ciebie decyzji i naprawić błędów. Skoro jesteś pewna, że on już kogos ma na stałe i że tą osobe kocha to cóż... Zwyczajnie daj czasowi czas a ból, miłość wkońcu odejdą w zapomnienie; taka kolej rzeczy.

Przyśpieszyć proces może spotkanie kogoś innego Wyjdz do ludzi i poznaj kogoś. Nie użalaj się nad przeszłością której nie można zmienić. Tracisz tylko cenny czas.

Zanim przejdziemy do tego pogrzebu...
Powiedz mi, dlaczego się do Niego nie odezwiesz?
Boisz się odrzucenia? Wiesz mi się wydaje, że życie jest troche za krótkie na strach. Nawet jeśli pokochał nową dziewczynę (o ile z Nią jest nadal) i powie Ci, że masz spadać to co? Nic...
Jeśli nie spróbujesz ciągle będziesz wracać do Niego myślami.
Ja bym o sobie przypomniała, wybadała jego obecną sytuację, jeśli da Ci zielone światło, powiedz, że żałujesz błędu z przeszłości...
Nic nie stracisz, a możesz tylko zyskać.
Jeśli wyczujesz, że to naprawde koniec, wtedy porozmawiamy o pogrzebie, ok?

A na propozycje spotkania co odpisał?

Pomijając fakt, że na Twoim miejscu spróbowałabym jeszcze raz
to...
taki pogrzeb to nic innego jak uśmiercenie kogoś za życia. Wiem, że brzmi to strasznie, ale tak robię od zawsze i bardzo mi to pomaga. Jeśli znajomość nie ma szans, a mnie to w jakiś sposób boli to po prostu siadam i wspominam. Dokładnie... od początku do końca, ze wszystkimi szczegółami, bo robię to ostatni raz. Później tłumaczę samej sobie, że tego kogoś kto był kiedyś JUŻ NIE MA, teraz jest kimś innym, kimś kogo już nie znam.
Tak jakby umarł i narodził się na nowo, ale już nie dla mnie. Mój był kiedyś. Ktoś inny, tamten ktoś. Niezła wixa, bo ja robie z faceta dwóch facetów Jeśli mam pamiątki to je wyrzucam A po wszystkim jeśli myśli nadal wracają to szybko je odpędzam. Tak naprawdę dużo zależy od tego czy faktycznie chce się zapomnieć... Ja sama pewnie jutro będę to robić, bo też jestem w patowej sytuacji.

Dziękuje bardzo za radę i całkowicie się zgadzam. Urządzę sobie taki pogrzeb. I będę się trzymać twardych reguł. A mogę wiedzieć czemu sama chcesz również ,,kogoś pogrzebać"? A jak sama wcześniej mi napisałaś nie spróbujesz powalczyć?

Zamknąć przeszłość to najlepiej w trumnie.

Wiesz... określiłaś mnie mniej więcej tak jak Ci którzy mnie znają Ja na pewno jestem dumna, aż
za bardzo. Chociaż w tej znajomości odłożyłam dumę na bok. Odchodziłam i wracałam co parę tygodni, mając nadzieję, że tym razem będzie wszystko tak jak powinno być. Nie było... 2 lata próbowałam, aż miałam tego czekania serdecznie dość. I teraz po roku On jest taki jakiego chciałam go kiedyś. Tylko szkoda, że dla mnie jest już za późno. Za dużo się stało złego jak dla mnie. Nie wejdę w to drugi raz i tego jestem dziś pewna. Jedyne co mogę mu zaoferować to bliżej nieokreślona zwykła znajomość, ale tak jak mówiłam, wiem, że On tego nie chce, a ja zmuszać nikogo do niczego nie mam zamiaru.
A o potencjalny związek nawet nie pytaj, bo to niemożliwe. On nic nie czuje do mnie, ja się do tego dostosowałam już kiedyś, a dziś z racji tego.całego syfu który mi zafundował tym bardziej wyparłam z.głowy i z serca taką możliwość. Sama więc widzisz, że ja już nie mam innego wyjścia. Starałam się, nie mam sobie nic do zarzucenia, niewykorzystanych szans, możliwości itd. Mogę to ze spokojem zakończyć.
Ale Ty? Chcesz się męczyć? Popełniłaś błąd, czasu nie cofniesz. Ale jeśli teraz choć w minimalnym stopniu nie zawalczysz moim zdaniem popełnisz kolejny. I tak już za długo zwlekasz.
Więc zanim wyrzucisz go z głowy, odezwij się raz jeszcze.
Wiem, że ma dziewczynę, dla mnie taki facet jest nietykalny, ale żal mi Cie, bo widzę, że się bardzo męczysz
Radzę Ci coś sprzecznego z moimi zasadami, ale mam wrażenie, że to jest wyjątkowa sytuacja.

Tego nie rozumiem.
Do czego w tym stwierdzeniu pijesz...?

Więc Twoim zdaniem powinna zapomnieć...
To poradź w jaki sposób

Ile masz lat kocie?

Nie zapomnieć. Ponosić konsekwencje własnych decyzji.

Jaki związek z meritum?

To chyba dość do wnioskowania o sposobie myślenia autorki.
Tchórzoegocentryzm.

N4VV Co to znaczy ponosić konsekwencje własnych decyzji?
Droga lovemurder może masz rację,on  chyba traktował mnie poważnie ale to już było 2 lata temu. Teraz chciałabym przestać to analizować bo to za długo trwa szkoda życia.... Po prostu chciałabym zapomnieć

To że na początku urządźmy ten pogrzeb i trzymajmy się twardych reguł. Starajmy się jak najmniej analizować i razem się wspierać. Będzie nam łatwiej....

To znaczy nie eksperymentować z zapominaniem kosztem osób trzecich.
W moim mniemaniu postąpiłaś głupio.
Przez twoje głupie postępowanie ciepiał on i cierpisz teraz Ty.
Nie ma żadnego dobrego powodu, by ciepiał jeszcze ktoś.

lovemurder - nie udzielam takich informacji ponieważ, w moim przekonaniu, nie jest to istotne w żadnym z możliwych do wyobrażenia celów informacji tej posiadania. A wyobraźnię mam dość rozwiniętą.

Zapomniec. Nie rozgrzebywac. Nie wdawac sie w romanse z zonatymi w przyszlosci.

Ty oziębła emocjonalnie z opóźnionym refleksem, ja naciągaczka która zmarnowała komuś Jego cenny czas.
I tyle

A jednak...
Ok, napisz jeśli zdecydujesz się do Niego odezwać.

Ok
Ja już postanowiłam.

"Każdy uważa, że najgorszym uczuciem jest, strata po ukochanej osobie. Nie, nic bardziej mylnego... najgorszym uczuciem jest, strata ukochanej osoby z własnej winy."

Drugi raz tego samego błędu już nie popełnisz.
Pozdrawiam Cie serdecznie

Święte słowa...... Ja również pozdrawiam i dziękuje wszystkim za dobre rady zwłaszcza Tobie  lovemurder. A jeszcze zobaczysz że wszystko się nam z czasem ułoży.

Ja już dwa lata się męczę i ciężko jest. Masz rację trudniej jest nie myśleć, gdy jest się samemu. Tylko my wiemy co czujemy. Lovemurder we wcześniejszych postach zaleciła urządzić ,,pogrzeb" by raz na zawsze rozprawić się z przeszłością.