związek aseksualny - Netkobiety.pl

Elviska, mylisz pojecia.
Zwiazek bez seksu to inaczej bialy zwiazek. Natomiast aseksualizm to jest jedna z czterech orientacji seksualnych czlowieka i oznacza brak pociagu (emocjonalnego i fizycznego) do jakiejkolwiek plci I "zwiazek aseksualny" po prostu nie istnieje.

Gdyby facet zaproponowal mi zwiazek bez seksu, co bym zrobila?
To zalezy od tego, jak by to sobie wyobrazal. Jezeli np. chcialby nie kochac sie az do slubu, jest jakas szansa, ze uszanowalabym jego wole. W koncu nie mozna zmuszac kogos do lamania waznych dla niego zasad.
Aczkolwiek gdybym miala przezyc zycie bez seksu, bo mezczyzna deklarowalby, ze (byc moze) nigdy nie bedzie go uprawial, nie porywalabym sie na to. Chce miec dzieci. Chce miec zycie seksualne. I juz

mysle,ze mam za duzy temperament,zeby zyc bez seksu;)

ikaa napisał:

a ja bym chyba umiala byc w takim zwiazku

O rany, ale tak przez cale zycie??

tak jak yvette... chcę mieć dzieci...

dla mnie to dziwne , że faceci nie chcą seksu... (trudne do wyobrazenia sobie)
a co do wojska to może bał się ze na niego herbatka jeszcze działa? i nie chciał dać plamy.

reszka napisał:

sory nie czaje:D

nikt Ci nei kaze czaic, bo to sprawa indywidualna kazdego człowieka, i kazdy ma inne podejscie i wazne zeby rozumiec siebie i swoje podejscie, a nie podejscie innych

Ostatnio edytowany przez ikaa (2009-07-19 09:47:21)

reszka , spokojnie, przeca nikt nie mowi, ze masz nie pisac tego co myslisz, ja tylko napisalam, ze nie musisz tego rozumiec, kazdy czlowiek jest inny, i nie kazdy kazdego zrozumie, a Ty sie od razu rzucasz
wiem jak jest na tym forum- bo juz tu troche jestem i nei jeden post napisalam, jakbys nie zauwazyla
wiec wylzuj troche

Moderatorki Kochane- sorki za offtopic

pennylane, to nie jest taka prosta sprawa. Nawet wśród psychologów i seksuologów kwestia aseksualizmu budzi pewne emocje - są specjaliści, którzy uważają, że aseksualizm w ogóle nie jest orientacją seksualną, takie stanowisko zajmuje też WHO. Aseksualizm nie jest zagadnieniem, na temat którego udało się środowisku psychologicznemu wypracować jedną, uniwersalną postawę.

Kiedyś orientację seksualną oceniano jedynie pod kątem pociągu fizycznego. Obecnie, kiedy eksperymentowanie z różnymi rodzajami seksu i różnymi partnerami, także tej samej płci jest wręcz pożądane przez "swobodne obyczajowo" społeczeństwo na orientację zaczęto patrzeć szerzej, również pod kątem gotowości emocjonalnego zaangażowania. Ponieważ gdyby stawiać znak równości między pociągiem fizycznym a orientacją, mogłoby okazać się, że w otoczeniu, które propaguje przede wszystkim doświadczanie wszystkiego, większość ludzi musiałaby uznać się za osoby biseksualne. A przecież jednorazowe epizody homoseksualne mogą, mimo przyjemności seksualnej podczas zbliżenia pozostać tylko przygodami. I czy można uznać, że kobieta, na którą kobiece ciało działa jest homo/bi?

Inną kwestią jest to, że środowiska seksuologów (w ślad za nimi WHO) często gęsto uznają, że osoby nie odczuwające pociągu seksualnego mają zaburzenia takie jak hipolibidemia. Terapeuci też prześcigają się w poszukiwaniu wyjaśnień (złych doświadczeń, traumy, podświadomego odrzucenia płci ze strony rodziców). Mamy więc dwie skrajne postawy: uznanie aseksualizmu jako orientacji, na co pozwala podejście emocjonalno-seksualne do kwestii określania orientacji oraz aseksualność jako zaburzenie.
A kłopot z definicjami jest taki, że jeśli nie jest jasno powiedziane, czym jest aseksualizm, niejednoznacznie też powiedziane jest, kim są aseksualni.

Miałam na studiach kontakt z tymi odmiennymi stanowiskami, ale w ostatnim czasie, kiedy śledziłam badania prowadzone na ten temat i teksty psychologów/seksuologów jestem bliższa uwzględnianiu sfery emocjonalnej przy określaniu orientacji.

Tym bardziej, że u większości badanych osób "aseksualnych" udało się wytypować powody ówczesnej postawy wobec seksu, co rodzi pewną szansę na przepracowanie tych problemów i "uzdrowienie" tej sytuacji. Pytanie, czy są oni aseksualni, czy może nie?
Są również pacjenci, którzy nie czują pociągu ani emocjonalnego ani fizycznego (co mieści się w tej definicji orientacji) i ich "wyleczenie" okazuje się niekiedy po prostu niemożliwe, podobnie jak z homoseksualizmem.

Zakładając, że osoba jest w związku - jeśli z partnerem innej płci to heteroseksualnym - wielu specjalistów postuluje, że nie można wtedy mówić o aseksualności.
Jak widzisz, temat rzeka

Hmm to faktycznie ciekawe - i można by gadać godzinami niewątpliwie. Ale z takiego prostego, ludzkiego punktu widzenia - wyobrażam sobie dwoje ludzi żyjących razem jako para a nie uprawiających seksu. Uznałabym wtedy, że owszem są heteroseksualni [emocjonalnie] ale jednak aseksualni - ze względu na brak pociągu fizycznego. Można oczywiście szukać innego określenia - dla ludzi nie odczuwających potrzeby kontaktów seksualnych ale powiedzmy, że mi akurat określenie 'aseksualny' pasuje do takiego typu ludzi [tak to sobie jakoś wyobrażam ]

Ale to tylko moja teoria...

No to ja żyje właśnie tak
Mam sprawe o separacje mąż ma kochanke ale mimo to mieszkamy w jednym domu razem wychowujemy syna i on spędza ze mną czas typu wypad nad wode i takie tam śpimy osobno. Kocham go i mimo bólu jaki mi sprawia lubie jego towarzystwo i o dziwo on też lubi moje nie jestem w stanie wytłumaczyc jego motywów ale gdy kobieta kocha jest w stanie wiele znieśc by choc odrobine czasu spędzic z ukochaną osobą mimo że ta nie chce kontaktu fizycznego.

Seks bez miłości nie jest wiele wart

widzę, że większość z nas jednak nie potrafiłaby się obyć bez seksu.