Sex propozycja od ex - Netkobiety.pl

Witam wszystkich!
Mam nadzieję, że ktoś z Was będzie umiał mi jakoś pomóc...
Mianowicie, byłam z chłopakiem przez półtora roku, to był mój pierwszy facet. Rozstaliśmy się ponad dwa lata temu. Potem przez rok nie mieliśmy kontaktu, a następnie spotkaliśmy się i od tego czasu mieliśmy kontakt na zasadzie spotkania się 2, 3 razy do roku na piwie. Generalnie rozstaliśmy się z dość mglistych powodów, ale raczej z mojej inicjatywy, nie czułam, żeby to było TO.
On jest (był?) typem faceta kierującego się żelazną logiką i zasadami i mającym określone poglądy. Nigdy nie wysyłał jakichś rozpaczliwych smsów i ogólnie nie okazywał słabości. Ale nie był też typem "ruchacza", był spokojny, porządny.
W każdym razie ostatnio byłam u niego i wyszło tak, że zostałam na noc (bo mam ciężki dojazd do domu), ja spałam na jednym łóżku, on w drugim pokoju na innym i generalnie do niczego nie doszło, co nie było dla mnie dziwnie, biorąc pod uwagę jego zasady, np. takie, ze z byłymi lepiej trzymać się na dystans.
Natomiast jakiś czas temu znowu się spotkaliśmy, tym razem na mieście i on wyraźnei dążył do pójścia do niego do domu. W końcu wyszło tak, że nocowałam u niego i, hm, doszło do czegoś. On był bardzo miły i mówił rzeczy w stylu "czy pamiętasz, jak kiedyś robiliśmy to i to...". Nie bylo jednak mowy o żadnym powrocie, natomiast  on zaproponował mi sex przyjaźń. Jestem trochę w szoku, bo wcześniej mogłabym za niego ręczyć, miałam go za osobę, która, owszem, odczuwa popęd jak normalny facet, ale ostateczną decyzję podejmuje zawsze z użyciem mózgu. On nie ma teraz dziewczyny, a ja niedawno rozstałam się z facetem, z którym byłam ok. roku, więc oboje jesteśmy wolni.  Po tamtej nocy on napisał jakiś niezobowiązujący sms, ale generalnie nie rozmawialiśmy. Za to (niestety) sporo myślałam o nim i o tej sytuacji. Sam mówił, ze nie wie, czy to dobry pomysł i zarówno on, jak i ja możemy się zaangazować. Oraz że nie pasujemy do siebie, ale było nam dobrze w seksie, więc co nam szkodzi.
Parę dni temu napisałam do niego, było to takie wyjście z inicjatywą co do porozmawiania i on mi napisał, że spotkamy się za jakiś czas i pogadamy. Ja odpisałam, że rozumiem, ze ten czas musi minąć i od tej pory cisza.
Przyznam się, że wszystko to sprawiło, że poczułam się źle, trochę wykorzystana, trochę jak potencjalna zabaweczka. Ciężko mi uwierzyć,żeby on był na tyle cyniczny i potrafił mnie traktować totalnie przedmiotowo, miałam go za innego rodzaju osobę. Dodatkowo zawsze po spotkaniu z nim jest mi przykro i smutno przez pewien czas i myślę o nim, ale po paru dniach to przechodzi i żyję normalnie swoim życiem.
Czy on nie zdaje sobie sprawy, że takim zachowaniem mąci mi  w głowie? Dodatkowo jestem czasem trochę niestabilna psychicznie i on powinien zdawać sobie z tego sprawę oraz z tego, ze jako kobieta chcąc nie chcąc w pewien specyficzny sposób się angazuję, uzależniam. To jest mój jeden punkt widzenia, natomiast drugi jest taki, ze w sumie co szkodzi choćby spróbować, przecież go znam i wiem, ze nie potraktuje mnie jak szmatkę i nie byłby to czysty sex, żeby się się zaspokoić, ale z dodatkiem szacunku i sympatii.
Z drugiej strony może to jest po prostu jego desperacja, nie moze sobie nikogo znaleźć, to  wraca do tego, co było, nie zastanowił się zbytnio nad tym. Nie chcę być pogotowiem seksualnym.
No i czemu tak mnie zbył smsem? Po co odczekiwać, trzeba się zdecydować. Nie mam ochoty czekać, aż on łaskawie napisze. Z tym, ze jednak coś mnie do niego ciągnie i nie chcę i nie potrafię uwierzyć, że mogłabym być dla niego jedynie dupą do wyruchania (co nie znaczy, że uważam, że powinien do mnie wracać, czy się zakochiwać)
Nie ukrywajmy, ze jest dookoła pełno ladnych lasek, które można poderwać, więc czemu tego nie zrobi? Wiem, ze to trochę co innego i że on uważał, że seks bez miłości nie jest fajny, ale teraz trochę złagodził swoje poglądy.  Czy ktoś z Was mógłby mi pomóc jakoś się w tym odnaleźć? Nie potrafię się wczuć w jego rozumowanie.
Aha, niedawno dostał dobrą pracę i się usamodzielnił, może to też mieć wpływ na zmianę jego mentalności.