Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » Debiuty literackie - artykuły, opowiadania Netkobietek » Moje wiersze z komentarzem
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Wyznania romantyka
Zachód Słońca
Blask Księżyca
Piosenki romantyczne
Dobrze kończące się filmy melodramatyczne
Szum morza
Polarna zorza
Tęcza na niebie
Wiara w siłę miłości
Nieustające pokłady radości
Skaczące w dal delfiny
Mijające zbyt szybko szczęścia godziny
Porywy serca i duszy
Umysł biologa,
Którego nawet robak wzruszy
To dla mnie romantyka
Najpiękniejsza życia muzyka.
W tym wierszu staram się wyjaśnić, czym dla mnie jest romantyzm.
ja przez to rozumiem, że romantyzm to dla Ciebie..... miłość i natura. 
Generalnie zgadza się.
Natura i miłość są romantyczne, bo... są zwykle nie do okiełznania, zatem czymś większym niż człowiek
Masz rację. Prywatnie uważam miłość za największą siłę w naszym życiu.
Całuj mnie
Pocałunki
Kto zna ich moc?
W miłości ważniejsze niż seks
Stanowią jej esencji treść
Tak więc całuj mnie czule
Powiększając uczuć pulę,
Gdy kochanych warg dotykasz
Spójrz w moje oczy
Czy ich widok Cię zaskoczy?
Lśnią one magicznym blaskiem
Przeznaczonym, tylko dla Ciebie
Czuję się wtedy jak w niebie
Doceniajmy Moi Drodzy siłę pocałunków
Nie płacimy wszak za nie rachunków
Otwierają nasze dusze
Dostarczając chwili wzruszeń.
Wstyd i głupio mi się do tego przyznawać, ale nigdy się nie całowałem.
Niektóre wiersze powinny jednak pozostać w szufladzie... 
Niektóre wiersze powinny jednak pozostać w szufladzie...
Nieprawda. Wręcz przeciwnie.
Znaczy jesteś zwolenniczką grafomanii?
Wybacz, ale to nie jest dobry wiersz.
Znaczy jesteś zwolenniczką grafomanii?
A co mi tam mogę być grafomanem. Przynajmniej lepiej to brzmi niż ekooszołom. Tym bardziej cenię sobie pozytywne komentarze osób, którym podobają się moje wiersze. Natomiast krytyka jest dla mnie nie mniej ważna i potrzebna.
Jestem wielbicielką osób, które pragną się wyrażać w poezji.
Nie można oceniać czyichś uczuć, wyobraźni czy marzeń - bo tym właśnie jest poezja.
Jestem wielbicielką osób, które pragną się wyrażać w poezji.
Nie można oceniać czyichś uczuć, wyobraźni czy marzeń - bo tym właśnie jest poezja.
No chciałam być delikatna, ująć moją krytykę w jednym, w miarę łagodnym zdaniu, a ty mnie prowokujesz, żebym napisała więcej, niż początkowo zamierzałam....
Ja nie oceniam jego uczuć, a tym bardziej myśli - a fakt, że ktoś postanowił ubrać je w kilka rymów nie czyni jeszcze z tego WIERSZA.
Uważasz, że robisz lepiej, bo chwalisz bezkrytycznie? (Czy robisz tak z urzędu, bo funkcja na forum cię zobowiązuje?)
Nawet jeżeli tym sposobem taki delikwent będzie tworzył gnioty, ale przez pochlebstwa i pochwały na wyrost będzie uważał, że ma ... talent, to i tak powinno się go jedynie chwalić, bo to POEZJA? 
i niech sobie żyje w przekonaniu, że tworzy WIERSZE?
Jeżeli coś jest gniotem, to mówię, że jest gniotem - nie będę chwalić rymów częstochowskich tylko dlatego, że ktoś pisze o miłości
Jeżeli kolega chce tworzyć wiersze, a nie afektowane rymowanki, to powinien duuuuuzo popracować nad warsztatem, a nie wylewać byle swój słowotok na forum publiczne. Odrobina szacunku dla czytelnika tez się należy.
Pal licho czytelnika! Poezji należy się szacunek!
Ale rozumiem, że autor ma 15 lat, przeżywa jakieś cierpienia Wertera i MUSI przelewać swe uczucia na papier A ty jesteś tu od tego, żeby głaskać go po głowie i chwalić jaki to z niego utalentowany chłopiec, bo mu się udało dobrać rym do słowa "pocałunek":)
Catwoman napisał/a:Jestem wielbicielką osób, które pragną się wyrażać w poezji.
Nie można oceniać czyichś uczuć, wyobraźni czy marzeń - bo tym właśnie jest poezja.No chciałam być delikatna, ująć moją krytykę w jednym, w miarę łagodnym zdaniu, a ty mnie prowokujesz, żebym napisała więcej, niż początkowo zamierzałam....
Ja nie oceniam jego uczuć, a tym bardziej myśli - a fakt, że ktoś postanowił ubrać je w kilka rymów nie czyni jeszcze z tego WIERSZA.
Uważasz, że robisz lepiej, bo chwalisz bezkrytycznie? (Czy robisz tak z urzędu, bo funkcja na forum cię zobowiązuje?)Nawet jeżeli tym sposobem taki delikwent będzie tworzył gnioty, ale przez pochlebstwa i pochwały na wyrost będzie uważał, że ma ... talent, to i tak powinno się go jedynie chwalić, bo to POEZJA?
Jeżeli coś jest gniotem, to mówię, że jest gniotem - nie będę chwalić rymów częstochowskich tylko dlatego, że ktoś pisze o miłości
Jeżeli kolega chce tworzyć wiersze, a nie afektowane rymowanki, to powinien duuuuuzo popracować nad warsztatem, a nie wylewać byle swój słowotok na forum publiczne. Odrobina szacunku dla czytelnika tez się należy.Pal licho czytelnika! Poezji należy się szacunek!
Ale rozumiem, że autor ma 15 lat, przeżywa jakieś cierpienia Wertera i MUSI przelewać swe uczucia na papier
Zaraz, zaraz, czy ktoś Cię zmusza do czytania takich gniotów? Masz opcję* KASUJ* i po problemie.
Nawet jeśli autor ma 15 lat i stawia pierwsze swoje kroki w pisaniu wierszy, to daj mu szansę. No... chyba, że ty jesteś takim ideałem, aż buty spadają. A może gorszy dzień miałaś i trzeba było sobie ulżyć.
Dla mnie wiersze są całkiem sympatyczne.
Pisz chłopcze dalej.
Moja funkcja na forum nie zobowiązuje mnie do bezkrytycznego wyrażania się, pobędziesz trochę na forum, to zobaczysz
Zasada jest dość prosta: im człowiek więcej pisze, tym lepiej pisze.
Poezji nie pisze się dla kasiury czy sławy - poezja to uzewnętrznianie siebie. A jak to kto robi - jego sprawa, najważniejsze by robił to prawdziwie.
Pantusia, czy ktoś mnie zmusza? Tak, autor! Skoro umieścił to tutaj i rzucilo mi się to w oczy, i przeczytałam - innej opcji nie ma - nie da się poznać tekstu bez jego przeczytania.
Ale pojmuję już, że tym, że ośmieliłam się na krytykę, popełniłam jakieś wielkie forumowe faux-pas? Czyli tu o tym, co ktoś stworzyl albo się albo mówi dobrze, albo milczy? Jak o umarlym
A czy jestem ideałem? A od kiedy to tylko ideały maja parwo oceny? Mam uwierzyć, że skoro sama nie jesteś reżyserem to NIGDY zanego filmu nie określiłas mianem beznadziejnego? Nigdy się nie rozczarowałas idąc do kina? A jeżeli ci się już zdarzyło stracić te dwie godziny to z uśmiechem na ustach wychodzilas z kina, bo przecież nikt na sile cię tam nie trzymał?
Nie, wcale nie miałam złego dnia, wcale nie mialam zmiaru,( ani w zaaasadzie tego nie zrobiłam), dopiec autorowi. Napisałam jedno zdanie: że moim zdaniem ten wwiersz powinien pozostac w szufladzie - i zdania nie zmieniłam. - Jeśli autor popracuje nad nim jeszcze kilka dni być może przestanie kłuc w uszy i nabierze kształtu. A wtedy dlaczego nie, niech się chwali. Ale żeby tak od razu? Bezkrytycznie?
Poza tym, gdybyś nie zaauważyła większość moich wypowiedzi dotyczyła nie tyle samego wiersza, co stosunku Cat do tego. A od aautora odbiło się rykoszetem. Że to nie ładnie z mojej strony, że faakt, że nie zgadzam się z poglądem Cat na temat pprob poetyckich odbił się na autorze? Gdyby nie próbowała być adwokatem diabła tej rozmowy byy nie było - sam autor wykazal się o wiele większym dystansem do siebie i swoich wierszy niż wy - jest takie przysłowie, ze prawdziwa sztuka krytyk się nie boi - i w tym wypadku się to doskonale sprawdza - jezeli naprawdę ma zadatki na dobrego poetę, to moje słowa go nie zniechęca, a jeżeli to tylko objaw nastoletniej grafomanii pod wpplywem buzujacych hormonów to głaskanie po głowie poety z niego nie stworzy.
A jeżeli kolega naprawdę chce pisać dobre wiersze to znajdzie miejsce po temu odpowiednie, np jakieś warsztaty poetyckie. Tutaj się przyszedł uzewnetrznic, nie szkolić 
Amen.
No i dałaś sobie rozgrzeszenie
Nigdy się nie rozczarowałas idąc do kina? A jeżeli ci się już zdarzyło stracić te dwie godziny to z uśmiechem na ustach wychodzilas z kina, bo przecież nikt na sile cię tam nie trzymał?
Oczywiście, że się rozczarowałam nie jeden raz. Tylko wtedy jak film jest denny, wychodzę w trakcie, a nie czekam na koniec.
Dlatego również Ty widząc rymy częstochowskie, dajesz opcję zamknij i tyle.
Bądźmy dla siebie bardziej wyrozumiali, dajmy szansę tym co stawiają pierwsze kroki. Życie tak gna bez opamiętania, a tu na forum ktoś pisze o swoich uczuciach. Odważył się i co mamy podcinać mu skrzydła?
No, wiesz... Film trwa dwie godziny, łatwo wyjśc w połowie - spróbuj to zrobić z wierszem, który trwa pol minuty A bywa, że potem nagle od znajomych się dowiadujesz, ze ostatnie 5 minut zupełnie zmienia sens filmu nie oceniam nie znajac całości, dlatego zadko odpuszczam w połowie i trwam do końca.
A czy ja podcinam autorowi skrzydła? Cóż, nie zapytał dlaczego wiersz się nie podobają (a nie byłam jedyna osoba, której się nie podobal) więc niejako sam sobie podcina, bo nie chcę poznać słabych miejsc.
---
No ale dość już o tym, bo rozmowa podażyla w zupełnie innym kierunku niż powinna a to akurat już jest zupełnie moją winą, więc nareszcie - zamilknę ;p
Dawno temu napisałam fraszkę, która traktowała o moim braku umiejętności w tworzeniu poezji.
Wydaje mi się, że świetnie pasuje jako puenta Waszej dyskusji.
"Wierszokleta ? nie poeta,
pisze wiersze jak atleta.
Myśli sobie kura dziobie,
a ja rymy pisze sobie.
Brak w nich rytmu oraz puenty,
kurę zeżarł pies zawzięty."
Autorowi, Wielbiciel Lidiji Bacic, życzę powodzenia, dystansu do własnej twórczości, konstruktywnej krytyki i wielu pięknych podróży w poezję. Ćwiczenia czynią mistrza, a talent, który został w Twoich wierszach dostrzeżony sam się nie rozwinie.
Mnie osobiście Twoje wiersze się bardzo podobają.
A mnie podobają się próby pisania przez autora i jego wrażliwość. Pisz jak najwięcej , jeśli w wierszach możesz siebie wypowiedzieć to bedą one coraz lepsze. Nie od razu Kraków zbudowano i nie od razu złote zgłoski płyną z głowy . Popieram zdanie Pantusi i Catwoman, ten się nie myli , kto nic nie robi. Pozdrawiam.
Chciałbym serdecznie podziękować Catwoman, Pantusi, Gapie oraz Klaudynie 59. Znowu moja skromna osoba wywołała burzliwą dyskusję.
Żal serca
Smutna dziewczyno
Jak masz na imię?
Twoje oczy pełne łez
Nie widzą piękna świata
Twoje serce wypełnione bólem
Nie dostrzega miłości
Twoja Dusza zraniona
Nie spotyka się z nadzieją
Kto tak bardzo Cię skrzywdził?
Dawno się nie śmiałaś
Radości w oczy nie spoglądałaś
Twe dni do siebie podobne
Noce emocjonalnie chłodne
Życie bez wzruszeń
Smutek w nim króluje
Nie dając spokoju
Dziewczyno podnieś głowę
Wyprostuj plecy
Uśmiechnij się
Pokaż, że potrafisz
Są na świecie dobrzy ludzie,
Gdy do serca jednego z nich trafisz
Zostaniesz w nim, już na zawsze,
Wtedy będziesz uratowana
Choć nigdy Cię nie spotkałem
Wiem, że gdzieś istniejesz
Czekając na pocieszenie
Ów wiersz stanowi
Delikatne, optymistyczne do życia nastawienie.
Zapewne to infantylizm, lecz chciałbym pocieszyć wszystkie wartościowe, nieszczęśliwe z różnych powodów dziewczyny. Nie ulega wątpliwości, iż za ten post Iceni jeszcze bardziej mnie odmłodzi.
Witaj mężczyzno(?), chłopaku(?), ja już Cię lubię,
i nie myśl, że mam 'pod czubem' lub 'w czubie'.
"Dobry Duszek- Icea" Cię dołuje, 
ja wprost przeciwnie, motywuję i dopinguję.
Pisz dalej wiersze, nawet "rymowanki",
przelewaj uczucia, oprawiaj je w ramki.
W obronie Twojej już świta wystąpiła,
z wątku, co "Bywaj zdrówko!" się nazywa.
Tam piszemy wierszem i się wspieramy,
i często ubaw z tego 'po pachy' mamy,
bo na wesoło sobie opowiadamy. (reklama )
Ja doceniam romantyka duszę Twoją,
ten wątek niechaj będzie Ci ostoją,
Zatem nie chowaj niczego do szuflady,
pisz i nie przejmuj się ludźmi bez ogłady! 
Do Nicei:
Twoja wypowiedź cyt: (...) "duuuuuzo popracować nad warsztatem, a nie wylewać byle swój słowotok na forum publiczne.(...)" pasuje jak ulał do Ciebie.
A dlaczego???
Bo piszesz z błędami ortograficznymi, bez polskich znaków, przestawiasz litery albo je dublujesz.
A przecież, jak piszesz: (...)"Odrobina szacunku dla czytelnika tez się należy."(...)
I tutaj przyznaję Ci absolutną rację.
Robisz też błędy merytoryczne: cyt: (...)"więc niejako sam sobie podcina, bo nie chcę poznać słabych miejsc.(...) Domniemywam, że to autor nie chce poznać swoich słabych miejsc, a nie Ty.
To tyle w temacie.
Witaj mężczyzno(?), chłopaku(?), ja już Cię lubię, :)
i nie myśl, że mam 'pod czubem' lub 'w czubie'.
"Dobry Duszek- Icea" Cię dołuje, :(
ja wprost przeciwnie, motywuję i dopinguję. :)
Pisz dalej wiersze, nawet "rymowanki",
przelewaj uczucia, oprawiaj je w ramki.W obronie Twojej już świta wystąpiła,
z wątku, co "Bywaj zdrówko!" się nazywa.
Tam piszemy wierszem i się wspieramy,
i często ubaw z tego 'po pachy' mamy,
bo na wesoło sobie opowiadamy. (reklama :D)Ja doceniam romantyka duszę Twoją,
ten wątek niechaj będzie Ci ostoją,
Zatem nie chowaj niczego do szuflady,
pisz i nie przejmuj się ludźmi bez ogłady! :/Do Nicei:
Twoja wypowiedź cyt: (...) "duuuuuzo popracować nad warsztatem, a nie wylewać byle swój słowotok na forum publiczne.(...)" pasuje jak ulał do Ciebie. :P
A dlaczego???
Bo piszesz z błędami ortograficznymi, bez polskich znaków, przestawiasz litery albo je dublujesz.
A przecież, jak piszesz: (...)"Odrobina szacunku dla czytelnika tez się należy."(...)
I tutaj przyznaję Ci absolutną rację.Robisz też błędy merytoryczne: cyt: (...)"więc niejako sam sobie podcina, bo nie chcę poznać słabych miejsc.(...) Domniemywam, że to autor nie chce poznać swoich słabych miejsc, a nie Ty. ;)
To tyle w temacie. :)
Przepraszałam już za to wielokrotnie, ale widać muszę za każdym razem bo ktoś zawsze tego "asa w rękawie" wyciągnie - robię błędy kiedy piszę z telefonu i wcale nie zaprzeczam, że czasem te błędy robię i łatwo też odróżnić kiedy piszę na telefonie, a kiedy na komputerze - ale już się nauczyłam, że tu się "poetów" nie tyka :D można krytykować każdego i we wszystkich tematach, ale od rymowaczy - ręce precz :D :D :D bo się zaraz cała sfora rzuci do gardła :D :D :D
---
A swoją drogą to ciekawe - skąd ów nasz główny bohater ma tyle adwokatek? (że Cat, to rozumiem, bo z nią zaczęłam dyskusję) :D On sam całkiem po męsku wziął, co miał wziąc, na klatę, jakoś tam skomentował i przeszedł nad tym do porządku dziennego. Ale chyba uraziłam moja krytyką kilka innych hm... poetów, używając sformułowania "rymy częstochowskie", że aż postanowiły autora bronić własną piersią :D
Bądź co bądź to (chyba) dorosły facet i za mamusinymi spódnicami się chować nie musi ;P
---
A już tak całkiem na marginesie, to w zasadzie autor powinien mi być wdzięczny, bo chociaż temat na wierzchu się utrzymuje - zgodnie z hollywoodzką dewizą: nie ważne czy mówią źle, czy dobrze - ważne, żeby mówili - sprawiłam, że topik nie utonął po 40 odsłonięciach tylko sobie pływa dalej :D Ile osób przeczytało te dzieła tylko z czystej ciekawości - Co ja tak krytykuję? :D :D :D
(...)Ale rozumiem, że autor ma 15 lat,(...)
oraz:
Bądź co bądź to (chyba) dorosły facet i za mamusinymi spódnicami się chować nie musi ;P
Jaka sprzeczność wypowiedzi w ocenie wieku autora...;)
(...)chyba uraziłam moja krytyką kilka innych hm... poetów, używając sformułowania "rymy częstochowskie"(...)
No dobra, czy to "rymy częstochowskie",
podlaskie, opolskie, czy też krakowskie,
w krytyce wskaż błędy, dodaj jakieś rady,
nie będzie wtedy dochodzić do zwady. 
Mam nadzieję, że teraz zrozumiesz,
chodzi o postawę jaką prezentujesz.
Hej!!!
P.s.
Pantusiu, wybacz, że Cię dubluję,
to Twoje "Hej!!!" bardzo mi tu pasuje.
Autorze: Twój wiersz "Żal serca"jest ujmujący, nostalgiczny, mnie chwyta za serce.
Ponadto kojarzy mi się z piosenką "Dawna dziewczyno" w wykonaniu Macieja Maleńczuka, którego jestem fanką, a ten jego utwór szczególnie lubię.
Nawet myślę, że można by Twój wiersz zaśpiewać na melodię tej piosenki przestawiając nieco wyrazy.
Iceni napisał/a:(...)Ale rozumiem, że autor ma 15 lat,(...)
oraz:
Iceni napisał/a:Bądź co bądź to (chyba) dorosły facet i za mamusinymi spódnicami się chować nie musi ;P
Jaka sprzeczność wypowiedzi w ocenie wieku autora...;)
Skoro autor obruszył się za nazwanie go chłopcem, odebrałam to jako wskazówkę, ze jest starszy - acz pewności do jego dojrzałości nie mam, stąd "chyba"
I oczywiście mogłabym wskazać co uważam warte poprawienia, ale autora wcale to nie interesuje. Nie tylko mnie się jego wiersze nie spodobały, a mimo to autor nie przejawił najmniejszego zainteresowania krytyką, nawet raz się nie spytał dlaczego mnie czy drugiej osobie się wiersz nie spodobał, a tylko rozłożył swój pawi ogon i wyczekiwał pochwał
A na dodatek tak się składa, że autor zamieścił te wiersze na forum, na którym można komentować - no więc napisałam - nie podobają mi się.
Na szczęście jeszcze nie ma obowiązku uwielbienia dla każdego rymowanego utworu.
Iceni, to nie jest forum literackie, na którym osoba zamieszczająca tekst robi to w celu ćwiczenia warsztatu, pragnie po prostu podzielić się jakąś częścią siebie z innymi. Masz prawo napisać, że coś Ci się nie podoba, ale ciągłe zaśmiecanie tematu swoimi uwagami na temat stylu autora uważam za niegrzeczne. Mogłaś zachować się z klasą i napisać coś w stylu: "Jeżeli chcesz poćwiczyć swój warsztat, odezwij się, a chętnie napiszę Ci na mailu, jakie błędy popełniłeś i co bym zmieniła". Ale widzę, że należysz do tego rodzaju internautów, którzy do grobowej deski będą bronić każdego przecinka i każdej kropki, ale nie poświęcą chwili, żeby naprawdę wczytać się w tekst. Wcale nie wyglądasz przez to na mądrzejszą, więc spuść trochę z tonu.
Przecież gdyby nikt mnie nie zaczepiał mój komentarz zakończyłby się na jednym zdaniu. Skoro ktoś mi ciągle coś zarzuca - to odpowiadam
skoro JA mam być kulturalna i nie "zaśmiecać" wątku swoimi komentarzami to dlaczego tego nie wymagasz od swoich koleżanek ze znacznie większym stażem, a może i kulturą, które ciągle stawiają mi jakieś zarzuty? Czy ja gdzieś zaatakowałam personalnie autora? odniosłam się do niego nieuprzejmie? zaczepiłam którąkolwiek z osób tutaj? Odezwałam się pierwsza do którejkolwiek z osób oprócz AUTORA?
dlaczego ciągle ktoś mi pisze co ja POWINNAM w wątku na temat wierszy zupełnie innej osoby?
Skupcie się na wierszach, zostawcie MOJE ZDANIE w spokoju, bo nic wam do niego!
I temat się skończy.
Tylko z nie wiadomo jakiego powodu od trzech dni niemal każda osoba, która tu zajrzała musi mi udowodnić, że nie mam prawa krytykować autora ponieważ sama nie jestem idealna, też robię błędy a autor jest tylko amatorem.
i bez przerwy tu czytam - Iceni to, Iceni tamto, Iceni owamto... Co Was obchodzi Iceni, do diabła? Temat jest o wierszach autora, a nie o moim stosunku o nich.
Otóż powtarzam raz jeszcze - zostawcie moje zdanie w spokoju, a temat się skończy. Nic nikomu do tego co minie się podoba, a co nie, co uważam za grafomanię, a co za sztukę - dlatego póki mi ktoś będzie wmawiał, ze się mylę, póty będę się bronić, bo nie jestem krową, która swego zdania nie ma, tylko jeżeli mi się coś nie podoba, to będę pisać, że mi się nie podoba, a nie siedzieć cicho tylko dlatego, ze większość uważa inaczej.
Z całego serca dziękuję Żyworódko! Dziękuję także Alpha Wolf. Dla Żyworódki i "Bywaj zdrówko" wiersz.
O psach na wesoło
Rottweilery są odważne
Jamniki jak najbardziej zabawne
Mopsy niezwykle poważne
Owczarki niemieckie czasem przerasowione
Zaś labradory na punkcie piłeczek i wody
Bardzo przewrażliwione
Owczarki szkockie collie wszystkich zaganiają
Golden retrievery swą inteligencją nieodmiennie zachwycają
Husky uwielbiają na psie maratony chodzić
Szpice natomiast żałośnie zawodzić
Leonbergery są kudłate
Dalmatyńczyki z kolei pięknie łaciate
Yorki w upały z trudem ziają
Ludzie każdego bernardyna pochwalą,
Lecz nie, tylko one zasłużyły się ludzkości
Wszystkie psy potrzebują naszej wielkiej miłości
Kochajmy je więc z wzajemnością,
Gdyż zasługują na to swoją niesamowitą wiernością
Po wzięciu ze schroniska psią wdzięcznością.
Psy są jednymi z najważniejszych zwierząt w mym życiu. Podziwiam ich bezbrzeżną radość i bezwarunkową miłość.
Z całego serca dziękuję Żyworódko! Dziękuję także Alpha Wolf. Dla Żyworódki i "Bywaj zdrówko" wiersz.
O psach na wesoło
Rottweilery są odważne
Jamniki jak najbardziej zabawne
Mopsy niezwykle poważne
Owczarki niemieckie czasem przerasowione
Zaś labradory na punkcie piłeczek i wody
Bardzo przewrażliwione
Owczarki szkockie collie wszystkich zaganiają
Golden retrievery swą inteligencją nieodmiennie zachwycają
Husky uwielbiają na psie maratony chodzić
Szpice natomiast żałośnie zawodzić
Leonbergery są kudłate
Dalmatyńczyki z kolei pięknie łaciate
Yorki w upały z trudem ziają
Ludzie każdego bernardyna pochwalą,
Lecz nie, tylko one zasłużyły się ludzkości
Wszystkie psy potrzebują naszej wielkiej miłości
Kochajmy je więc z wzajemnością,
Gdyż zasługują na to swoją niesamowitą wiernością
Po wzięciu ze schroniska psią wdzięcznością.Psy są jednymi z najważniejszych zwierząt w mym życiu. Podziwiam ich bezbrzeżną radość i bezwarunkową miłość.
Iceni się denerwuje, lecz ma takie prawo.
Chłopak nowy wierszyk nam serwuje, lecz nie biję brawo.
Wolę jednak romantyczne, szkoda, że to zaniedbałeś.
Więc dlaczego taki wierszyk nam tu napisałeś?
Wejdź na Zdrówko, tam Ci gospodyni pozwoli, byś układał swoje wiersze do... woli.
Tam Cię nikt nie skrytykuje, nikt Ci nie postawi dwóję.
U nas wszystkie chwyty dozwolone, bo dziewczyny wyzwolone!!
Dziękuję Pantusiu za zaproszenie. Nie zaniedbałem romantycznych wierszy. Posiadam ich w swoich zbiorach trochę.
(...)Chłopak nowy wierszyk nam serwuje, lecz nie biję brawo.
Wolę jednak romantyczne, szkoda, że to zaniedbałeś.
Więc dlaczego taki wierszyk nam tu napisałeś?
Wejdź na Zdrówko, tam Ci gospodyni pozwoli, byś układał swoje wiersze do... woli.
Tam Cię nikt nie skrytykuje, nikt Ci nie postawi dwóję.
U nas wszystkie chwyty dozwolone, bo dziewczyny wyzwolone!!
Dziękuję Ci za wiersz Wielbicielu,
piszących je mężczyzn jest tutaj niewielu,
bo choć net-kobiet to forum typowo,
lecz 'jabłko' rozgląda się za drugą połową.
Dlatego szeregi ich do nas podążają,
bo bez kobiet życia sobie nie wyobrażają.
A jakem Żyworódka, to ja protestuję,
i pod opinią Pantusi się nie podpisuję.
Wiersz przemawia Twej duszy obrazem,
zebrałeś sforę w jednym wierszu - razem.
Sfora to też my, kobitki z "Bywaj zdrówko!"
Icea chciała nam dopiec, a Wielbiciel wesolutko
przytyk potraktował i w wątku zrobiło się milutko.
Ja ten wiersz tak odbieram i interpretuję,
Dlatego jeszcze raz serdecznie Ci dziękuję.
Do wątku "Bywaj zdrówko!" zostałeś zaproszony,
nie obawiaj się, godnie będziesz przyjęty i ugoszczony.
Pantusia już z ranka karkówkę szykowała,
zapewne z myślą o gościu, ta potrawka wspaniała.
Sfora Cię nie rozszarpie, wesoło zęby szczerzymy,
gdy gościa u swego progu widzimy
Poeto ja piszę na www. granice.pl wiersze i tam zaraz oceniają lepiej czy gorzej ale możnz z ich krytyki wiele skorzystac, można tam poznać wkiersze wielu innych poetów i udoskonalić swój warsztat,I. tak każdy ma swój styl pisania
Dziękuję Żyworódko! Wspaniałe rymy! Dziękuję Klaudyno 59, odwiedzę ten portal poetycki. Ja dla odmiany pisuję na www.niezapominajkowo.eu
Witaj Wielbiciel weszłam na niezapominajkowo i nie mogłam Ciebie odnależć , może jesteś tam pod innym nickiem?
Serdecznie pozdrawiam.
Przepraszam Klaudyno 59, iż nie podałem swojego nicku. Piszę tam jako Hrvatski Jadran. Również serdecznie Cię pozdrawiam.
Słoweńskie rozmyślania
W Słowenii jasno świecą gwiazdy
Ku latarniom podążają ćmy
Już wiem, że jesteś mi przeznaczona Ty,
Tylko kiedy Cię spotkam
I gorąco pokocham
Nie mogę się doczekać momentu,
Gdy po raz pierwszy Twe usta pocałuję
Od tej chwili każdej spędzonej z Tobą sekundy
Nie pożałuję
Ty zaś patrząc mi w oczy
Powiesz: "Marcinie jesteś inteligentny
Kochany i uroczy"
Powtórzę raz jeszcze
W którym miejscu świata jesteś moja dziewczyno
Proszę o ujawnienie
Nie chcę, abyś stanowiła ulotne marzenie
Zapytacie co z tymi rymami
Wspólnego ma Słowenia?
Ano dużo, ponieważ skryta jest
Za romantycznymi Julijskimi Alpami
Przedstawia krainę romansów
Właściwych miłosnych konwenansów
Czyli odpowiednie podrywanie
Zauroczenie oraz zakochanie
Prośba o ukochanej ręce
Za Jej "tak" w podzięce
Srebrne łzy szczęścia
Jak z bajki wspaniały ślub
Miłość po sam grób
A nawet więcej, dużo więcej
Cieplej, idealniej, goręcej.
Z romantyzmem kojarzy mi się właśnie Słowenia. Niestety nie miałem jeszcze okazji zwiedzić tego bardzo ciekawego kraju. Kraju, którego język posiada 46 dialektów (rekord w skali światowej).
Tęsknię za Tobą Chorwacjo!
Tęsknię za Tobą Chorwacjo!
Podziwiam w Internecie Twoje krajobrazy
Przecudowne ziemi obrazy
Tęsknię za Twymi plażami
Zachwycam się różnorodnymi wyspami
Znajduję ukojenie
W miejscach zwanych przyrodniczymi ostojami
Brakuje mi w Polsce Twych narodowych potraw
Muzycznych koncertów opraw
Wypełnionych historią wypraw
Tęsknię za długowiecznymi cykadami
Tęsknię za dumnymi piniami
Opierającymi się z całych sił
Morskim wiatrom
Ich korzenie wrosły w Twą ziemię
Tak, jak miłość do Ciebie
Krzewi starodawne słowiańskie plemię
Niektórzy z moich uczuć się śmieją
Przykre to dla mnie
Meritum sprawy nie rozumieją
Z emocji nie należy kpić,
Aby dobrym człowiekiem być!
Myślę, iż akurat ten wiersz nie wymaga żadnego komentarza.
Tęsknię za Tobą Chorwacjo!
Tęsknię za Tobą Chorwacjo!
Podziwiam w Internecie Twoje krajobrazy
Przecudowne ziemi obrazy
Tęsknię za Twymi plażami
Zachwycam się różnorodnymi wyspami
Znajduję ukojenie
W miejscach zwanych przyrodniczymi ostojami
Brakuje mi w Polsce Twych narodowych potraw
Muzycznych koncertów opraw
Wypełnionych historią wypraw
Tęsknię za długowiecznymi cykadami
Tęsknię za dumnymi piniami
Opierającymi się z całych sił
Morskim wiatrom
Ich korzenie wrosły w Twą ziemię
Tak, jak miłość do Ciebie
Krzewi starodawne słowiańskie plemię
Niektórzy z moich uczuć się śmieją
Przykre to dla mnie
Meritum sprawy nie rozumieją
Z emocji nie należy kpić,
Aby dobrym człowiekiem być!Myślę, iż akurat ten wiersz nie wymaga żadnego komentarza.
A jednak na komentarz się skuszę
bo Polskich krajobrazów bronić muszę.
Cudownych gór i pięknego morza.
Tu w Polsce najpiękniejsza jest zorza.
Gzie mają takie Mazury?
czy ktoś widział piękniejsze góry, doliny krokusami usiane
owce na halach wypasane.
Magiczne Morskie Oko, i miasta te historyczne.
Bo właśnie dla mnie w Polsce jest magicznie.
Cudze chwalicie swojego nie znacie,
Tak Ci napiszę dzisiaj nasz bracie.
Pantusiu, Wielbiciel ukochał Chorwację
i pragnął tam spędzić wakacje
zatęsknił za dumnymi piniami
a nie za naszymi sosnami.
Plaże tamtejsze go nęcą
a nasze jego nie kręcą
wyspy go oczarowały urodą
i wspaniałą rajską pogodą
cykady mu tam grały
a u nas ptaszki świerkały.
Wiem jedno , że w kraju nad Wisłą
nad którą żyć nam przyszło
są miejsca czarowne i piękne
dziewczyny radosne , ponętne.
Potrawy regionalne wspaniałe
i jedzenie pyszne, doskonałe.
Więc Wielbicielu życzę Ci zdrowia
jak sił nabierzesz, spełnisz marzenia
takie są moje , dla Ciebie życzenia.
Pantusiu wspaniale! Klaudyno 59 wzruszyłem się. Dzięki, jesteście wielkie!
Tenisowo
Asy, loby i dropshoty
Krzyczy ze złości Maria Szarapowa
Popełnia podwójny błąd serwisowy Dominika Cibulkova
Siostry Williams szaleją na korcie
Promują tenis siłowy,
Który nie wywołuje zachwytu
Publiczności mniej więcej połowy
Tak, jak ja wolą oni inteligentne zagrania
Pełne pasji i sportowego zaangażowania
Siła to nie wszystko
Przegrywa z technicznymi umiejętnościami
Tenisowymi myślami
Gdzie w tym wszystkim mieści się nasza Agnieszka?
Potrzebna wina kwarta
W rankingu WTA na razie jest czwarta
Zajdzie jeszcze wyżej
To przekonanie piszącego te słowa powyżej.
Wiersz ów powstał po obejrzeniu tegorocznego Roland Garros.
Mówiące serce
Już od progu całuję Twe włosy
Chorwaci mówią na nie tak pięknie: kosy
Zachwycam się Twymi oczami
Zgrabnymi ciała kształtami
Miłości moja
Szepczesz mi do ucha: "Na zawsze Twoja"
Ze szczęścia płaczesz
Do mojego serca kołaczesz
Nie musisz pukać
Wybija ono dla Ciebie wiadomość:
"Jestem stale otwarte dla takiej dziewczyny
Nieważne są mijające sekundy i godziny
Najważniejsze jest nasze uczucie
Kwitnące w otoczeniu rodziny".
To mój najnowszy wiersz. Prawdę mówiąc nie jestem z niego zadowolony.
Wielbiciel Lidiji Bacic piszesz również wiersze nierymowane? Jeśli tak, zapodaj jakiś.
Wielbiciel Lidiji Bacic piszesz również wiersze nierymowane? Jeśli tak, zapodaj jakiś.
Jeszcze nie miałem przyjemności takowego napisać.
spróbuj
Hm... mnie się nie podoba.
Tzn ja się nie znam na poezji od strony technicznej, ale odnoszę mocne wrażenie, że z tymi rymami coś jest nie tak - raz są dokładne, raz niedokładne, raz parzyste, raz okalające, za chwilę w ogóle znikają, jakbyś nie potrafił znaleźć rymu i po prostu sobie to odpuścił. No ale mniejsza o większość, najbardziej razi mnie wymowa - brzmią infantylnie, przesłodzone i egzaltowanie. Jakbyś nie czuł tego, co piszesz, tylko chciałbyś, żeby wszyscy sądzili, że to czujesz. W wierszu o meczu jest w sumie tyle emocji co w wielkim wyznaniu miłosnym. Mnie to nie przekonuje.
A kogo ze znanych poetów lubisz, kto Cię inspiruje swoją twórczością?
.... dlatego zaproponowałam Autorowi, by spróbował bez rymów Naprawdę rymy w dobrze wpadającej w oko/ucho poezji nie są koniecznie, a czasem wręcz nie są "ozdobnikiem" ale "ohydnikiem" jak to kiedyś pani Zapendowska powiedziała o "zabiegach" wokalnych
Dorzucę od siebie, że czy w wierszu białym czy rymowanym warto pomyśleć o rytmie, czyli liczbie zgłosek w wersie i rozłożeniu akcentów w wyrazach, od tego zależy czy wiersz dobrze brzmi, czy zgrzyta.
Powodzenia i trzymam kciuki, bo ja np. napisałam w życiu tylko jeden sensowny wiersz - limeryk o gorylu
Hm... mnie się nie podoba.
Tzn ja się nie znam na poezji od strony technicznej, ale odnoszę mocne wrażenie, że z tymi rymami coś jest nie tak - raz są dokładne, raz niedokładne, raz parzyste, raz okalające, za chwilę w ogóle znikają, jakbyś nie potrafił znaleźć rymu i po prostu sobie to odpuścił. No ale mniejsza o większość, najbardziej razi mnie wymowa - brzmią infantylnie, przesłodzone i egzaltowanie. Jakbyś nie czuł tego, co piszesz, tylko chciałbyś, żeby wszyscy sądzili, że to czujesz. W wierszu o meczu jest w sumie tyle emocji co w wielkim wyznaniu miłosnym. Mnie to nie przekonuje.
A kogo ze znanych poetów lubisz, kto Cię inspiruje swoją twórczością?
Dziękuję Vian za konstruktywną krytykę. Zapewniam Cię, że bardzo czuję, to co piszę. Ale wiem to tylko ja, ponieważ tylko ja zaglądam w głąb swojego umysłu, serca i duszy. Możliwe, że moje wiersze są infantylne, przesłodzone i egzaltowane. Jednak są moje, stanowią część osobistych emocji, refleksji, przemyśleń. Nikt mnie nie inspiruje swoją twórczością, nie mam też ulubionego poety.
A może warto poczytać, jak piszą inni? Zauważę, że inspiracja nie oznacza przecież od razu małpowania.
Poeta, ktory nie czytuje poezji chciałoby się zanucic "to widać, sychać i czuc" ;P
Drogi autorze! Wyrukuj sobie to, co ci napisała Vian, powies to na ścianie i naucz się tego na pamięć. Bo w kikunastu zdaniaach ujela większość probemow dotyczących twojej tworczosci. Na dodatek ma ten dar, że potrafiła to zrobić bardzo sympatycznie.
Albo może pomyśl o zamianie pióra na farby
---
A tak już całkiem na poważnie - spróbuj przeczytać kilka swoich wierszy NA GŁOS - a jeszcze lepiej nagraj się i odsłuchaj swój wiersz - może wtedy udaaa ci się zrozumieć jak odczytują twoje wiersze inni.
Przestan pisać a zacznij czytać. Siebie też.
A ja sobie powinnam wydrukować Twój, Iceni, post, bo nie pamiętam, kiedy ostatnio ktoś mi powiedział, że sympatycznie krytykuję.
Czytać warto. Choćby po to, by nie powielać ja nie krytykuję, bo jeśli wiersz nie jest "pisany dla pieniędzy" a jest wyrażeniem siebie, to OK. Wszystko jest do przyjęcia, ale warsztat pisarski można i warto doskonalić.
ps. Tak Vian, warto pisząc myśleć nad....rytmiką wiersza. Nie musi być do rymu, ale dobrze jest gdy czyta się go wygodnie. Np.
"teraz mam tylko sny
rozpostarłam je z nadzieją
stąpaj po nich lekko
bo podepczesz wieczność" (autor: belferka) nie ma rymów, czyta się "bez zgrzytu"
"Tak się już długo Tobą dręczę
Chyba wciąż bardziej niebezpiecznie
Wołam, że złapię Cię w obręcze
A ty świergoczesz " Niekoniecznie ! "
I z zaciętością swą odważną
Z gromkim przytupem i przydechem
Co rusz ty zrzucasz moje jarzmo
I stoisz z drwiącym półuśmiechem !" (autor: Mateusz Łyszczarz)
są bardzo dobrze zastosowane rymy, o których mój polonista mówił, że zdarzają się rzadko i jeśli nie jest się Mickiewiczem, należy z nimi uważać. Autor tego wiersza moim zdaniem nie musi, ma wyobraźnię, bogate słownictwo a rymy naturalnie zamykają zdanie nie zaś odwrotnie: zdania nie są na siłę tworzone (jak to często bywa) bo liczy się rym na końcu.
"Już wybralas, koniec tego ,strata to dla mnie boląca
Była to rzecz nadzwyczajna, dla mego serca kojąca
I mimo wszystko, mimo wiedzy, że szans nie mam u Ciebie
Każdego ranka, wstawałem z myślą, ze w końcu oddasz mi siebie
Już nie realne ,marzenie prysły ,w smutku jam pogrążony
Znowu płacze, łzy spływaja, smak ich perfidnie słony
Oh Marleno, mimo wszystko, kocham Cie cholernie
Lecz odpusciłem, nie będę się narzucac, będę kochał Cię w sercu biernie" (Autor: Crocket)
No i tu właśnie i zdania jak na mój gust za długie, nierytmiczne no i banalne rymy.
Poeta, ktory nie czytuje poezji
Drogi autorze! Wyrukuj sobie to, co ci napisała Vian, powies to na ścianie i naucz się tego na pamięć. Bo w kikunastu zdaniaach ujela większość probemow dotyczących twojej tworczosci. Na dodatek ma ten dar, że potrafiła to zrobić bardzo sympatycznie.
Albo może pomyśl o zamianie pióra na farby
---
A tak już całkiem na poważnie - spróbuj przeczytać kilka swoich wierszy NA GŁOS - a jeszcze lepiej nagraj się i odsłuchaj swój wiersz - może wtedy udaaa ci się zrozumieć jak odczytują twoje wiersze inni.
Przestan pisać a zacznij czytać. Siebie też.
Hvala za krytykę z kawałkiem złośliwości. Zamiana pióra na farby (hm...). W tej dziedzinie sztuki z pewnością nie dorównałbym bratu mojego Pradziadka. Tak więc nie będę nawet próbować. Moje wiersze są odczytywane w bardzo rozmaity sposób. Od zachwytu po totalną abnegację. Innymi słowy nigdy nie zrozumiem Drogich Czytelników mych rymów.
@Cat
Ten ostatni wiersz, Crocketa, to nie wiem, czy mam traktować jako parodię czy o co chodzi. Roześmiałam się w każdym razie bardzo głośno. Najpierw gość uderza w podniosłe tony niczym piszący treny Kochanowski "w smutku jam pogrążony", a za chwilę wypala z grubej rury jak Silny Masłowskiej: "Oh Marleno, mimo wszystko, kocham Cie cholernie". A w ogóle to zasadził byka, co w wierszu serio już nie wypada. ;-)
Pozostałe dwa nawet-nawet.
@Wielbiciel Lidji Bacic
Abnegacja to wyrzeczenie się dóbr materialnych, ewentualnie może być abnegacja językowa, co oznacza świadome ignorowanie zasad gramatycznych. ;-) To kompletnie co innego niż "negacja", jak "kapa" i "kapary" dajmy na to. ;-)
Vian masz rację, mój wielki błąd. Niestety już nie miałem możliwości edycji postu.
Nauki biologiczne wierszem
Ornitologia zajmuje się ptakami
Teriologia ssakami
Ekologia tak naprawdę
Zależnościami między organizmami
A kto wie jakie gatunki opisuje briologia?
Oryginalne mszaki
Protozoologia z kolei pierwotniaki
Paprotniki domeną pterydologii
Drzewa i krzewy dendrologii
Tak rozległa jest biologia
To wcale jej bogactwa nie koniec
Zasyczał zaskroniec:
"Mnie bada herpetologia
Piszącego te rymy antropologia"
Warto o tym wiedzieć
Tak to z poezji
Można się czegoś ciekawego dowiedzieć
Od dawna interesuję się podziałem nauk biologicznych.
Z dedykacją dla "Witaj Zdrówko".
Walka olbrzymów morskich
Doświadczony kaszalot zanurza się w głębiny
Szukając zwierzyny
Na jego ciele widać zasklepione blizny
Ma bowiem do czynienia z nie byle jakimi ofiarami
Głowonogami- olbrzymimi kałamarnicami
Właśnie namierzył jedną z nich
Dzięki genialnej echolokacji
Czyżby zbliżał się czas kolacji?
Najpierw należy jednak mięczaka pokonać
Tak zaprawiony w bojach waleń
Powinien tego dokonać
Przystępuje do ataku
Przyprawiając kuzynkę ośmiornic
O dużą porcję strachu
Nagle kałamarnica oplata go swymi ramionami
Niczym żelaznymi obręczami
Na próżno ssak się wyrywa
Z motyką na słońce porywa
Co może zrobić?
W jaki sposób z żywej sieci się uwolnić?
Używa całej swojej siły
Macki się rozluźniają
Dla odmiany zęby drapieżnika
Na skórze bezkręgowca zaciskają
Kałamarnica już jest stracona
Uratować się nie zdoła
Kaszalot zaś zje kaloryczny posiłek
Wszak jego biologiczne życie
To nie lada wysiłek.
Od czasów kultowych "Przygód delfina Uma" z genialną muzyką Vladimira Cosmy pasjonuje się cetologią.
Witaj Wielbicielu
Jestem jedną z wątku "Witaj zdrówko",
żeby się nie rozpisywać, powiem krótko:
jestem pod wrażeniem Twej wiedzy o świecie,
tego się nie dowiem w codziennej gazecie.
Zatem, szczerze Ci gratuluję,
i osobiście bardzo Ci dziękuję,
za przekazywanie w wierszach wiedzy,
bo moja znajomość świata się szerzy.
A ja Ci chciałam, dać do rąk młot i kielnię,
więc to odwołuję, niech zamysł ten legnie.
Taki już ten świat nasz jest stworzony,
każdy do innych celów jest narodzony.
Wielbicielu, dziękuję za dedykację
napewno teraz masz wakacje
stąd wiersz o kałamarnicach
i głowonogach
a ja bym wolała
o naszych swojskich stonogach.
Ale i tak Ci dziękuję
i zaglądać na stronkę również obiecuję.
Wielkie dzięki Żyworódko i Klaudyno 59.
Parę uwag o języku polskim
Często popełniamy błędy ortograficzne
Tudzież gramatyczne
Z tego powodu serce mnie boli
Nic go nie ukoi
Jestem bowiem językowym purystą
Oprócz tego pacyfistą
Wróćmy jednak do języka polskiego
Szacunku i powagi wymagającego
Posługujmy się nim poprawnie
Zarówno w mowie, jak i piśmie,
Ponieważ stanowi nasz język narodowy
Tętnicę nauki, kultury,
Ojczystej literatury
Tymczasem w Internecie
Błąd ortograficzny połyka drugi
Jeszcze gorszy
Drodzy Internauci!
Zmieńmy ten stan rzeczy na lepsze
Czy moje prośby polecą w powietrze?
Drażnią mnie paskudne błędy ortograficzne. Czasem przecież wystarczy zajrzeć do słownika. Naprawdę wymaga to niewielkiego wysiłku.
Witaj Wielbicielu
Aż z trwogą do swojej wypowiedzi zajrzałam,
czy wyrazu z błędem ortograficznym nie wpisałam.
Ale nie, więc się uspokoiłam, że Ty tak ramowo,
o błędach w internecie, które widzi się masowo.
Co do interpunkcyjnych i gramatycznych,
przyznam, że nieraz mi się zdarza,
natomiast wprost mnie poraża,
nagminne bez znaków polskich pisanie...
Ten temat był/jest na forum często poruszany,
lecz jak widzisz, nadal jest bardzo ignorowany
Genialnie Żyworódko!
Wesoła Chorwacja
W Rijece
Deszcz siecze
W Opatiji
Głodne pisklę mewy kwili
W Zagrzebiu
Księżyc uśmiecha się w nowiu
W Zadarze
O szczęśliwej miłości marzę
W Splicie
Romantycznie toczy się życie
W Crikvenicy
Szkolą się ratownicy
W Puli
Matka do piersi dziecko tuli
W Varażdinie
Nic nie ginie
W Biogradzie
Panuje porządek na autostradzie
W Supetarze
Posilam się pysznościami w tutejszym barze
W Szybeniku
Spotkacie kotów bez liku
Tak ta przecudowna kraina na mnie wpływa
Dzięki Chorwacji lat mi ubywa!
Pierwszy mój wiersz opisujący w sposób żartobliwy krainę oliwki.
Ballada o Splicie
W Splicie
O świcie
Słońce wstaje w zachwycie
Przegląda się w Pałacu Dioklecjana
Stąd rozciąga się bajeczna miasta panorama
Spogląda swym złotym okiem
W okna starodawnych kamieniczek
Oświetla zaułki uliczek
Miasto budzi się do życia
Otwierają się splickie restauracje
Przytulne kawiarnie
Przyciągające podniebienie lodziarnie
Pewien pies w gabinecie weterynarza czeka na operację
I tam zagląda chorwackie słoneczko
Popatrzyło mu w oczy
Pomyślało: "Biedne psisko"
Swym promieniem przygotowało
Dla czworonoga stanowisko
Do zabiegu bez dotyku
Poprosiło tęczę,
Aby wraz z nim uleczyła
Poważnie chore psie serce
Tak, też się stało
Owe rzeczy, tylko w Splicie możliwe,
Gdzie żyją serca wrażliwe
Wznieśmy toast za Jego pomyślność
Dobrobyt i istnienia wieczność
Splicie mój ukochany!
Tyś zawsze w moich myślach mile widziany.
Podziwiałem Split, jedynie podczas nocnej podróży. Tym niemniej zrobił na mnie ogromne wrażenie.
Filozofia po chorwacku
W Crikvenicy na plaży
Spotkasz twarz inną od twarzy
Tu przebiegnie Chorwatka z dzieckiem
Tam zaś Niemka w toplesie
Swej latorośli napój przyniesie
Mówiąc: "Bitte"
Ciało od ciała mniej zakryte
Hrvatska Ljubavi Te
Słońce niemiłosiernie praży
A mnie się crno Osjecko marzy
Brzegiem Adriatyku spacerują piękne dziewczyny
Żadna nie chce być chorą z miłości
Z mojej przyczyny
Choć z całych sił się starałem
Ani jednej niewiasty nie poderwałem
Dochodzą do tego różnice językowe,
Jedynie mogłem poznać z Polski drugą połowę
Moja Chorwacjo!
Przynieś mi wiatrem znad Adriatyku
Jasnowłosą dziewczynę
O włosach aksamitnych w dotyku
O oczach jak niezapominajki
O wargach?
No właśnie o ustach nie wspomnę,
Gdyż z wiersza zrobiłby się erotyk
A to przecież taki sobie filozoficzny egzotyk
Mówiącą po polsku
Myślącą w sposób światowy
Nie zaś zaściankowy
Byłaby dla mnie
Słońcem, Księżycem,
Saturnem, Wenus
Jednym słowem całym życiem
Tak więc Chorwacjo czekam na odpowiedź
Nieprzemijającej miłości zapowiedź.
Wiersz ten powstał na tarasie w Crikvenicy. Wiele wówczas rozmyślałem o różnych kwestiach życiowych.
Hrvatska Zvijezda
Twoje włosy lśnią złotem
Twoje oczy błyszczą srebrem
Twój głos jest drogocennym diamentem
Twoje usta są marzeniem
Twoja twarz piękna spełnieniem
Twa figura wspaniałym postaci dopełnieniem,
Gdy pojawiasz się na scenie
Wśród widzów wielkie poruszenie
Wszyscy są wzruszeni
Niebiańsko zachwyceni
Czekają na piosenek pierwsze takty
Wyłączają telefony komórkowe,
By odbioru nie zaburzały żadne przyziemne kontakty
Zaczynasz śpiewać
Romantycznie, popowo,
Lirycznie, czasem trochę rockowo
Z Twych warg płyną cudowne dźwięki
Nagle cała widownia spogląda na mężczyznę w pierwszym rzędzie
Stoi, uśmiecha się, wielką flagą chorwacką wymachuje
Dając ujściu niewysłowionej radości
Temu co w duszy czuje
Do jakiej przynależy narodowości?
Przybył na koncert z dalekiej polskiej miejscowości
Pojawił się w Dalmacji
Nawet nie spożywając kolacji
Wykupił bilet w najdroższym sektorze
W celu podziwiania Lidiji w HD kolorze
Słuchania Jej w stereo
Wtem ktoś krzyknął z sali: "To zoolog nasz kochany!"
Zostałem bezbłędnie rozpoznany
Nadszedł nieuchronny koniec koncertu
Moje serce spłonęło do szczętu
Podchodzę do Lidiji wręczając Jej bukiet kwiatów
Mych ukochanych róż, tulipanów, hiacyntów i polnych maków
Z oddali rozbrzmiewają okrzyki zdumienia,
Lecz ich nie słyszę
Moja dusza w takt melodii Lidiji Bacic jeszcze się kołysze
Dziękuję Jej za chwile muzycznej czułości
Wypełnione piosenkami o Chorwacji i miłości
Ach przeżywać takie momenty w rzeczywistości wymiarze
Nie w poezji bezmiarze.
Mili Goście tego tematu, być może sobie pomyśleli: "autor ma taki nick, ale pewnie nie napisał wiersza o Lidiji Bacic". Możliwe to? Niemożliwe, oprócz tego utworu są jeszcze inne.
Straszne jaszczury
Były gadzimi olbrzymami
Wobec potężnych sił przyrody stały się karłami
Ostatnie ich gatunki
Wyginęły 65 mln lat temu
Ciągle brak całkowitej pewności czemu?
Czy nic po sobie nie pozostawiły?
Zostały po nich szkielety, kości
Była, też wojna XIX wiecznych amerykańskich paleontologów
O to, który z uczonych zdobędzie więcej skamieniałości
Czy jeszcze coś z tych gadów zostało?
Widzę Drodzy Czytelnicy,
Iż Wam wrażeń mało
Patrząc w uproszczeniu
Powstały z dinozaurów ptaki
Przebywające w powietrzu w biologicznym zawieszeniu.
Ze wszystkich prehistorycznych gatunków najbardziej ciekawią mnie dinozaury. Ich biologia, tajemnice życia itd.
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » Debiuty literackie - artykuły, opowiadania Netkobietek » Moje wiersze z komentarzem
Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2024
