Wahanie męża odejść czy zostać.... dziecko w drodze.. - Netkobiety.pl

Bardzo Ci współczuję...
Nie chce dobijać, ale jeśli on się waha, to lepiej by było, gdyby odszedł, bo to oznacza, ze Cie nie kocha.
Może faktycznie się wypalił...albo cholera go wie.

Ogolnie jestem zwolenniczka ratowania związku, choćby nastąpiła zdrada i inne świństwa, ale niestety, obie strony musza tego chcieć.
On musiałby Cie zapewnić, ze to się więcej nie powtórzy, a chyba sam nie ma takiej pewności.

Wiem, ze jest Ci ciężko, daj mu jeszcze trochę czasu, szczerze rozmawiajcie, niech coś zdecyduje.

Witam i dziękuję za Wasze wypowiedzi.
Sytuacja mnie przerasta. On nie chce rozmawiać szczerze, zamyka się i się waha. Mówi, że chce żyć,  a żyje w złotej klatce. Ale co to znaczy już nie wyjaśnił. Jutro poinformuje mnie o swojej decyzji. Staram się tylko to zrozumieć bo nadal jest to dla mnie niepojęte. Dla dziecka zrobi wszystko jak twierdzi jesli tylko będzie to możliwe. Czuję się potraktowana jak inkubator, bo dziecko.... a ja?
Powiedział, że bał mi się wcześniej powiedzieć, że już mu jest źle w naszym związku... Bał się.... i tyle czasu to przeciągał, ale chwila namiętności w styczniu i jest maleństwo tak upragnione. Nie przyszedł i nie porozmawiał.
Jestem w strasznym położeniu. Jestem wrakiem.
Jutro jego decyzja. Do tej pory zachowywałam spokój i rzeczowo prowadziłam rozmowy...
Poradźcie coś....

Masz naprawdę trudną sytuację. A facet jest dla Ciebie naprawdę okrutny... Zrobił Ci dziecko (planowane) a w międzyczasie spotykał się z inną? Teraz naraża Ciebie i maleństwo na wielki stres przetrzymując Cię w niepewności. Jeżeli mu było tak źle to się na dziecko nie powinien decydować. Kłamca, hipokryta, egoista i drań. Nie ma prawa Cię oskarżać bo jak mu coś nie pasowało to mógł rodziny nie powiększać, porozmawiać mógł, powiedzieć co go gryzie, co nie pasuje, czego brakuje.

Pod żadnym pozorem nie obwiniaj siebie. Każdy ma wady. Też jestem trudna w relacjach jednak pracuję nad tym Z POMOCĄ PARTNERA. Mówi mi co jest nie tak i wspiera mnie tak jak ja jego.

Zastanów się czy na pewno chcesz żyć w takim kłamstwie? Jaka byłaby twoja sytuacja gdybyś się z nim rozstała? Pomoc rodziny? Obecnych teściów? Jego? Czy chcesz walczyć? On nie wie czego chce. Jak dziecko w sklepie z zabawkami chce wszystko i nic zarazem.
Wydaje mi się że wybiera łatwiejszą opcję. Bez wysiłkową. Jaki ma charakter?

alcedo, jest sens wierzyć w siebie i swoje dzieci. masz córeczke, będziesz miała za chwile maluszka
była tutaj pepa, która przezyła z nami całą swoją ciąże i rozstanie, dzisiaj jest szczęsliwa i pewnie rzedko tu zagląda;)

sądze, że ten związek się utrzyma.. albo i nie utrzyma

dzisiaj decyzja nie nalezy do ciebie
ale do ciebie nalezy decyzja, jak zadbasz o siebie, i dzieciaki...
dbaj o siebie
trzymaj się

musi byc dobrze! powodzenia!

Alcedo,

Skup cala energie na dziecku.
Mezem sie zajmij po narodzinach dziecka.

Szkoda traicic energie na walke z nim. Jak sie zakochal, motylkii minal... z czasem prawdopodobne ze wroci na kolanach.

A jak nie to jego  strata.

Spodziewasz sie dziecka, ono jest najwazniejsze.

No  przykre, ze w tak waznej chwili odchodzi.
Ale nie zalamuj sie.

Dobrze, ze chociaz sie nie wypina na dziecko i chce na nie lozyc.

Pozdrawiam

Waha się i zastanawia się co zrobić. To wszystko. A Ty nie pozwól mu sobą manipulaować. Jeśli chce się wyprowdzić i kocha tamtą Panią, to niech do niej idzie. Pomyśl o sobie i pokaż, że na nim życie się nie kończy. Jemu teraz dobrze. dwie o niego walczą, a on biedaczek nie wie co robić. Zyć- nie umierać!

jak sądzicie ile czasu facet potrzebuje na określenie się skoro wg niego panny już nie ma?
dzień za dniem boli bardziej.....

Fantasy dziękuję za wypowiedz, ale czy mogłabys ją rozwinąć? Jak to się u Ciebie skończyło?

Mój mąż miał romans , który trwał prawie rok , ja dowiedziałam się po dwóch miesiącach....wcześniej standardowe zachowanie, zaczął się oddalać, miał pretensje o rzeczy, które kiedyś nie były istotne, robił jakieś dziwne porównania, mówił mi co powinnam robić, zwalałam to wszystko na karb jego zmęczenia .... Chciałam się dowiedzieć co się stało, ale standardowa odpowiedź, że się czepiam, że nic się nie dzieje.... Dowiedziałam się.... i poszło lawinowo...schudłam ponad 10 kg w tempie błyskawicznym, mąż po kilku tygodniach wyprowadził się z domu, oficjalnie aby odpocząć i przemyśleć... Miał cudowną sytuację - mógł robić co chce, wyjeżdżał gdzie chciał i kiedy chciał, wydawał naszą kasę , miałam na podglądzie jego bilingi (masakra).. oddalił się od dzieci... właściwie wcale go nie interesowały... Chociaż przyjeżdżał, ale każdy nasz kontakt kończył się awanturą....jego kłamstwami, że wymyślam sobie coś czego nie ma, że on nie może tego słuchać....A wcześniej dałam sobie rękę uciąć za niego, byliśmy naprawdę fajnym i zgodnym małżeństwem... No cóż, potem wrócił do domu, kupował kwiaty na rocznicę, całował, opowiadał, że wszystko jest ok, choć ja wiedziałam że tamto trwa nadal..... potem skończyło się, błyskawicznie  przestawił się z powrotem na rodzinę (niewiem jak to możliwe...) Jesteśmy razem, nie żałuję, choć jestem poraniona....często o "tym" myślę.... On   kilka razy razy dziennie mówi , że mnie kocha, nie chce wspominać tego roku, mówi że każdy popełnia błędy.... Ale dlaczego kosztem innych ?? Ale dlaczego kosztem mojego zdrowia ??

Powiedziałam mu, ze drzwi ma otwarte, ale one sie niedługo zamkną. Do porodu nie będę przecież czekać. Pisze do mnie smsy, codziennie. Do dzisiejszych wkradła się czułość? (serdecznie pozdrawiam i ściskam)... nie umiem tego zinterpretowac...

Dla mnie nie jest normalne. Przecież jak mówił nie wie czy mnie kocha, kocha inną, nie chce już być ze mną wiec po co smsy i jego przyjazdy i inne zachowania? Przecież mam swoją dumę i godność. Co to ma być? Nie chce uchodzić w moich oczach za skończonego łajdaka po tym co robił? Znajomym opowiada jak mu było źle.... próba usprawiedliwiania się? A może właśnie to jest poczucie winy i kajanie się za to co robił... może to jego próby odbudowania tego związku?

Asekuracja? By mieć te drzwi nadal otwarte i sprawdzać co jakiś czas? Nawet nie wiem czy jego związek trwa, może baluje w najlepsze, bo wie, że czekam...e ale też wie, że się te drzwi zamkną
czas, czas, czas tylko to mi pozostało? Zajmuje się sobą, córką, życiem, powoli wracam do jako takiej równowagi bo jest przeciez maleństwo, które musi być zdrowe...ale to czekanie mnie niszczy...
Ile czasu zajęło Waszym mężom zajęcie stanowiska? Kiedy rozpoznać ten moment gdy chciałby wrócić?

Nie chce Cie załamywać, ale mojemu zajeło to cały rok.....aż sama sobię się dziwię, że na tyle pozwoliłam.....
Odszedł!!

Tak jak pisałam wyprowadził się, pomieszkiwał w wynajętym mieszkaniu, ściemniał, potem wrócił do domu, ale nie skończył romansu.
A "wrócił" mentalnie do rodziny jak z kochanką się skończyło. Tak po prostu - nagle - jednego dnia z nią  - drugiego już z rodziną... i od tamtego dnia nie widziałam u niego najmniejszego wahania z kim chce być.... Dla mnie to żadne pocieszenie, ale nawet kochanka na koniec stwierdziła, że on mnie kocha, że widać, że między nami jest uczucie........ To po co kuźwa to wszystko było ??

Witam,
dzielę włos na kilkanaście części... miotam się z myślami i analizuję, analizuję i analizuję... pomóżcie proszę mi zrozumieć jakimi intencjami może kierować się mąż, który zdradził, wyprowadził się twierdząc, że się wypalił, zamroził na mnie, nie wierzy w nas...
a wie, że ma otwarte drzwi... Przez tydz od jego wyprowadzki suche smsy, kontakt cmok w polik i tyle..
Natomiast od zeszłego tygodnia jego zachowanie się zmieniło, tzn.: pisanie smsów, w których zapewnia, że jest do mojej wszelkiej dyspozycji, serdecznie pozdrawia i mocno ściska, daje buziaczki i zapewnia o swojej pomocy, pyta o moje i fasolki zdrowie, o zakupy i lekarzy, chce dać pieniądze na życie, mocno przytula jak przyjezdza (raz na dwa dni) i tak trwamy w milczeniu, całuje po rękach i w czoło, poliki i we włosy.
Nie wiem czy kobieta, którą tak kocha (ale tylko mi) jak mówił nadal jest (wg jego rodziców jak im powiedział ona już nie chce się z nim spotykać, po tym jak powiedział jej o ciąży, ponoć ona nie chce stawać pomiędzy mnią a niego...)...
Wiem od jego kumpla, że jak zobaczył dziecko na usg to coś w nim drgnęło, że jest zachwycony tym jak dbam o dom, tzn jest błysk i jak m-c temu był przekonany o tym by zakończyć małżeństwo tak teraz ma wątpliwości, bo jak spojrzał na mnie z perspektywy to stwierdził, że nie jestem aż taką złą żoną...
Nie wiem jak dalej postępować, bo od 3 tyg nie rozmawiamy na ten temat. Nie dotykam go w żadnej z nim rozmowie, która hehe trwa w trakcie jego wizyt (wizyta trwa max 10 min). Jestem miła, uprzejma, pomocna, zdystansowana. O nic nie pytam, nie jestem ciekawa. Dzisiaj po raz pierwszy od 3 tyg opowiedział mi sam jak spędził weekend i porozmawiał o swojej pracy. Przy mnie odblokował pinem (którego nie znałam wcześniej, ani do tej pory) swój tel (odwróciłam wzrok) i pokazał mi zdjęcia awarii, którą miał w pracy.
Czy to jest ten czas kiedy powinnam dociekać jakie są jego intencje? Skąd wypływa takie zachowanie? Czy swoimi dociekliwymi pytaniami nie zniszczę tego co do tej pory udało się utrzymać? Nie chcę się rozczarować, nie chcę już cierpieć, chcę wiedzieć. Ale to pewnie wynika z tego, że jestem niecierpliwa i być może mało czasu jeszcze upłynęło? Czy dotykanie tego tematu na tym etapie to nie błąd?
Proszę poradźcie...

prosisz -masz:-)

nie wiem , co powinnas zrobic.
Moge Ci tylko powiedziec, co ja na ten temat mysle.

Mezczyzna , ktory zostawia mnie w ciazy , odchodzi do innej, bo dostal wzwodu ( ze tak lakonicznie sie wyraze)
-nie zasluguje na moja uwage. I na pewno nie rozwazam wtedy, co autor mial na mysli...

Chcesz byc w dojrzalym zwiazku-szukaj sobie dojrzalego partnera.
Innej opcji nie ma.

Gdybym po czyms takim wierzyla ,ze on sie  zmieni , to bylaby z mojego punktu widzenia NAIWNOSC.

Pozdrawiam Cie , wszystkiego dobrego dla maluszka

pomarańczowa
ja sądze, że alcedo ma inne podejście niż ty i ja
bo jest po rozwodzie
'jej partner też
pewnie nauczyła się w życiu zbyt wielu kompromisów
pewnie granice ma bardziej przesunięte niż ty, niż ja

ale to jej zycie i jej wybory

alcedo - wiesz, czym się martwię?
na początku metliku nie miałaś, przyjełaś jego odejście i stanełas na nogach

tertaz masz mętlik i stajesz się niecierpliwa, bo on jest miły.. więc ty rozpalasz w sobie namdzieję i na coś liczysz

ale pomarańczowa ma rację - na co liczysz?/
jeśli twój facet uważa, że jest królewiczem, który pogłaska po głowce, a ty padniesz w ramiona i wszystko wybaczysz....
to znaczy, że nie dorósł do tego, aby byc z tobą...

jesli nie rozu7mie, że cię zranił i że tak się nie robi.. to odpuśc sobie plany z nim
'bo jutro wywali ci kolejny emocjonalny numerek...

brakuje ci go, to oczywiste
ale czy brakuje ci marzenia o tym, co było
czy rzeczywiostości?
czy wiesz, rozumiesz, jak czuje się kobieta po zdradzie? ja wiem
to boli wystarczająco mosno nawet jesli facet przeprasza, przyjmuje twoje łzy na klatę i jest gotów zadośuczynic krzywdzie..
a co dopiero, gdy facet uważa, że robi ci ółachę, że jednakże wybrał ciebie???
i tewraz ty doceniaj i przyjmuj wszystko co on ci daje??

też uważam
i myslę sobie pomarańczowa, że kobiety, które "czekają na decyzje" swoich partnerów, walczą o to, żeby oni zostali z nimi
odraczają ten cały pakiet przezyć, które przeszłam np. ja , opertacja, ewka - pakiet, w którym będa musiały zadać sobie w końcu pytanie::
a
czego ja chcę DLA SIEBIE
a czy ja chcę z nim być??

i tak będa musiały przejść cały bół i zwątpienie związane ze zdradą. i niewazne, czy one walczyły o faceta, czy on zmienił zdanie

ból pozostanie

Dziękuję Wam za wypowiedzi.

Ważne jest to co powiedziała End_Aluzja: że do mnie też należy decyzja. Macie rację zależy mi na jego powrocie. Zastanowiło mnie stwierdzenie, że mam granice dalej posunięte niż inni. Być może jest to prawdą i dlatego zachowuję pozorny spokój. We mnie wrze, jestem niecierpliwa bo huśtawka emocjonalna jaką mi zafundował mnie wykańcza.
Zdaję sobie sprawę z ogromu poświęcenia jaki jest teraz i będzie w przyszłości. Nie wiem jaką podejmie decyzję, ale czy wróci czy nie.. Trudno mi tylko odciąć się od nadziei, bo walczyć zawsze można by stworzyć inną relację. Przyszłości nie znamy ale mogę i chcę mieć na nią wpływ...
Czas... masz rację end_aluzjo.. te drzwi są otwarte i będę dopóki nadzieja nie zgaśnie, albo ja odnajdę swoje pragnienie i siłę...

Witajcie,
jestem po rozmowie... która tak naprawdę nic nie wniosła. Sytuacja bez zmian.

Teściowie bardzo mnie wspierają, ale są bezsilni....

Witaj Alcedo,
ja na Twoim miejscu zostałabym u teściów. Piszesz, że okazują wsparcie, a tego właśnie potrzebujesz, niedobrze by było gdybyś została teraz absolutnie sama, gdzieś w wynajętym mieszkaniu.
Na kiedy masz termin?

Tak mi się wydaje- mniejsze zło...
Wiesz, wydaje mi się, że stresowałabyś się nawet gdybyś mieszkała w innym mieszkaniu, nawet u rodziców. To normalne że przeżywasz tą całą sytuację, że czujesz emocje które czujesz. Wakacje u rodziców to fajna opcja, dobrze że masz taką możliwość
A co dalej? Ja bym faceta wycisnęła jak cytrynę. Niech teraz utrzymuje dwa domy. Swój oraz Twój i dzieci. Jest Twoim mężem, ma taki obowiązek! Wiem, że to musi być dla Ciebie trudne, ale staraj się nie zamartwiać na zapas- teraz najważniejsze jest Maleństwo. Zobaczysz, jeszcze wyjdzie dla Ciebie słońce Na forum pisało już kilka dziewczyn, które były w podobnej sytuacji do Ciebie- dały sobie radę, więc dlaczego Ty miałabyś nie dać? Myśl o tym, że jesteś silna i że jesteś mega szczęściarą, że masz kochaną Córkę i za kilka miesięcy Maleństwo, które stanie się centrum Twojego świata
A jak czuje się z tym wszystkim Twoja Córeczka, mocno to wszystko przeżywa? Jest przywiązana do Twojego Męża?

Zastanawiam się ile wytrwałości wymaga zmaganie się z własną słabością. O tak jestem słaba..
Źle się odżywiam i mało śpię. Ale to jest pocieszające, że na małej istocie nie odbija się to negatywnie.

Nie wiem, czy uda się mi wyjść z tego dna. Można mówić o chęci powrotu mojego męża do rodziny? Kocha, zależy mu, jestem wazna, ale.. to decydowanie sie i zastanawianie się... nad czym do licha?