Witam ciepło, jestem Ela. Proszę o odpowiedzi bo sama już nie wiem czy jestem egoistką czy postępuję słusznie. Mam mieszane uczucia i potrzebuję obiektywnego spojrzenia na moje problemy. Mam 40 lat, mój partner 37. Jestem od lat niezależną osobą. Wychowuje córkę, prowadzę firmę, jakoś sobie radze ale nie obywa się bez potknięć. W zeszłym roku wskutek problemów finansowych musiałam sprzedać mieszkanie, chciałam wynająć coś dla siebie i córki, ale mój partner zaproponował żebyśmy zamieszkały u niego. Tak też się stało. Artur mieszka z synem w domu z rodzicami, oni na górze, rodzice na dole. Tu zaczęły się kłopoty. Przywiozłam więc mój cały dorobek do jego mieszkania i w krótkim czasie okazało się że jestem jedynym żywicielem naszej czwórki. Opłacam rachunki, tv, internet, kupuję wszystko do domu, tankuję samochód itp. Artur nie ma swojego auta więc uwielbia korzystać z mojego, co mnie irytuje bo dobrze wie że jeszcze nie wyszłam na prostą i trochę czasu potrwa zanim stanę całkiem na nogi. Cieszyłam się z jego propozycji wspólnego zamieszkania ale ostatnio czuję się wykorzystywana, albo po prostu nie lubię jak ktoś moje traktuje jak swoje. Artur przestał pracować i nie ma żadnych dochodów. Może przymknęłabym na to wszystko oko gdyby on dawał więcej z siebie, kiedyś był bardzo wylewny w okazywaniu uczuć teraz to zanikło. Pokazał mi jak fajnie może być razem: spacery, trzymanie się za ręce podczas oglądania tv, niekiedy nawet mecz może być romantyczną randką, teraz mi to zabrał. O seks też muszę się dopominać, bo albo śpi z synem, albo zasypia wcześnie, albo nie ma ochoty. Próbowałam już chyba wszystkiego żeby go zachęcić ale kończyło się tym że był zadowolony, zaspokojony i zasypiał, żadnego rewanżu. Czuje się jak żebraczka prosząca o miłość i zainteresowanie. Straciłam przez jego ?interesy? zniżkę na oc i od grudnia jestem ostrożna w użyczaniu mu auta o co są oczywiście kłótnie a po kłótni funduje mi ?ciche dni? których wręcz nie cierpię, bo to dla mnie dziecinada. Czy warto dawać nie dostając nic w zamian? Jak powinno wyglądać rozliczenie finansowe w takim związku?
Pozdrawiam i dziękuje za przeczytanie
- elija
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- TakiSobieKtośZwyczajny
- Mój jest ten kawałek podłogi
- Nieaktywny
Rozmawiałaś z nim na ten temat? Powiedziałaś mu, że nie akceptujesz jego braku aktywności na rynku pracy i nie zamierzasz być jedyną żywicielką budowanej przez Was rodziny? Nikt na tym forum nie odpowie na Twoje pytanie z prostej przyczyny - brak zdolności telepatycznych. Przestań gdybać w umyśle i rozmawiaj z nim. Zrób to. Inaczej nie dowiesz się, nie poznasz odpowiedzi. Tak, tego typu rozmowa jest niekomfortowa. Całkiem prawdopodobne, że wyniknie z tego mega kłótnia i wszystko trzaśnie. Jednak, jeżeli nie akceptujesz jego obecnego zachowania to zrób to - wyłóż swoje racje i zapamiętaj jego odpowiedź.
Gość pewnie wychodzi z założenia, że skoro "dał" Tobie możliwość zamieszkania to Ty płacisz za resztę.
- ania91
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Hej 
czasem skomplikowane problemy wydają się być dość proste i wydaje mi się, że tak jest w Twoim przypadku. Utrzymujesz faceta, który się o Ciebie nie stara, którego musisz "prosić o miłość". Sądzę, że jesteś z nim z przyzwyczajania i dlatego, że kiedyś było o niebo lepiej. Spójrz prawdzie w oczy - było, minęło. Patrz na to, co jest - facet, którego utrzymujesz i sprawia, że nie czujesz się kochana. Sądzę, że wynajęcie swojego mieszkania byłoby najlepszym rozwiązaniem, a później możesz zająć się związkiem. (pogadać szczerze z facetem, dlaczego się zmienił, o co chodzi i sprawdzać czy znowu zaczęłaś czuć, to czego potrzebujesz, jeżeli nie radziłabym poszukać kogoś na kogo zasługujesz)
Wiem, wiem łatwiej się pisze niż robi , więc życzę siły
