Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Przełom w naszym życiu.
Strony 1
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Szukałam wątku o tej tematyce ale nie znalazłam. Jeśli jednak takowy już był, proszę o usunięcie założonego przeze mnie 
Zastanawiam się, czy w Waszym życiu nastąpiła jakaś sytuacja albo wydarzenie, przez które postanowiłyście lub też zostałyście zmuszone zmienić swoje życie, siebie, swoje podejście do niektórych spraw... Można to chyba nazwać pewnego rodzaju przełomem. Mam na myśli np. śmierć, rozstanie, ciąża...
Zapraszam do dyskusji.
Jest pewna sprawa moze po czasci tylko jest to taka delikatna sprawa ze nie chcialabym tutaj poruszac...Ze wzgledu na moje bezpieczenstwo...Takze niestety nie moge rozwinac tego watku..
Szkoda, z chęcią bym poczytała.
Kochana jedynie emailowo jak masz chec popisac:)
Wysłałam Ci maila:)
Przeczytam i odpisze ci w wolnym czasie
Kochana dziekuje za twoja opowiesc ktora przed chwila przeczytalam na poczcie.Postaram sie opisac moja opowiesc jutro badz w niedziele.Mam nadzieje ze nie zapomne.Pozdrawiam cie serdecznie i z pewnoscia i odpisze
Mam nadzieje, ze nie zanudzilam Bede czekac
Oczywiscie ze nie.Lubie jak cos ktos pisze a ja moge odpisac na temat swoich przemyslec czy odczuc.Jezeli wyrazisz taka chec zapraszam cie do moje kafejki na mile pogaduszki w net cafe u wielkopolaninki.Moze pisac kazdy pez wzgledu gdzie mieszka ,wiek itp.Pozdrawiam:)
Z checia skorzystam Dziekuje za zaproszenie.
Tak. Zlamane serce, rzucenie studiow i przeprowadzka do Niemiec.
Tak. Zlamane serce, rzucenie studiow i przeprowadzka do Niemiec.
Dokladnie w takiej kolejnosci?:)
Nie ma za co .Witaj loveaelie rowniez zapraszam cie do rozmow nale tez na inne watki rowniez:)Czemu zlamane serce itp.Co sie stalo ?Jezeli chcesz to pisz ...
loveaellie napisał/a:Tak. Zlamane serce, rzucenie studiow i przeprowadzka do Niemiec.
Dokladnie w takiej kolejnosci?:)
Tak, dokladnie w takiej Najpierw bylo zlamane serce ktoro poskutkowalo mega depresja. Przestalam wychodzic z domu, zawalilam studia (jedyne co bylam w stanie robic to uzalac sie nad soba i ogladac seriale). Kiedy juz nic mnie w PL nie trzymalo, postanowilam uciec za granice. I mimo tego, ze wciaz niezbyt milo wspominam ten okres, mysle ze skutki sa pozytywne. Nie zaluje przeprowadzki.
Dziewczyny, ale co to za pisanie tajemniczych emaili! Podzielcie sie historiami i tu!
A wiesz, ze ja tez mieszkam w DE?...:)
Moja histtoria jest dosc dluga ale dla zaspokojenia ciekawosci, napisze chociaz co nieco.
Moje zycie moglabym spokojnie podzielic na dwa etapy. Pierwszy, sprzed zwiazku z przyszlym mezem i ciaza. Drugi juz po...
Zanim jednak zostalam udomowiona mamusia, wiodlam beztroskie zycie u boku jak mi sie wtedy wydawalo, mojego wymyslonego idealu. Wlasciwie mialam juz konkretnie zaplanowana najblizsza przyszlosc. Zanim jednak do realizacji tych planow mialo dojsc, wyjechalam za granice. Wyjechalam zarobic na tzw "start" w nowym miescie. Tam poznalam D.
Nie, to nie byla milosc od pierwszego wejrzenia, zaden tam romans. My sie zwyczajnie zaprzyjaznilismy. I podczas jednej, calonocnej rozmowy z przyjacielem zrozumialam, ze ideal nie jest idealem, ze nie chce wszystkiego dla niego poswiecac, ze nie chce rezygnowac dla niego z "siebie"...
Jak mozna sie domyslec, odeszlam od idealu, ktory idealem nie byl. Po powrocie do Polski musialam zaczac wszystko od zera.
Zwiazalam sie z D. Niedlugo potem zaszlam w ciaze... Reakcje otoczenia moge opisac jednym tekstem: "Co ona nawyprawiala...?" Wszyscy sie za glowe lapali, bo jak to? Karolina-nieodpowedzialna imprezowiczka, milosniczka cienkich papierosow i piwa w zielonej butelce, wiecznie popelniajaca bledy, chodzaca wlasnymi sciezkami, majaca wszystko w d... W dodatku ciaza po 3 miesiacach znajomosci z facetem mlodszym o 4 lata... Porazka.
Wiecie co? Ta jedna, jedyna rozmowa w nocy, byla dla mnie wlasnie takim przelomem, takim kopem do zmiany kompletnie wszystkiego. Pomimo, ze nie oczekiwano tego ode mnie, zmienilam sie w ciagu kilku tygodni. Udowodnilam wszystkim dookola, ze jednak moga byc ze mnie ludzie 
I nie zaluje niczego. Gdybym mogla cofnac czas, postapilabym dokladnie tak samo.
I jestescie dalej razem?
I jestescie dalej razem?
Jestesmy nawet po zareczynach:) Razem mieszkamy, wychowujemy wspolnie syna.
loveaellie, a jak Twoje zycie po przelomie wyglada? Zalujesz podjetych decyzji czy wrecz odwrotnie?
największym przełomem w moim życiu był na pewno wyjaz za granicę. mieszkałam tam, ułożyłam sobie życie, ponad 5 lat i wszystko sie ukladalo cudownie. dobra praca, narzeczony, znajomi, wyjazdy, zwiedzanie świata i tak przez 5 lat, po prostu zyc nie umierać.
następny przełom początek 2011, zerwanie zareczyn, lament, placz, widomo co sie dzialo nie nede tego oposywala bo wieksozsc to zna, wtedy tez okazalo sie ze moim rodzice sie rozwodzą. od tego momnetu wszystko absolutnie wszystko bylo nie tak 
rok zylam jakbym nie żyła, plakałam nad losem rodzcow i nad swoim samym, przezywałam tragedie. zeby pomoc mamie postanowialm wrocic do polski... i tu tez koszmar, mama sie zmieniła nie do poznania przez to wszystko, konce wszystkiego wyrzucila mnie z domu. wynajelam mieszkanie, poznalam wspanialego chlopaka. myslalam ze wroce do irl jednak dla niego zostalam.
ja sama nie bylam te sama osoba, przez moja mame bardzo sie zmienilam i niestety wyrzywalam na moim chlopaku... nikt tak naprawde by tego nie wytrzymal, ja sama czulam mimo milosci do niego ze powinnam byc teraz sama.
odszedl... w grudniu, wiec minelo jakies ponad 2 m-c a ja nadal go kocham
teraz nie wiem co mam dalej robic z soba.mieszkam w miescie w ktorym nie chce mieszkac, mam prace.
mam dwie opcje, worcic do irl zaczac szukac pracy i tam ulozyc sobie zycie albo przenisc sie do innego miasta po prostu.
pewnie to wszystko brzmi chaotycznie, wiele sie zdazylo, mam mega zranione serce przez mame szczegolnie, ktora mimo moich staran nie chce utrzymac ze mna kontaktu. przez wszystkie lata byla naprawde kochjajacym czlowiekiem wiec ciezko jest z tym pogodzic, ale powli sie godze.
tyle zdazyło sie w moim życiu że czasem juz sama nie wiem jakś drogą podążać aby być chociaż trochę szcześliwszą....
takaja -- tam się zakotwicz, gdzie twoja praca będzie przynosić najwięcej korzyści dla innych ludzi (nie chodzi o to abyś harowała i się poświęcała, ale o to ile szczęścia dasz innym ludziom nie rezygnując z bycia szczęśliwą -- nie poświęcając się); zacznij od pracy, która Cię cieszy i lubisz ją wykonywać
takaja -- tam się zakotwicz, gdzie twoja praca będzie przynosić najwięcej korzyści dla innych ludzi (nie chodzi o to abyś harowała i się poświęcała, ale o to ile szczęścia dasz innym ludziom nie rezygnując z bycia szczęśliwą -- nie poświęcając się); zacznij od pracy, która Cię cieszy i lubisz ją wykonywać
dokladnie tak!
Wez sie kochana w garsc! Nigdy nie jest za pozno zeby zaczac wszystko od poczatku. Pewnie zapytasz "Ile razy jeszcze mozna zaczynac wszystko od poczatku?"... Ano tyle, ile trzeba bedzie, zebys byla szczesliwa.
Powodzenia!
wziełam sie w garść troszke, zaczelam pracę i jest nawet dobrze. Tylko noszę na sobie poczucie winy za zniszczony związek
ja chyba już tak mam ze jak coś mi nie wyjdzie to najchetniej bym uciekła, może stad te pomysly na wyjazdy, na przeprowadzkę. nie wiem...
z jednej strony bardzo chcialabym juz sie ustatkować, mieć stałą pracę, milość, mieszkać w jednym miejscu. Ale z drugiej strony nie wiem czego chce, nie wiem gdzie bedę szcześliwa. to jest bardzo ciężkie zdecydować czego sie chce. a przecież kto ma wiedzieć jak nie ja ?! Nikt za mnie nie podejmie decyzji... jak można nie wiedzieć co się chce zrobić z wlasnym życiem masakra jakaś
duszę się sama z sobą i swoimi myślami...
Witam.Loveaellie i Karolina w prawdzie nie napisalam raczej nic lub niewiele o moich rodzicach jednak o pewnym problemie czemu nie moge tak otwarcie napisac co mnie boli do dzis i co w koncu postanowilam zrobic.Jedynie mozna przeczytac moja wypowiedz w dziale Relacje z przyjaciolmi,rodzicami i tytul watku zal do rodzicow .Ja sie niebawem szykuje do wyjscia do lekarza z malym bo jest chory wiec teraz musze na jakis czas zniknac ale jeszcze na forum pewnie cos dzis skrobne .:)Pozdrawiam.
loveaellie, a jak Twoje zycie po przelomie wyglada? Zalujesz podjetych decyzji czy wrecz odwrotnie?
Nie zaluje Jutro mija 5 lat od przeprowadzki i mimo tego ze czasami (czesto?) wspominam dawne dzieje i wyobrazam sobie jakby to bylo, gdybym zostala w PL .. to mysle ze jednak byla to dobra decyzja. Mam chlopaka, mam fajna prace, mam wystarczajaca do przezycia ilosc pieniedzy.. i certyfikat z Niemieckiego. Nie zaluje.
Strony 1
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Przełom w naszym życiu.
Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2024
