chłopak nie chce już ze mną mieszkac - Netkobiety.pl

Moglabym stwierdzic ze moze nie ma kasy na placenie i dlatego tak wyszlo, ale skoro on sam sobie cos wynajmie a Ty masz wracac do rodzicow to wybacz kochana ale to nie wrozy niczemu dobremu. Moze szczerze z nim pogadaj ? Powiedz co Ci lezy na sercu.

Powinnaś z nim porozmawiać poważnie. My tutaj nie jesteśmy Twoim chłopakiem i nie wiemy co mu w głowie siedzi.

Odsuwa Cię od siebie, więc odejdź od niego daleko, daleko. W rozmowie się pewnie do niczego nie przyzna, ale chciałby zerwać na stałe. Proponuję nie pytać, nie planować, ale się rozejść. Czas pokaże jak powinno być między wami.

Pytałam o te wszystkie rzeczy, zawsze zaprzecza. Mówi że wszystko jest w porządku, że mnie kocha.  To też mu zarzucałam, że sam podejmuje decyzje (te co dotyczą jego i naszego związku) i mówiłam że tak nie może być. Ale jak grochem o ścianę, nic do niego nie dociera. Zawsze zaprzecza i mówi "nie prawda" i że ja sobie coś wymyślam.

hmmm... rozważałam wiele hipotez, ale o tym nie pomyślałam. Dziękuję Ci bardzo za ten pomysł.
Czy się dogadywaliśmy, ja uważam że było ok. Bardzo się starałam żeby było mu ze mną dobrze (dobre obiadki, sprzątanie, pranie).
Tylko mamy jeden poważny problem ,ale on się już zaczął za nim razem zamieszkaliśmy. otóż on nie chce ze mną współżyć, raczej mówi że chce, ale nie może... To bardzo skomplikowane i te jego odpowiedzi bardzo ogólnikowe...

Nie zależy mu na Tobie Wpisz to w google, wyjdzie Ci książka, poczytaj sobie, naprawdę i wszystko zrozumiesz

Nie powie Ci tego wprost. Nie odpowie na pytanie postawione wprost. Musicie się wychłodzić, oddalić, wtedy dopiero on powie, że związku już nie ma. Deklaracje nie mają sensu... będziecie spędzać ze sobą coraz mniej czasu, aż to padnie. I to wcale nie jest złe rozwiązanie, bo jeśli jest miłość, to nie padnie. Zobaczysz, ale zrób taką próbę ogniową -- wychładzać, ograniczać czas wspólny, patrzeć co się dzieje.

Mam nadzieję, że jednak zatęskni i zrozumie swój błąd. Mimo wszystko bardzo go kocham i zależy mi na nim.

mi facet na pytanie co z nami? i czy to wsyztsko bylo dla niego choc troche wazne odpowiedzial, ze nie ma glowy do takich spraw teraz.
Staram sie zrozumiec, bo znalazl sie w zlej sytuacji, ale wszyscy mowia, ze az tak zachowywac sie nie mozna.

pisalam, pisze zreszta do niego do tej pory, a on nic.. wiec jak widac faceci tak chyba robia. Moim zdaniem ma to w dupie. Chociaz powiedzial ze tak bedzie lepiej.

A co to, tresura? Jeśli nie chce, niech nie mówi, moim zdaniem wszystko jest jasne. Ban to już najlpiej wytłumaczył...

Ahahahahhaha! Przepraszam... Dałam to do przeczytania mojemu mężowi i prawie by mi się przekręcił ze śmiechu...
Autorko, nie czytaj, proszę, Animusa...

Twój facet nie ma do Ciebie za grosz szacunku - każe Ci się wyprowadzić i nawet nie podaje rozsądnych argumentów, robi z Ciebie, nie obraź się, idiotkę, i bawi się Twoimi uczuciami.

Ale z jednym się zgodzę - ja na Twoim miejscu bym się wyprowadziła i czekała na rozwój wydarzeń.
Co do braku współżycia, nigdy z Tobą tego nie robił, czy jednak zdarzyło się to parę razy kiedyś tam?
Może ma jakieś wstydliwe problemy ze zdrowiem ? .

Znasz definicję pojęcia tresura? Chyba słabo.
Nie rozumiem ludzi, którym wystarczą własne domysły i tak szybko odpuszczają jakiekolwiek próby wytłumaczenia sytuacji. To nie jest dwumiesięczny niby-związek pary gimnazjalistów, tylko dorosłych ludzi. Wszelkie niedomówienia są niezdrowe.

Właśnie tak zrobię, dam mu odpocząć od siebie. Nasze współżycie kiedyś było bardzo udane. Ale jakoś od roku było coraz rzadziej i rzadziej. Myślałam, że to się zmieni kiedy razem zamieszkamy, jednakże jeszcze bardziej się pogorszyło. Obecnie od 3 miesięcy nic, mimo moim starań i inicjowania zbliżenia.

To czemu uparcie mówi, że chce?

Witajcie ponownie,

Nie wiem czy to kogoś interesuje, ale napisze co się u mnie w związku z opisywaną przeze mnie sytuacją zmieniło.
Otóż wyprowadziłam się od niego na początku tego miesiąca. Od tego czasu ograniczyłam do minimum kontakty z nim. On czasem dzwoni, pytając co u mnie słychać.
Bardzo mnie boli to, że o mnie nie walczy:( Że nie próbuje mnie odzyskać.  Najchętniej zakończyłabym ten związek, niestety nadal go kocham (mimo tego że jemu w ogóle na mnie nie zależy) i jest mi ciężko to zrobić.  Boje się, że będę tęsknic, cierpieć....
Boje się samotności:(

Zrobiłam to. Zakończyłam ten związek. On nie protestował, w sumie kiedy powiedziałam "może lepiej będzie jak zostaniemy przyjaciółmi" nic nie powiedział... Miał tylko łzy w oczach i udawał, że nic nie powiedziałam. Nie wiem sama co o tym myśleć... co robić... o nic mnie nie prosił (np. żebym tego nie robiła), nie chciał nic wiedzieć  (np dlaczego).

jest mi teraz ciężko (3 lata razem) wspólne marzenia i plany i teraz to wszystko zniknęło:((( A moje serce przepełnia ból;(