witam .
Mam 22 lata i obecnie sie rozwodze po 3 letnim małzenstwie które było horrorem, z tego małżenstwa mam córcie jedyny powód do chęci życia. moje malżeństwo opierało sie jedynie na kłutni chorej zazdrości me=ęża nie majacej podstaw alkoholu przemocy wobec mnie i poniżaniu mnie przy każdej możliwej okazji. Mój mąż sprawił żę stalam sie innym człowiekim z łabedzia zamieniłam sie w brzydkie kaczątko .
podczas tego małżenstwa byłam trzy razy w ciązy pierwsze dwie ciąze straciłam rodząc za wcześnie dzieci , ktore zmarły do dziś mam w pamieci słowa mojego męza ,, jestes nic nie warata nie umiesz donosic ciązy nie jestes prawdziwa kobieta inne sa lepsze od ciebie to rwoja wina ze nasze dzieci zmarły ", przed małżenstwem jaki i w trakcie podpożadkowałam sie mężowi w zupelności robiłam co chciał i jak chciał ja dla niego byłam śmieciem popychadłem służaca panna do łożka niewolnica i workiem treningowym , ciagle mnie poniżał i osmieszał . dp dziś nie wiem dlaczego tak mnie traktował czemu byłam mniej wazna od jego matki przez która wplątał sie w długi i kłopoty jej zawsze słuchał a ja nie miałam nic do powiedzenia. prosze pomozcie jak ja mam w siebie uwierzyc bo jak narazie nie umim , nic mi nie wychodzi nawet boje sie miec jakieś plany marzenia
- aga50512
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- zieleń
- Mój jest ten kawałek podłogi
- Nieaktywny
Witaj,na początek przeczytaj książki Barbary De Angelis,przede wszystkim "Czy będzie z nas dobrana para",a potem samo pójdzie 
- Kociopałajka
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Moja droga,
Jesteś jeszcze młodziutka. Za wcześnie aby przekreślać swoje życie.
Trafiłaś na męża, na którego brak słów. Tzn są słowa, ale ja nie mam w zwyczaju wyzwysk używać
Jeżeli ten człowiek był nic nie warty, to dlaczego jego słowa mają być coś warte? Jak najszybciej zapomnij o tym co mówił. To naprawdę nie ma znaczenia.
Miarą kobiecości nie jest donoszenie ciąży. Jeśli się to kobiecie nie uda jest to nieszczęście. Wielkie. I niezależne od chęci. Nie jesteś tu niczemu winna.
Na pewno czas zacząć skupiać się nad tym aby o tym człowieku zacząć zapominac i wymazać złe przezycia z pamięci.
I polecam szorować do psychologa - on Cię nauczy prosto, logicznie myśleć o tym i przetrawić to co złe. Wiem, że mało kto chce do psychologa iść, ale ten kto już był zawsze Ci to poleci
- sAmOtnA172
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Bardzo Ci współczuje męża i straty maleństw.Ja też mam córcie ma 3 latka.i męża z którym jestem ponad 3 lata,i jest coraz gożej,najpierw mnie wyzywał,teraz doszło że popycha i jeszcze przy tym się uśmiecha.Zazdroszcze ci że się uwolniłaś i masz szanse na mowe życie,dla siebie córci straciłaś dwoje dzieci nie trać i tego co możesz dać dziecku które patrzy na ciebie szczęście bezpieczeństwo miłość.Ja nie umiem odejść nie mam siły ale ty ją masz i teraz pozostaje Ci tylko walczyć.Powodzenia
- Ariadnnnna
- Szamanka
- Nieaktywny
Kiedy się od niego uwolnisz, czyli kiedy rozwód będzie zatwierdzony odetchniesz pełnią piersią Porozmawiaj o tym z mamą, jeśli masz z nią kontakt, wyrzuć z siebie wszystko, płacz. Masz przyjaciółkę? Jej również się wypłacz. Znajdź ujście dla swoich emocji. Kiedy one opadną zobaczysz światełko i wystarczy podążać w jeg9o kierunku Jesteś silna, musisz w to uwierzyć
