Przyjaciel męża - Netkobiety.pl

Nie jestem kobietą, ale na tym forum znajdziesz dziesiątki takich historii. Ty i twój przyjaciel będziecie kochankami.

Kolejna niewierna żona...

A potem zalozysz kolejny wątek. Jaka ja biedna. Nie chciałam tego nie wiem jak to sie stało...
Moze to dobry moment aby z mężem przyjacielem porozmawiać o waszych oczekiwaniach i miłości?

Co wy tak na nią wjeżdżacie? To nie ona jest tu wina tylko jej mąż. Czemu mężczyźni zdradzają? - bo kobieta nie jest dobra w łóżku albo nie chce obciągać albo ma migrenę i w ogóle - tak samo jest z kobietami. Jeśli czegoś nie mamy co chcemy mieć to szukamy w kimś innym. Poza tym ona nie napisała że zdradziła, tylko "przyjaciel" daje jej możliwość poczuć się przez chwile szczęśliwą, ale tylko przez chwile..

Znasz przyczynę takiej, a nie innej obecnej relacji między Tobą a Twym mężem.
Może zamiast marzyc o upojnych chwilach z "przyjacielem" męża (bo przyjacielem, tak zachowując się względem Ciebie, on nie jest), zejdziesz na Ziemię i zaczniesz rozwiązywać problemy w Twym małżeństwie?

Autorko jesteś obecnie na  drodze zmierzającej ku romansowi. Skoro piszesz na tym forum, to znaczy, że masz tego świadomość. Pytaniem tylko jest co z tym zrobisz?

Czy warto poświęcać rodzinę dla kilku chwil przyjemności?
Moim zdaniem nie jest to tego warte, ale decyzja należy do Ciebie.
Najlepiej zmuś męża do szczerej rozmowy i wyrzuć mu wszystko to co  tutaj napisałaś.
Dąż do zmian w swoim małżeństwie, bo zdrada jest tylko ucieczką od problemów i na pewno ich nie rozwiąże.
A na pseudo przyjaciela to jednak bym uważał, bo cóż to za przyjaciel co na boku próbuje dobrać się do żony przyjaciela.

A więc szczera rozmowa z mężem i dużo zdrowego rozsądku, którego szczerze  Ci życzę.

Jestem tak bliska tej zdrady w tej chwili jak przepłynięcia La Manche (nie umiem pływać)
Ja wierzę w szczerość i w rozmowę.
I tutaj moje wielkie zaskoczenie, bo ja rozmawiam z mężem, i rozmawiałam z nim i o naszym zimnym życiu, i o naszym koledze również. Rozmawiałam tak jak tu napisałam do was.
Odnoszę wrażenie, że mój mąż jako przyjaciel słucha co do niego mówię i ze mną o tym rozmawia.
Ale jak przychodzi do bycia moim mężem to ta cała rozmowa jakby nie istniała. Między mną a nim nie ma żadnych problemów z komunikacją, więc nie rozumiem do czego innego miałabym się uciec skoro nie do rozmowy.
On tylko współczuje temu koledze, że sobie wybrał na obiekt westchnień mnie zajętą kobietę.
Nie rozumiem czy to skrajne zaufanie do mnie, czy to obojętność.
Bardzo się staram żeby w tym małżeństwie nie było tak sztywno, nie wypominam mu nic, nie narzekam za dużo. Ja zarabiam na nas większość pieniędzy, pracuje po 12 godzin dziennie, nie robię żadnych limitów na pieniądze ani podziałów, rozwiązuje nasze problemy, to co go stresuje to ja robię, wypisuje za niego dokumenty i on tylko podpisuje, podejmuje decyzje. I po tych 12 godzinach w pracy zawsze mam dla niego czas, i wyglądam dobrze.
Jestem przyzwyczajona, że mężczyźni i kobiety mnie uwielbiają i chcą się trzymać blisko mnie.
Więc jest dla mnie lekkim szokiem taka obojętność.
Zdrada nie jest postanowiona, nawet nie pomyślałam, że tak zabrzmi to dla was.
Po prostu nie wiem jak mam się zachować, w stosunku do kolegi, wyrwać mu rękę, kiedy ją trzyma w swojej ręce, i powiedzieć że sobie nie życzę? kiedy sobie życzę,
mój mąż twierdzi że powinnam mu pozwolić, robić takie rzeczy i nie zwracać uwagi na to, jeśli mi to nie przeszkadza.

Tym bardziej że sama piszesz że sobie "życzysz" takiego kontaktu , trzymania za rączki.
Tak , facet Ci może ufać , nawet to fajne że o tym porozmawialiście etc ale to nie znaczy że Ty sama masz się dawać trzymać za rączki.

Przyjaciela stanowczo "pogoń" co by mu głupie myśli do głowy nie przychodziły i nie rób głupkowi nadziei.

Z mężem pogadaj ale tak mocno , żeby się w końcu wziął do roboty , że potrzebujesz tego i tego , że dajesz z siebie dużo i dużo chcesz brać , masz prawo być szczęśliwa , a jeżeli nei zacznie być mężem kiedy trzeba to powiedz mu że już nie będzie w ogóle Twoim mężem i tyle.

W takie toksyczne relacje się nie łąduj , one zawsze się konczą źle , zranieniem conajmniej 1 osoby a czasem i kilku jak do czegoś dojdzie..

Jak zareagował na to Twój mąż?

Śmiał się. Z tego co ja myślę, to jemu się wydaje że w końcu na ostatnia chwile to zmieni, zanim ja skończę ten związek.
Jego nie dziwi i nie szokuje, że ja coś mówię dosadnie, bo ja nigdy nie owijam w bawełnę.
To mnie za to nieco szokuje jego podejście. Mówi 'przynajmniej wiem , że jesteś bezpieczna przy nim, bo mu na tobie zależy' albo  'zadzwoń do niego lepiej ty, to twój drugi chłopak' jesli chce czegoś od niego
Mój mąż nie jest młodym chłopcem, i nie wiem co mu odbija z tego typu żartami na taki temat.
A przyjaciel, zaczął po prostu nagle tak się zachowywać, chociaż znamy się długo.
Jego komplementy i lgnięcie do mnie jest miłe dla mojego ego, zbyt miłe, bo czuje się sfrustrowana związkiem, w innym razie nie zrobiłoby na mnie żadnego wrażenia.

Ah Ban, żeby to było takie proste, że po prostu mogę sobie cały dzień spędzić z nim.
Ostatnio tak właśnie spróbowałam zrobić. A on do mnie mówi, że chce się rozerwać w wolny dzień, bo ja mam rozrywkę w pracy,
Czyli ja i spędzenie dnia ze mną, na robieniu różnych fajnych rzeczy, nie jest rozrywką dla niego.

Wytłumacz mi lepiej proszę, bo nie rozumiem.

Co znaczy "że chce się rozerwać w wolny dzień" -- chce być w ten dzień bez Ciebie? Gdzieś jedzie? Przecież może jechać do kochanki, a Ciebie wpuścić w ramiona przyjaciela, aby wasz związek był stabilny gdyby zdrada wyszła na jaw.

Skoro razem pracujecie (tak zrozumiałem, bo wypełniasz mu dokumenty), to nie pokochacie się w ciągu tego dnia? Nie jesteście sam na sam?

W sumie nawet lubię ten scenariusz. Dalej jest seksuolog. Trzeba męża namówić. Gdy się namówi, to rozmowy u lekarza. I potem chyba znowu to samo. Potem rozmowy, rozmowy z żoną. Znowu to samo. Rozmowy, rozmowy. Znowu to samo. No i w końcu ona zdradza. Najlepsza checa jest taka, że ona kocha męża. Więc skoro mąż nie jest zainteresowany, to może trzeba darować sobie rozmowy i seksuologa? A może to mąż powinien wyjść z inicjatywą "Żono! Inni kochają się co trzy dni. Ja tego nie potrzebuję. Ty widzę, że potrzebujesz. Nie chcę zdrady -- idę do seksuologa.".

Masz rację ban , scenariusz jakich wiele i często się kończy tak jak piszesz. Ale nie zawsze jest tak że rozmowa czy seksuolog nie pomaga więc jeżeli jest szansa to warto soróbować a nie pomijac te punkty. Można też nie zdradzać tylko odejść ,ano tak ale jak się kocha to jak odejść ? I tu się zaczynają schody
Tylko są też kobiety dla których seksi i miłość, czułośc to jedność , i nie spełni ich kochanie jednego a bzykanie się z drugim. To będzie taka bomba z opóźnionym zapłonem.

Można o tym dyskutować i dyskutować nie mniej jakiej drogi autorka by nie obrała i co by nie robiła to z przyjacielem trzeba kontakt urwać . Bo przyjaciel się angażuje emocjonalnie czyli na starcie odpada jako przyjaciel i jako "przyjaciel"

Ninka czyli wszystko jest pięknie tylko w łóżku klapa i w tej całej otoczce czulości ? Może naprawdę watro spróbować psychologa/seksuologa ? Mówisz że po problemach zmienił się z silnego mężczyzny w kogoś kto tylko pranie ogarnia.. może naprawdę ma blokadę , może naprawdę  te problemy dały mu popalić. wcześniej jak było ?

No widzisz , tak jak pisałem , przyjaciel w dziurę trafił , blisko jest to zobaczył rysę i postanowił drążyć. To Wam na pewno teraz nie pomoże. NIezależnie od tego co będziecie robić z mężem ten "przyjaciel" musi pójść w odstawkę

Ja to myślę że Nina ani go nawet nie pożąda ani się nie zauroczyła. Po prostu ją wkurza to że dostaje od obcego gościa to czego od męża nie ma. A nie potrafi ręki szarpnąć no bo brakuje , bo chce chociaż namiastki..
Ale jak ban pisze jest to do uratowania , tylko żeby ten gościu nie mącił.

Rozumiem jak się czujesz , od lipca 2011 roku miałem tak z żoną tylko odwrotną stronę. Dziś już nie jesteśmy razem
Proszenie się o takie rzeczy jest straszne , ja się czułem wręcz upokorzony..
Ja chce Ci tylko powiedzieć aby przyjaciel nie brał udziału w tym , musisz Ty rozwiązać to z mężem , z czystą głową . O przyjaciel zobaczył szczelinę w tym związku i się wpycha.

Jeżeli wsystkie takie rzeczy nie pomagaja to może pora na mocniejsze kroki. Wspomnij mu o psychologu. jakaś przyczyna zmiany jest. Daj mu znać że nie jesteś szczęśliwa ale tak na codzień a nie w rozmowie. Bo rozmawiacie a następnego dnia jak gdyby nigdy nic sę śmiejecie. Trzeba go troszkę zmotywować. Niech widzi że samo się nie zrobi , no coż jak nie będzie chciał to będzie trzeba zakończyć ten związek bo z kawałkiem drewna nikt w łóżku leżeć nie chce.

Edit

No to już połowicznie wiesz o co chodzi. Wiesz skąd takie jego zachowanie a nie inne. Źle że Tobie nie chce powiedzieć o co chodzi. Jak wyżej pisałem daj mu znać że to nie przelewki , że albo coś robi  i Ty mu pomożesz i będziesz przy Nim albo do widzenia.

To ja też zgłupiałem.
A powiedz ile trwa taka "posucha" ? Może chce się z tym sam uporać. Może celowo to bagatelizuje żeby się w głębszego doła nie nakręcać i nie blokować jeszcze bardziej. Wiesz że myśli "nie sprawdzam się jako facet" działają na Nas bardzo destruktywnie i demobilizująco. Więc może wmawia sobie i Tobie że to błahostka. Może tak gdybać.
A spróbuj może na początek iść sama do psychologa i seksuologa. Dla Was ale i dla siebie. Może lepiej zrozumiesz co może się dziać.

Może dlatego że jest miedzy Wami tak dobrze w relacjach partnerskich i ufa Ci bezgranicznie bagatelizuje zachowania kolegi , i właśnie tym bardziej że jest to przy nim , wszystko widzi i wydaje mu się to niewinne.
Tobie jednak będę uparcie zalecał zerwanie takiego kontaktu z przyjaciele. Nie mówie że ogólnie zerwanie ale ucięcie takiego "flirtu" . Razem z mężem i przyajcielem pogadajcie że sobie nie życzysz. Bo w najlepszym wypadku zranisz przyjaciela a w najgorszym całą Wasza trójkę.

Można powiedzieć że zrobiłam się tak obojętna,że nawet jak kołomnie staje to potrafię sie odwrócić i pójść np. do kuchni i udawać że coś robię. Niech się poczuje tak ja się czuje kiedy np. ja chcem sie do niego przutulić a on mnie odrzuca bo wiecznie ma co innego do roboty

Tak ale kobiety mają czasami złe dni. Ja rozumiem facetów jak tez nie chcą ale ile razy można się prosić ?
Czasami kobiety nie mogą, bolą je pewne części związane z sexem

Ja nie powiedziałam że facet to może nie chcieć ale jak już się ktoś tyle czasu prosi to jest to chyba troche irytujące....?
Ja tez rozumiem że facet jest zmeczony po pracy no ale bez przesady, codziennie ?

Ale ja zupełnie nie o tym

<facepalm>

Ja o świni

Na początku związku jest zawsze dobrze, ja mieszkałam z facetem przez dwa lata z rodziami a teraz mieszkamy osobno. Nasz związek zaczełam w młodym wieku teraz jesteśmy cztery lata i nigdy ale to nigdy po zamieszkaniu razem nie slyszałam dziękuje za nawet byle co. ja się staram jak najbardziej i co...? Nawet kiedy ubiorę się jak najładniej pomaluję lub sie ubioę to nawet tego nie pochwali! Wy nic nie widzicie

Jak wam się nie powie to nie zobaczycie.
A jak idzie jakaś dziunia fajna to ślinia wam cieknie jak psom na kość .
  Potraficie kłamać żony i zdradzać je na kązdym kroku. Wiem dobrze że kobiety też takie są ale nie wszystkie ja taka nie jestem.
A co się rusza i dziewczyna lub żona nie widzi to zawsze przelecicie !!!!!! Taka prawda !

Pomoże mi ktoś ?

I to nie jest tak ,że ja wszystko jako kobieta widzę  w szarych barwach.......tylko wy faceci nam zabraliście różowe okulary

No chyba nie da się z tym ni zrobić  dla mnie każdy jest taki sam i ja tutaj nie podawałam tylko swojego przykładu. Ja znam wiele takich osób

Mam podobną sytuację z moim mężem.
Tak jak on twierdzi, to nie ma ochoty na seks z powodu stresu, przemęczenia. Niestety ta sytuacja trwa bardzo długo i często przez to czuję się " nic nie warta", nieatrakcyjna małokobieca... No ale wybijam sobie takue myślenie z głowy, bo nie doprowadzi mnie ono do niczego dobrego.
 
Moim zdaniem stąpasz po cienkim lodzie. Przyjaciel daje Tobie to czego Ty właśnie tak bardzo potrzebujesz. Ale czy nie wolałabyś tego od męża? Twojego najlepszego przyjaciela?
Czy nie opłaca się walczyć o Waszą miłość?
Na pewno da się ją rozbudzić. Tylko Twój mąż musi zrozumieć Wasz problem.

Dać unieść się emocjom, pragnieniom nie jest trudno, ale trudniej jest powiedzieć STOP.
Oczywiście to Twoja decyzja, czy nadal będziesz pozwalała na tego typu zachowania( ze swojej jak i przyjaciela strony).

"Możesz czynić to, co chcesz, jeżeli tylko jesteś gotowa ponosić tego konsekwencje"
W. Somerset Maugham

Nie, prawda wcale nie jest taka.

Poprostu Daniel napisał Ci wyraźnie - tak jest w Twoim przypadku (i jeszcze w niektórych innych), a nie we wszystkich związkach na świecie. To chyba oczywiste. Przynajmniej mnie tak się zawsze wydawało

Nie generalizuj. Najwyżej: niektórzy mężczyźni i niektóre kobiety.

Animus daj spokój z tymi okularami
Jeszcze dziewczyna spowoduje wypadek i znów będzie, że faceci to............

Czyli Ci chyba mega ufa Co do posuchy , wierz lub nie ale ja nie uprawiałem seksu z żoną od lipca 2011 do lipca 2012 kiedy to się rozstaliśmy. Rok czasu , a też leżałęm w łóżku z nią , też była na wyciągniecie ręki a nic nie mogłem zrobić. Wiem jak się czujesz , naprawdę to ciężki. Tym bardziej powinnaś odseparować teraz kolegę bo nie jest teraz to zdrowa sytuacja a frustracja czasem powoduje zaćmienie rozsądku.

I trzeba zacząć działać dopóki z mężem jest na tyle dobrze że dalej się dogadujecie na wszystkich innych płaszczyznach. Bo z czasem posucha zacznie Was wyniszczać , zaczniecie się oddalać , dogryzać sobie obrzucać pretensjami.. Teraz jest dobrze i można to spokojnie załatwić a taka przerwa może tylko wpłynąć na Was jeszcze lepiej.. Tylko mąż musi CHCIEĆ coś z tym zrobić.

I tu jest pies pogrzebany. W jego nastawieniu , w jego hierarchii wartości . Dla niego to cos bzdurnego , jest mu dobrze jak rozmawiacie , wspieracie sie , żartujecie , myśli że bez seksu da się fajnie żyć. Dla Ciebie z kolei to coś ważnego , taki jeden z fundamentów tej relacji jaką tworzycie.
Pora aby on zrozumiał że to musi iść w parze. Jeżeli nie będzie seksu to te wszystkie rzeczy które stawia w zwiążku wyżej od seksu znikną. Skończy się przyjaźń a zaczną się pretensje i frustracja.
Nię będzie tego bez seksu tak samo jakby seksu nie było bez tego rozumiesz prawda ?

Jeżeli on tego nie zrozumie i nie będzie chciał tego zmienić to będziesz musiała sprawę na ostrzu noża postawić.

Kumpla nie musicie odseparowywać ani niszczyć przyjaźni . Po prostu powiedzieć mu w oczy szczerze że jesteście aż i tykko przyjaciółmi i obejmowanie i całowanie czy buziaki nie wchodzą w zakres tej relacji.
Odnoszę wrażenie że Twoj mąż jakąś toksyczną relację chce wytworzyć , wręcz upaja się tym że ktoś chce Ciebie a nie może mieć bo on jest. Tylko że sam się nie sprawdza..

Bez lekarza pewnie się nie obejdzie , stres , może mu nawet coś z hormonami pomieszały te problemy etc .. nigdy nie wiadomo

No ja Ciebie i Was przepraszam...
Przyjaciel pasożyt przyczepił się do Ciebie i "wypija" soki z Waszego małżeństwa a mąż to mówiąc krotko bagatelizuje... sprowadzając wszystko do tematu seksu. Nawet Michalina Wisłocka mówi, że seks bez miłości jest niczym, nie istnieje.
To po jaką cholerę "zdobył" Cię, poprosił o rękę, ożenił się z Tobą?
A może to On już żyje z kimś na boku i głupio mu się do tego przyznać? Może z tym stwierdzeniem przesadzam, ale tak mi się to widzi.
To kim Ty dla Niego - męża - jesteś? Kucharką, praczką, sprzątaczką, "panią domu", kurierem zakupowym a w łóżku - za przeproszeniem - dziwką? Że przyjdzie z pracy, ma podane pod nos, uwali się na kanapie przed tv, bo ma posprzątane, wyprane, "oporządzone" i jak ma kaprys to sobie poużywa w łóżku jak go rozpiera energia? Paranoja.

Też jestem mężem, też mam zaufanie do swojej żony... ale przepraszam bardzo, gdybym usłyszał choćby piśnięte niedokończone słówko o takim "przyjacielskim" stosunku Naszego znajomego do mojej żony, to facet byłby biedny i omijał moją lubą szerokim łukiem. Jeśli sam bym sobie z tym nie poradził, to znalazłbym męskie "wsparcie techniczne"
Nie zrobiłbym tego z zazdrości a z szacunku do kobiety będącej moją żoną. Przyjaciel przyjacielem ale jakieś granice powinno się przestrzegać, tym bardziej względem mojego małżeństwa.
Obracam się w kręgach małżeńskich swoich przyjaciół, przygadujemy, wygłupiamy się jak na dojrzałych i dorosłych ludzi przystało ale wszystko to ma swoje granice (które tenże wątkowy przyjaciel przekroczył bez dwóch zdań), nie tyle z szacunku do tej osoby, co do Jej partnera i w głównej mierze tego, co Ich formalnie i urzędowo łączy. 

A za taki zwrot o seksie zapewne dostałbym sowitego liścia z nawiązką od żony, obrócił się wokół własnej osi i na koniec nakrył nogami.

Terapia, terapia i jeszcze raz terapia, dla Niego i dla Was. Jeśli to nie pomoże - to separacja nawet nieformalna. Rozwód... to ostateczność do przemyślenia. Przypadek Twojego męża to dla mnie abstrakcja i nie dlatego, że jestem facetem.
Białe małżeństwo czy co? Ważniejszy papierek niż życie we dwoje? Nie wiem.

Nie jesteś odmieńcem. Nie wmawiaj sobie tego. Jesteś zdrową normalną kobietą. I zrozumiałe jest nawet dla mnie że zachowanie kolegi sprawia Ci przyjemość ale NIE MOŻESZ sobie na to pozwalać.
Ten znajomy tylko będzie Was oddalał od siebie i od rozwiązania problemu.
I jak dalej sprawy pójdą tym torem to założysz tu drugi wątek dotyczący czego innego..