Msza swięta-chodzicie? - Netkobiety.pl

Nie chodze:) insytucja koscielna,duchowni,ani religia jakiegokolwiek wyznania ,nie odgrywa w moim zyciu zadnej roli.
Nie mam wyrzutow sumienia bo w zabobony nie wierze,ani przesądna nie jestem.
Po co sobie dokladac kolejnych powodów do zamartwiania sie,chlostając sie myslami,że fatum na ciebie spadl tylko dlatego że brak obecnosci na nabozenstwo mszalnym? sama sie w jakies  wyimaginowane  paranoje zapędzasz w tym czasie 

Chodzę na Mszę w  niedzielę , święta , czasem w tygodniu. Lubię też takie nabożeństwa jak różaniec , Droga Krzyżowa, itp. W sumie to w ciągu roku zdarza się ,że opuszczę kilka niedziel. Jakieś wyrzuty oczywiście mam wtedy , bo mam świadomośc ciężkiego grzechu.
Nie wiem, dlaczego u niektórych właśnie chodzenie do kościoła wywołuje drwinę. Nie jestem święta , jestem człowiekiem takim, jak inni .
Lubię przebywac po prostu w takim miejscu , czuc wspólnotę z ludzmi.
Staram się ,nie myślec o tym ,o czym trąbią naokoło,że nawet księża schodzą na psy. Ja tego nie łącze.

Ja nie chodzę do kościoła. Jedynie na ceremonie podczas ślubów, komunii... Wierzę w Boga, ale nie potrzebuję tego nikomu udowadniać chodzeniem do kościoła. Mogę się pomodlić w domu, gdy czuję taką potrzebę. Bóg wie, że w niego wierzę i nie sądzę żeby "obraził się na mnie" za to że nie modle się do niego klęcząc w kościele. On jest wszędzie...nie tylko w tym wielkim budynku jakim jest kościół.
Ale oczywiście nie mam nic do ludzi, którzy chodzą regularnie do kościoła. Skoro odczuwają taka potrzebę, to dobrze że tak robią. Każdy ma inne potrzeby i nie można ich wartościować, które są lepsze a które gorsze.

Jezus rzekł: "Królestwo Boże jest w was i wokół was. Nie w domach z drewna i kamienia. Rozłup kawałek drewna, a będę tam, podnieś głaz, a znajdziesz mnie"
Ja właśnie w to wierzę. Nie potrzebuje kościoła i pięknych złotych zdobień aby poczuć obecność Boga. Wierze w niego i to mi wystarczy.

Margolinka- super ujęte.
Drogi Ateisto- Bóg jest jeden, nie ma Boga katolickiego, protestanckiego, anglikanskiego. To tylko wyznania.
Ja wierzę w Boga, a nie w organizację.

Mam gdzieś co ktos sądzi o mojej wierze... mam ja dla siebie a nie dla innych.
Według mnie lepiej wierzyć w Boga w zaciszu własnego domu, niż biegać codziennie do kościoła, żeby poklęczeć i wyklepać modlitwę z pamięci, a potem poplotkować na temat ludzi, kto przyszedł, kto nie, która w ciąży, a która się rozwiodła...która ma lepszy płaszcz, a która za bardzo się wypindrzyła.
Nie obchodzi mnie do jakiego nieba trafię, trafię tam ...gdzie trafie...na co sobie przez całe życie zasłużę...i tyle.

Tak Tango, to że mam swoje zdanie nie znaczy że nie potrafie w pewnym stopniu przyznać Ci racji. To fakt, w domu nie jestem w stanie w 100% "doznać spotkania z Bogiem", ponieważ nie mogę przystąpić do komunii. Ale wiesz co...ja kiedyś chodziłam do kościoła, jak byłam mała z rodzicami, potem sama...jednak za każdym razem gdy w jakiś sposób "uwierzyłam w księży"...szybko spadałam na ziemię. Słyszałam jak to "nie opłaca się odprawiać katechezy, bo dziś same obce dzieci przyszły" (to były jeszcze czasy, gdy religii nie było w szkołach, i jeździliśmy do innej miejscowości, do domu katechetycznego), już w szkole na religii słyszałam jak ksiądz mówi podczas dyskusji z dziećmi, gdzie pójdziemy po śmierci, takie zdanie (dziewczyna odpowiedziała że "do ziemi", była to dziewczyna z ubogiej rodziny) "Ciebie X (tu padło nazwisko) to w gnoju pochowają, żebyś szybciej zgniła". Widziałam jak ksiądz przyjeżdża pod szkolę w porsche, z fajką w zębach i radiem na full. A przechodząc koło dzieci puszcza "wiązankę" niezbyt miłych słów. Aż wreszcie jak po tym wszystkim, mając 23 lata...mieszkając z moim narzeczonym, znów zaczęłam chodzić do kościoła, spotkaliśmy na swojej drodze księdza Pawła (zapamiętam go, bo był to jedyny ksiądz z powołania, jakiego spotkałam w życiu). Uczęszczaliśmy do niego na nauki przedmałżeńskie. Spotkaliśmy się z nim ze dwa razy poza tymi naukami. Rozmawialiśmy, przekonał nas, że spowiedź nie musi być czymś stresującym i odpychającym, jeśli znajdzie się swojego spowiednika. Znaleźliśmy go w nim. Chodziliśmy na wszystkie jego msze. Potrafił rozmawiać z nami, jak z kolegą i koleżanką, a nie jak "święty" z pospólstwem. Chodziliśmy do spowiedzi, aż po roku, dowiedzieliśmy się, że został on odesłany tam skąd przyjechał... a wiecie co było powodem...? To, że pozostali księża, mieli puste konfesjonały...na msze dla dzieci, które prowadził ksiądz Paweł, przychodziły tłumy, a na pozostałych były pustki w kościele... Czy to miało zachęcić mnie do chodzenia na pozostałe msze? Jakoś nie zachęciło...

Margolinka to wszystko jest prawda  ale   też nie mozna  generalizować   wszyscy jesteśmy ludzmi  i mamy  swoje słabości Podaje się  przykłąd   księzy, nie chce  ich  bronić bo znam ich  dobrze  i  gdybym oparł wiare na ich postepowaniu  dawno powinienem zostać  ateistą  Ale  popatrz na  na lekarzy typowy zawód  gdzie  powinno dominowac powołanie a co się z nimi dzieje ?? prawnicy ludzie  któzy  poswiecili się  prawu  a co  potrafia z nim  zrobić? nauczyciele osoby  którym  oddajemy nasze  dzieci  do wychowania  jacy potraią byc?
   Ja  staram się wierzyć  w Boga  a nei  w ludzi,  oczywiscie  w płaszczyźnie   wiary 
Ja moge podac  Ci dziesiątki przykładów  pozytywnego działania  księży  ale i prawie tyle samo  złych przykładów  ale to nie miejsce na licytacje
Tak się dziwnie złożyło  że dziś w kościele było czytanie  bardzo pasujące   do  naszej  dyskusji , byłą to przypowieść  o dobrym samarytaninie Że niekoniecznie  trzeba  chodzić i  udzielać się w kościele  aby zyskac uzanie  Boga,  wystarczy być dobrym człowiekiem

oo tu się trochę nie zgodze  lekarz  ciagle  daje nam wskazówki   co robić  aby nei zachorować   i co my  z tymi radami robimy ?? Prawnik   i  inne urzędy  wrecz zmuszaja nas  do stosowania przepisów   grożąc  surowymi konsekwencjami  Psychologowie  dają rady  jak uratować małżenstwo   a  ich   rodziny sie rozpadają Piszesz że  powinni  księza  dawać przykład  , to prawda  ale  czy  lekarzy prawników   nauczycieli  nie obowiązuje dawanie  dobrego przykładu ??  nawet na bazie zasad  kodeksu  cywilnego ?
  Wiesz  dobrze ze ta  dyskusja   jest bez  konca  Ja też chciałbym aby  było inaczej,  Kiedyś  próbowano  zrobić  państwo  całkowicie  ateistyczne  i  wiesz że   nic  z tego nie wyszło  Ja  to wszystko  traktuje jako  próbe  własnej  wiary  widze   wszsytkie  te  ułomności  , nieprawoidłowości  i stawam sobie  pytanie  czy z tego powodu mam zrezygnowac   z wiary w Boga ?? A jak Ty byś odpowiedziała na to pytanie ??

ooo  to tak  jak   np lekarze  Chlają  w pracy  molestują pielegniarki   mają   gdzieś   nasze  zdrowie  i tylko kasa, kasa, kasa... A w sumie zaliczają się  do  intelektualnej  i moralnej  elity  społeczeństwa
W kwesti  konfrontacji  jak  postepują księza  a czego wymagaja masz  zupełną racje   Ale też trzeba  zauważyc że  sa też  tacy   którzy  odwalaja kawał dobrej  roboty Ile  znasz osobiście księży  którzy postepuja tak jak napisałąś ??

niedziela  liturgicznie  zaczyna  się chyba   w sobote o  nieszporach  tak wiec są  tu jakies  niuanse  prawne  Chybas  włąsnie  to mnie  najbardziej  niepokoi i denerwuje,  te dodatkowe  przepisy  Tworzone  przez ludzi

Lekarze owszem chlają, molestują, prawnicy pewnie też...ale oni nie mówią potem do tych molestowanych "nie molestuj innych bo będziesz grzesznikiem". A księża tak robią.
Tak znam osobiście, co najmniej 4 takich księży. Nie wiem czy kogoś molestowali, ale chlali, jeździli do kochanek, przez co spóźniali się na msze święte, wierzącym do których chodzili po kolędzie, potrafili dać do zrozumienia albo powiedzieć wprost, że "za mało dali" do koperty(nawet tym biednym, którzy nie mieli, a oni o tym dobrze wiedzieli), jeden mi osobiście powiedział podczas zamawiania mszy za teściową(jak jeszcze chodziłam do kościoła)...że "tyle, to się za msze dawało 30 lat temu...", a ponoć "co łaska"(dodam, że nie dałam 10zł). Sorrry... nic z tych rzeczy nie zachęciło mnie póki co do chodzenia i wysłuchiwania "kazań".

Matt  własnie  na tym polega  wiara ze  nie mamy  dowodów  empitycznych  gdyby było inaczej   to byłaby wiedza A swoją  drogą  co za różnica  w co  wierzą ludzie   ważne to  jacy są . Nie przekreslam  buszmena  który jest  uczciwym  dobrym człowiekiem tylko dlatego że  wierzy  w jakiegos Bożka   
Jest  to temat  rzeka  i nigdy  nie zostanie  rozstrzygniety  Dlatego   dziekuje  wszystkim   za dyskusje ,  zawsze staram  się  szanowac  opinie  i zdanie  innych
Pozdrawiam

Chodzę do kościoła baaaardzo rzadko, jeśli się zdarzy raz w roku to już dużo. I najczęściej chodzę tam tylko wtedy kiedy jest szansa, że nikogo poza mną tam nie będzie, lub jedynie garstka ludzi. Najlepiej jak kościół jest pusty - lubię czuć przestrzeń w tych mistycznych murach. Nie mam z tego powodu żadnych zmartwień, ponieważ uważam, że moja Siła Wyższa (czy też inaczej Bóg), wysłucha mnie wszędzie.

Ja tez.
Nie wierze w przesady.

ja też zaliczam się do grana jak widać mniejszości piszącej w tym temacie ale chodzę do kościoła. i się tego nie wstydzę,tak samo uczę moje dzieci modlitwy,wierzę w boga.i mam gdzies wiadomości o księżach o ich zyciu prywatnym chodze się  modlic przyjąc sakrament.czuje że tego potrzebuje to wszystko.czytam w postach jak pisaliście"chodze na chrzciny,komunie,wesela " i tu mam pytanie czy tylko jako goście?czy na sakramenty swoich bliskich??

Nie chodzę, ponieważ nie wierzę. Krótko i na temat.

Łaskawie mnie do katolików nie zaliczaj. Mnie ezoteryka nie kręci. Lubię faceta, który wybrał sobie taki zawód a nie inny i tyle. Gdyby nie to, że u podstaw tych spotkań legła zasada: żadnej religii, żadnej polityki to spytałbym go z chęcią czy on szczerze wierzy w to co głosi.

chodze , fakt swieta nie jestem i co tydzien nie chodze ale chodze, wierze w Boga moze troche mniej w tych ludzi w czarnych szatach ale w Boga wierze. modlic ? modle sie w domu - nie wazne gdzie sie modlisz wazne ze jestes przez chwile blisko z Bogiem.

zgadzam się. Byłam ostatnio do spowiedzi przed 1 listopada i odeszłam od konfesjonału z kwitkiem. Ksiądz był bardzo nieprzyjemny, pouczał mnie tak jakbym popełniła jakąś zbrodnię, słuchałam jego monologu chyba z 15 minut. Czułam się całkowicie przez niego potępiona, no i na koniec nie dostałam rozgrzeszenia. Właśnie takie zachowania księży zniechęcają mnie do Kościoła. W Boga wierzę, ale coraz częściej przed wyjściem na mszę czuję jakąś taką niechęć...

Remi-mysle,ze  jak cherry_dance postanowila sie wyspowiadac uznając cos za grzech w jej mniemaniu,to juz jest w jakis sposob reflkeksja nad sobą,dlatego poszla do księdza z pelną swiadomoscią i refleksją, którą przeprowadzila, ze podjela decyzje o spowiedzi.

Mozliwe, ja osobiscie w żadnym kulcie religijnym nie uczestnicze,wiec nie bede sie spierać jak to powinno wygladąć od własnej świadomej strony duchowieństwa

nie, nie chodzę do kościoła, za to zaczęłam się interesować Biblią i powiem jedno- im głębiej w nią wnikam, tym bardziej oddalam się od kościoła katolickiego.
Na dzień dzisiejszy uważam, że jestem chrześcijanką, ale nie katoliczką. Wszystko to co wciska nam KK zostało wymyślone przez ludzi, obrzędy zostały przejęte od pogan (nawet ślubne obrączki), Biblia jest interpretowana wg klerowego widzimisie- po to aby garnąć szmal od owieczek i mieć nad nimi władzę... Nie rozumiem po co Bogu świątynie i ołtarze za miliony? To jakaś ohyda.. plus bałwochwalstwo w czystej postaci. Nomen omen zakazane przez Boga.

Co do spowiedzi św.  1 Tymoteusza 2:5, ?Albowiem jeden jest Bóg, jeden tez pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus.?  a nie jakiś księżulek, który w konfesjonale będzie mi prawił morały, a potem się uchleje i będzie opowiadał anegdoty z tego co słyszał. Spowiedź księdzu na ucho wprowadzono dawno temu w XIII w.. ja wierzę, że głównie po to, żeby kler wiedział co tam "u ludu" piszczy i mógł to wykorzystywać. O odpuszczaniu grzechów za pieniądze nie wspomnę...

Oczywiście, że przejęte od tzw. "pogan", gdy chrześcijaństwo przywędrowało na ziemie słowiańskie ludzie od wieków mieli już własną religię i nie potrzebowali nowej. Tylko poprzez asymilację części obecnych wtedy obrządków w miarę sprawnie można było wprowadzić tu nową religię choć przypadki wiary w wielobóstwo zdarzały się jeszcze w późnym średniowieczu.

i niestety  tym własnie  księża   zrażają do siebie  wiernych 
w przypadku cherry_dance  procedury  są nastepujące  Jeżłi  ksiądz który siedzi w konfesjonale uzna że na  kom0petencji  udzielić  rozgrzeszenia   musi ją skierować   do odpowiedniego duchownego   Teoretycznie powinno  do dotyczyć  grzechów    typu  morderstwo czy   wyparcie się wiary

Przyszedł Jezus na Ziemię. Uczył ludzi jak dobrze żyć. Potem odleciał, na jego miejsce wstawiono kogoś innego (dwaj apostołowie wtedy zasnęli). Ten ktoś umarł na krzyżu. W efekcie cała nauka Jezusa poszła w las -- czcicie jego śmierć.

Czy to nie straszne czcić śmierć nauczyciela? A miał nam coś ważnego do powiedzienia... my jednak wolimy jego śmierć.

Nie chodzę oglądać tych okropności.

Ja tam nie slysze o "drobnych" uchybieniach ze strony ksieży, zaś baardzo powazne,karygodne ktore nadają sie do linczu, i tak samo linczowani są inni,pozostali ,ktorzy jakis okrucienst czy obrzydlistw sie dopuszczają
Nie popieram polityki kleru i czym sie kierują, jakimi prawami i bezkarnoscią, zmową milczenia i w to nie wchodze,tak samo jak nie poperam innych instytucji, ktore są wbrew moim poglądom,przekonaniom i tez co mi nie odpowiada nie wchodze w to z butami
Nie popieram satanizmu bo tam sie je koty i tez w to nie wejde,lubiekotki ale do glaskania ,nie picia
Tak jak zapewne wy na Islam byscie sie nie przeniesli,bo jest to wbrew waszym poglądom jakimi prawami sie rządzi ich wiara w Allaha i cala polityka Islamu

Dla mnie uczestnictwo we mszy jest ważne. Nie chodzę codziennie.
Ja do Kościoła nie idę dla księdza, dla pieśni, idę tam dla siebie. To daje spokój wewnętrzny, to godzina na refleksje, to godzina by podziękować za miniony tydzień, to godzina dla mnie samego.
Nie patrzę na księdza przez pryzmat ideału, tak jak nie patrzę przez pryzmat, jeden ksiądz zawinił, wińmy wszystkich.
Nie wierzę we wpisy tych osób co mówią - jestem chrześcijaninem, odrzucam Kościół - to fałsz nic więcej i jestem pewny, że takowe osoby podstawowej modlitwy nie znają.

Pooglądać architekturę starych budowli sakralnych i bardzo okazjonalnie dla towarzystwa gdy mnie poprosi o to żona, która uczęszcza.

Masz rację nie wszyscy księża to pedofile, rozpustnicy i pijacy, za to wszyscy tworzą solidarną ''grupę'', w której jeden kryje drugiego, zniechęcając w ten sposób do siebie wiele osób.
Owa pedofilia, rozpusta, pijaństwo to wszystko o czym piszesz,  powinno być piętnowane niezależnie od tego gdzie się lęgnie. A tymczasem wśród duchowieństwa zamiast być piętnowane jest tuszowane (zwyczajowo ksiądz przenoszony jest do innej parafii i dalej bezkarnie np. molestuje kolejne dzieci) i ta hipokryzja wśród duchownych (zwłaszcza przełożonych) razi, i rzuca złe światło na całe duchowieństwo. 
Nie jest żadną tajemnicą, że okres pontyfikatu JP2, to seria zatajania pedofilstwa duchownych, że społeczeństwa takich krajów jak Francja czy Irlandia odeszły od religii właśnie z powodu owej pedofilii (we Francji skala zjawiska obecnie jest na tyle wysoka, że na każdego pedofila mówi się zwyczajowo "proboszcz").
Inny przykład: Arcybiskup Law z Bostonu, ukrywał pedofilię wśród księży, przez co spowodował bankructwo kilku diecezji na skutek zasądzonych przez sąd odszkodowań. W nagrodę(!) został przez JP2 "karnie" przeniesiony do Watykanu i już jako kardynał odprawił jedną z mszy żałobnych za duszę papieża, mimo protestów rodzin...
Kolejny przykład: pedofilskie skłonności księdza prałata Henryka J., który nawiązał bliższą znajomość z trzynastoletnim chłopcem. W Gdańsku owe kontakty nie były tajemnicą, nie były również tajemnicą dla przełożonego prałata Henryka J., arcybiskupa Tadeusza G., który to usiłował zataić owy przypadek seksualnego wykorzystywania, chroniąc w ten sposób sprawcę.
I takich przykładów jest mnóstwo, ja sięgnęłam po te z górnej półki i te najcięższego kalibru (molestowania), a ile jest takich spraw, które nigdy nie ujrzały i nie ujrzą światła dziennego..? Tego nie wie nikt...
Pisząc ''Przecież nie wszyscy księża to pedofile , rozpustnicy ,czy pijaki'' dajesz do zrozumienia, że księża nie powinni ponosić zbiorowej odpowiedzialności. A ja Tobie odpowiem tak; dopóki będą zatajać i ukrywać niewygodną dla nich prawdę będzie spoczywała na nich odpowiedzialność zbiorowa, bo ukrywanie, to nic innego jak dawanie cichego przyzwolenia na to co złe...

I uważasz, że jest coś w tym złego..? Bo ja nie! Przykład powinien iść z góry, przede wszystkim, gdy dotyczy księży, którzy dla wielu wiernych są niekwestionowanym autorytetem, a skoro nie idzie, to należy o tym głośno mówić/pisać, bo tylko w ten sposób można ową patologię przerwać. Nie ukrywając, ale właśnie o niej mówiąc, bez względu na to czy jest to ksiądz, czy pani z osiedlowego sklepiku...

To jest teoria bazująca na tym, że jak się daje ciche przyzwolenie na wyrządzanie zła, to i ponosi się tego konsekwencje.

Czy matka, która nie uczestniczy, ale widzi jak jej mąż wykorzystuje seksualnie dziecko i znęca się nad nim fizycznie nie jest współwinna...? Oczywiście, że jest! Jest dlatego, że ukrywając prawdę, pozwala krzywdzić małą, bezbronną istotkę. Gdy sprawa wyjdzie na jaw, nie tylko oprawca (ojciec) ponosi konsekwencje, taka kobieta również (odbierane są jej prawa rodzicielskie, zapada wyrok).
To jest właśnie ta odpowiedzialność zbiorowa, wynikająca z faktu krycia sprawcy.

Remi, czy Twoim zdaniem kobieta, która kryje męża pedofila, który molestuje ich dziecko (czy też księża, którzy robią dokładnie to samo - kryją oprawcę, kosztem ofiary, tuszują niewygodną prawdę), czy oni nie są współwinni, czy nie ponoszą odpowiedzialności...?

Owszem, piszę o wynaturzeniach, ale dlaczego mam o nich nie pisać, skoro one mają miejsce...?
Ale pomijając już owe wynaturzenia (bo one były, są i będą), problem rozbija się nie tyle o owe wynaturzenia, co o ciche przyzwolenie na nie ze strony kleru, a opieram się na TV, gazetach, internecie, bo na szczęście owych dewiacji ze strony księży, nie doświadczyłam osobiście...

Remi, Ty nie rozumiesz jednego - duchowni kryjąc sprawców (bez względu na przewinienie), stają się współwinni, bo przykładają rękę do cudzej krzywdy, a przez to stają się niewiarygodni. Dlatego ludzie odchodzą od kościoła - nie od Boga, ale od kościoła jako instytucji...