Samobójstwo poprzez powieszenie się. - Netkobiety.pl

Żal chłopaka ,bo miał całe życie przed sobą. Nie wiem dlaczego ludzie to robią.Wydaje mi się ,że jakis problem ich przerósł i dlatego.
Mam kolegę,który chciał się powiesić,ale niestety linka nie wytrzymała.Odratowano go.Powód żona go zdradzała i byli w trakcie rozwodu.
Opowiada o swojej sytuacji nie wstydząc się tego,co zrobił.Gdy go zapytałam dlaczego,co nim kierowało odparł: że wszystko stało się beznadziejne i nie myśli się o niczym,że komuś wyrządzi się krzywde,że ktoś bedzie cierpiał...

Mam a raczej miałam w rodzinie kuzynke która się powiesiła w wieku 19 lat, bo zerwal z nią chłopak. w sumie był niezwyklej urody to zapewne by sobie znalazła innego szybko...no ale on nie dość że z nią zerwał po 4 latach żwiązku i zrobił to przez kolegów to jeszcze jej na maila wysyłał fotki z nowa dziewczyną jacy to oni nie są szczęśliwi...

hmm chore;/

Wczesajka masz rację.Żle sformułowałam to słowo niestety.Nie miałam tego do końca na myśli.Dobrze,ze tak sie stało i ta linka nie wytrzymała.Bo chłopak żyje i sobie radzi. A to słowo NIESTETY to było słowo mojego kolegi,gdy rozmawiając ze mną opowiadał mi o tym........

Mój brat miał przed sobą jeszcze kupę życia.
Dostał się na studia dzienne w Warszawie jednak po 2 tygodniach z nich zrezygnował. Był zawsze taki skryty próbował żądzic swoim rodzeństwem (bo ojciec umarł na raka) jednak ci się nie dali. Całe rodzeństwo (miał ich 5-cioro) przeciwstawiało się jemu. On się zamknął w pokoju i rozmawiał tylko z matką.

Każde samobójstwo jest konsekwencją sytuacji, w której nasze problemy przerastają umiejętność i siłę radzenia sobie z nimi. Bardzo często samobójcy wydaje się, że nie ma żadnego wyjścia, rozwiązania, przyszłości. Decyzja o zakończeniu swojego życia i cierpienie z tym związane są mają często wiele złożonych przyczyn i osobom z otoczenia samobójcy jest bardzo trudno to wszystko zrozumieć.

Najczęstszą przyczyną targnięcia się na własne życie jest depresja. A depresja (mówię tutaj o poważnej chorobie, a nie o modzie na nazywanie swojego kiepskiego nastroju czy parszywego miesiąca "depresją") może mieć tyle przyczyn, ilu jest ludzi nią dotkniętych. Czasami jest bardzo trudno zorientować się, że bliskiej osobie cokolwiek dolega, ponieważ największe cierpienie pozostaje w jej głowie. Mamy niestety tak, że prędzej zwracamy uwagę na zachowania agresywne wobec otoczenia niż na autoagresję. Naszą uwagę przyciągnie człowiek agresywny wobec reszty, ale możemy mieć problem z wychwyceniem, że z tym spokojnym, niewesołym ostatnio kolegą z działu/roku dzieje się coś niepokojącego.

Moja przyjaciółka podjęła próbę samobójczą (o mały włos udaną) w rok po śmierci swojej mamy. Miała wtedy 19 lat. Do całego bagażu negatywnych doświadczeń dołożyło się też rozstanie z chłopakiem, z którym planowali wspólne mieszkanie. W domu, w którym ojciec i brat byli zbyt zamknięci w sobie, żeby ją wesprzeć, miała tylko tego swojego chłopaka i dlatego jego odejście dosłownie ją zniszczyło.

Zresztą nieważne, jak wspaniałych ludzi mamy wokół siebie, prawdziwe jest to stare powiedzenie, że człowiek rodzi się i umiera sam. Niezależnie od tego, jaką śmierć wybiera.

Ostatnio edytowany przez yvette (2009-04-02 09:58:53)

Sylwia to bardzo trudny dzień,uczestnictwo w ostatniej drodze bliskiej osoby.
Trzymaj się dzielnie,żadne słowa tu nie pomogą musisz sama uporać się na swój własny sposób ze stratą brata.

Powod?wydaje mi sie ,ze ten,kto poczyni ten krok uwaza iz nie ma juz dla niego zadnej nadziei na nic..czesto tez,jest to chyba impuls.

Mój znajomy powiesił się przez dziewczynę, która nie chciała się z nim więcej spotykać. Zostawił po sobie wiersze i otwarte Pismo Święte na łóżku. Kiedy zmarł, cała społeczność naszego miasta walczyła o pogrzeb dla niego taki, jaki daje się każdej innej osobie, która zmarła z przyczyn innych niż samobójstwo. Ksiądz się złamał, gdy pod Kościołem zebrało się kilka tysięcy osób.
Ale najgorsze w tym wszystkim jest to, że mój cioteczny brat chciał się otruć proszkami przez tą samą dziewczynę jakiś rok później.. Ale na szczęście udało się go odratować.. Niestety ciągle spotyka się z tą dziewczyną
To przykre, że jesteśmy tak bezradni nawet w sytuacjach, kiedy można coś zrobić

problemem samobojstw najczesciej jest, zbyt wiele problemow ktore spadaja w krotkim czasie na osobe, ktora nie daje sobie z tym rady. tzw system ich polchania. znalem tez osobe ktora popelnila samobojstwo czasami sie nie dziwie tym osobom gdyz to jest ich sposob na poradzenie sobie z zyciem, szkoda ze innego nie znalezli i nie mieli bliskich osob ktore daly im wsparcie bo moze by sie to nie stalo...

mój dobry znajomy kilka lat temu popełnij samobójstwo, właśnie w ten sposób...
Jak to było u niego?
Miał ogromne problemy w domu, ojciec pił i sytuacja była bardzo nieciekawa... nie radził sobie w szkole, wszystko robiłna popis, to był jego sposób na jakąś obronę przed światem...
Nigdy nie zwierzał się ze swoich problemów, nie ujawniał ich.
Raz gdy po pijaku zwierzyłsię koleżance, ta bardzo, bardzo pijana mu powiedziała żeby się powiesił, co on zrobił...
A o wszystkich problemach dowiadujemy się jak jest za późno..

Do dziś zadaję sobie pytanie, jak to możliwe i szczerze mówiąc, wciąż mam tylko wrazenie ze wyjechal.

Niestety ludzie nie potrafią sobie radzić z problemami, boją się życia.  Wybierają najprostszą drogę ucieczki, jaką jest śmierć. Która nie daje żadnej już szansy na zmianę.

Bardzo współczuję, rozumiem jaki to ból..

Verten- jest takie powiedzenie- nigdy nie jest tak źle- by nie mogło być gorzej.Jeżeli nie mamy dużych sukcesow- nauczmy się cieszyć drobnymi.Zastanawiałam się kiedyś - czy samobójstwo to przejaw odwagi czy tchórzostwa? Nie umiałam sobie odpowiedzieć- jednak jedno wiem- widocznie taka osoba decydująca sie na ten drastyczny krok- nie widzi przed sobą nadzei .... a przecież to ona umiera ostatnia.

Mój znajomy tez sie powiesił miał jakieś 18 lat. Chłopak super wesoły wszyscy go lubieli. Dosłownie dusza towarzystwa... Powiesił się w nocy. Wieczorem tego dnia przyszedł do mojej kuzynki mieszkającej po sąsiedzku razem ze swoim mężem. Był u nich z bratem. Wszyscy się świetnie bawili żartowali. Pożegnał się z nimi. A w nocy okazalo się że się powiesił nie zdążyli go odratować.
Inny przypadek, że tak się wyrażę świeży- matka mojej znajomej, kobieta naprwade wierząca, co niedziela w kościele była. Miała dwie córki w tym jedna niepełnosprawną, mąż zmarł dwa lata temu. Ona opiekowała się córką tą niepełnosprawną, kiedy druga córka wyszła zrobić coś w gospodarstwie powiedziała jej tylko tyle, cytuje: "Aniu uważaj na siebie". Dziewczyna wróciła i znalazła matkę wiszącą w ganku. Zostawiła niepełnosprawna córkę pod opieką młodej mającej przed sobą życie dziewczyny... tylko że ta dziewczyna juz nie będzie miała normalnego życia bo jej siostra wymaga ciągłej opieki..

Przykłady można by mnożyć... znam takich jeszcze wiele...
W tych dwóch przypadkach na śmierci tych osób ucierpiało wiele innych... co kierowało tymi osobami... nasuwa sie myśl która poddała Yvette że depresja, no i tak o ile w drugim przypadku można by się ku temu przychylić o tyle w pierwszym nie bardzo...

Z tego co słyszałam to w pierwszym przypadku była to śmierć spowodowana tym że nauczycielka historii uwzieła się na ucznia( znam jeszcze jeden przypadek powieszenia się z tego powodu) i nie chciała go przepuścić do następnej klasy chociaż chłopak naprawde się uczył.W drugim przypadku wg mnie depresja. 

Zgadzam się rónież z twierdzeniem Danusi. Wiesz Danusia mi sie wydaje że samobójstwo to chyba raczej przejaw tchórzostwa w końcu łatwiej jest umrzeć niż żyć i walczyć. Ale to tylko taka refleksja. Nie oceniam tych ludzi bo o zmarłym się mówi albo dobrze albo wcale.

Uwaga dla oliwki. Droga oliwko uważaj na kolege bo jest takie powiedzenie że kto raz założy sznurek na szyje to nigdy go nie zdejmie co oznacza że prawdopodobnie przy kolejnych problemach kolega znowu spróbuje.


A teraz jeszcze taka jedna opowieść. Piszę o niej na końcu ponieważ nie jest o powieszeniu. Znam faceta którego żona skoczyła do Wisły- utopiła się oczywiście. Nie było by to takie szokujące gdyby nie to że zabrała ze sobą dziecko- kobieta było w zaawansowanej ciąży. Powód tak radykalnego kroku- facet dawał jej że tak się wyrażę w du...! Ale teraz popatrzcie cóż było winne to biedne dziecko??? nic. Można się zastanawiać czy nie było innego wyjścia, wg mnie napewno było ale kobieta wybrała jednak śmierc dla siebie i swojego nienarodzonego dziecka...