Jak długo? - Netkobiety.pl

Hmm no to strasznie skomplikowane. Rozeszłam się z nim w grudniu, trochę potem poznałam mojego obecnego, który po dwóch miesiącach zniknął bez słowa wyjaśnienia na kolejnych cztery. W tym czasie spotykałam się z tym, z którym byłam pięć lat, ale raczej to było bardziej przyjacielskie. Teraz od miesiąca ten "znikający" dostał drugą i ostatnią szansę. A ja jakoś głupio nie umiem przestać porównywać związków, mimo że wiem, że nie powinnam tego robić. Dzieje się to nieświadomie. Tak więc jako związek zakończyłam go 8 m-cy temu, znajomość utrzymujemy.

Mama kiedyś powiedziała mi, ze to ta pierwsza miłość jest największa, najprawdziwsza, "czysta". Potem myśli się w jakimś stopniu rozumem, a nie tylko sercem. Pewnie coś w tym jest, bo po doświadczeniach już inaczej postępujemy, myślimy, nie patrzymy tak naiwnie.
Nie wiem czy tak rzeczywiście jest, bo ja kochałam (kocham) tylko raz. Myślę jednak, ze w takiej sytuacji jak Twoja  potrzeba sporo czasu przede wszystkim, żeby się odzwyczaić, bo zapomnieć się nie da. Kazda miłość jest inna, co nie znaczy gorsza, wiec życzę Ci powodzenia z znalezieniu drugiej połówki i jak najszybszym zamknięciu przeszłości....

A już na pewno wszystko stracone ? czasami właśnie docenia się kogoś, dopiero gdy się straci ta osobę... Może on tez tęskni? próbowałaś to naprawić? i dlaczego go zostawiłaś (jeżeli można wiedzieć) skoro uważasz, ze to super facet?

Gratuluje konsekwencji. Rozumiem Cie, bo skoro po 5 latach On nie był pewien swoich uczuć, to każda powinna poczynić taki krok, tylko większości brak odwagi i tkwią w związku z nadzieja, ze coś się zmieni. Rzadko jednak się coś zmienia. U Ciebie była krotka piłka i docenił, co stracił... jednak teraz gdy się zdeklarował i tęsknicie za sobą to może dajcie sobie szanse...?

Pytanie tylko czy to jest miłość, czy tylko sentyment, przyzwyczajenie?? jeżeli ta pierwsza opcja to ja dałabym szanse temu związkowi... Chyba rozstanie uświadomiło Wam ile dla siebie znaczycie...