powiedziec czy milczec..? - Netkobiety.pl

Jaka patologia dziewczyno!? Znasz mnie!? To juz nie mozna prosic o pomoc!? Po co jest forum w takim razie i watek rozstanie, zdrada itd?
Znasz mnie nie znasz?! Wiec czemu mnie osoadzasz i krytykujesz?

no powiedz
jesli powiedziałaś a -znaczy zdraqdzilaś
przewidziałaś wszystkie konsekwencje-czyli że powiesz...że się dowie, że cię wyzwie od jakich tylko i tak dalej

a propos - za głupoty wyroków się nie odsiaduje - znaczy nie takie głupoty i znaczy nie pierwszy raz, bo by dostał w zawiasach

Dla niej to głupoty Jak ktoś ma byle co w głowie to własnie to są głupoty . Ważne jest uchlać sie dziecko komuś podrzucić i przez przypadek się puścić

I tak się dowie - lepiej od Ciebie pierwszej. Wszystko zależy od tego, jak mu sprawę przedstawisz (biedna, samotna, zrozpaczona piłaś i stało się). Jak Cię będzie potępiał to możesz i w jego słabe strony uderzyć (więzienie, kłamstwa itp., co tam tylko znajdziesz). On też święty nie jest, trudno więc by od Ciebie świętości oczekiwał. Dużym plusem jest to, że ma chłopak czas sprawę przemyśleć, a w więzieniu dużej konkurencji nie masz. Do końca wyroku powinny mu przejść wszelkie dąsy..., a jeśli nie to znajdziesz sobie jakiegoś bez wyroku, z perspektywami na dobrą pracę (o którą po wyroku nie łatwo).

Pragne powiedziec ze ti byla impreska i bylam nie pijana ale zakrecona i sie stalo. Trocxhe zakrecona!!!!
Az sie poplakalam kurcze co za ludzie tu są!

Zakręcenie tłumaczy znacznie mniej niż upicie. W zasadzie zakręcenie nie tłumaczy prawie w ogóle. Możesz mu obiecać, że już się w ogóle nigdy więcej nie upijesz, że to był incydent, że w ogóle alkoholu będziesz unikać...
Zakręcona jeszcze wiele razy będziesz, więc takie tłumaczenie raczej zaufania w dłuższej perspektywie czasowej nie budzi...

Jednak to Twoja decyzja, czy prawdę troszkę ubarwisz, czy nie...ja za Ciebie trzymam kciuki...napisz proszę jak to przyjął i nie odpuszczaj nawet jeśli na początku będzie wściekły.

Małpiszonami jak niektóre tu koleżanki to się nie przejmuj. Naprawdę takim to tylko współczuć można - życia nie znają a wyroki ferują aż nadto łatwo, bo dzięki temu mogą swoje nadwątlone poczucie wartości trochę podnieść. To jest żałosne i w gruncie rzeczy dość smutne.

"TRUDNODARMO" wiesz..przykro mi jest bo napisalam mu z nadzieja i zaufaniem że sie spotkam z jakas zyczliwoscia w swojej sytuacji a po prostu są tu ludzie msciwi, zlosliwi i dokladnie...zakompleksieni, ktorzy nie znaja dokonca problemu i sytuacji. Najpierw trzeba spojrzec na siebie tak uwazam, a pozniej innych krytykowac.
Po drugie...mlodosc to glupota i wiekszosc za glupoty siedzi. Gdyby mial pieniadze to by zapłacil i nie siedzial lub znajomosci...nie ma sie czym chcwalic ze tatus dziecka odsiaduje wyrok ..ale nie zycze tego nikomu , zostac bez wsparcia. Moj synek wazy 25 kilo, nie chodzi i musze go codziennie dzwigac i jezdzic z nim na rehabilitacje!!!!! Tego widocznie zlosliwcy tu nie rozumieją, bo oceniaja zaraz że matka pijaczka że sie "puscila".. jak to okreslaja

Dużo dziewczyn na tym forum to dziewczyny zdradzone, którym zdrada partnera odebrała pewność siebie i nadzieję na normalne związki w przyszłości. Nic dziwnego, że potępiają zdradę i też trzeba zrozumieć, że one również przeszły piekło, a teraz są pełne uprzedzeń, potępienia i oburzenia.

Twoja sytuacja życiowa jest bardzo trudna i złożona. Wyobrażam sobie, że ciężko Ci, czujesz się samotna i na bohaterkę się nie pisałaś.

Życie nie jest łatwe, a to przecież normalne, że jesteśmy ludźmi i mamy swoje potrzeby (również cielesne). Zbłądziłaś...zdarza się...to normalne, że ludzie błądzą...

W pierwszej kolejności wybacz sobie samej...

Dziekuję TRUDNODARMO !!!!  Wiem że to boli, ja tezbylam krzywdzona przez 10 lat sie zmagalam z wieloma problemami i dostalam w tyłek i przeplakalam niejedna noc... Pewnie, jestesmy ludzmi, bladzimy.... dla mnie ten incydent nie mial znaczenia, choc wiem ze mogę swojego partnera skrzywdzic tym..tą prawdą wlasnie...on pomysli że latwa jestem że poszlam z innym jak on poszedl siedziec....ale zbladzilam, czulam sie nie dowartosciowana, samotna i tak samo jak kazda z nas potrzebowalam ciepla , milosci i zorzumienia. Okazalo sie ze to nie ten i przeprosilam go za to. Tzn tamtego chlopaka. że to sie nie powinno zdarzyc bo ja mam dziecko i wiecej mnie laczy z ojcem mojego dziecka. ( oni sie znaja niestety). Moja mama twierdzi że kobieta w rzadnym wypadku nie powinna sie przyznawac....bo to nic nie rozwiaze a bedzie mi to wypominal. Wkurza mnie to że moi znajoimi sie w to wtrącili, w moje osobiste i prywatne sprawy....sami są w wielu aspektach swojego zycia nie w porzadku i w sumie kolega tu namącił specjalnie...bo co on ma do tego!?

Gwiazdeczka - są dwie szkoły - można się przyznać i można zaprzeczać. Miałam chłopaka kiedyś, który zaprzeczał, bo kochał mnie.

Wiedziałam jaka jest prawda, ale musiałam udawać, że mu wierzę dla dobra związku - w ten sposób kłamaliśmy oboje.

Masz nieco inną sytuację - wyczuwa się, że jesteś dobrą prawdomówną dziewczyną. Czy umiałabyś kłamać całe lata, konsekwentnie w obecności kolegi nawet? To bardzo trudne. Twój facet i tak pozna prawdę, więc najlepiej mu ją powiedzieć tylko odpowiednio przedstawić.

Nawet jeśli będziesz kłamała, to on i tak będzie znał prawdę, tyle tylko, że wtedy może poczuć się dodatkowo zraniony tym, że kłamiesz.

Jeśli nie będzie chciał zrozumieć to i nie zrozumiałby również, gdyby wiedział, że kłamiesz. Prawdę pozna i tak.

TRUDNODARMO to bylo w ten sposob.. Zwierzylam sie z kaca moralnego kolezance( dziewczynie tego co napisal list).. ona powiedziala koledze i dlatego on ten list mu wyslal... Piszac w nim że "powinnam mu cos powiedziec ". A pan od zdrady nazwijmy go Panem X, JEST BRATEM TEGO CO NAPISAL LIST. I teraz Pan X nie odzywa sie w tej sprawie wogle, nie powie prawdy bo sie boi Adriana...i ogolnie reakcji Adriana. A jego brat co napisal list wtracil się w to wszytsko po klotni ich obu...cyzli braci.

Ten kolega co napisał co mąci to chlopak kolezanki. Myslalam ze to przyjaciolka moja....a wypaplała...coz....życie.
Pan X to brat kolegi i wspolny kolega moj i Adriana. On zakochany jest we mnie ale ja chcac byc uczciwa powiedzialam ze incydent nie powinien miec miejsca i że lubie go ale nie kocham. że go lubie, szanuje ale nie kocham go i ze to byl blad. Kolega X ma ze mna kontakt ale ja unikam tego kontaktu. Za to jego brat zrobil to po zlosci ... nie mam pojecia z jakiego powodu, chyba chodzi o pewna klotnie ich z przeszlosci...jego i Adriana

Wiem ze najlepiej bylo by sie przyznac , kamien z serca by mis padl. ale Adrian bywa tez msciwy i nieobliczalny i szczerze mowiac..nie wiem jak on na to zareaguje

Mściwy i nieobliczalny nigdy nie będzie Twoją podporą w życiu. Może to jest test dla niego, który zesłał los? Jeśli się pozbiera z tą prawdą to będziesz miała człowieka, który zasługuje na Twoją dobroć i uwagę, którą mu poświęcasz.

Gwiazdeczko, moim zdaniem wlazłaś w bagno i uparcie leziesz w jeszcze większe. Jeśli mu powiesz - będziesz miała jasną sytuację. Pozostanie ci tylko reagować tak, jak się wszystko potoczy. Jeśli mu nie powiesz - będziesz żyła w zawieszeniu dłuuugo. Bo nigdy nie będziesz miała pewności, czy pan X nie wypaple, czy "przyjaciółka" nie rozszerzy swoich zeznań, czy ów kolega nie dopowie Adrianowi reszty. Ty wtedy wyjdziesz nie tylko na tą, co się przespała z X (nie wiem, czy to można nazwać zdradą czy nie), ale przede wszystkim wyjdziesz na tchórzliwą kłamczuchę, której nie można ufać.

Jeszcze raz dziekuję wsyztskim życzliwym:D TRUDNODARMO ? Vinnga i innym ktorych pominelam pozdrawiam:D

Powinnaś mu powiedzieć prawdę, bo tak naprawde nie wiesz co było w tym liście.

Moj Tato twierdzi że nie powinnam mówić mu  o tym, pod zadnym pozorem. Że sie facetowi nigdy nie mowi. Tu problem bo wiedzą tez inne osoby. Nie wiem jak sie mam zachować... jak mu powiem , wiem że juz nigdy mi nei zaufa, ale tez z drugiej strony mam wiele żalu i urazy do niego za rozne rzeczy z przeszłości. Za jego zdrade i flirtowanie też. On sie wypiera mimo że sie raz przyznal że mnei zdradził. Wiem że jak mu powiem to to nic nie zmieni, tylko sie wscieknie....:/ i to żle i to nieodbrze. ta zdrada byla raz i to ponad pół roku temu... Moj Tata mnie przestrzega żebym sie nigdy nie przyznawała.

Olinka ? strasznie dziękuję Ci za ten post i słowa!!! Dziekuję dziekuję?

Czy boję..balam sie bo miewał rozne zachowania w przeszłości...to chyba uzależnienie tez od alkoholika i ciezar opieki nad dzieckiem ktore spoczywa nade mną tylko..bo on albo koledzy albo picie. Bywa kochany ale to wszytsko jest na mojej glowie. Kocham syna ponad zycie mimo że jest chory to moj najukochanszy skarb:D  Stad zainteresowanie chwilowe kolegą..pozniej kac moralny tego samego dnia, stwierdzenie że nie kocham, ale i uczciwosc ...bo powiedzialam delikatnie o swoich uczuciach. A teraz  obawa że nie bedziemy juz moze rodzina z Adrianem...że to w sumie on mnie akceptuje taka jaka jestem i dziecko....mysle ze powinnam isc na jakas terapie też DDA tak czy inaczej bo to w pewien sposob wiem..że chory uklad i toksyczna milosc.

Co do kolegi X unikam go.
Co do kolegi i kolezanki...są mlodzi, niedojrzali i zaufalam kolezance i .....zawiodlam sie, jestem wsciekla na nią a najbardziej na siebie że poszlam z tyym do niej.
Wiem że jak powiem jutro Adrianowi to sie chlopak załamie choc masz rację...nie mielismy blizszych relacji typu lozko, odsunelismy sie od siebie przec tym "skokiem w bok", malo rozmawialismy i sie widywalismy...teoretycznie....nie byl to rzaden zwiazek...

Tylko boję się chyba zostać sama, z drugiej strony....nie umiem na siłe byc z kims innym, kogo nie kocham. Z Adrianem łączy mnie jednak dziecko. Teraz jak jest w wiezieniu nie potrafie mu nie pomoc...szkoda mi go a jendoczesnie....wkurza mnie to że oni wypaplali a ja sie musze mu tlumaczyc bo przeciez on tez uczciwy nie był...i mało tego....prawda jest inna, a wypierał sie zawsze jak tylko sie dało. Ja mialam dowody a on..smial mi sie w twarz że to nie prawda. Ironicznie...

Hm....dziekuje Olinka..jestes kochana, dziekuję Ci za odpowiedz!!! Masz wiele racji. Co sie stalo sie gumką nie wytrze..niestety

To że on powiedział że nie wie o co chodzi to nie oznacza że nie wie. Ludzie czasem kłamią.

Dziękuję Dziewczyny Jestescie kochane i wspaniałe:D ?

10 lat bylismy razem, poznalismy sie majac po 17 lat. Ale kochamy się, ja jego....a przynajmniej wydaje mi sie że to milosc a nie przyzwyczajenie. Przez 10 lat nie zdradzilam go, a ta chwila słabosci, ....teraz to wlasnei chyba bylo takie żeby zapomniec o problkemach lub sama nie wiem.. w sumie tego nei chcialam i wiedzialam ze to bedzie glupota i wiedzialam ze bede tego załowac....:( Dziewczyny ale ja jestem potworną idiotką!!! Ale coz.. stalo sie i sie nie odstanie:D
  Dzis bylam pod wiezieniem bo nie zdazylam na widzenie. Stal w oknie i sie bacznie mi przygladal, jakby ,,,,wuiedzial wsyztsko i byl wsrodku starsznie w sobie zły a to powstrzymywal, zły na mnie jakby taka niechec mial do mnie czy cos, choc jak dzownil byl uradowany że przyjdę. Myslę że on chce bym przychodzila i żebym go nie zostawiła.. chce miuec rodzinę ale sie zmaga ze sobą ...z jednej strony wie z drugiej unika tematu. W sumie nie porozmawialismy sobie. Moze jutro to się uda....:(

Jelsi chodzi o picie to napewno nei mam z tym proboemu, nei chodze na imprezy, nie lubie dyskotek i jedno piwo sączę z kolezankami pół godziny. Przez 10 lat walczylam za to z piciem Adriana. Ciagle awantury z tego powodu i naprawdę mialam dosyc.....Narazie jestem na etapie opieki nad dzieckiem o facetach nie mysle...dziekco jest dla mnie najwazniewjsze...A z Adrianem...wiem że on by mi to wybaczył, ale by mi wypominal do konca zycia. Z drugiej strony Pan X mu nie powie....bo sie go boi i pewnie sam by nie chcial żeby to wyszlo na jaw. Za to jego braciszek robi to w sposob wyjatkowo zlosliwy i perfidny~!!!!!!!