Zakazana miłość. - Netkobiety.pl

Ale ksiądz to też człowiek i też popełnia błędy, ulega ludzkim słabościom. Tylko my mamy w głowie taki obraz kogoś  zawsze uczciwego i   aseaksualnego jak napisała Puma.

Masz rację Danusiu. Ja go nie bronię szczególnie kiedy kogoś krzywdzi.

Dziękuję za Wasze opinie na ten temat.Bałam się potępienia,chciałam nawet usunąć ten post.Ludzie zawsze obwiniają kobietę za taki stan.
Może pokrótce opiszę swoją historię z L.Dla mnie kościół,księża od zawsze byli świętościami.A małżeństwo-nierozerwalne.Jakiż mnie spotkał odmienny los,a moje myślenie-wystawione na próbę.L. był księdzem w naszej parafii.Uczył moje dzieci.Był człowiekiem pełnym nałogów:alkoholizm,niechlujstwo fizyczne.Potem doszedł jeszcze seksoholizm(dowiedziałam się o tym później) i choroba psychiczna-schizofrenia.
Chciałam pomóc L.,wyciągnąć go z niechlujstwa,oduczyć go pić,palić(palił mnóstwo).Było mi go żal. Pomimo tego,że był zagubiony,to bardzo despotyczny w stosunku do dzieci,młodzieży,ludzi w ogóle.Rozmowami starałam mu się pomóc.Niestety,on bezgranicznie zakochał się we mnie.Dla mnie,to była sprawa zamknięta-miałam męża,dzieci.L.wkrótce wyjechał do innej parafii.Pomyślałam-dobrze,zapomni o mnie,koszmar minie.Jakże się myliłam.W nowym miejscu było mu bardzo źle,tęsknił za mną.Szantażował,wydzwaniał,pisał,że jeżeli go zostawię-popełni samobójstwo.Znów było mi go żal.Spotykałam się z nim,aby zakończyć tę znajomość,wytłumaczyć,że to wszystko nie ma sensu.I wtedy stało się najgorsze-seks.I kolejne szantaże.I znów strach,ból.Moje serce,dusza,ciało były zbrukane.Spowiedź nie dawała nic,księżą bez zrozumienia-obwiniali mnie tylko.Postanowiłam powiedzieć o wszystkim mężowi.To dobry człowiek.Wybaczył,ale nadal muszę zasłużyć na dalsze jego zaufanie -na powrót.L.wyparł się wszystkiego przy mężu,oskarżył o chorobę-schizofrenię.Powiedział,że kłamał-mówiąc,pisząc-o miłości.Do tej pory mam jego wszystkie pamiątki-na dowód.Nigdy nie namawiałam go na  opuszczenia stanu kapłańskiego.Dzięki mnie wyzbył się niechlujstwa,mniej pali,mniej pije.Choć alkoholikiem,seksoholikiem-pozostanie do końca życia.
A,co on dał mi w zamian?Codzienne wyrzuty sumienia,ból,cierpienie-tak do końca mych dni.Zgłosiłam całą sprawę jego przełożonym,na nic się to zdało.Nadal pracuje z dziećmi(pomimo swych chorób),jest "wzorowym,świętym" księdzem.
Nie przeprosił mnie nigdy za swój czyn.
Jak ja mam dalej żyć?Bez przebaczenia-sobie,jemu?On-kazał mnie przeprosić swoich współbraci,rodzinę.Uczyniłam to.A teraz szantażuje,że zawiadomi moją miejscowość,rodziców,zakład pracy.Chce się zemścić,ze wiele osób wie o jego występkach.Dowiedziałam się,że od zawsze był amoralny.Dla siebie samego był -bogiem.Nigdy nikogo się nie bal i twierdził,że nikt mu nigdy nic nie zrobi.Okazuje się,że nie ja byłam jego jedyną kobietą.Miał ich wszędzie pełno.
Spotkałam się ze strony kościoła z niezrozumieniem.Zatem:księża,kościół-już nie.Nie chodzę,nie spowiadam się,unikam,jak ognia.Trudno tak żyć,kiedy było się osobą wierząca.
Piszę ten post,nie po to,aby się w jakiś sposób usprawiedliwiać.Jestem winna także.Zgubiło mnie dobre,wrażliwe serce i wielka ufność w ludzi.
Piszę ten post ku przestrodze.Kobiety!!!nigdy nie ufajcie do końca kapłanom,nigdy im nie ulegajcie.Kończcie każdą ,choćby nawet niewinną- z nimi znajomość.
Miejscem kapłana jest kościół-nigdy dom prywatny.
Tyle mojej historii....

Selena - po przeczytaniu Twojego posta jestem w wielkim szoku, chociaż obecni księża tacy są niestety - gorsi od nas "grzeszników". Mój własny proboszcz obwinia mnie za to,  że chociażby jestem z moim chłopakiem razem "tak bez małżeństwa"; a on sam co? Ma dwóch dorosłych synów!! I kto tu kogo powinien rozgrzeszać? ehh...ale nie przejmuję się tym, niech mówi co chce. Bo oni gadają jedno, a robią drugie - niebo i piekło.
Ale Twoja historia zszokowała mnie- oczywiście nie potepiam Cię za nic, bo chciałaś dobrze, a niestety wyszło jak wyszło...No ale chciałaś tego seksu? Tak naprawdę?
i naprawdę Kochana księzem L się nie przejmuj! Ani trochę. To jemu powinno byc wstyd! To on powinien blagać o przebaczenie i rozgrzeszenie! To on doprowadził do tego...Ale czułaś co się święci między wami?? Jakie on ma intencję wobec Ciebie?
Tak to juz jest z księżami którzy niczym "wyglodniałe psy" czyhają  na takie pomocne kobietki- dobre i miłe- w sam raz, żeby zaspokoić swoje popędy.
Dlatego własnie pastor to znakomite rozwiązanie - ma żonę, rodzinę i chociaż wie, o czym mówi, kiedy tematem jest rodzina i jej zakładanie. nie ma to jak poprzeć słowa własnym zachowaniem i zyciem. U nas niestety takie gadanie do niczego nie prowadzi - albo prowadzi...do takich właśnie przykrości jakie się Tobie przytrafiły.
Cieszę się, że się nie załamałaś i walczysz o rodzinę Naprawdę brak mi słów jaka dzielna jesteś i silna!! Wspieram Cię w walce
Ty zrobiłaś, co mogłaś zrobić - reszta zależy od innych.
Po takich historiach jak Twoja dostrzegamy dopiero ile zła jest w dobrym - jak człowiek potrafi zniszczyć nawet świętą instytucję jaką jest kościół. Smutne, ale prawdziwe...
Pozdrawiam i życzę Ci jak najlepiej

Ostatnio edytowany przez luuuzna (2009-03-17 16:18:39)

Selena nie zapominaj, że nie jesteś sama
Nie na naszym  forum :*

Seleno - nikt Cię tutaj nie potępi anie nie zbeszta ! To na pewno ! Żadna z nas nie ma do tego prawa, bo żadna z nas nigdy nie była w takiej sytuacji i nie wie jakby postąpiła. Łatwo oceniać.  Emocje, zauroczenie - nie byłaś do końca sobą bo to wszystko w Tobie grało. Oczywiście, może gdybyś się w nim nie zauroczyła byłby inaczej, ale stało się. Wiesz, najsmutniejsze to jest to w tym wszystkim, ze chciałaś pomóc temu człowiekowi, już nawet nie piszę księdzu, ale po prostu biednemu, samotnemu człowiekowi. I choć spraw obrót przyjął taki a nie inny wygląd, to myślę, że najważniejsze w tym wszystkim są twoje szczere intencje i chęć niesienia pomocy.  Chęć ocalenia tego kogoś. Wszystko inne jest tylko tłem do tego. Niedobrym, złym - ale jednak tylko tłem do tego.  Myślę, że Pan Bóg będzie miał to na uwadze Nie odchodź z kościoła. Jest wielu księży, którzy zapewne zrozumieliby lepiej Twoją sytuację i umieliby Cię jakoś z niej wyprowadzić, naprowadzić. Jestem tego pewna.

Ostatnio edytowany przez Puma (2009-03-17 21:13:43)

Hey hey hey...dlaczego zniknal moj post?

Ten ksiadz, wydaje mi sie, usprawiedliwia sie swoja choroba.
Selena... Bog jest milosierny i przebacza, tym bardziej jesli widzi, ze zalujesz.
A co do kosciola to nie chodzimy tam przeciez dla ksiezy tylko dla siebie i Boga.

Leemonka napisał:

Selena, współczuję, naprawdę! Przykre doświadczenie. Ale poradzisz sobie, na pewno!
To miłe,że dzielisz się swoim problemem,że chce przestrzec innych.
Proboszcz mojej parafii jest taki sam! Pije,pali, przegrywa w karty pieniądze parafian itd. Dlatego bardzo rzadko chodzę do kościoła w swojej parafii. Przeniosłam się do innej. Tam jest proboszcz,który jest dla mnie wzorem i lubię słuchać jego kazań. Ale czytając ten wątek zaczęłam się zastanawiać czy tak do końca naprawdę jest "nieskazitelny"...
Trzymaj się! Pozdrawiam cieplutko!!

Dziękuję za wsparcie dobrym słowem i zrozumienie.Staram się normalnie żyć,choć to nie jest łatwe.Pozdrawiam niedzielnie.

Staram się.Jest bardzo trudno,zwłaszcza zaufać ludziom.Bo ,co do kościoła,księży-trzymam się narazie z daleka.Dziękuję za ciepłe słowa.

Selena napisał:

Staram się.Jest bardzo trudno,zwłaszcza zaufać ludziom.Bo ,co do kościoła,księży-trzymam się narazie z daleka.

Wiesz, myślę,że dobrze robisz. Potrzeba trochę czasu żebyś mogła nabrać dystansu do całej sprawy i odzyskać zaufanie do duchownych.

A swoją drogą Twoja historia doskonale pokazuje,że celibat powinien być zniesiony. Ktoś pisał: ksiądz też człowiek i ma takie same potrzeby. Moim zdaniem celibatu w ogóle nie powinno być. Duchowni powinni mieć możliwość jawnego zakładania rodzin, a czy skorzystają z tego prawa to jest już całkowicie indywidualna sprawa.

Ty akurat trafiłaś na księdza całkowicie zdemoralizowanego. Współczuję! I właśnie najgorsze jest to,że nic nie można z tym zrobić. Ty się czujesz podle,a on zadowolony z siebie żyje dalej. I kto wie czy już nie krzywdzi kolejnych kobiet.Przykre...Dziwnie jest ten świat urządzony.
Pozdrawiam!

Leemonka napisał:

Selena napisał:

Staram się.Jest bardzo trudno,zwłaszcza zaufać ludziom.Bo ,co do kościoła,księży-trzymam się narazie z daleka.

Wiesz, myślę,że dobrze robisz. Potrzeba trochę czasu żebyś mogła nabrać dystansu do całej sprawy i odzyskać zaufanie do duchownych.

A swoją drogą Twoja historia doskonale pokazuje,że celibat powinien być zniesiony. Ktoś pisał: ksiądz też człowiek i ma takie same potrzeby. Moim zdaniem celibatu w ogóle nie powinno być. Duchowni powinni mieć możliwość jawnego zakładania rodzin, a czy skorzystają z tego prawa to jest już całkowicie indywidualna sprawa.

Ty akurat trafiłaś na księdza całkowicie zdemoralizowanego. Współczuję! I właśnie najgorsze jest to,że nic nie można z tym zrobić. Ty się czujesz podle,a on zadowolony z siebie żyje dalej. I kto wie czy już nie krzywdzi kolejnych kobiet.Przykre...Dziwnie jest ten świat urządzony.
Pozdrawiam!

Niestety-losy ludzkie są niebadane.Też się tego boję,że są kolejne ofiary -tego kapłana.Na razie nie wraca wiara w kościół,księży.Brak mi zaufania.Dziękuję za wsparcie.Miłego dnia.