Dlaczego facet nie chce stałego związku? - Netkobiety.pl

Powody moga byc rozne, od blachych (po prostu nie chce i kropka), po powazne (zostal oszukany albo zdradzony). Zapytaj, to wyjdzie wam tylko na zdrowie :-)

nie zmuszaj, wspieraj go- nic na siłę!!! spróbujcie się zaprzyjaźnić, poznać, daj mu szansę na zaufanie Ci. może za krótko się znacie a Ty byś już teraz zaraz chciała z nim być. jeśli Ci naprawdę zależy na tej znajomości to uzbrój się w cierpliwość i doceń jego szczerość, daj mu szansę na zaufanie Tobie..

Dzieki za slowa wsparcia.. Postaram sie troche popracowac nad nim:D Moze to byc trudne, bo dzieli nas 100 km.. Hmm.. ale nic na sile.. Czas pokaze.. Moze akurat nie oprze sie mojemu urokowi i zacznie za mna szalec:D

Witam!
Ja zastanawiam się na fenomenem singli od jakiegoś czasu. Pewnie dlatego, ze spotkałam właśnie takiego. Spotykaliśmy się krótko - znamy sie od listopada - ale jasne było, ze obydwoje czerpiemy z tego ogromną radość i, że potrzebujemy bliskości drugiej osoby. Tak było. Ale gdy mieliśmy wyjechać na weekend spotkał się ze mną 2 dni wcześniej i przy uroczej kolacji - w której wcześniej upatrywałam kolację życia - powiedział, ze nie chce jechać, że jest singlem, nie wie co tak na prawdę dzieje się między nami... Ja zaniemówiłam, nawet nie wiedziałam jak mam bronić tego ogromnego uczucia jakie we mnie kiełkowało, bo zupełnie nie byłam przygotwana na takie wieści.
I teraz powrót do tematu - dlaczego? Ja myślę, ze z jednej strony to strach a z drugiej przyzwyczajenie do stanu obecnego. Strach - przed różnicami, jakie nas dzielą, przed tym, że mnie zrani, że ciężko będzie się później wycofać i może jeszcze przed czymś innym... Przyzwyczajenie - mówi, ze długo nie był w związku, mimo wykształcenia, ciągle doskonali swoje umiejętności i jest temu poświęcony, jest niezależny i pewnie mu z tym dobrze.
Jednak dziwi mnie taka postawa - bo kiedyś nie pójdzie do pracy w święta, koledzy sie ożenią, rodzice nie wystarczą, a teatr i kino będą zamknięte. Każdy z nas potrzebuje bliskości, drugiej osoby, wsparcia. Co o tym sadzicie?
Podsumowując - rozumiem Cię, madziula, i podzielam te rozterki. Z jednej strony nie chciałabym nigdy nikogo zmuszać do miłości, więc ciężko jest się narzucać. Z drugiej - szkoda, ze nie dał nam szansy - sobie? mnie? Na razie i moja sprawa pozostaje nierozwiązana.

faceci boją się angażować, bo to dla nich oznacza szlaban na inne; a tak jeśli nie są czegoś pewni, to mogą korzystać- przykra prawda, niestety

Staram sie dać temu czas, ale jest we mnie jedna obawa - że czas to oddalanie się od siebie. Mimo, ze nie dzieli nas odległość, ja studiuję a on pracuje i nie mamy ze sobą stałego kontaktu. Od tamtego czasu widzieliśmy sie kilkakrotnie, w sympatycznych koleżeńskich stosunkach, ale tylko przez chwilę. To nie jest rozwijanie znajomości.
On nie prowokuje spotkań towarzyskich i nie wiem czy ja powinnam coś takiego zaproponować. Ciągle myślę o tym, ale brak mi pewności siebie po tym co sie stało.

Stały związek,to przede wszystkim odpowiedzialność,nie tylko za siebie,ale także innych.Mężczyźni często boją się jej.Po ,co brać na karb czyjeś życie.A życie,to codzienność:obowiązki,praca,zapewnienie bytu.Wspólne przebywanie,mieszkanie-to przede wszystkim zaufanie,kompromisy,zrozumienie-drugiej osoby.Mężczyźni czasem są niedojrzali emocjonalnie,dlatego wolą związki krótkotrwałe,bez większych zobowiązań.

Ja jakos nie sklanialabym sie do tego, ze chce sie pobawic z innymi paniami (chociaz jest taka mozliwosc, ale jakos po tym krotkim opisie watpie, zeby to bylo sedno).
Moim zdaniem sie czegos przestraszyl w zwiazku, moze jego byla dziewczyna byla jakas potworna... okrutna... albo go bardzo ranila... Mozer to bylo niedawno i teraz on nie chce sie wiazac, potrzebuje odpoczynku?

Ja bym poczekala i starala sie rozmawiac...

Jak pokazać facetowi(25, ja 23) który boi się wejść w związek, by:
- nie utracic swej niezależności i swobody myślenia tylko o sobie,
- nie czuc się zbyt odpowiedzialnym za bezpieczeństwo kobiety( u niego to jest aż przesadne)
że związek to partnerstwo dwóch równorzędnych osób a nie układ w którym kobieta  jest na kulą u nogi faceta.
czy warto w ogóle się starac zmienić takie jego podejcie? Kocham go bardzo, ale gdy podał mi te argumenty to mam wątpliwość czy zależy mu na mnie naprawdę? Choć przyznał, że się przywiązał do mnie mimo że mieliśmy nie tworzyc pary ( takie było założenie na początku, choć ja od początku mam nadzieję). Proszę o radę...

zgadzam sie z Toba yvette, taki ''zwiazek'' nie ma przyszlosci, trudno tu mowic o zwiazku, sama jestem w takim od 3 lat... mojemu facetowi jest trudno byc z kims blisko, pomimo tego ze twierdzi ze mnie kocha. Powodów dlaczego tak jest moze byc 1000 wiec juz chyba przestalam sie nad tym zastanawiac, poczatkowo mialam nadzieje ze cos sie zmieni, zblizalismy sie do siebie, czułam sie jak bym fruwała , a potem on raptownie uciekal... wiec spadalam na ziemie. Potem czekalam az bedzie lepiej i znowu sie zblizalismy i potem uciekał tak w kolko. Wiec jesli ktoras z Was chce ciagle czekac i miec nadzieje to prosze bardzo... ja juz chyba jestem zmeczona, bardzo go kocham i nie potrafie chyba tego zakonczyc, a wiem ze z czasem bedzie to jeszcze gorsze... zwiazek powinien sie rozwiajac, zareczyny, slub, dzieci a tu czujesz sie jak w klatce, bez przyszlosci...

Witam!
Dziękuję, że pytasz, Yvette:). Tak, stanęłam na nogi. Wakacje i nowy semestr pomogły. Mimo, że czasem miejsca i sytuacje odtwarzają jeszcze obrazy z tamtych dni, ja powoli staję ponad nimi. Wprawdzie gdy pomyślę czasem, że mogę go spotkać, to robi mi się ciepło w okolicach żołądka, ale nie daję tego po sobie poznać i po jakimś czasie mija;). Trudno. Można by polemizować kto z Nas dwojga więcej stracił. A jeśli jest tego nieświadomy, to tym lepiej, że się rozstaliśmy. Muszę jednak przyznać z perspektywy czasu, że bałagan w mojej głowie był znaczny przez pewien czas. Teraz nie widzieliśmy się już długi czas - i to dobrze, ale czekają nas spotkania na gruncie zawodowym. Mniej lub bardziej oficjalne. Na szczęście minęło już tyle czasu, i na tyle ochłonęłam, że może być tylko lepiej, cokolwiek miałoby się stać:)
Dziękuję za wsparcie i pozdrawiam serdecznie!