Związek a samoakceptacja-co sądzicie? - Netkobiety.pl

Zacznę od swojego przykładu. Jako nastolatka miałam wiele problemów z akceptacją swojego ciała, no ale to chyba taki wiek. Głównym problemem była moja waga, która była nieco większa niż u rówieśniczek, chociaż nie miałam nadwagi. Stosowałam wiele diet odchudzających z różnym skutkiem. Dużym przełomem w sposobie postrzegania mojego ciała było rozpoczęcie związku. Muszę przyznać, że świadomość tego, że dla kogoś jestem piękna była bardzo budująca. W chwili obecnej jestem świadoma moich niedoskonałości, ale w pełni akceptuję moje ciało. Na pewno duża w tym zasługa mojego faceta, który wciąż prawi mi komplementy i podkreśla jak bardzo mu się podobam.

Myślę, że pozostawanie w związku ma wpływ na to jak siebie postrzegamy. Szczęśliwy związek podnosi naszą samoocenę, poprawia nasze samopoczucie itd., natomiast związek nieszczęśliwy, toksyczny może łatwo odebrać nam tę pewność siebie.

Nie wiem natomiast jak jest w przypadku singielek - to pewnie też zależy, czy są singielkami z wyboru, czy po prostu nie mogą znaleźć nikogo z kim mogłyby stworzyć związek.

Generalizując można przyjąć tezę, że kobiety pozostające w szczęśliwych związkach bardziej akceptują swoją fizyczność niż kobiety samotne. Ale to, moim zdaniem, bardzo duże uogólnienie, bo samoakceptacja jest wypadkową bardzo wielu czynników, nie jest wynikiem tylko przebywania (bądź nie) w związku.

Partner może oddziaływać na naszą samoocenę, ale bycie w związku wcale nie gwarantuje jej poprawę. Mnie długoletni i bardzo szczęśliwy związek z moim aktualnym facetem pomógł zaakceptować się taką, jaka jestem (w końcu jeżeli mnie tak kocha, to nie mogę być aż tak paskudna, za jaką się uważałam), ale znam też dziewczynę, której partner "wyszukuje" kolejne kompleksy w tempie ekspresowym. "Nie jedz tego, bo jesteś za gruba!", "masz dziwne włosy!", "wyglądasz jak troll" - takie uwagi w ich dziwnym związku to norma. Konsekwencją takiego prania mózgu jest to, że dziewczyna mimo tego, że jest śliczna i chudziutka (rozmiar 32/34) uważa się za brzydką grubaskę. 

W sumie podobnie może być w sytuacji, gdy jesteśmy singielkami - jedna będzie się czuła nieakceptowaną i nieatrakcyjną, tylko dlatego, że nie ma faceta, druga zaś nie łączy swojej samooceny z posiadaniem partnera. Wszystko jest względne A wniosek z tego jest taki, że same musimy się akceptować, a nie czekać, aż ktoś to łaskawie za nas zrobi.

Zależy od charakteru faceta i uczucia w zwiazku.Jesli jest miłość szczera to facet akceptuje kobietę taka jaka jest,z wszystkimi wadami ciała i kobieta wyzwala się ze swoich kompleksów,pieknieje,jest soba i promieniuje tym uczuciem od środka.Ale rzeczywiscie po rozpadzie zwiazku,kompleksy kobiety pojawiaja się na nowo,moze z mniejszą siła jedynie.Bywa tez tak,że facet ma swoje kompleksy i w związku z kobietą,aby podnieść swoja samoocenę-krytykuje swoja kobietę,wytyka jej braki,takie działanie jest toksyczne i niszczy zwiazek niestety.Najbardziej atrakcyjna czuje się kobieta wtedy kiedy zaakceptuje siebie sama,z wszystkimi wadami pokocha siebie,wtedy jest szczęśliwa nawet będac singielka.

Dla mnie to nigdy nie mialo zwiazku. Oczywiscie to fajnie sluchac komplementow ale ja nigdy nie opieralam swojej samooceny na komentarzach moich partnerow. Zawsze lubilam swoje cialo- czy bylam bardzo szczupla czy pelniejsza. Jestem rozmiar 38-40 teraz i przy wzroscie 158 to zupelnie normalne. Zdaje sobie sprawe, ze rodzaju figury nigdy nie zmienie. Moge stracic 5 kilo ale talii mniej wcietej nie bede miec. Za to nogi mam super i bardzo eleganckie ramiona i "gore". Wydaje mi sie, ze z wiekiem uczymy sie siebie tolerowac i lubic i parner czy brak partnera nie ma z tym nic do czynienia.

Faktycznie w okresie dorastania bardzo często definiujemy siebie poprzez pryzmat opinii innych. Wtedy łatwo zachwiać samooceną zarówno przez partnera czy innych osób.

Dojrzała jednak kobieta, absolutnie nie powinna weryfikować swojej oceny poprze słowa/opinie innych. Tak więc to, czy jest singielką czy też jest w związku, nie powinno wpływać na jej samoocenę.

Zdrowa jednostka, jaką jest świadoma siebie kobieta, która ma poukładane w głowie:
w przypadku kiedy ma faceta, który gada jej negatywne rzeczy odnośnie jej wyglądu, po prostu kopnie w dupę - nie będzie się z takim zadawać i absolutnie nie będzie mieć problemu z samooceną.

w przypadku, gdy jest singielką będzie wierzyć w siebie i swoją wartość, a nie oceniać swoje jestestwo przez pryzmat tego, że ma/nie ma na horyzoncie interesującego ją mężczyzny.

Oczywiście, że wspierający i sypiący komplementami partner bardzo pomaga w pielęgnowaniu wysokiej samooceny, ale jego brak moim zdaniem nie jest powodem, do tego by mądra kobieta straciła pewność siebie.