Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Świetny tekst Jaguś !!! Mam nadzieję, że niektórych oświeci Niektórym kobietom niestety feminizm zle się kojarzy - może dlatego ,ze w telewizji jeżeli już słyszymy o feminizmie to tylo w takim radykalnym wydaniu  ? Feminizmowi przyklejono w Polsce gębę - okropnej, samotnej, zlej baby Jagi. Niestety trochę potrwa zanim to się zmieni - dlatego potrzeba nam wielu takich mądrych tekstów Na złosć tym wszystkim, którzy widzieli by tylko kobietę przy garach !!!

Jagus, odnośnie Twojej wypowiedzi, chcę dać przykład- jedna ze znanych korporacji  o zasięgu światowym, całkiem nie dawno, gdy się dowiedziała,że włąśnei dopiero co wybrana  na stanowisko kandydatka jest w ciąży-postanowiłą jej odmówić złożonej oferty, ponieważ praca wiązała by się z licznymi delegacjami, a n ato niekoniecznie zgodziłąby się matka małego dziecka. No jakoś nikt nie bierze pod uwagę, że może on atak chciała, a może chciałą jeździć na delegacje z niańką i dzieckiem???Nikt ją o to nie pytał!!!

Ciekawa wypowedz Jagus!!!

Skoro tu taka powazna dyskusja to ja tez dorzucę pięc groszy
Ale ja jestem  genderystka   Feminizm jako działalność intelektualna i strategia polityczna ma już za sobą bardzo długą historię. Jak twierdzi Domice Strinati istnieją przynajmniej trzy główne nurty feminizmu, które jednak ostatnio coraz bardziej się zamazują i rozmywają, czemu towarzyszy odejście od feminizmu radykalnego. Strinati jest zdania, że „współczesny feminizm zdaje się łączyć bardziej liberalne spojrzenie na struktury władzy pomiędzy płciami ujmujące problem nierówności jako zjawisko uwarunkowane społecznie i kulturowo, z próbą rozwinięcia analiz feministycznych pokazujących rolę kobiet jako publiczności kultury popularnej oraz z tworzeniem ramy teoretycznej, uwzględniającej klasę, rasę, pochodzenie etniczne i inne ważne podziały społeczne.” W klasycznej terminologii feministycznej spotkać można wiele rożnych pojęć, odnajdujemy m.in. takie rozróżnienia jak płeć (sex) czy różnice płci (sex differences). Gender to  stosunkowo  jeszcze świeży aspekt w obrębie teorii feministycznych, który porzuca sztywne terminy biologiczne. Ten termin jako pierwsza zaproponowała w psychologii w 1979 roku Rhoda Unger, która pragnęła podkreślić, że prócz różnic zdeterminowanych biologicznie istnieją różnice określane społecznie.” Pojęcie gender tłumaczy się więc zazwyczaj jako "społeczno - kulturową tożsamość płci". Dyskryminacją ujawnianą i obnażaną przez krytykę genderową jest także szeroko rozpowszechnione przekonanie, że kobiety z natury rzeczy pozbawione są wielu talentów posiadanych jakoby wyłącznie przez mężczyzn. Gender ujawnia i demaskuje te mechanizmy społeczne oraz system narzucania kobietom określonych ról społecznych. Ideologia związana z płcią społeczno – kulturową ujawnia istnienie ukrytego „kontraktu społecznego”, w którym ”społeczeństwo przesądza nie tylko o tym, co robimy, lecz także o tym, czym jesteśmy. Innymi słowy, miejsce społeczne określa zarówno sam nasz byt, jak i postępowanie....
Mówiąc krótko - wszystko jest konstruktem kobiety i mężczyźni w rzeczywistości grają przed sobą kobiety i mężczyzn, przyjmując za matrycę norm kobiecości czy męskości, społeczno – kulturowe wyobrażenia o  tym co <<prawdziwie>> kobiece czy męskie. Dlatego tak ważne jest żeby mówić o feminizmie, czy gender i żeby ten sztuczny konstrukt obnażać !!!!

Ostatnio edytowany przez Faustine (2007-08-26 16:19:59)

Dzięki Faustine za trochę teorii!!!Ja chciałabym jednak nawiązać do psychologii płci, które trochę wyjaśni mechanizmy jakimi się kierują kobiety i mężczyźni, choćby uczestnicząc w walce politycznej. Bo nawet same feministki narzekają,że kobiety nie wspierają się wzajemnie, dlaczego tak jest? Sarah Hrdy podkreśla,że kobiety zawsze bardziej identyfikowały się z własną rodziną, niż własną płcią!!!Dlatego często stawały po stronie brata czy ojca, godziły się taki a nie inny podział obowiązków, w którym to także mają się trzymać z dalek aod politki i tradycyjnych męskich ról,włącznie ze sprawowaniem władzy. Kobietom też gorzej idzie tworzenie struktur społecznych, których celem byłoby osiągnięcie władzy. I nawet jak powstał -nie bójmy się nazwać ruch społeczny-f e m i n i z m, to kobiety nawet od neigo się odcięły mówiąc: Nie jestem feministką!!!Wydaje się,że mężczyznom łatwiej jest się zorganizowac by osiągnąć cel.
Laurie Rudman z kolei mówi,że "jest znacznie bardziej prawdopodobne,że mocną kobietę zniszczy kobieta, niż zrobi to mężczyzna".Co widać na rozmowach kalifikacyjnych, podobno lepiej nei być zbyt pewną siebie tylko okazywać pokorę jak się rozmawie z kobietą.

Ostatnio edytowany przez Ewcia (2007-08-26 18:27:21)

Nie zmienimy, ale jak widać po Twojej złośliwości, maja one swoje odzwierciedlenie w realnym życiu warto czasem zerknąc do teorii, bo jakieś ziarnko prawdy w nich tkwi!!!

jagus napisał:

A każda kobieta, która w feminizm nie wierzy, to po pierwsze niech się z nim zapozna, bo większość kojarzy go tylko z najbardziej skrajnymi osobami działającymi w krajach skandynawskich, po drugie, niech powie szefowi, że nie wierzy w równouprawnienie więc można jej spokojnie obniżyć pensję, po trzecie, gdy kiedyś zazna przemocy domowej, niech nawet policji nie wzywa, ale pomyśli, jak lepiej zadowolić męża, tak aby w przyszłości się nie denerwował i nie musiał się męczyć biciem jej.

Już większość kobiet przywykła do dobrodziejstwa wyboru- praca czy dom, mąż agresor czy szukanie pomocy. Przykro mi moje panie, ale to zasługa feminizmu właśnie, który głosi przede wszystkim równość. Czy to się którejś z pań nie podoba? Czy to źle, gdy jest się postrzeganym na równi z mężczyzną? A może jednak zgadzamy się z opiniami typu 'kobieto puchu marny' i takim tylko przyklaskujemy?

A sama mam męża, córkę, pracę, prawdziwy dom. I nie chcę aby moje dziecko kiedyś musiało zasilić szeregi emigracji tylko dlatego, iż w tym kraju konstytucyjna równość dotyczy tylko mężczyzn i żeby tylko w krajach cywilizowanych mogła zostać odpowiednio doceniona, bez zwracania uwagi na jej płeć. Dlatego mimo różnych najbardziej pogardliwych opinii wspieram Partię Kobiet. W innych krajach też na początku było niełatwo. A potem?

Jagus nie popadaj w skrajności. Ciągle wypominacie, że kobiety zarabiają mniej niż faceci. Super, nie pomyślałaś jednak, że z punktu widzenia pracodawcy zatrudnienie młodej kobiety wiąże się z ryzykiem poniesienia dodatkowych kosztów, gdy zajdzie w ciąże? Co odbija sobie na pensji.
Jeśli chcecie walczyć o równe pensje kobiet i mężczyzn to mam nadzieje, że równe w całym tego słowa znaczeniu:
czyli albo zrezygnujecie same z płatnego urlopu macierzyńskiego (bo w końcu mężczyźni go nie mają, a chcecie żeby było równo prawda ?)
albo domagajcie się też płatnego urlopu dla ojców. Nigdy się nad tym nie zastanowiłaś, że kobiety różnią się od mężczyzn i nigdy nie będzie prawdziwego równouprawnienia. Jest to po prostu niemożliwe. I nie pytaj mnie czemu. Spytaj natury. Choćby nie wiem co się działo pamiętam, że jak na studiach mieliśmy basen dziewczynom raz w miesiącu przysługiwało zwolnienie od niego w trudnych dniach. A facetom nie (ciekawe czemu ? Nikt nie mówi, żeby mówić "kobieto puchu marny" i takie tam ale raczej odrobina rozsądku. Ciekawe czy jakbyś prowadziła firmę i zatrudniała same kobiety i któregoś pięknego fatalnego dnia dowiedziała się, że połowa z nich zaszła w ciąże i groźba waszej firmie poważne kłopoty finansowe włącznie ze zredukowaniem zatrudnienia, czy wtedy też byś chciała równouprawnienia w sensie feminizmu?

dlaczego facetom ich wady bez problemu się wybacza?

to wszystko przez krókowzroczność i narcyzm - kogo? tych którzy to wybaczają facetom..

psikus- szefem był młody gniewny, który akurat przejął firmę.

psikus- kobiety z rodzinami rzadko zmieniają miejsce pracy (akurat ja nie znam takiej osoby)

a mój tryb życia? moja rodzina ma zapewniony byt ekonomiczny. może twoja znajoma mogła i chciała pozwolić sobie na roczny urlop, ja nie. stać mnie na leki gdy dziecko jest chore, na prywatnego lekarza, jeżeli państwowy strajkuje... a ile rodzin, w których kobieta spędza 100% magicznego czasu z dzieckiem płacze, że nie stać ich na egzystencję? poza tym obserwując znajome i krewne, jakoś nie zauważyłam aby rozwój dziecka zależał od tego, czy matka jest z nim cały czas czy nie. tylko jakimi ludźmi były. wykształcenie też niewiele miało do rzeczy.
odpowiedzialność? znów psikus i stereotyp- prawda jest taka, że małe dziecko potrzebuje rodziców, a nie jednego na pełnym domowym etacie i niedzielnego tatusia. może akurat nasz sukces rodzinny polega właśnie na równouprawnieniu. na tym, że nasze dziecko ma obydwoje rodziców, a nie matkę i kolegę. już zdarzało mi się słyszeć historie, gdy kobiety nigdy nie mogły zrealizować swych marzeń, gdy sytuacja finansowa była kiepska, bo partner nie potrafił zająć się nawet starszymi dziećmi.

co do katowania: każdy ma wybór i to jest najlepsze. nikt mnie, osobie energicznej, dającej sobie radę, nie kazał siedzieć 9 miesięcy czy dłużej w domu- ciąża to nie choroba, a ja ją znosiłam świetnie. po prostu z jednej strony wyskakujesz z biologią i ograniczeniami, a gdy się dowiadujesz, że nie w pełni te ograniczenia mają realne przełożenie chociażby w moim przykładzie, wyskakujesz z jakąś znajomą. fajnie, laska posiedziała w domu, ale ja się staram nieco oddemonizować kobiety w ciąży, kobiety z małymi dziećmi, a ty w zależności od posta, zmieniasz front. raz biologia, z drugiej sprawy, którym tylko kobieta może podołać. nie popadasz w skrajności?

ty byś wolał siedzieć w domu? kto ci broni... jeżeli twoja sytuacja ekonomiczna pozwala ci na to, że możesz spędzać cały czas ze swoimi dziećmi, to w czym problem? spędzasz? zajmujesz się nimi? to ci się chwali. tylko dlaczego ja, jako kobieta mam mieć poczucie winy z twojej wypowiedzi? (ten kawałek o wnukach...) nie wszystkich stać na magiczny czas, a wielokrotnie te, które w ten czas zainwestowały, są bezlitośnie kopane, gdy ich partner odchodzi (obojętne czy na tamten świat, czy do kochanki) i nikogo nie obchodzi, z czego te magiczne matki mają się utrzymać. powiedzenie mówi, umiesz liczyć, licz na siebie, tego mnie nauczyli moi rodzice, tego nauczę dziecko, kto wie, może wnuki. być może one nie będą się musiały słuchać tej dewizy, gdy u nas będzie tak samo jak we francji, gbr, skandynawii- bo na razie, to jesteśmy od tego dalekooo i jeszcze dalej.

jagus napisał:

psikus- szefem był młody gniewny, który akurat przejął firmę.

Czyli był osobą nieracjonalną (co wymieniłem)

jagus napisał:

psikus- kobiety z rodzinami rzadko zmieniają miejsce pracy (akurat ja nie znam takiej osoby)

Rzadko, to znaczy co ile? Raz na 10 lat, raz na miesiąc? Ja np. mam kilku kumpli, którzy mają rodzinę i w przedostatniej pracy spedzili blisko 7-8 lat. O czym to świadczy? W sumie o niczym, tak samo jak to, że nie znasz nikogo kto często zmienia pracę.

jagus napisał:

a mój tryb życia? moja rodzina ma zapewniony byt ekonomiczny. może twoja znajoma mogła i chciała pozwolić sobie na roczny urlop, ja nie. stać mnie na leki gdy dziecko jest chore, na prywatnego lekarza, jeżeli państwowy strajkuje... a ile rodzin, w których kobieta spędza 100% magicznego czasu z dzieckiem płacze, że nie stać ich na egzystencję? poza tym obserwując znajome i krewne, jakoś nie zauważyłam aby rozwój dziecka zależał od tego, czy matka jest z nim cały czas czy nie. tylko jakimi ludźmi były. wykształcenie też niewiele miało do rzeczy.
odpowiedzialność? znów psikus i stereotyp- prawda jest taka, że małe dziecko potrzebuje rodziców, a nie jednego na pełnym domowym etacie i niedzielnego tatusia. może akurat nasz sukces rodzinny polega właśnie na równouprawnieniu. na tym, że nasze dziecko ma obydwoje rodziców, a nie matkę i kolegę. już zdarzało mi się słyszeć historie, gdy kobiety nigdy nie mogły zrealizować swych marzeń, gdy sytuacja finansowa była kiepska, bo partner nie potrafił zająć się nawet starszymi dziećmi.

fajnie, laska posiedziała w domu, ale ja się staram nieco oddemonizować kobiety w ciąży, kobiety z małymi dziećmi, a ty w zależności od posta, zmieniasz front. raz biologia, z drugiej sprawy, którym tylko kobieta może podołać. nie popadasz w skrajności?

Przedstawiłaś swój tryb życia tak, jakby to był wielki dramat i trud. Prawda jest taka, że owszem dziecko potrzebuje obojga rodziców, ale w pierwszych miesiącach to matka jest najważniejsza. Rola ojca dopiero później nabiera znaczenia.
Czy ja popadam w skrajność? Nie, w skrajność popada większość feministek. Jako hasło sztandarowe rzucacie: kobiety zarabiają mniej niż mężczyźni. Trzeba to wyrównać. Ale nigdy nie słyszałem. Ale to tylko jedna strona medalu, ponieważ np. po drugiej jest płatny urlop macierzyński. Z ręką na sercu powiedź: czy kiedyś pomyślałaś, żeby w ramach równouprawnienia domagać się zniesienia płatnego urlopu macierzyńskiego dla kobiet, albo czy sama z siebie pomyślałaś, że skoro ma być równouprawnienie to niech facetom też przysługuje taki urlop.
Jeśli tak, to zwracam honor i nabieram szacunku dla Ciebie.

Jestem osobą racjonalną. I owszem, uważam, że kobietom należy się szacunek i nie powinny być dyskryminowane z powodu swojej płci.
Nie zmienia to jednak faktu, że słowo równość jest utopijnym farmazonem w odniesieniu do płci. Ale jeśli wysuniesz postulat: żądamy równouprawnienie nie tylko w przywilejach ale też w obowiązkach (np. wyrównanie wieku emerytalnego itp) to się z Tobą zgodzę :)

Bo nie zrozumiem hipokryzji, gdy ktoś pod hasłem równouprawnienia domaga się przywilejów, ale już od obowiązków stroni.

Przecież panowie mają już możliwość skorzystania z urlopu macierzyńskiego czyt. "tacierzyńskiego" - podziwiam tych, którzy z tego korzystają. A jest ich już coraz więcej i świetnie się spisują w roli 24godzinnego taty. Jeśli zaś chodzi o szacunek nie należy sie on wyłącznie kobietom - szacunek należy sie człowiekowi i tego się trzymajmy. Rozważając sprawę równouprawnienia w przywiliejach jak i obowiazkach - właśnie o to chodzi, od tego przecież nie chcemy się "migać". Liczę, że panowie także wezmą na swoje barki obowiązki, które dotychczas dotyczyły wyłącznie kobiet. I żeby nie dać się zwariować trzeba pamiętać, że "równo" nie znaczy "tak samo".

Ariuswirr napisał:

Z ręką na sercu powiedź: czy kiedyś pomyślałaś, żeby w ramach równouprawnienia domagać się zniesienia płatnego urlopu macierzyńskiego dla kobiet, albo czy sama z siebie pomyślałaś, że skoro ma być równouprawnienie to niech facetom też przysługuje taki urlop.
Jeśli tak, to zwracam honor i nabieram szacunku dla Ciebie.

Jestem osobą racjonalną. I owszem, uważam, że kobietom należy się szacunek i nie powinny być dyskryminowane z powodu swojej płci.
Nie zmienia to jednak faktu, że słowo równość jest utopijnym farmazonem w odniesieniu do płci. Ale jeśli wysuniesz postulat: żądamy równouprawnienie nie tylko w przywilejach ale też w obowiązkach (np. wyrównanie wieku emerytalnego itp) to się z Tobą zgodzę

Bo nie zrozumiem hipokryzji, gdy ktoś pod hasłem równouprawnienia domaga się przywilejów, ale już od obowiązków stroni.

Dota napisał:

Jesteś w błędzie -chcemy, aby prawa rodzicielskie były dla obojga rodziców - miałam okazję oglądać w TV, jak odbierano ojcu dzieci - wierz mi, łzy lały się same. Przecież nikt nie twierdzi, że kobiety są cacy a panowie źli. To z pewnością wymaga czasu, ale jest możliwe - są panowie, którym takie prawa zostały przyznane. Są organizacje pomagające tatusiom w sądzie w walce o dzieci.

Wiem, że są takie organizacje. Mi chodzi tylko o hasła jakie rzucają feministki. Niech od nich to usłyszę

Jestem feministka i uzasadniam:

Ariuswirr napisał:

Ale to tylko jedna strona medalu, ponieważ np. po drugiej jest płatny urlop macierzyński. Z ręką na sercu powiedź: czy kiedyś pomyślałaś, żeby w ramach równouprawnienia domagać się zniesienia płatnego urlopu macierzyńskiego dla kobiet, albo czy sama z siebie pomyślałaś, że skoro ma być równouprawnienie to niech facetom też przysługuje taki urlop.
-----------------------
Prawo do urlopu zwanego najpierw "macierzynskim" zostalo przyznane kobietom z tak prostego faktu, że to one rodzą dzieci czyli przechodzą przez proces zwany ciążą. Zostal on wprowadzony dzieki żądaniom feminstek w XXwieku. Przypominam ze we wczesniejszych wiekach kobiety nie mialy takiego prawa bo panowal patriarchalny model rodziny (mezczyzna pracuje zawodowo, a kobieta zostaje w domu pracujac tam i wychowując dzieci) i  praca zawodowa kobiety byla traktowana jako "nienormalna" bo to mezczyzna mial utrzymywac rodzine. Po wywalczeniu prawa do pracy (pomogly w tym 2 wojny swiatowe, kiedy M poszli na fronty i masowo gineli a kobiety musialy uniesc caly ciezar gospodarki, ktora musiala zapewnic zaopatrzenie spoleczenstwa przy max. nastawieniu na cele wojenne - to kobiety wtedy poszly do fabryk i urzedow, a potem mialy w domu 2 etat! wychowując dzieci i wykonujac prace domowe bez udzialu mezczyzny), kobiety wywalczyly prawo do urlopu mac. Prawo do urlopu macierzyńskiego jest osiagnieciem spolecznym emancypancji kobiet w XXw. Nie widze zadnego argumentu by tego prawa K pozbawić.

W wieku XXI wprowadzane jest pojecie URLOPU MACIERZYNSKIEGO  z mozliwoscia wziecia go przez matke lub ojca i bardzo to popieram, bo nie podoba mi sie ze M-ojcowie w naszym spoleczenstwie nie sa tratowani na rowni traktowani z matkami, mimo ze tez sa gotowi na zostanie z dzieckiem domu na czas urlopu. Musisz jednak pamietac ze konserwatywno-zachowawcze struktury w spoleczenstwie zostaly i zmiana ich to proces ktory moze trwac kilkadziesiat lat lub wiecej. Aktualnie w Niemczech gdzie wprowadzono mozliwosc wziecia urlopu przez ojcow, wykorzystuje go ok.3% M. Wydaje się mało, ale od czegos zmainy trzeba zacząć

Jako feministka w pełni popieram mężczyzn i nie zgadzam sie na ich dyskryminacje np. przy procesach sadowych gdy npotorycznie przyznaje sie dziecko matce. Popieram dążenia ojcow walczacych o swoje prawa.
Popieram mężczyzn, gdyz K iM sa sobie niezbedni i nie mowie tu o wzgledach bilogicznych, tylko o tym ze uzupelniamy sie nawzajem - mamy rozne zdanie i z roznych perspektyw patrzymy  na dany temat/zagadnienie/problem i mozemy sie duzo od siebie uczyc poprzez wysluchiwanie wzajemnych argumentow. Dlatego tak bardzo siebie nawzajem potrzebujemy.

-----------------------------------
Ariuswirr:
Ale jeśli wysuniesz postulat: żądamy równouprawnienie nie tylko w przywilejach ale też w obowiązkach (np. wyrównanie wieku emerytalnego itp) to się z Tobą zgodzę

Bo nie zrozumiem hipokryzji, gdy ktoś pod hasłem równouprawnienia domaga się przywilejów, ale już od obowiązków stroni.
------------------
Emerytura czy renta to nie obowiazek lecz prawo. Zdobyte przez ludzi dopiero w XIX wieku (proszę poszukac jego historii, ja tylko przypomne krotko, że zostalo wprowadzone przez Bismarcka-kanclerza absolutystycznego i konserwatywnego ze strachu przed komunizmem. Dlaczego? W toku rewolucji przemyslowej powstala ogromna masa proletariatu robotnikow/robotnic bez zadnych praw socjalnych-gdy ktos stracil zdrowie np. reke czy noge w fabryce-sam wiesz jakie byly wtedy standarty pracy-zostawal wyrzucony jak rzecz bo za brama fabryki byl tlum chetnych do pracy-takze rodzina-zona czy dzieci inwalidy czy zmarlego w wypadku robotnika nie miala zadnych praw do odszkodowania. I rosla niezgoda ta ten wyzysk, z tej niezgody wyrosl pierwszy w historii wielki ruch krytykujacy struktury kapitalizmu, zwany komunizmem i zaczal wsrod robotnikow zyskiwac ogromna popularnosc. Bismarck widzac to chcial uniknac rewolucji i poszedl na KOMPROMIS - dajc przywileje socjalne uspokoil robotnikow i nie doszlo do przewrotu).

Proszę nie zapominaj o tym ze ciagle panuje tradycyjny model rodziny, mimo ze kobiety pracuja zawodowo to one nadal w 80-90% wykonuja pelnie prac domowych oraz zwiazanych z wychowaniem dzieci- w domu wiec maja drugi etat!!! CZY KTOS IM ZA TO PŁACI?
NIE!
praca ta zwana nieodplatna praca kobiet jest wycieniana (poszukaj badan i art. na ten temat) na 1,5-2 tys zl/miesiac. Kobiety tych pieniedzy nie dostaja-gdyby dostawaly bylabym za emertytura rowna dla K i M. Ale poniewaz kobiety sa podwojnie obciążone (praca zawodowa i w domu) nie zgadzam sie na to!