Kochanka nie z wyboru - pomóżcie :( - Netkobiety.pl

Mój wybór i trochę moja wina.
Pocieszenie bardzo szybko znalazł i teraz przyznaje że wulgaryzm sobie przez to życie. Przy okazji i moje.
Bo wierzcie mi, ale próbowałam i nie mogę o nim zapomnieć. Wiem, że to chore - chodziłam do psychologa.
Dziś mu napisałam, że dłużej tak nie mogę, że tak się stało i takie są konsekwencje, że ja nie potrafię być kochanką bo zaczynam nie móc patrzec na siebie w lustrze.
I dlatego siedzę na tym forum, nie chcę się złamać tylko znaleźć wyjście z tego labiryntu.

skoro nie możesz patrzeć na siebie w lustrze, to chyba dobrze w tej sytuacji ok, myślę, że dobre jest to, że zaczyna do Ciebie docierać, jakie są konsekwencje Waszych decyzji..fakt jest taki: on ma żonę (z własnej nieprzymuszonej woli), z którą ma dziecko, a Ty jesteś tą trzecią...źle Ci z tym, to to zakończ...daj mu zająć się własną rodziną, którą sam stworzył...jeśli im się nie uda, jeśli oni sami stwierdzą, że nie warto tkwić w związku, w którym nie są oboje szczęśliwi, wtedy zaczniesz się zastanawiać, co dalej...

O to chodzi. Nie wiem czy zniosłabym życie z jego dzieckiem, byłą żoną w tle i jej rodziną, szykanę społeczną bo wszyscy wiemy że i tak byłabym tą złą. Trudno pogodzić mi się z tą myślą że nie będzie białej sukni, nie urodzę jego PIERWSZEGO dziecka, że nigdy nie będziemy tylko ja i on.
Samą siebie przekonuję że to bez sensu.
Nie chcę nikogo krzywdzić mimo że czasem jestem taka..pełna goryczy. Ale to trwa rok. Ja go znam już 6. I to dobrze. I wiem, że jest nieszczęśliwy i rozdarty tak samo jak i ja.

i chyba tak powinnam zrobić...  Zresztą tak mu dziś napisałam i teraz walczę ze sobą aby tego nie odwołać.

Wielokropek: tak wiem, główny wątek jest tutaj.

Urwać kontakt - tak też było i przez 2 lata codziennie o nim myślałam ale trzymałam się w "braku kontaktu" ! Pisał do mnie - nie reagowała. Wystarczyła chwila słabości i o ...cały mój świat runął w gruzach. To nie trwa parę miesięcy, tylko teraz rok. Wcześniej - znamy się 6 lat. Moja pierwsza, wielka i do tej pory jedyna miłość.  I dla was wszystkich to jest takie proste ((
Napisałam mu dzis że to koniec że tak nie potrafię że popełniłam duży błąd i nie chcę mieć z nim więcej nic wspólnego a teraz siedzę i cały dzień ryczę. I nie chce mi się żyć. Myślisz że to takie prste na pstryknięcie palcami i wrzucenie kogoś na czarną listę.

Nie, ja nie z tych co straszą
Jestem już tym okropnie zmęczona, zgorzkniała. I deklaracja wobec niego była ostra, żadne ultimatum.
Chcę być po prostu szczęśliwa.

Chcesz być szczęśliwą?
Daj czasowi czas.
Będąc kochanką, szczęśliwą nie byłaś. Teraz pora na gojenie ran i uspokojenie siebie.

Daj czasowi czas.

I w końcu.. nie jestem już małą dziewczynką żeby się mazać przez nieodpowiedzialnego, egoistycznego i nieco niedojrzałęgo faceta... bo taka prawda. Działanie - konsekwencje - dorosłość.

Jak widac - byłamtu ostatnio równo miesiąc. I przez ten czas bardzo dużo się zmieniło. Jestem tu dzisiaj i chcę napisac że w życiu WSZYSTKO JEST MOŻLIWE :-)

Z żonatą zajętą miłoscią mojego zycia z wielkim bólem urwałam kontakt. I wiem wiem... takie historie tylko w filmach ...dosłownie dzień po tym fatalnym weekendzie kiedy wylewałam nad klawiaturą moje łzy poznałam kogoś. Z niechęcia i dla zabicia czasu zaczęłam z nim rozmwiac, spotkaliśmy się i strzała amora ugodziła mnie prosto w samo serce.
To nie tak że do mojego ex nic już nie czuję. Zawsze będę miała dla niego uczucia. Ale nie należy do mnie, byłam nieszczęśliwa, narażałam jego rodzinę na rozbicie i przekreślałam swoją szczęśliwą przyszłosc.
Teraz spotykam się z cudownym, wolnym facetem, który jest mój i tylko mój, który ma dla mnie tyle czasu ile potrzebuję, o którym mogę nieśmiało pomyślec, że może kiedyś będzie moim mężem :-)
Życzę każdemu kto tkwi w bagnie romansu z żonatym, aby ułożyło sie tak jak mnie.
Gdyby ktoś opowiedział mi, że tak to będzie - nie uwierzyłabym.
Ale - wszystko się może zdarzyc :-)