Panowie - pytanie do Was. - Netkobiety.pl

Dlaczego tak jest? Nie mam zielonego pojęcia. Po prostu jak w pewnym momencie zdeklaruje się że pewien stan istnieje... to nie trzeba ciągle przypominać o jego istnieniu, tylko informować jak coś się zmieni. Nie przychodzi mi do głowy inne wytłumaczenie. Ja jestem facetem oszczędnym w emocje i nie powiem Tobie dlaczego. Poza tym skoro powiedziałaś że lubisz jasne sytuację... to co niejasnego jest w tym jak Twój partner powie raz "kocham Cię". Wystarczająco jest to jasny komunikat... więc czemu trzeba ciągle o tym przypominać?

Oczywiście jestem świadom że kobiety tego potrzebują

Ja akurat mówię do swojej K. chyba częściej niż ona mi. Praktycznie kilka naście razy dziennie. Nie kosztuje mnie to nic a moja K. ma zawsze aktualne zapewnienia ze ją kocham.

Dlaczego nie powiesz? Bo nie potrafisz wyjaśnić czemu jesteś oszczędny w okazywaniu uczuć?
Mój chłopak nie potrafi mi powiedzieć, że mnie kocha, pokazuje, że coś czuje, mówi, że coś czuje, ale słów 'kocham' nie potrafi z siebie wykrzesać

Dokładnie tak... po prostu taki jestem... i tyle

Takich facetów pewnie jest nie mało, ale to nie oznacza że oni są jacyś nieczuli czy cu. Pomijając jednostki chorobowe, to zapewne emocje są jakimś tematem tabu... nie lubią mówić o emocjach, i źle się z tym czują. No niestety tak niefortunnie się składa że kobiety tego potrzebują (i jestem tego świadomy), ale to nie znaczy że to jacy jesteśmy jest i złe i mamy się natychmiast zmieniać (nikt puki co tego nie zasugerował, ale na wszelki napisałem ).

A co do słów "kocham", no to nie miałem zbyt wielu okazji to powiedzieć (chyba że do mamy i przyjaciółki) więc nie wypowiem się... ale głupio by było żeby facet tego nie mówił nawet raz na tydzień. Może jakieś traumy przeżył z ex dziewczynami? To może źle człowieka uwarunkować

A ja np. mam do was drogie Panie pytanie: dlaczego was trzeba wiecznie utwierdzać w tym że was kochamy itd.? Przecież coś takiego można spokojnie sprowadzić do braku zaufania w to co mówimy (muahaha... jak będę mieć kobietę kiedyś to będę musiał przywołać ten argument ).

No może aż tak śmiałego stwierdzenia bym nie dawał

Ja nie mówię, że to złe, po prostu się zastanawiam nad tym dlaczego tak jest.
Chyba trauma - był z dziewczyną 4 lata, powiedział 'kocham', ale ciągle się kłócili, w kłotni i nerwach też się rozstali i on się boi wypowiedzieć te słowa, bo raz je powiedział i nic z tego nie wyszło. Ale przecież ja jestem inną osobą niż tamta..

Jeśli chodzi o mnie to lubię być zapewniania o tym co jest, a czego nie ma.
To nie próżność, my po prostu tak mamy :]

a tam guzik prawda. kiedys bylam z facetem ktory wrecz codziennie rzucal mi te slowa kocham cie, kochanie i wcale go o to nie prosilam. to on domagal sie, zebym mu mowila ze go kocham, czul sie zle, ze nie umialam wyrazac swoich uczuc w stosunku do niego. czas pokazal, ze to bylo tylko zauroczenie z mojej strony a koles rowniez jakos szybko sie odkochal.I slowa rzucone byly na wiatr....
ja z moim mezem wolimy powiedziec sobie, ze tesknilismy, ze chcemy byc razem bo nas brakowalo ale nie szastamy slowem kocham na prawo i lewo. wolimy sobie przypomniec ze nalezymy do siebie i jestesmy dla siebie przeznaczeni i to tez w lekkostrawnych ilosciach. poprostu codzienne przytulanie i bycie wystarcza i mi i jemu niz te wszystkie slowa kocham cie.
Nie pisz Pan Kapitanie, ze to kobiety trzeba wiecznie utwierdzac w tym, ze sie je kocha.Bo to bzdura.
I jak juz kiedys bedziesz mial kobiete to moze bedziesz wiedzial, ze wystarczy ja szanowac i dawac jej siebie. Bez slow.

__________________________________________

Wieczne Miasto BG

No co Ty... Jak najbardziej mogą ale nie muszą. Wiele razy przekonywałem się, że jak ktoś coś kilka razy powtórzy, to robi to w jakimś sobie wiadomym celu, który lepiej szybko odgadnąć. Ale to bardziej w tzw. życiu i w interesach. Chodzi o to, że po słowach nie zawsze poznasz intencję, po czynach tak. O to pytałaś.

No właśnie. I co dobrego wyszło z tego kochania ?  Słowa okazały się pustosłowiem.

Więc może tak jest i najlepszą rzeczą jaka możesz zrobić to uszanować to. A nuż chłopak jest tego wart. Może faktycznie przekonał się, że słowa są guzik warte. Przecież Ty tak na prawdę też już powinnaś o tym wiedzieć, też dostałaś lekcje.

"Po owocach ich poznacie" (Mat.7:16)
tego jeszcze nie było, żeby heretyk takie rzeczy cytował, ale popatrz jak akurat tutaj słowa mogą rozmijać się z intencjami i czynami ale to tak na marginesie, pół żartem, półserio, chociaż oni też w koło wojtek o miłości gadają jak nakręceni

Czyli mam zwracać uwagę na czyny? Nawet jeśli po roku, 2 latach nie padnie słowo 'kocham'?

No tak, w tym przypadku tak było, ale czy związek nie opiera się też na tym by mówić co się czuje?

Tak , dostałam lekcję, już nie jedną. On również. Ale dlaczego mam być pozbawiona tego słowa tylko dlatego, że przez byłą patrzy na nie inaczej? ja jestem inną osobą.

Dlaczego na początku jest to jak rzut karny? Przeciez jeśli Ci z kimś dobrze to dlaczego by tego nie powiedzieć?
czego się boicie?

Wiesz. Często to zależy od przeszłości. Od natury danej osoby. Są osoby, które liczą podrywy, akcje i wątki miłosne liczbami dwucyfrowymi. Są też takie, które starannie dobierają Podmiot westchnień, ale też są takie, które kochają się w wielu, ale do niewielu dochodzą

Ja sklasyfikuje się do grupy nr 3. Lubię Kobiety, z nimi rozmawiać, flirtować, nawiązywać znajomości. Ale nic po za tym. Gdy przychodził moment "to chyba to" i próba zrobienia WSPÓLNEGO kroku w przód, nagle totalna klapa lub kulturalne 'NIE'

Moja obecna Żona też niezły numer mi wywinęła w tej kwestii. 5,5 roku temu pojechałem do Niej z RÓŻĄ. Godzina 20:30. Ciemno już się zrobiło. Przez 1,5 (PÓŁTOREJ GODZINY!) chodziliśmy wokół Jej domu, bo nie wiedziałem jak zabrać się do tego bardzo ważnego pytania. Gdy padło 'już późno - czas wracać', wróciliśmy prawie pod dom... nie zapominajcie, że ja wciąż dzierżyłem RÓŻĘ w ręku!

Wtedy powiedziałem, że... yyy... ekhem... "bo ja Cię Kocham". Dałem różę. I cisza. Żona na to: "Ale Ty nie możesz..."

Wynikało to raczej z naszej sytuacji szkolnej. Chodziliśmy razem do specyficznego Liceum i specyficznej klasy. Byliśmy zarazem w dwóch różnych światów. Ja buntownik - Ona ułożona Kobietka uczestnicząca w życiu swojej Parafii. Dwa inne światy, ale jednak coś wspólnego mieliśmy.

Reasumując.
Kwiaty dawałem Jej od dawna! I nigdy nie miałem z tym problemów. Czerwone, beżowe, krótkie, długie, bujne czy samotne - noł problemos. Ale ta jedna, jedyna róża była magiczna. Łatwiejsza niż słowo, ale i tak swoje 'kosztowała' (jeśli chodzi o nerwy).

Nie wiem do czego można porównać SŁOWO od Mężczyzny do Kobiety. To jak deklaracja. To jak rzut karny. To jak przemówienie na sali wykładowej, gdy każdy słucha, jesteś nagłośniony i nie możesz czytać z kartki. Każdy Twój błąd zostanie wychwycony, a nie daj Boże - wyśmiany gdzieś tam na końcu sali... ale szmery i śmiechy słychać.

Albo stawisz czoła i dasz radę, albo zmiękniesz i dalej posypią się 'babole'...

tutaj na pewno też chodzi o przeszłość, bo od niego te słowa padły, ale jego była ciągle się z nim kłóciła i stwierdził, że te słowa chyba nic nie znaczyły skoro się rozstali..

A mogę wiedzieć ile czasu czekałeś by to powiedzieć?

No właśnie, to jest deklaracja, a On się boi użyć tych słów, wiem to.

Goździkowa no to duze lody dla ciebie
Bede czytac ten temat bo mimo ze nie mamy problemow lubie wiedziec takie rzeczy i "co siedzi w glowach"
Panowie, wielki szacun dla was za to ze chcecie nas oswiecic Nie umiem czytac w myslach wiec proste wyjasnienia sa jak najbardziej na miejscu.

już mam 2 porcje w takim razie ;p

Nic tylko pozazdrościć
Ja niestety muszę czekać, ale nie wiem ile.

A ja spytam się. Czy aż tyle wysiłku potrzeba by powiedzieć "Kocham cię" jeśli faktycznie kocha się kobietę swoją. Dla mnie to wysiłek wręcz żadny. Jak już wcześniej napisałem mówię swojej kobiecie kilka razy dziennie. Zazwyczaj jak kończę rozmowę tel. Czy w sms.

Nie pije, nie pali, nie łajdaczy się, dużo zarabia ale mało pracuje żeby mieć czas dla dzieci, żony, niezmordowany kochanek wylewny w uczuciach wieczny zalotnik... No ale takie rzeczy to tylko w czytadłach

Nie jest. Zastanów się czy czasem nie jest tak, że sama to gmatwasz. Facet może być całkiem ok a Ty swoim niezadowoleniem możesz wszystko popsuć. Niezadowolona partnerka nie jest dobrą partnerką a to z kolei rzutuje się na partnera i w konsekwencji na cały związek - działa w dwie strony. Zafiksowałaś się na jednym zagadnieniu. Nie przeczę, że problem istnieje, ale mam wrażenie, że został już zdefiniowany. To już circa połowa drogi do jego przepracowania.

No i jeszcze sobie tak myślę, że kanał werbalny nie jest jedynym możliwym w procesie komunikacji. Może nawet najmniej istotnym tu, gdzie tyle mówi się o tzw. chemii, a Tyś uparła nie wiem po co

Nie wiem, na razie nie myśli o tym przez syt.z mamą.

Ale ja z nim wiele razy rozmawiałam na ten temat, on nie potrafi po prostu mówić o tym, nikt go tego nie nauczył. Raz to powiedział i teraz twierdzi, że skoro im nie wyszło to te słowa nic nie znaczyły i teraz się pewnie boi czegoś, ale czego? Rozczarowania? Powtórki z rozrywki?
Przecież to było kiedyś, teraz jest co innego.

No to może skup się na czymś innym. Macie w ogóle jakiś kontakt ? Rozumiem, że macie całkiem dobry poza oczywiście przedmiotowym zastrzeżeniem. Dobrze to widzę ?

Może zrób tak: zaproponuj mu żeby napisał do Ciebie list. Albo zrób to pierwsza. Tylko dokładnie wyjaśnij mu o Ci chodzi, żeby nie był zaskoczony lub nie odebrał tego w niewłaściwy sposób. Tradycja pisania listów miłosnych, nie jakichś durnych krótkich esemesów chyba umarła, jeszcze za moich czasów się to robiło. Może pisanie ma nie zablokowane ? O ile oczywiście SŁOWO pisane spełnia Twoje oczekiwania.

Sorki, mus mi się zmywać w te dyrdy
Sijutumoroł

Smuci mnie fakt że nie zrozumiała Pani że mówiłem ogólnie o populacji... nie wykluczam tego że i tacy faceci też mogą się znaleźć. Ale niezaprzeczalnym faktem jest to że kobiety wobec swoich partnerów bardziej wymagają udowadniania miłości, w stosunku do facetów.

Osobiście uważam, że zestaw SŁÓW pt. "Kocham Cię" - powinno się używać z umiarem. W momencie gdybyśmy wykorzystywali te słowa non-stop to straciłyby one trochę tej magii. Tego, że gdy je słyszymy to robi się ciepło w sercu, banan na twarzy i wszystko dookoła przestaje nas obchodzić. Oczywiście nie popadajmy w skrajność i raz na pół roku nie używajmy. Tego nie da się zliczyć - ile powinniśmy a ile nie powinniśmy mówić. Musi to być "spontaniczne, ale i przemyślane".
Nie chciałbym, aby za 15 lat słowo "Kocham Cię" spadło do rangi "Cześć" lub "Dzięki" między mną a moją Żoną.

Może z tą próżnością masz troszeczkę racji . Wydaje mi się jednak, że my po prostu lubimy być adorowane, zdobywane. Jeśli gdzieś na początku związku mój kochany powiedział mi szczerze o swoich uczuciach, zapewnił że mnie kocha, to teraz przez następnych kilkadziesiąt lat mam tego więcej od niego nie usłyszeć? Toż to fatalna perspektywa. Nie jestem zwolenniczką nadużywania słowa "kocham", ale raz na kilka tygodni przydało by się w sprzyjających okolicznościach powiedzieć kochanej osobie, że nam na niej zależy. Można używać różnych słów, nie tylko "kocham cię".

Dokładnie.
To tak jak komplementy. Przestają działać, jak ktoś zasypuje Cię nimi non-stop.Gdy pojawiają się raz na jakiś czas, sprawiają mega frajdę.

A tak w ogóle to najważniejsze są czyny. Jeśli są, to jest ok. Gorzej jak są piękne słówka, a działania brak.

Tak jest w TYCH GŁOWACH Facet ma chorą mamę teraz.Może poczekaj i zapytaj ? Kochasz mnie misiu ?
On powie TAK
Kocham Cię słońce
A wtedy wyłącz dyktafon

Po czynach go poznacie ...

Ale teraz nie potrafię go o to spytać, bo on myślami jest przy mamie. Jeśli z nią było ok to u nas też, on potrafił powiedzieć, ze coś czuje, a teraz gdy jest źle to między nami też jest inaczej, bo gdy poruszam ten temat to on nie wie co powiedzieć - z czego to wynika? Z sytuacji jaka wynikła w jego rodzinie czy z tego, że on po prostu NIC nie czuje?

Nie zgadzam się z Tobą, nie jest syneczkiem mamusi, bo wcześniej nie przebywał z nią tak często jak teraz, nie dzwonił co 5 min, nie tłumaczył się gdzie jest i co robi, ale jak trafiła do szpitala, bo choroba coraz bardziej ją wykańczała to on się tym strasznie przejął.
Ciekawe co Ty być zrobił gdyby Twoja mama umierała? Gdyby walczyła z rakiem 6 lat i w końcu ten rak zacząłby z nią wygrywać? A w międzyczasie pojawiłaby się jakaś kobieta w Twoim życiu - jakbyś to pogodził? My nie jesteśmy małżeństwem, nie byłam w jego życiu gdy choroba się pojawiła, tylko pojawiłam się w trakcie.
Nie każdy umie sobie ze wszystkim tak poradzić.

Tylko, że to zależy od człowieka. on ogólnie jest zamknięty w sobie, mało mówi, na początku nie umiał powiedzieć tego co czuje, pisał lub mówił przez telefon, twierdzi, że nikt go tego nie nauczył, takich rozmów o rzeczach poważnych, o uczuciach, nie tylko do kobiety, ale też o tym co on sam dokładnie czuje w związku z tą całą sytuacją z mamą.

Byłeś w podobnej sytuacji - czyli też miałeś chorą,umierającą osobę w rodzinie i w między czasie pojawiła się jakaś kobieta?

Widzisz, a ja się pojawiłam w jego życiu gdy jego mama już chorowała. Na początku super szczęśliwy był, nawet czasem miałam wyrzuty, że wolał ze mną czas spędzić niż z chorą mamą, ale sytuacja się pogorszyła, gdy ona trafiła do szpitala, on po prostu opadł z sił, nie umie myśleć teraz nawet o sobie, jest kompletnie dobity, tak jak wcześniej pisałam - gdy z mamą było lepiej potrafił się cieszyć z tego, że jesteśmy razem, a teraz gdy ona jest w takim stanie jest jakiś zagubiony. A może to moja wina? Może ja za dużo pytałam, mimo tego,że widziałam co czuje i jaki jestem dla mnie. Nie wiem

Ale ja nie chcę na zawołanie ;p
Chciałabym po prostu wiedzieć co jest 5, a na razie on to okazuje. I stąd mój wątek i pytanie - czy po samych czynach można stwierdzić, że facet coś czuje?