Problemy w pracy - Netkobiety.pl

Dzięki za radę
Wiem, że początki są trudne, ale w sytuacjach, gdy patrzą na mnie jak na idiotkę i mówią, że już to powinnam wiedzieć czy już to ci mówiłam, to po prostu mam dość. Boję się, że po prostu nie dam sobie przez to rady, a praca ogólnie mi się podoba, tylko jest jeszcze parę rzeczy, których muszę się nauczyć.

Delicja jeśli nie będziesz się pytać to się nie nauczysz i tak będziesz tkwić w błędnym kole. Zatem nie zrażaj się tym, że ludzie nie potrafią w spokoju tłumaczyć (pewnie same już nie pamiętają jak na początku i im było ciężko, a szkoda). Daj z siebie 100 a nawet więcej procent w pracy, skup się na tym co robisz. Jednak jeśli na dłuższą metę sytuacja nie ulegnie poprawie to po prostu odpuść. Bo szkoda sobie psychikę rujnować.

No widzisz, zawsze w pracy znajdzie sie ktoś życzliwy, porozmawiaj z nią i spróbuj wlasnie przez nią jak najwiecej sie dowiedzieć.
Ludzie są tacy dziwni,ze zapominają jak sami byli w takiej sytuacji a wystarczy po prostu okazać komuś troszke wiecej cierpliwości.
Bądź upierdliwa i pytaj ile sie da, nie przejmuj sie gdy sobie coś tam ktoś myśli, a niech sobie myśli....Ty musisz myśleć teraz o sobie i nie przejmuj sie gadaniem innych, jeszcze przyjdą do Ciebie po pomoc.
Zobaczysz bedzie coraz lepiej.

Dzięki
Zaczynam się czuć pewniej w pracy, ale muszę się jeszcze podpytać o parę rzeczy.
Mam nadzieję, że będzie coraz lepiej -musi

A może te koleżanki, chcą się po prostu poczuć ważne przed nową pracownicą, czytaj chcą się popisać. Może same czują się zagrożone obecnością nowego pracownika - skoro jest nowy, to one mogą być niepotrzebne. Może dlatego tworzą tą całą atmosferę zagrożenia. Może postaraj się im pokazać, może na wyrost, jakie one są mądre, inteligentne i dobre, jak bez ich pomocy i porady sobie po prostu nie poradzisz, bo jesteś jeszcze nie doświadczona. Wiesz - takie trochę wazeliniarstwo. I nie ma sensu się poddawać - głowa do góry. Po co im dawać powód do samozadowolenia i poczucia wyższości, że udało im się Ciebie złamać. Zapewne wcale nie są od Ciebie mądrzejsze tylko bardziej doświadczona.

w mojej pracy też jest taka hiena...na dodatek nie przypadłam jej do gustu i kopie pode mną dołki ( pracuje już tam 8 mies.) Na początku było mi ciężko że ktoś tak po mnie jeździ, czułam się poszkodowana że przecież nie nauczę się wszystkiego od razu a że wymaga ode mnie cudów...potem zauważyłam że nawet jak to się nauczyłam to i tak byłam ta " zła" ...i doszłam do wniosku że ona po prostu sobie mnie upodobała do wyżywania się nade mną. Postawiłam się i źle na tym wyszłam...wielka pani obraziła się , powiedziała szefowi swoją podkolorowaną wersję i dostałam opieprz. Nauczyłam się od tamtej pory że chodźby nie wiem co lepiej nie odzywać się na jej komentarze, przemilczeć i mieć to wszystko gdzieś...po prostu nie przeciwstawiać się...i pomaga

Dziewczyny, mnie nikt w taki sposob nie poniza. Nie mowi to zle tamto zle. Nie chce podawac konkretnych sytuacji, ale ta dziewczyna lubi sie wywyzszac i daje do zrozumienia swoimi tekstami, kto tu rzadzi, a jest na tym samym stanowisku, co ja. Jednego dnia chcialam byc mila i zrobilam nam herbate, bo ona akurat byla zajeta. I chwali sie tym wszem i wobec, jak jej teraz dobrze. A mnie tym poniza w obecnosci innych pracownikow. Bo nie placa mi za to, ze robie jej herbate. Zamiast grzecznie podziekowac, to takie teksty do innych... No i zdarzaja sie tez inne podobne sytuacje. Zapomniala jak sama zaczynala prace i jak to jest byc ta nowa. Musze to jakos przetrwac, a od tamtej pory nie robie jej herbaty, nawet nie pytam:D A powinna byc milsza, bo podwoze ja na przystanek, bo jestem zwyczajnie uprzejma... I zle na tym wychodze.

Dzieki dziewczyny za odpowiedzi;) Musze obmyslic strategie, jak sobie z nia poradzic, jednoczesnie nie tracac pracy;/ mam caly weekend zeby to przemyslec;)

Temat trochę stary . Ale odkopałam go.

Ja zazwyczaj jestem po tej drugiej stronie barykady. To ja na ogol musiałam szkolić ludzi ( choć mnie nikt wlasciwie nigdy z niczego nie szkolił). I wierzcie mi, są osoby które najprostszych rzeczy nie ogarniają, a po 500 razie, mnie się po prostu kończą pomysły na sposób jak wyjaśnić jednej z drugim o co chodzi. Miałam takiego delikwenta, który non stop we wszystkim co robił popełniał masakryczne błędy. Codziennie, o każdej porze dnia i nocy. Wszyscy dookoła musieliśmy po nim poprawiać i go wiecznie kontrolować, a niekiedy siedzieć w nadgodzinach, żeby dojść co schrzanił, i jak to możemy naprawić. I tłumaczenie ( jak wyżej ), że "Staram się jak mogę ale nie oczekujcie cudów", jest nie na miejscu. Bo:
a) inni tez maja swoje obowiązki do wykonania
b) nie płacą im dodatków za szkolenie innych i wyrabianie 2 etatów

W swojej karierze zawodowej, prowadziłam m.in szkolenia na kasy fiskalne w 2 systemach POS. Jeden stary IBMa. Drugi nowoczesny, z kolorowymi, obrazkowymi okienkami i nawet analfabeta w teorii mógłby na nim pracować. A jednak i tu i tu, zdarzali się ludzie którzy miesiącami (SIC !!!!!!!!), nie potrafili opanować kwestii logowania się do systemu. Każdorazowo korzystali ze swoich notatek, co robić krok po kroku, a jak już ktoś kartkę przesiał, to wołali mnie abym ich wsparła w tym jakże zatrważająco trudnym procesie podania loginu i hasła.