Czy osoba po sierpniowej poprawce maturalnej (konkretnie z matematyki) powinna iść dalej na studia, czy lepiej sobie odpuścić? Jest Nowy Rok, naszły mnie takowe refleksje, zastanawiam się, co robić ze swoją dalszą edukacją. Chciałabym się dalej kształcić, ale czytałam różne opinie, ludzie zazwyczaj twierdzą, że skoro ktoś miał poprawkę to powinien dać sobie spokój i mimo, że wcześniej planowałam studia, to teraz powątpiewam. Myślę też nad jakąś szkołą policealną, która mogłaby być alternatywą, z drugiej strony przeraża mnie dzisiejszy rynek pracy a jeszcze bardziej jego wymogi i nie wiem, czy taka szkoła policealna byłaby wystarczająca, zwłaszcza, że jestem po liceum i nie mam zawodu.
Reszta matur poszła mi w miarę dobrze, mogłabym nawet poprawiać je w celu podwyższenia wyników, złożyłam we wrześniu deklarację na wszelki wypadek.
Chciałabym poznać Wasze opinie, to wszystko.
- a830
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
- heathcliff
- Net-facet
- Nieaktywny
a830 - matura jest łatwa. Niezdanie matury oznacza, że ktoś się źle uczył (najpewniej przez wiele lat źle się uczył), a nie, że jest jakiś gorszy. Jeśli masz ochotę się uczyć (ale naprawdę chcesz wiedzieć coraz więcej), to możesz iść na studia. Jeśli będą związane z matematyką, powinnaś nadrobić zaległości jeszcze przed rozpoczęciem studiów.
Prawda wygląda tak:
a) na studia idą osoby, których tam nie powinno być. Idą z rozpędu, albo dlatego, że rodzicie chcieli, albo przez pomyłkę. Dawniej jeszcze chłopcy szli, żeby uciec przed wojskiem. Wiele osób chce studiami przeciągnąć czas na decyzje "co ja mam w życiu robić", nie chcą iść do pracy, to idą na byle jakie studia. Jeśli jednak naprawdę interesuje Cię jakaś dziedzina, chcesz kończyć studia i nie zaczniesz mieć po miesiącu studiowania wątpliwości, to możesz na nie iść. Tylko WARTO pracować.
b) studia są łatwe. Dużo nieprzygotowanych osób idzie na studia, uczelnie robią im miejsce, potem nie chcą z pieniędzy rezygnować, więc zaniżają poziom, żeby utrzymać studentów. Całkiem poważne uczelnie rozdają dyplomy nieukom. Tak naprawdę nawet, jeśli nic nie umiesz, możesz studia skończyć i mieć dyplom. Ja zaś mówię, że WARTO pracować. Dla siebie. Uczyć się, żeby studia skończyć z wiedzą i umiejętnościami. Wtedy trzeba się przyłożyć i nadrobić zaległości.
c) na rynku pracy nie chodzi o tytuł naukowy. Przynajmniej nie zawsze. Jeśli będziesz robić coś DOBRZE, znajdziesz pracę, choć pewnie spotkasz się też z odmowami z powodu braku dyplomu. Ale będziesz robić dobrze. Jeśli zrobisz jakąś polonistykę czy filozofię, bez dobrych wyników, bez dodatkowych umiejętności, bez pasji, to stracisz lata i pójdziesz pracować na kasę w markecie. Wyższe wykształcenie ma oznaczać jakieś umiejętności - o to chodzi pracodawcy, a nie papier spędzenia 3 czy 5 lat na wykładach. Pracodawcy często wiedzą, że obecnie studia to bardzo niski poziom
