Dzisiaj mam refleksyjny nastrój. I zwracam się do was z pytaniem - czy wracacie myślami do przeszłości? Do tego, jakie byłyście kiedyś? Czy macie czasem wrażenie, że jakieś Wasze cechy bezpowrotnie zniknęły? A może Wasze obecne wcielenie w pełni Wam odpowiada i cieszycie się, że ta osoba z dawnych lat jest już tylko wspomnieniem?
Zapraszam do wymiany doświadczeń 
- vinnga
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Temat: W poszukiwaniu dawnego "ja"
Zobacz podobne tematy :
- Roskalinda
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Odp: W poszukiwaniu dawnego "ja"
Cóż ja choć nie powinnam to bardzo często wracam do przeszłości. Do mojego trudnego dzieciństwa wśród obcych ludzi, którzy nie pozwalali mi pielęgnować pamięci po moich zmarłych rodzicach i odcięli mnie od mojej prawdziwej rodziny przez co przez wiele lat nie wiedziałam kim jestem. Ale 7 lat temu za sprawą mojego męża wyrwałam się z tamtego domu, zaczęłam szukać siebie. Dziś jestem radosną, pełną nadziei, spełnioną kobietą, która poznaje swoje korzenie, pielęgnuje pamięć rodziców, dowiaduje się o nich tego co powinna wiedzieć każda córka. Czuje się w końcu kimś, wiem kim jestem, skąd jestem, jakie są moje korzenie i skąd mam niektóre cechy mojego charakteru. Niektóre uciążliwe ale dla mnie piękne, bo są identyczne jak u jednego z moich rodziców. Ostatnio dowiaduje się że mam wiele z mamy, a jej niestety nie zdążyłam poznać tak jak taty. Wiem, że dzisiaj jestem inną osobą niż 7 lat temu i choć nie jestem idealna to się akceptuję taką jaką jestem.
- Explicite
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Odp: W poszukiwaniu dawnego "ja"
Witam!
Zdarza mi się sięgać pamięcią w stecz na mnie samą i jak bardzo się zmieniłam,zmieniłam w sobie to co mi przeszkadzało i udoskonalałam w sobie to cego pragnęłam-to nie jest roste ale można...z perspektywy czasu widze jak bardzo sie rozwinęłam,swoja swiadomość postrzegania pewnych spraw,sytuacji,siebie i zachowania...więcej dostrzegam...Mogłabym napisać,że byłam zacofana w myśleniu,działaniu...
Zmagając sie obecnie z moją chorobą także wierzę w wyzdrowienie,na lepsze życie i radość za którą tęsknię i kóra jest we mnie tylko muszę się nauczyć ją wygrzebywać z siebie...
Poszukiwanie prawdy zabrało mi jak sięgnę pamięcią jakieś 10 lat-ta prawda była bolesna ale potrzebna do mojego rozwoju i nadal jej poszukuję bo prawdą jesteśmy my sami dla siebie...Każdego dnia odkrywamy kawałeczek jej a po nastu latach składa sie ona w całość i nadchodzi kolejny etap szukania...
- niekochana72
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Odp: W poszukiwaniu dawnego "ja"
vinnga napisał/a:
Dzisiaj mam refleksyjny nastrój. I zwracam się do was z pytaniem - czy wracacie myślami do przeszłości? Do tego, jakie byłyście kiedyś? Czy macie czasem wrażenie, że jakieś Wasze cechy bezpowrotnie zniknęły? A może Wasze obecne wcielenie w pełni Wam odpowiada i cieszycie się, że ta osoba z dawnych lat jest już tylko wspomnieniem?
Zapraszam do wymiany doświadczeń
Kochana - ja też mam dziś refleksyjny wieczór
Ja jeszcze jestem "w rozkroku" - wyrywam się już do przodu, jak wąż porzucam starą skórę - jeszcze tylko 17 dni
Bardzo się cieszę, że ta "stara" ja - z ostatnich 16 lat to już przeszłość. 
