Virtualna znajomosc - Netkobiety.pl

a ty bys chciala zeby cie ktos tak chamsko sprawdzal ? przeciez oficjalnie nie byliscie para,wiec chyba mogl pisac z kim chce i o czym chce...

Ja na jego mijescu również bym się zdenerwowała.. Przykro mi..

A on teraz na zlosc mi robi , pisze ze mna na gg raptem przestaje i nie odpisuje, na nastepny dzien pytam to mowi ze czasu nie mial albo ze byl zajety a dzis to samo zrobil , chyba chce sie zemscic tak mi sie wydaje.Po co pisze ze mna jak nie odpisuje ,

On mógł być jedyny, ale może sprawdzająca go Darusia już nie.

Tisha:
Dość często spotykałem w życiu podejście "skoro stało się coś, to widać to nie był ten jedyny, mogę przestać się starać".
Czy to "ten jedyny" widać najlepiej, gdy życie się kończy i można spojrzeć na nie z dystansu. Natomiast gdy się próbuje ocenić to wcześniej, to przez błąd w ocenie traci się być może okazje na szczęście.
To samospełniające się proroctwo. Jeśli do związku od początku podejdziemy myśląc "to chyba nie to", sami go popsujemy i to faktycznie nie będzie to. Przez nas.

Zamiast więc oceniać teraz, czy się w przyszłości uda czy nie, lepiej przyszłości zostawić rozwiązanie, a teraz się starać. Faceta się powinno dać uspokoić. Może młody jest, skoro tyle emocji w nim wyzwala ta sytuacja. Jeśli się nie uda uspokoić, to będzie nieznośny i przez to nieciekawy. A jeśli się uspokoi, to przecież są szanse.

A wiesz, gdy pomyślałem w drugą stronę, o tak kontrolującym mężczyźnie, faktycznie pojawił się jakiś niepokój. Wciąż jednak sądzę, że gdyby kontrolowała mnie kobieta, to bym się nie przejmował. Ciekawe, skąd różnica.
(Nieco mnie tu zaciekawiło, ile długoletnich związków może mieć ktoś w Twoim wieku, ale może nie opowiadaj mi tutaj, niepotrzebnie sobie ironizuję. )
Chłopak jednak pisze. Sądzę, że wszystko jest do naprawienia, a jeszcze ten wątek pokazuje, że autorka niekoniecznie jest zaborczą wariatką rodem ze słabych filmów zza Atlantyku (wtedy by zginęła spadając w przepaść rzucając się z nożem na prześladowanego mężczyznę), prawie na pewno chłopak także się nie boi i tylko duma jego trochę ucierpiała.

Coś innego jest w determinacji kobiecej, przynajmniej tej mi znanej. Mężczyźni czasem nie potrafią ustąpić. Ja wiem, jak wyglądają sytuacje między mężczyznami, taka testosteronowa nieustępliwość może dlatego mi się zupełnie nie podoba, że dotyczy mojej płci, mnie, to zawsze jakiś wstyd.
A przeróżne kobiece czepialstwo, czy to sceny zazdrości, czy wymagania, marudzenie, czy jeszcze jakieś kaprysy dziwne, z powietrza wzięte zarzuty, choć nie jest to kobieca reguła (ta akurat moja myśl nie będzie seksistowska), to jednak wpasowuje się jakoś w kobiecą emocjonalność, mniej formalne myślenie.
Widywałem na przykład sceny zazdrości tylko połowicznie poważne - będące owocem prawdziwej zazdrości, ale jednocześnie możliwe do opanowania. Było w tym coś z gry nieświadomej, takie nieco niepotrzebne wybranie rozwiązania głośnego zamiast racjonalnego, ale była to zarazem forma najprecyzyjniejszego przekazania emocji - choć dało się suchym listem, to scena trafiała głębiej, była prawie jak sztuka, wyrażała między wierszami.

Przeróżne pozornie negatywne zjawiska związane z taką kobiecą zazdrością mają dla mnie swój urok (bardzo mnie cieszy, że poznając je nie zacząłem kobiet lekceważyć czy niesprawiedliwie uogólniać, że są wszystkie szalone, żeby nie użyć silniejszego słowa. Moją reakcją na ten aspekt - niekonieczny - kobiecości jest zainteresowanie).