czy powinniśmy się rozwieść?? - Netkobiety.pl

Nie wiem czy tylko od dziewczyny oczekujesz odpowiedzi ale zamierzam mówić co myślę, ja jestem facetem i nie jestem Polakiem. Weszłem na tej stronie w celu zyskania informacji prawnej i bardzo mało odpowiedzi dostałem więc stało się tak że czytałem problemy innych i jakie odpowiedzi dostają.

Szczerze mam dosyć tych chorych historii, ja Was Polacy nie rozumiem, dla mnie jakbyście byli z innego, nie kraju, ale wszechświata.

Kieruję moje słowa nie do WSZYSTKICH Polacy ale do, nie wiem czy mógłbym powiedzieć większość, ale do tych którzy nie mają naprawdę wartości małźeńskiej i życiowej.

Zauważyłem że macie wysokie rata rozwodu mimo że u Was, jako samych Chrześcijanie, nie wolno rozwodzić, ja jestem Muzułmaninem ale nie z kraju Muzułmańskiego i u nas. Jako Muzułmanin mogę rozwodzić i mimo tego trzymamy naszych kobiet do śmierci i nie rozwodzimy.

Więc małźeństwo nie jest zabawkę, co to za polski trend, ożenicie się po kilku latach bycia razem, i po kilku latach podczas któych urodzicie dzieci, zdecydujecie że czas na rozwód, więc po co się ożeniliście i urodziliście dzieci ? Po to żeby żyli z jednym rodzicem i chodziły jak zegar z jednego domu do drugiego.

Już dosyć tego widziałem, dziewczyna ma 21 facet 24, ślub, po 10 latach rozwód i są 2-3 dzieci, ona zrobi mu eksmisja już stanie diabłem, alimenty dla dzieci i jej, nie wolno mu zobaczyć swoje dzieci, albo podobne rzeczy tylko ze strony faceta który nie pracuje czy pije czy bije albo jest z nową dziewczyną.

To wszystko co tutaj czytałem jest CHORY i naprawdę żyjecie w takim małym świecie tutaj że ludzi na zewnątrz nie wiedzą co u Was tu się dzieje.

Po co w ogóle zaszłaś w ciąży jak chcesz teraz rozwód ? Bo kłócicie to chcesz rozwód ? A tamte 11 lat co nazywasz ? Już poprzedni odcinek ? To nie jest normalne, kłóćcie tyle ile chcecie zawsze tak będzie bo nie jesteście jedną osobą ale jak zaczynacie być mniej egoistyczni, obydwoje, to wtedy się zaczyna być dobrze, Ty i ona macie tych dzieci i macie wspólne odpowiedzialności, jak już będą na uniwersytecie i jeszcze dalej nie wytrzymujesz jego pretensję to wtedy rozwódźcie się ale do tego czasu akceptuj i kontynuj z nim tego co zaczęłaś.

To jest małźeństwo a nie zaręczyny że chcesz zerwać z nim ale najwidocznej większość nie rozumieją co to małźeństwo, jakie jest łatwy ten rozwód u Was, jak kliknięcie.

Pozatym, jakie Ty życie oczekujesz po rozwodzie ? Będziesz myślała że masz dwójkę dzieci i to Twój skarb i jesteś na wygranę ? Jeśli tak to błęd.

Naprawdę myśl co ma być potem, ale nie myśl o sobie, myśl o dzieciach, o tym co dałaś Twojego męża i co Ci dał i że to ma trwać i że nie ma innych możliwości, bez względu jak jest.

Zrób dobra, powiedz że nie ważny czyj wina jest, ważne jest chęć do kompromisu i naprawy i jeszcze jedno, nie ma czegoś takiego że na pewno masz połowa wina, nie jesteście komputerami żeby było 50/50, albo Ty bardziej albo on, i kompromis ma być jak i również naprawa.

Jeśli byłem ostry to żeby Ci obudzić i mam nadzieję że mój post będzie wystarczyło Ci żebyś zrobiła co trzeba dla dobra WSZYSTKICH, bo Wy 4 osób macie być jednym i on jest Twoim mężczyzną, zrozum tego.

My jesteśmy Kobietami i Polkami i nie bedziemy tolerowac traktowania poniżej godności. Wy muzułmanie tego nie rozumiecie bo sami nie szanujecie kobiet i myślicie tylko kategorjami pieniędzy!!! I bez urazy ale nie masz prawa wypowiadać sie na ten temat bo nie jesteś kobieta i nie znasz sie na tym!!!

Ja napisałem do autorki i tylko ona ma prawo powiedzieć czy jej pasuje co napisałem. Nie akceptuję ani pozwolę żebyś mnie obraziła kilka razy a potem mówisz bez urazy. Co ty wiesz o szanuwaniu kobiet w ogóle i od kiedy ty wiesz czegokolwiek o jakimkolwiek kraju poza polskę ? Tylko kilka lat temu się zaczęliście otworzyć na ludzi innych krajów a przedtym byłaś zamknęta tu w komuniźmie i nie mogłabyś buzi otworzyć a teraz nagle jesteś well-educated na innych kultury i religii ? Kategorjami pieniędzy to nie o mnie to mów ani generelizuj, jeśli ty chodzisz za pieniądze czy innych to mnie nie interesuje, nie mam pojęcia na jakiej podstawie napisałaś co napisałaś. DO not forget who you are and where you are from and where you have been in the past few years, 5 years ago you were no one but a poor culturally uneducated communist so how the hell can you now judge people and religions of the outside world about which you had known nothing for over 25 years of your life ? Ill-treatment is right here in Poland where women are only a sexual symbol and for an extremely cheap price, you yourself aren't respected by many men here so why on earth would you entitle yourself to judge men of other countries ? Only now you have gotten out of your shell ! Maybe you should go back just right inside. In my country a girl like you would be thought of only as a stripper or room service girl who cleans and washes dishes, this is also generalizing and this reputation is only due to ignorance of a particular group of people as the truth is not every Polish girl is so. So do not generalize on Muslims and I assure you no Muslim would want a rude girl like you are !

Drogi niezpolski. Tak, rzeczywiście, gdzie nam tam do waszej islamskiej normalności. Tylko ja za taką normalność dziękuję (na swój użytek nazywam ją dzikością). Żyj sobie u siebie i tam sobie walcz o prawa jakie ci pasują. Nikt cię nie zmuszał do życia wśród chrześcijan i ateistów, tym bardziej do wiązania się z Polką.

a ja tutaj widzę kobietę zmęczoną codziennością , zapomniana..
to ze są dzieci , sprzatanie , gotowanie , małżenstwo to nie znaczy ze partnerzy mają zapominac o sobie ..
kiedyś miałam podobny stan , czułam się niekochana , brzydka , tylko od garów i sexu gdy mój mąż miał ochote..
ale z czasem zaczełam się buntowac..
miałam mamę która potrafiła mi doradzić , która mnie studziła i nie pozwalała na drastyczne ruchy..
ja w emocjach chciałam pakowac dziecko i siebie i iśc z tego domu w którym nie cuzłam się kochana , rozliczana z każdej złotówki..
ale powoli gdy emocje opadły zaczełam rozmawiac ze swoim  meżem  mówić czego oczekuje , jak bym chciała aby było , jak się czuję i kiedy ..
nauczyliśmy się rozmawiac..
a gdy byłam na ogromnym rozdrożu poszłam po radę do babci mojego meża która była jego autorytetem , wyżaliłam się jej jak kobieta kobiecie.. ona pózniej po długimmmm czasie dowiedziałam się że z nim rozmawiała i od tej pory zaczęło być inaczej..
spędzaliśmy wiecej czasu razem , potrafiliśmy iśc na kompromisy.. cieszyć się drobnostkami.. mój mąż zobaczył po raz kolejny we mnie kobietę .. a po 10 latach małęństwa dowiedziałam sie że kocha mnie jeszcze bardziej niż wcześniej..
gdybym nie zawalczyła , nie poszła na kompromis to straciłabym miłość mojego życia.. tak tak bo mój mąż to mój przyjaciel , powietrze którym oddycham , moja druga połowka pomarańczy:):)
NIEZPOLSKI  po części malutkiej  się z toba zgodzę..
czy to kobiety czy męzczyzni dają szybko za wygrana , chca mieć , posiadać , pedzą w tym kołowrotku i  gubią gdzieś to co ich połączyło..
ale jesli sie okazuje że małżeństwo to farsa , w której dominuje patologia to trzeba jak najszybciej z niego wyjsć ,

ONA1977, nikt oprócz tej dziewczynie nie zna szczegółów dlatego nasze odpowiedzi są tylko na podstawie tego co od niej czytaliśmy, co ja uważam generalne i tego trzeba zmodyfikować według ich sytuacja, ona mówiła o problem werbalny czyli słowa i słowa nie powinną doprowadzić do rozwodu, ktoś z nich musi zrobić coś żeby było dobrze ale ważne żeby było dobrze a nie każdy czekał na drugi i nie ma czegoś takiego że ja dużo zrobiłem/łam, ważne jest wytrwałość.

A ilu tam w takiej budce z kebabami możesz zatrudnić... I nie możesz takiej budki sobie ustawić w swojej ojczyźnie? No nie możesz, bo tak muzułmanie budują, że tylko bidę i dyktatury mają. Jak gdzies trochę kasy jest, to z przeżerania ropy. Co wyście wymyślili, co daliście światu, poza wojnami, nietolerancją, terroryzmem i pogardą wobec kobiet? Jaki prorok, tacy i wyznawcy...

Zresztą to nie twój wątek, więc kończę tę dyskusję.

Masz odpowiedź w swoim wątku, tu nie będę śmiecił.

Kochana Madziajab - jesteś po prostu zmęczona. Małżeństwo to zbyt poważna sprawa, by przy byle kryzysie od razu myśleć o rozwodzie. Gdzie tu odpowiedzialność za los dzieci i ich uczucia? Jest problem, trzeba szukać rozwiązań.
Nie wiemy gdzie mieszkasz, więc trudno szczegółowo Cię pokierować. Ale masz internet i umiesz z niego korzystać, poszukaj gdzie w twoje okolicy można skorzystać z terapii małżeńskiej i jakie są jej koszty.
Naprawdę warto poszukać pomocy fachowej, aby nie mieć sobie do zarzucenia, że nie zrobiło się wszystkiego co możliwe dla ratowania rodziny Życzę powodzenia i sił

Po pierwsze - napisales na forum, a na forum, jak sama nazwa wskazuje do wypowiedzi kazdy ma prawo. Tylko do autorki mozesz sobie maila wyslac jesli nie chcesz, aby ktos czytal to, co piszesz.

Po drugie - jestes obcokrajowcem, do tego wyznajesz inna kulture, a wiec sutuacje damsko-meskie naszego kraju sa i beda Ci obce.

Po trzecie - pytanie kobiety o to, po co zachodzila w ciaze... wiesz, co oznacza slowo "dno" oprocz tego, ze moze oznaczac glebine jeziora, morza itp? No... to jak wiesz to wlasnie tak odbieram Twoje pytanie. I tu nie ma znaczenia czy zadaje je chrzescijanin czy muzulmanin czy kto tam jeszcze.

Po czwarte - wy muzulmanie nie puszczacie swoich kobiet, bo wasza religia jest typowo meska, w ktorej kobieta ma niewiele do powiedzenia, wiec sobie zyje nieszczesliwa do smierci. W Polsce kobiety maja prawo decyzji, ale tego nie zrozumiesz z wiadomych powodow. I tak, jak ty okreslasz nasze zycie jako chore tak ja okreslam traktowanie kobiet muzulmanskich jako chore.

W zwiazku z tym uwazam, ze to, co wypisujesz nijak nie trafia w gust polek i polakow.

NIEZAPOLSKIEMU  tak skoczyło cisnienie po tym co przeczytał ze coraz mniej to co pisze zaczyna przypominac polski język i zwyczajnie nie da się czytac..

Apeluję do Szanownych Pań o niereagowanie tutaj na posty niezpolski. Nie rozmywajmy wątku MadziJab. Niezpolski ma swój wątek i proponuję tam przenieść dyskusje z nim.

hm...czasem wiem, ze odreagowuje na mnie prace- ale to jak juz kompletnie sobie nie radzi, bo prace czasem ma upierdliwą, ale ogolnie lubi ja , ja juz chcialam wrocic do pracy, ale on sam mnie przekonywal zebym jeszcze zostala z mala, wiec kwestia pieniedzy odpada, co do kwestii lozka, to bylo oki, ale od kiedy sie klocimy jest cisza, nie potrafie sie do niego zblizyc, bo ja mam tyle zalu do niego!!

moze rzeczywiscie sprobuje porady jakiegos specjalisty...

nie wiem, ale jak jest w domu- akurat dzis i jutro jest w pracy...nie ma go w nocy.....to po prostu nie moge na niego patrzec....bo on robi sobie co chce idzie sie kapac wezmie laptopa pusci film, a wszytsko zostawia mi na glowie, posprzatnie, dogladanie dzieci, mysli ze jak jestesmy pokloceni to nic juz nie musi robic...a jak mu mowie zeby po sobie posprzatal, to nawet nie zareaguje...zostawialam jego rzeczy- np...ciuchy czy zmywanie...ale staly dopoki nie zaplesnialy- co w tej sytuacji?? mam zyc w syfie?? czy posprzatac.....ja juz nie moge....takie rzeczy musze wam wypisywac...az mi wstyd....
ciagle mam poczucie winy ze jak nie ugotuje mu obiadu to ....bo przeciez pracuje i zarabia na nas....

Niezpolski grzecznie mówiąc odczep sie od nas kobiet bo nie rozumiesz istoty sprawy a twoja religia oczywisci nakazuje inne rozumowanie na temat małżeństwa i szacunku do kobiet. Polki sa silne i dadzą raDE I JEŚLI ZDECYDUJA ŻE CHCĄ SIĘ ROZWIEŚĆ TO TAK ZROBIĄ  ATOBIE NIC DO TEGO. żYCZĘ AUTORCE TEMATU SZCZĘŚCIA I ŻEBY NIE MUSIAŁA SIĘ ROZWODZIĆ ALE JEŚLI TAK ZDECYDUJE TO BĘDE Z NIĄ DUSZĄ I SERCEM I NA PEWNO BĘDZIE MIAŁA KIEDYŚ JESZCZE JAKIEGOŚ FACETA KTÓRY BĘDZIE JĄ KOCHAŁ SZANOWAŁ I POMAGAŁ W TRUDNYCH CHWILACH.

MAŁŻEŃSTWO TO SZACUNEK I PRZYJAŻŃ I TEWGO SIĘ TRZYMAJMY.pOWODZENIA;-)))

a PAN MUZUŁMANIN NIECH NIE OBRAŻA KOBIET BO MY JESTESMY W POLSCE I BĘDZIEMY ROBIŁY TAK JAK NAS WYCHOWANO A PANU JAK NIE PASUJE TO PROSZE ZNALEŚC INNY KRAJ DO ZAMIESZKANIA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!żEGNAM

Normalnie oceniam te sytuacje -nie są to powody do awantury. Świat się zawali jak nie wyniesie od razu śmieci?
Co do Twej pewności siebie. Nie jedna dałaby swego czasu rękę za męża i dziś byłaby jednoręka.

Zastanawiam się czy Twoim problemem nie jest brak pracy. Bo to jest tak: on wraca po iks godzinach do domu padając na pysk. A Ty siedzisz cały dzień w domu (nie twierdzę, że bezczynnie!) i - bądźmy szczerzy - nudzisz się. On wchodzi do domu i od progu słyszy wymagania i już ma dość. Pytanko: ile godzin dziennie i dni w tygodniu pracuje Twój mąż?

Chcesz, żeby kradł kury? (nie mogłem sie powstrzymać).

Konwalio, po prostu macie inne oczekiwania wobec życia. Niedawno w innym wątku pewna 20-latka obraziła się na mnie, gdy napisałem, że moim zdaniem związek faceta 30+ z taką młodą kobietą jest bardzo ryzykowny. A właśnie Ty ukazujesz o co mi chodziło. Po 1. Taka młoda kobieta jeszcze nie do końca wie czego chce od życia, po 2. Jest to dla niej pierwszy poważny związek i może nie zwracać uwagi na cechy faceta, które z czasem jej zaczną przeszkadzać.

Ale Twoja sytuacja i Madzi nie są takie same. U Ciebie to zwyczajne rozmijanie się celów zyciowych, oczekiwań itd. itp. U Madzi jest coś innego (choć na pozór wygląda tak samo) - zrodził się jakiś konflikt, który można by szybko zakończyć gdyby nie to, że wzajemnie obwiniają się za jego zaistnienie oraz nie potrafią już normalnie rozmawiać.

Dlatego dla Twojego związku, moim zdaniem - może to brutalne, ale tak to widzę - szansy nie ma. Ty się nie zmienisz i jego nie zmienisz (no może Wam się udać jeśli zaakceptujecie to, że się różnicie i nie będziecie na sobie pewnych rzeczy wymuszać). W przypadku Madzi jest nieco inaczej - mogą uratować związek, jeśli nauczą się znowu rozmawiać. Mówiąc inaczej - u Was jest problem z całokształtem, a u Madzi tylko z komunikacją.

1. Tu nie chodzi o to ile czasu poświęcasz na prace domowe, chodzi o to, że jesteś wciąż w domu. Dlatego chciałabyś, żeby on się Tobą zajął, a on może być zwyczajnie zmęczony po pracy. Uważam, że lepiej jest gdy pracują oboje i po mniej więcej taką samą liczbę godzin.
2. Sama go rozpuściłaś - co to jaśnie pan nie ma rączek, żeby sobie zrobić śniadanie? Obiad rozumiem - to wymaga nieco czasu, skoro Ty jesteś w domu, to Ty robisz. Ale śniadanie i jeszcze herbatkę?
3. Nie zaczynaj rozmowy. Po prostu - umów Was do specjalisty i to mu zakomunikuj. I nie rozmawiaj z nim o tym, nie kłóć się do momentu wizyty.

Nie odpowiedziałaś mi, ile on godzin dziennie i dni tygodniowo pracuje. Bo wiesz, nieco inaczej to wszystko ocenię gdy on pracuje 5 dni po 8 godzin, a inaczej gdy pracuje 7 dni, po 12 godzin.

Konwalio, nie chodziło mi o to, że teraz masz 20 lat, tylko że tyle miałaś, gdy go poznałaś.

W związku nie muszą oboje być tacy sami, np. przebojowi i przedsiębiorczy. Zrób sobie listę plusów i minusów męża, może ma inne ważne zalety? Może sam prochu nie wymyśli, ale jest tzw. "solidną firmą", która może Cię wspierać?

a ja myślę że autorce wątku brakuje partnera!!i czasu dla siebie!!
nie koniecznie musi to być praca..
mozna co jakiś czas wyjsc z domu i mieć świadomość że świat się nie zawali a ojciec dzieci sobie z nimi świetnie poradzi.. tylko mam takie wrażenie jak czytam co  MADZIA  napisała że ona nie ma 2 dzieci ale 3 ..
cóż to znaczy ze mąż musi mieć podany obiad .. bo co?? ja znam taką sytuację.. moja mama tak ojca przyzwyczaiła ze on jak przychodzi z pracy to nawet talerza po sobie nie odstawi..
a przeciez jemu ręce rosły z ramion nie z innej czesci ciała..

tez myślę że  przez to ze nie pracujesz to chcesz udowodnić mezowi że przecież nie jesteś darmozjadem i trzymasz chatę w ryzach..
myslę że powinnas czasami odpuścić z tym sprzataniem , warto czasami  zostawić cały ten syf i wyjśc cała rodziną na spacer..
pomysl te chwile  gdy dzieci są małe tak szybko umykają , szkoda czasu na zgryzoty , mopa w roli głównej.. porozmawiaj od serca z mężem :)

Madzia, sama widzisz, że sytuacja robi się patowa
On zmęczony, Ty niewyspana.
On też nie wygląda na szczególnie szczęśliwego, skoro ma do wyboru TYLKO spacer z dziećmi lub sprzątanie.
Ty się nie odzywasz, bo fochasz albo przeciwnie wydzierasz i awanturujesz (do awantury trzeba 2!)
I do czego niby ma Was to doprowadzić?
OCZEKUJESZ... a może czas działać?
Nie możesz zorganizować jakiejś opieki dla dzieci i poprosić o wyjście tylko we 2? Może napisz SERDECZNY list w którym opiszesz swoje bolączki, zaznaczysz, że go rozumiesz, ale potrzebujesz RÓWNIEŻ zrozumienia z jego strony a PRZEDE WSZYSTKIM wsparcia (okazania uczuć, przytulenia - przecież niekoniecznie publicznie, można w zaciszu domowym)
Myślę, że psycholog pomógłby Wam wypracować sobie dobre techniki komunikacji i wzajemnego wsparcia.
Ale co szkodzi spróbować "ocieplić" wasze stosunki jakąś przychylnością zamiast wiecznych pretensji?
Macie wielkie szanse, tylko w tym momencie życia ciągniecie już oboje "na ostatnich nogach" - pomóżcie sobie.
Życzę sił i powodzenia

wiecie , tak sobie myślę, że jak on dziś wróci, to znów bedzie zmeczony- jak zawsze- i tak pewnie się do mnie nie odezwie, odwróci głowę i nawet się nie przywita....a jak bede chciala zaczac rozmawiac, to mi wlasnie odpwowie ze zmeczony jest, albo powie spadaj, nie odywaj sie do mnie, znam te teksty, sytuacje, nie chyba nie ma juz szansy dla nas...ja sie boje z nim rozmawiac...ze zaraz mnie skrytykuje, wygarnie od razu wszytskie wady, wszytsko co zle robie...a ja jak juz WAM pisalam naprawde jestemw  srodku wypalona i nie chce mi sie nawet tego sluchac, ilez mozna....wierze ze taki psycholog bylby super, ale na te chwile nie stac mnie na niego....ech...a najgorsze w tym wszytskim est to ze 3  tyg mialam wypadek autem, i duzo szczescia tylko skrecona szyje, kolnierz na 3 tyg i mialam nadzieje ze to cos zmieni, pomoglo na 2 dni...i znow szara rzeczywistosc, jemu na mnie nie zalezy juz...a ja ?? ja w tym wsyztskim czuje sie juz niepotrzebna...tylkoze bardzo trudno mi funkcjonaowac gdy on jest w domu i jest ta martwa cisza....

ja bym się grubo zastanowila i nie skreslała związku
MADZIA   nic nie pisze na temat przemocy czy nałogów , a wręcz odwrotnie , uważa męza za super ojca..
spróbuj napisac list ,  to ma swoje co najmniej  2 dobre strony..
przeczyta to na spokojnie , kazdy detal co w rozmowie nie zawsze jest wykonalne
a po drugie ty wywalisz to z siebie i sobie ulżysz
nie wiem czy kwestie że maż nie chce paradowac za rękę czy jest mało wylewny są argumentem aby dzieciom  burzyć spokój i  żądać rozwodu..
wyciągnij rekę ,  nie musisz nic pewnie mówić , przytul się do niego a zobaczysz lody stopnieją i pogadacie:):)jemu moze tez jest ciezko , ubrał maskę twardziela a pewnie tez się zastanawia jak z tego wybrnąc.. mówię to na własnym przykładzie.
mój mąz tez na poczatku wykrzykiwał jak za nim chodziłam po domu i błagałam o rozmowę że skomlę jak pies , ze moje łzy go nie ruszają.. wtedy zagroziłam rozwodem , że zabiorę dziecko i pójde w cholere .. a po czasie dowiedziałam sie od niego ze wtedy zwątpił , ze czuł się bezradny i chciał zgody tylko nie wiedzial jak zakopac topór..

):)jemu moze tez jest ciezko , ubrał maskę twardziela a pewnie tez się zastanawia jak z tego wybrnąc.. mówię to na własnym przykładzie.
mój mąz tez na poczatku wykrzykiwał jak za nim chodziłam po domu i błagałam o rozmowę że skomlę jak pies , ze moje łzy go nie ruszają.. wtedy zagroziłam rozwodem , że zabiorę dziecko i pójde w cholere .. a po czasie dowiedziałam sie od niego ze wtedy zwątpił , ze czuł się bezradny i chciał zgody tylko nie wiedzial jak zakopac topór..

......i czułas sie z tym skomleniem dobrze?? bo ja bym sie zle czula............wszystko rozumiem i jestem bardzo wyrozumiala ale sa rzeczy ,które nie powinny w zwiazku sie dziac i jest nia skomlenie o zainteresowanie....ale to moje zdanie

są w życiu różne  chwile..
w związku raczej nie zdarza sie tak że to tylko jedna strona jest zła a druga dobra..

oczywiście nie czułam sie z tym dobrze..

ale jak wiadomo podczas spięć nie byłam dłużna i słowa leciały również różne...

tutaj chyba poza słowami chodzi o coś innego..

przetrwaliśmy kryzys, to jest ważne..dotarliśmy się i tworzymy naprawdę zgraną parę..

aprzecież mogłam podobnie jak autorka wątku myśleć o  rozwodzie..

sądzę że rozwód jeśli nie ma patologii,przemocy to ostateczność...chociaż czasami aż mi ciarki latają po plecach jak widzę kiedy młodiz ludzie majacy małe dzieci,nagle dochodzą do wniosku ze im nie po drodze .argumentujac to tak banalnie jak niezgodnośc charakterów...
życie to nie bajka i warto sie zastanowić co jest dla nas ważne i jaka jest nasza rola w tym wszystkim..

oczywiście musisz zawalczyć o swoje,ale nie sądzę aby bunt w stylu nie gotuję nie sprzątam był dobrym wyjściem ...
takie zacietrzewienie nie daje niczego dobrego..
małżeństwo to również kompromisy a w taki sposób do niczego sie  dobrego nie dojdzie

Przeczytałam mądra rzecz: "Są dwie drogi życia w związku: jak w drużynie albo jak na zawodach"

jestem facetem po rozwodzie z trójką dzieci i powiem szczerze że błędem było brak walki o to małżeństwo, rozwód nie zawsze wszystko rozwiązuje potem może być gorzej, zostaniesz samotna kobietą z dwójką dzieci, sfrustrowaną i wogóle on jeżeli nie zajmie się dziecmi bedzie ostatnim gnojkiem, teraz się kłócicie a wyobraż sobie jaka może być kłótnia kiedy podczas rozwodu będziecie musieli walczyć o wszystko ( oczywiście podobno są spokojne rozwody ale ja takich nie znam chyba że nie ma dzieci ) nawet nie wiesz ile i co to oznacza dla dzieci.... to o nich musicie pomyśleć w pierwszej kolejności to dla nich musicie próbować póki czas, piszesz że go kochasz to go kochaj ile sił ci wystarczy i spróbujcie rozmawiać isc do poradni nie wiem cokolwiek może idz do pracy, może on ma jakieś problemy o których ci nie mówi nie wiem, rozwód to ostateczność tym bardziej że się nie zdradzacie i jesteście razem, walczcie bo potem bedzie za późno i najgorsze jak po wszystkim nie bedziecie wiedzieli dlaczego wogóle tak się stało, spojrzycie na dzieci i co im powiecie że rozwiedliście się bo się kłóciliście???
Trzymam kciuki
pozdrawiam

"Jako Muzułmanin mogę rozwodzić i mimo tego trzymamy naszych kobiet do śmierci i nie rozwodzimy."

a więc je trzymacie tj kobiety  do  śmierci jak psa czy kota albo jak zużyty stary mebel,tak?

Do autorki -czasem problem z komunikacją jest przyczyną ogromnych problemów.Uczę się rozmawiać z bliskim tak aby słowa wypowiadana przez mnie nie osądzały,nie oceniały czy nie umniejszały wartości drugiego człowieka.Mój psycholog wytłumaczył mi to na przykładzie jak mówię do swego dziecka gdy zachowuje się w sposób nieodpowiedzialny.Najczęściej krzyczałam;
-Nie denerwuj mnie!!!
Teraz spokojnie mówię:
-Nie podoba mi się Twoje zachowanie.
Różnica jest ogromna.Nie oceniam,nie osądzam ...Należy pamiętać że najlepszą obroną jest atak.

Zmiana jest możliwa.Można zacząć od prostej rzeczy - ja gotuję ty zmywasz 
                                                                          nie pozmywasz ,obiadu dla ciebie nie ma.
Ja swojego gdy przepił pieniądze kazałam na obiad do mamuśki jechać.Do facetów docierają krótkie informacje bez zbędnego gadania.
Poczytaj o komunikacji w związku,znajdż godzinkę tylko dla siebie - zamknij drzwi na klucz.

Ok. Ale słyszałaś, że chęciami to piekło wybrukowane?
Poza tym, jesteś umęczona, bo wszystkie obowiązki spadają na twoje barki - myślisz, że rozwód to zmieni? Wtedy będziesz mieć mniej obowiązków? Jak sobie wyobrażasz swoje życie PO ewentualnym rozwodzie? On wolny ptak korzystający z pełnej swobody, Ty samotna, nie kochana, bez wsparcia i nie będzie komu przytulić...Będzie lepiej?

Myślę, że powinnaś raczej skupić się na zmianie relacji w związku jak radziły dziewczyny powyżej. Jak nie sama to z pomocą psychologa.
Chcesz zmienić, boisz się porażki, no to wybacz - samo się nie zrobi...
Mam dla Ciebie cytat do przemyślenia: "Mądry człowiek żyje działając - a nie myśląc o działaniu"
Pozdrawiam i życzę mądrych przemyśleń Dobrego dnia