Stagnacja życia seksualnego w moim zwiążku. - Netkobiety.pl

Autorze wątku. Możesz dostać tylko dwa rodzaje odpowiedzi. Pierwsza propozycja będzie polegała na tym, że musisz być cierpliwy, czekać i nie naciskać, bo kobiety bywają nieśmiałe i pewne rzeczy zajmują im więcej czasu. Druga będzie polegała na tym, że masz ją zostawić, bo macie dwa zupełnie różne temperamenty seksualne i nigdy się nie dogadacie w temacie seksu, ba nawet tych kłótni na tym tle będzie z czasem coraz więcej.

Oceń co do niej czujesz i zastanów się czym może być spowodowana jej blokada. Potem przeanalizuj czy uważasz, że jesteś w stanie np za kolejne dwa lata pozbyć się tej blokady, ewentualnie czy jesteś w stanie z nią żyć mimo tej jej blokady. Możesz jedynie starać się przez rozmowy dowiedzieć czegoś więcej. Moim zdaniem są dwie możliwości. Albo to blokada wynikająca z jakiś negatywnych doświadczeń z przeszłości albo po prostu jest nieśmiała i nieufna. Przy drugiej opcji powinna się już w ciągu 2 lat zacząć bardziej otwierać przed Tobą. Jeśli ma jakiś uraz z przeszłości to musiałbyś być dla niej kimś w rodzaju terapeuty. Podstawą wszystkiego jest rozmowa, a nie kłótnia wywołana np frustracją po kolejnym nieudanym w Twoim odczuciu podejściu. Jeśli nie widzisz szansy poprawy, to naprawdę doradzam zastanowić się nad sensem tego związku. Ty możesz znaleźć kogoś kto np będzie miał identyczne potrzeby seksualne i będziesz szczęśliwy. Ona może znajdzie kogoś, komu wystarczy że się przytuli raz na miesiąc i też będzie zadowolona. I pewnie posypią się głosy, że seks w związku nie jest najważniejszy. Jasne, że nie jest, ale jest bardzo ważny. Jego znaczenie bagatelizują jedynie ci, którzy na jego brak nigdy nie narzekali, ewentualnie osoby którym seks jest zupełnie w życiu niepotrzebny.

Nie masz lekko, ale tylko Ty możesz sobie pomóc. Nie oczekuj rad tutaj, ani nigdzie indziej. Tylko Ty sam wiesz co czujesz do swojej dziewczyny i jak silne jest to uczucie. Jeśli warto walczyć, bo wszystko poza seksem i intymnością jest super, to walcz. Może się ułoży. Jeśli znaków zapytania jest więcej, to przemyśl czy warto.

Pozdrawiam i życzę powodzenia. Jak facet facetowi.

Nigdy nie miała, żadnych traumatycznych przeżyć, bo jestem jej pierwszym partnerem seksualnym i sercowym, jest nam razem dobrze, tylko właśnie to jest ten jedyny problem.. Czy następne 2 lata wytrzymam.. nie sądzę. Prędzej skończy się to rozstaniem albo skokiem w bok z mojej strony. Rozmawiałem z nią setki razy, poza tym, żeby z nią o tym porozmawiać to też trzeba się natrudzić.. bo przeważnie odpowiedzi są bardzo wymijające i ciężko cokolwiek się dowiedzieć ciągle powtarza to samo "jeszcze nie teraz".. ile można tkwić w takim związku ? A dawanie ultimatum w postaci ram czasowych, że jeśli w ciągu 2 lat nie będzie jakiejś większej zmiany to koniec, też nie jest moim zdaniem dobrym rozwiązaniem, bo jednak związek to nie handel czy wymiana barterowa, tu nie ma miejsce na targowanie się..

Nie mówiłem o tym okresie 2 lat jako o czasie próby czy o dawaniu ultimatum. Po prostu skoro jesteś z kimś już 2 lata to tą osobę troszkę znasz i wiesz czego można się spodziewać. Po tym co napisałeś wnioskuję, że nie ma szans by coś się zmieniło na lepsze. Przynajmniej wedle Twojej oceny. Skoro tak, to w zasadzie sam sobie odpowiedziałeś co powinieneś zrobić. Chociaż może kobiety z tego forum będą w stanie dać Ci jakąś lepszą radę.

Zapewne próbując od czasu do czasu ją troszkę ośmielić w tych sprawach czujesz się jak jakiś zboczeniec, który ją molestuje wbrew jej woli. Seks i różne pieszczoty mają sprawiać przyjemność obu stronom. W Twoim związku wygląda to tak, że Ty chcesz a ona się zmusza. Czy ktokolwiek może mieć z tego przyjemność? Pytanie retoryczne.

Moim zdaniem Twój post wygląda trochę tak, jakbyś szukał usprawiedliwienia dla tego, co chcesz zrobisz. Bo mi się wydaje, że Ty już wiesz, że ją zostawisz, oczekujesz tylko zrozumienia, żeby nie czuć się z tym tak paskudnie, że " zostawiłeś ją, bo nie chciała się do Ciebie zbliżyć". Moim zdaniem jeśli w życiu Ty sam nie zadbasz o to, żeby było Ci dobrze, to nikt inny o to nie zadba i czasem trzeba się kierować własnym interesem, nawet jeśli masz świadomość, że zranisz drugą osobę, osobę którą kochasz. Nie szukaj usprawiedliwienia, na tym polega dorosłość, że musisz dokonywać trudnych wyborów.  Wg mnie oboje jesteście już dorośli i naturalnym by było gdybyście posuwali się dalej, zwłaszcza że 2 lata to SZMAAAT czasu i wg mnie i tak wykazałes się już ogromną cierpliwością. Możesz spróbować ostatni raz i powiedziieć jej co zamierzasz, ale nawet jeśli ona się przestraszy że ją zostawisz i zrobi coś więcej, to tylko ze strachu. Ona musi sama tego chcieć,a nie Ty masz ją do tego namawiać i przekonywać. Jeśli nie chce, to nie jest kobieta dla Ciebie, chyba że kochasz ją tak bardzo że chcesz się z tym męczyć i to zaakceptujesz. Dodam jeszcze coś brutalnego, że w dużym procencie takie dziewczyny, które wciąz chcą czekac i czekać ostatecznie robią to z kimś na boku, kto w jakiś spoosób do nich dotarł i uwiódł. Moim zdaniem jej zachowanie nie jest zdrowe, zdrowa kobieta w tym wieku też ma potrzeby, i nie uwierzę że nie miała jakiś traumatycznych przezyć, bo tylko takie ( zwykle we wczensym okresie dzieciństwa) wywołują w dorosłym życiu takie reakcje, zwłaszcza w tak delikatnym temacie jak seksualność.

W ciągu dwóch lat już na pewno poznaliście się na tyle, a przynajmniej powinniście się już poznac na tyle, żeby swobodnie rozmawiac na każdy temat. Wg mnie macie całkiem inne potrzeby, temperamenty, Ty bedziesz mowic jej o swoich potrzebach, a on o tym, ze "jeszcze czas" "jeszcze nie teraz" i będziecie oboje się męczyc w takim zwiazku z powodu klotni. Niestety, tak jak juz pisalam wyzej sfera intymna zazwyczaj odbija sie na calym związku i jeśli tutaj jest żle, nie ma spelnionych oczekiwan, to niestety ale zwiazek predzej czy pozniej sie rozpadnie, bo kazdy chce czegos innego. Rozumiem, ze nie chcesz od razu seksu, Bog wie czego, ale skoro ona nawet  na zwykle pieszoty nie ma ochoty, nie chce sprobowac, to nie wiem jak dlugo wytrzymasz jeszcze w takim zwiazku. Ja bym nie umiala tak zyc, dla mnie intymnosc jest bardzo wazna. Przemysl to wszystko i skoro kazda rozmowa na ten temat konczy sie klotnia, to nie pozostanie Ci nic innego, jak pogodzić się z ową sytuacją lub odejść od dziewczyny, bo watpie czy ona zmienie swoje nastawienie skoro nie zrobila tego w ciagu 2 lat tym bardziej, ze nie chcesz od niego nie wiadomo jakich cudow.

Szczerze? to ja Cię podziwiam... jak na mężczyznę jesteś cierpliwy. wyjątkowo, bo nie jeden już dawno dałby sobie spokój. I nie piszę tego, żeby z facetów robić zwierzęta, co to chcą tylko seksu, ale... każdy ma swoje potrzeby, i nie zmienia tego fakt, że jeszcze sie nie kochałeś. Ten stan między wami po prostu sprawia, że jesteś nieszczęśliwy, kto by tyle czasu wytrzmyał w takim humorze, a to jak przypuszczam ma wpływ na inne sfery życia. I podziwiam, że nie zdradziłeś dziewczyny, która tak naprawdę z Tobą się nie liczy. Dwa lata to bardzo dużo, żeby zdobyć zaufanie więc kobiety nie rozumiem... Ja też byłam nieśmiała i pewnie odwlekałabym pierwsze intymne kroki, gdyby nie to, że liczył się dla mnie też mój partner i jego potrzeby. Nie można tylko wymagać zrozumienia, ale też samą rozumieć.
Dla mnie seks jest bardzo ważną sprawą i szczerze powiem, że gdybym ja miała trwać w takim układzie, który by mnie zupełnie nie zadowalał pod tym względem odpuściłabym sobie...

Wiesz co? Wydaje mi się, że Ty się już przyzwyczaiłeś. Bo czy można aż tak kochać kogoś, kto w sumie nas krzywdzi? Może dla niej to nic takiego, ale Ty cierpisz. I wydaje mi się, że rozstanie by uzdrowiło stan Twojego ducha. Przykro patrzeć na młodego chłopaka, który w sumie nie jest z życia szczęśliwy....

To może po prostu powiedz jej że masz już dość takiej sytuacji, że czujesz się źle w tym i chcesz to zmienić. Pogadaj z nią na twardych warunkach i zapytaj kiedy ona chce w końcu to zrobić. Na mnie by to podziałało czasem trzeba ostro porozmawiać skoro łagodne i spokojne rozmowy nie przynoszą efektu

Możliwe, że tak jak piszesz, rodzina silna w wierze, mama chyba mówi, że seks to zło.. bo takie czasem wnioski sam wyciągałem, o zdradzie nie mam mowy w rodzinie.

Co do twardych warunków i postawienia jej ultimatum to nie potrafię tego zrobić, raz była już taka sytuacja i powiedziała, że jeśli chcę się posunąć dalej i to mnie uszczęśliwi to mi zrobi loda.. odmówiłem (oczywiście to wszystko było powiedziane pod wpływem emocji, gniewu i kłótni, ale penie by tak się stało), bo tak się bawić nie chcę, nie jestem takim typem człowieka, który po trupach dąży do celu, a już nie w relacjach partnerskich i seksualnych.

Dokładnie tak, Michael, ja nie mówię, że ona ma Ci zrobić to czy tamto, bo inaczej ją zostawisz. Ona MUSI zrozumieć, że ma problem, chcieć dotrzeć do źródła problemu i próbować go rozwiązać. Nic Ci nie da to, jeśli ona raz na jakiś czas się poświęci i zmusi do jakiejś bardziej zaawansowanej zabawy. To będzie tylko kolejna przyczyna konfliktów i dużo może popsuć.

Skoro rozmawia nam się ciężko to postanowiłem, przelać swoje smutki na papier i wręczyć je osobie którą kocham, może ta droga komunikacji okaże się lepsza i skuteczniejsza, jeśli będziemy pisać to co czujemy, bo dla mnie też jest to strasznie chora sytuacja i jeszcze niedawno myślałem, że to całkiem normalne zachowanie.. ale coś we mnie pękło..

Tylko jak się zmieni.. pod wpływem presji z mojej strony bo zdobyłem się na odwagę i napisanie/powiedzenie tego co czuje co myślę.. to będzie tak samo jak gwałt za przyzwoleniem, tyle, że będzie się uśmiechać i udawać, że sama tego chce.. a może się mylę..

Napisałem.

Zobaczymy jak bardzo słowa pisane działają, czy zmiany będą krótkotrwałe, czy w ogóle jakiekolwiek będą.. a jak tak to czy na lepsze czy gorsze.. a może na lepsze lecz w świecie utopii.. wtedy wszystko prędzej czy później pryśnie niczym czar, jak bańka mydlana na wietrze..

Jeśli miałaby jakiś problem i by mi o nim nie powiedziała to było by to bardzo dziwne.. bo jednak jak do czegoś dochodzi to jest wszystko okej puki nie chce przekroczyć pewnych granic, i wtedy mi zabrania, teraz to już mam taki mętlik w głowie, że powoli przestaje wszystko rozumieć, trudno mi się skupić na jednej rzeczy, bo tych incydentów, rozmów, okazji, sytuacji było tak wiele, że do wszystkiego mogę coś dopowiedzieć..

Dałem jej czas - 2 lata, nie naciskałem, pozwoliłem jej kontrolować życie intymne, ale nie mam zamiaru zepsuć sobie następnych 2 lat a może i nawet więcej, bo nie wiadomo kiedy zmieni się, czy w ogóle się zmieni. Mamy chwile czasu, jej rodziców nie ma w domu, i rodzice wiedzą, że jesteśmy sami i mamy pewność, że nie przyjadą w ciągu 30 minut to jest to fizycznie niemożliwe, a ona mi wmawia, że zaraz rodzice przyjadą itp., itd. a jak już się coś zacznie dziać to rodzice przyjeżdżają i stara śpiewka " a nie mówiłam ?!", i nie wytłumaczę Jej, że mieliśmy dużo czasu tylko Ty się do tego zabierałaś jak pies do jeża, ale jak jej rodzice są na dole, to czasem jej to w ogóle nie przeszkadza, byle po cichu.. i jak Ją zrozumieć ?

Edit:
Poza tym moja cierpliwość jest już na skrajnej granicy załamania, i nie da się o tym nie mówić, bo ona samo to widzi, że coś jest nie tak, i na dodatek udaję, że wszystko jest okej, bo nie chce się wdawać w dywagację która jak dla Niej nie ma nic na celu i w niczym nie pomoże, ale nie rozumie tego, że ja pewne granice mam a jeśli ją przekroczę odwrotu niestety nie będzie.

Tylko jak rozumieć pojęcie najbliższego czasu.. Dla niej może to być 10 lat, a dla mnie 1-2 miesiące.. w sumie wtedy sytuacja jest jasna i klarowna, pójdę dalej gonić za szczęściem i marzeniami, ale tym razem sam..

Hej i jak Twoja dziewczyna zareagowała na Twój list ?? co w nim napisałeś? Próbowałeś z nią szczerze rozmawiać dlaczego po 2 latach związku do niczego między Wami nie doszło ? Tak jak ktoś już wcześniej powiedział, może w jej rodzinie mówi się, że seks to zło, i stąd ona myśli, że nie może się posunąć dalej, bo jej rodzice się dowiedzą, albo będzie myśleć, że robi coś złego...
Koniecznie musisz się dowiedzieć z jakiego źródła pochodzi jej problem. Podziwiam za wytrwałość!

Hmm... sam widzisz jak Cię to drażni i fakt sam sobie odpowiedziałeś... jak dla mnie miłość miłością, ale jak seksu nie ma to miłość tego nie udźwignie i możecie mi mówić, że co ze mnie za kobieta, ale wiem, że jakbym miała taką sytuacje jak Ty, to w życiu bym 2 lat nie wytrzymała, bo bym się psychicznie wykończyła. A masturbacja może i jest jakimś rozwiązaniem, ale nie kiedy jest zupełnie ZAMIAST.

Nie wiem ,czy chodzi tu o roznice temperamentow.
Owszem -kazdy ma inne potrzeby , jeden wieksze,drugi mniejsze. Kazdy otwiera sie na takie rzeczy w swoim czasie,ale prawda jest taka , ze pociag seksualny kazdy w tym wieku powinien odczuc.No tak mi sie wydaje...
Zwlaszcza po 2 latach zwiazku , w ktorym jak twierdzisz jest jej dobrze.Ma do Ciebie zaufanie , nie ma nieprzyjemnych przezyc , to o co chodzi?
A moze ma kompleksy zwiazane ze swoim cialem i sa tak silne,ze powoduja jakas blokade?Roznie to bywa , a moze wstydzi Ci sie o tym powiedziec?
Moze cos jest nie tak,skoro nie czuje sie swobodnie?
Moze chce czekac do slubu(bo ma takie zasady),ale boi Ci sie powiedziec?
Moze ma jednak nieprzyjemne wspomnienia z tym zwiazane,ale woli to przed Toba ukrywac?Nie mam pojecia,ale nie wierze,ze wszystko jest w porzadku,jesli tak Cie zbywa dlugo.

Faktycznie nalezy Ci sie prawda , ale radzilabym nie naciskac , bo moze byc jeszcze gorzej.Im bardziej bedziesz naciskal , tym bardziej ona bedzie sie zamykac.W koncu moze sie otworzy i posunie sie dalej ,ale dla sw. spokoju , zebys juz nie jeczal jej nad uchem . A tego raczej nie chcialbys chyba?

Niestety tylko rozmowa moze tu cokolwiek zmienic , zachec ja do zwierzen , ja inaczej tego nie widze.

"Jak kocha to powinien poczekać." Często można usłyszeć taki tekst, ale ja raczej nie jestem temu przychylna. Można czekać rok, nawet dwa jak w Twoim przypadku, nawet i dłużej. Ale widać, że bardzo różnicie się temperamentami. Nawet jeżeli dojdzie do stosunku, to potem możecie się kochać raz na miesiąc, bo ona nie będzie potrzebowała więcej. Widać nie ma wielkich potrzeb, bo po tym czasie już by się zdecydowała. Miłość, szacunek w prawdziwym związku nie zniknie po wspólnym pierwszym stosunku. Tym bardziej, że dla Was obojga byłby to właśnie ten "pierwszy raz". Nie wiem, może Twoja kobieta nie chce wyjść na "łatwą". Ma wpojone jakieś zasady i się ich trzyma. Chociaż z tym, że nie chce abyś przyjechał do niej, do miasta w którym studiuje trochę przegina. Może wstydzi się tego "co powiedzą inni, on zostanie u mnie na noc."

Szczerze to podziwiam Ciebie, nie wiedziałam że tacy faceci istnieją. Chociaż ja też "dopiero" po roku spotkań decyduję się na zbliżenie, to jednak dwa lata jak dla mnie jest za długo. Myślę, że związek dwóch osób, tak znacznie różniących się temperamentami nie przetrwa.

Na razie cisza w eterze, jeszcze nie rozmawiałem z Nią..
Mnie nie chodzi o sex, pomimo, że tego pragnę tak samo jak pragnę Jej jako kobiety, ale chodzi mi o to, żebyśmy się rozwijali razem w sferze intymnej, powoli bo powoli ale zawsze do przodu.. Bo jeśli mamy się poznawać tylko dlatego, że ja Ją naciskam, "zmuszam" do czegoś to wolę podziękować i być dyspozytorem własnych torów jako samotny człowiek. Bo mam dziwne wrażenie, że wszyscy rozumieją mnie, że tylko seksu pragnę, ja tylko pragnę żebyśmy się poznawali powoli ale systematycznie, krok po kroku, zbliżenie po zbliżeniu, może to trwać nawet następne 2 lata ale żeby był zawsze postęp, chęć do pójścia o krok dalej w świat intymności.

Gdyby chodziło tylko o sex to bym się nie bawił w ciuciu babkę, chodzi mi o poznawanie swoich ciał, zbliżenie, pogłębianie zaufania na płaszczyźnie intymnej, a w efekcie po jakimś czasie zbliżyć na tyle blisko jak tylko się da i trwać w tym intymnym uniesieniu, ale coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że się nigdy nie dowiem czemu tak się dzieje, co siedzi w Jej głowie, czemu pozwala mi tak cierpieć patrząc na to z pełną świadomością.. Czy tak się robi, postępuję z osobą którą się kocha ? a może to tylko złudzenie miłości, sen o pięknym romansie, tanim niczym harlekin..

co masz dokładnie na myśli ? co wg. Ciebie może ją męczyć ?

Robi wrażenie pewnej siebie, ale jeśli przyjdzie co do czego to jest skryta i cicha, boi się przeciwstawić jakiemuś problemowi większemu, ma kompleksy jak każda kobieta, ale czym by były kobiety bez nich.. poza tym uważam, że jest bardzo atrakcyjną kobietą patrząc na większość kobiet, więc uważam, że jej uroda nie odgrywa tutaj zbyt dużej roli bo nie ma czego się wstydzić.. Ale tak jak napisałem pewność siebie jest u niej widoczna, ale to tylko pozory i na pierwszy rzut oka można tak wywnioskować, bo jak Ją bliżej poznałem to trochę obiega jej pewność siebie od wizerunku jaki pokazuje stając twarzą w twarz z problemem.

Większych kompleksów nie ma na 100%, i jestem tego pewien, ale co może Jej siedzieć w głowie to nie mam zielonego pojęcia.. Od wczoraj jeszcze z nią nie rozmawiałem, nie miałem zbytnio czasu bo miałem kilka spraw na głowie ale już dzisiaj powinienem wiedzieć, chyba, że będzie jak zawsze, mianowicie będziemy rozmawiać jakby nie było tematu i nic się nie stało bo tak często jest, i to również mnie drażni, udawanie, że wszystko jest w najlepszym porządku..

Bardzo odważną tezę wysunęłaś z tym, że z kimś spała, ale to odpada bo znam ją na tyle, że by tego nie zrobiła bo nie ma takiej siły na to. Natomiast to co napisałaś o rodzicach, o tym, że może dojść do czegoś więcej to nigdy na to nie wpadłem, a muszę przyznać, że to jak dla mnie ma duży sens i jest dość logiczne, muszę chyba bliżej się temu przyjrzeć i przeanalizować to dokładnie, bo być może pokazałaś mi światełko w tunelu, ale nie jestem pewien do końca i nie będę puki nie sprawdzę. Dzięki za podpowiedź.

No to mam newsa... zapytałem o czym myśli, ona powidziała, że wakacje, ja zapytalem ale jakot wakacje bo nie rozumiem, odpisala ze chce to zrobic w wakacje, ze jest juz gotowa.. co mam ludzie drodzy zrobic.. juz mnie ch*j strzela...

to musisz się na tyle dobrze przygotować, żeby zapamiętała ten pierwszy, tak długo wyczekiwany raz na bardzo długo! i żeby chciała więcej i więcej...

Ja mysle , ze ona sie nie przelamala ,tylko, ze ona zwyczajnie czuje sie w obowiazku to zrobic

Jestem tego samego zdania co poprzedniczki. Może boi się, że odejdziesz od niej jeśli tego nie zrobicie, albo uważa, że to powinność itp... Może zdarzyć się tak, że po tym pierwszym razie będzie jeszcze gorzej, bo może czuć się z tym źle ( jeśli nie była na to gotowa, albo nie chciała tego zrobić, bo  miała ku temu jakiś poważny powód). Dziewczyna jest skryta, i nie mówi co ją gnębi, jaki jest tak na prawde powód. Wiem, że probowałeś, ale spróbuj z niej wyciągnąć dlaczego ma taka blokadę. Powiedz, że chcesz dla niej dobrze, że ją kochasz i Ci bardzo zależy, że jesteś jej najlepszym przyjacielem, i może Ci zaufać. Nie chcę tu straszyć, ale żeby nie było takiej sytuacji, że podczas pierwszego razu ona spanikuje, bo się okaże że nadal nie jest gotowa, albo po pierwszym razie będzie żałować, że to zrobiła i jeszcze będzie mieć do Ciebie pretensje, że zrobiła to pod Twoją presją. Dlatego ciągle uważam, że powód musi być poznany, nim dojdzie do tego pierwszego razu.

wiecie czasami człowiek robi coś pod presją, ale okazuje się, że dobrze na tym wychodzi, że jest miło i dobrze, że nie taki diabeł straszny jak go malują. i wtedy już nie żałuje, że to się stało. Mam nadzieję, ze tak też będzie tutaj, że nawet jeżeli dziewczyna się zmusi do tego, to po fakcie zobaczy, że jest dobrze dopiero teraz, że jest w pełni idealnie. Tego życzę autorowi, bo fajny z niego chłopak, bardzo dojrzały i odpowiedzialny.